Rozkminy

Prawdziwie kochasz wtedy, kiedy nie wiesz dlaczego.

"Lepiej" jest wrogiem "dobrego".

Smutek jest samowystarczalny: by odczuć jednak pełną wartość radości, musisz mieć kogoś, by się nią podzielić.

Diament ma wartość, kiedy go wydobywasz, kiedy go sprzedajesz, kiedy go ofiarowujesz, kiedy go tracisz, kiedy go odzyskujesz, kiedy zdobi czoło w dniu święta. Nie znam wartości zwykłego diamentu. Bowiem diament dnia powszedniego jest zwyczajnym kamieniem.

Tylko dzięki bladze z prawdą sobie radzę.

Zaczynam spłacać długi. Lepiej zacząć wcześnie, żeby jak najprędzej skończyć.

Wszystka wiedza pochodzi z doświadczenia. Doświadczenie jest produktem rozumu.

Tylko wspomnienie, to jedyne, co ocalało, jedyne, co pozostaje z życia.

Dwudziestoletni mężczyzna podnieca się w myśli. Czterdziestoletni zaś – na powierzchni skóry. Lecz dla trzydziestoletniego mężczyzny najniebezpieczniejsza jest kobieta widziana jako zarys kształtu.

Z czego się śmiejecie? Z siebie samych się śmiejecie!

Świat jest tylko więzieniem.

Czy wszystko pozostanie tak samo, kiedy mnie już nie będzie? Czy książki odwykną od dotyku moich rąk, czy suknie zapomną o zapachu mojego ciała? A ludzie? Przez chwilę będą mówić o mnie, będą dziwić się mojej śmierci – zapomną. Nie łudźmy się, przyjacielu, ludzie pogrzebią nas w pamięci równie szybko, jak pogrzebią w ziemi nasze ciała. Nasz ból, nasza miłość, wszystkie nasze pragnienia odejdą razem z nami i nie zostanie po nich nawet puste miejsce. Na ziemi nie ma pustych miejsc.

Nie można być rozważnym i zakochanym w tym samym czasie.

Jego wielkość i wspaniałomyślność właśnie na tym polega, że jest liberalny. Widzicie, że Pan Bóg jest liberałem? To On sprawia, że „słońce świeci nad dobrymi i złymi

Bo ja rzadko kiedy myślę,
alem za to chyża w dziele.

Ostatecznie, dla należycie zorganizowanego umysłu, śmierć to tylko początek nowej wielkiej przygody.

Niech stanie przede mną ten, kto jest w stanie usnąć na moich oczach.

Każde myślenie jest łatwe i wygodne, jeśli nie liczy się z rzeczywistością.

Ciągle to jutro, jutro i znów jutro
Wije się w ciasnym kółku od dnia do dnia,
Aż do ostatniej głoski czasokresu...
To-morrow, and to-morrow, and to-morrow,
Creeps in this petty pace from day to day
To the last syllable of recorded time... (ang.)

Jak możemy oczekiwać idealnych warunków na Ziemi, skoro nasze ciała są żywymi grobami pomordowanych zwierząt? Dopóki będą istniały rzeźnie, będę istniały i pola bitew.