#necrobook

Kilka zwierzęcych rzeźb, które stworzył Francuz, Antoine-Louis Barye. Wszystkie powstały prawdopodobnie pomiędzy 1845 i 1850 rokiem.

#necrobook #sztuka #rzezba

Encyklopedia mitologii japońskiej

286/1000- Nomori

Nomori to gigantyczny, wężopodobny stwór żyjący w dzikich rejonach Japonii, głównie w górskich lasach. Jego ciało mierzy od trzech metrów w górę i w przeciwieństwie do prawdziwych węży posiada sześć nóg, z których każda składa się na końcu z sześciu palców.

Nomori jest rzadko spotykany, jednak gdy do takiego spotkania dojdzie, zmienia się w niebezpiecznego przeciwnika, który atakuje każdą potencjalną ofiarę owijając się wokół niej i dusząc ją w śmiertelnym uścisku.

Legenda: W dawnej prowincji Shinano żył młody mężczyzna, który pewnego dnia po raz kolejny wybrał się do lasu w celu zdobycia drewna na opał. Zapuścił się już dość głęboko w dzicz, gdy nagle nadepnął na nieznaną rzecz, która okazała się być ogonem gigantycznego węża. Ten wyskoczył na niespodziewanego gościa odsłaniając całe mierzące praktycznie dziesięć metrów długości ciało, które w swojej środkowej części było grubości solidnej beczki. Wąż próbował owinąć się wokół górnej części ciała mężczyzny i jednocześnie ugryźć go w głowę. Ten szczęśliwie miał przy sobie sierp, którym zamachnął się w kierunku gardła istoty. Cięcie doszło celu, a gad padł martwy u stóp mężczyzny.

Młody człowiek postanowił odciąć kawałek stworzenia, który po powrocie do domu miał być dowodem potwierdzającym, że cała historia z wężem wydarzyła się naprawdę. Ojciec bohatera po usłyszeniu całej opowieści wpadł w potworny gniew, uznał bowiem, że stworem ubitym przez jego syna nie była byle podrzędna kreatura, ale górskie bóstwo, którego uśmiercenie może wiązać się z zesłaniem klątwy na zabójcę, a niekiedy i jego całą rodzinę. Postanowił także, że od tej pory nie chce mieć do czynienia ze swoim pierworodnym, postanowił więc wygnać go z domu. Mężczyzna przeprowadził się do stojącej w pobliżu pustej chatki.

Wkrótce pozostawiony przez niego na pamiątkę kawał mięsa zaczął wydzielać obrzydliwy smród, od którego mężczyzna zachorował. W końcu objawy choroby były tak dotkliwe, że nie mógł on praktycznie wstać z łóżka. Wezwany do niego lekarz przepisał odpowiednie pigułki, a przy okazji wysłuchał opowieści pacjenta o spotkaniu z wielkim gadem. Obyty z miejscowymi legendami bez trudu zidentyfikował istotę, która według niego zwała się nomori. Nomori miał być podobno strażnikiem dzikich ostępów Japonii.

Kilka lat po tych wydarzeniach mężczyzna został przyłapany na ścinaniu drzew w obszarze chronionym, na którym obowiązywał zakaz takich praktyk. Ostatecznie stracono go, a miejscowi uznali, że jego tragiczny koniec był związany z klątwą strażnika lasu rzuconą na niego przed laty.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Dzieło to zostało wyrzeźbione przez Auguste'a Rodina w roku 1893. Scena z mitologii greckiej ukazuje Orfeusza starającego się wyrwać swoją żonę, Eurydykę, z objęć śmierci.

#necrobook #sztuka #rzezba

Popiersie Aleksandra Wielkiego wykonane w wieku XIX, autorem jest polski rzeźbiarz, Wiktor Brodzki.

#necrobook #sztuka #rzezba

Encyklopedia mitologii japońskiej

285/1000- Nojukubi

Nojukubi to niezwykły fenomen ukazujący się w leśnych ostępach Japonii, w których jeszcze niedawno przebywali ludzie. Prawdopodobnie to ślad ludzkiej aktywności może przywołać to zjawisko, które w ognistej formie pojawia się zupełnie znikąd, aby następnie znikać i ponownie ukazywać się przez krótki czas.

Nojukubi jest możliwy do zaobserwowania wiosną w okresie kwitnienia drzew wiśniowych lub też jesienią. Zwykle pojawia się w pobliżu leśnych dróg lub górskich szlaków i przybiera wygląd cienkiego płomienia, który potrafi pojawić się i zniknąć bez żadnego ostrzeżenia.

Nojukubi ukazuje się bardzo często po opadach deszczu, wilgoć obecna w pobliżu nie robi jednak na nim żadnego wrażenia. Nie wydziela ciepła, a także nie spala żadnego drewna czy jakiegokolwiek innego materiału znajdującego się w jego zasięgu, dodatkowo nie rozprzestrzenia się jak zwykły ogień.

Według opowieści świadek, który napotka nojukubi, może z jego wnętrza usłyszeć ludzkie głosy, które wydają się być pogrążone w rozmowie, ale mogą one też oddawać się recytacji wierszy czy śpiewowi. Podobno są to "ślady" wcześniejszej ludzkiej aktywności w tym rejonie.

Zjawisko pochodzi z księgi "Ehon hyakumonogatari" wydanej w okresie Edo.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Tereny w pobliżu rzeki Hudson, stan Nowy Jork, obraz namalowany przez nieznanego artystę(przypuszcza się, że mógł to być Henry Ary) około roku 1850.

#necrobook #sztuka #malarstwo

Lyraflugel, typ pianina wykonywany praktycznie tylko na terenie Berlina pomiędzy 1820 i 1850 rokiem. Instrument był popularny szczególnie wśród klasy średniej na północy kraju. Lira od czasów napoleońskich stała się w Niemczech symbolem wolności i wyzwolenia, a także bardzo popularną ozdobą jak w tym przypadku. Głównym wytwórcą pianin typu lyraflugel był Johann Christian Schleip.

#necrobook #instrumentymuzyczne #pianino

Parę instrumentów muzycznych z XIX wieku:

1) Pochodzący z Japonii gong trzymany przez mityczne oni, stworzony pod koniec wieku. Typ gongu, który miał zastosowanie w tamtejszym teatrze czy przy buddyjskich ceremoniach.

2) Gus-da-wa-sa czyli żółwia grzechotka, wyrób jednego z plemion Irokezów.

3) Stworzona około roku 1853 Lira Apolla, instrument pochodzący z USA.

#necrobook #instrumentymuzyczne #rzezba

Figurka mocy, obiekt pochodzący z terenów Konga, stworzony w wieku XIX. Po ukończeniu przez rzeźbiarza takowa figurka przechodziła w ręce miejscowego specjalisty od sztuki magicznej, który napełniał jej wnętrze (zwykle brzuch) składnikami mającymi zmienić ów przedmiot w rodzaj amuletu. Miał on od tej pory posiadać moc uzdrawiania, zażegnywania wszelkich sporów, a nawet karania przestępców. Jeśli właściciel statuetki pragnął skorzystać z jej mocy, za każdym razem musiał wbić w jej ciało ostrze lub gwoździa.

Druga fotka to mały wieloryb, figurka stworzona przez lud Inuitów około 1830 roku.

#sztuka #rzezba #mitologiaafrykanska #necrobook

Erupcja Wezuwiusza, Johan Christian Dahl, rok 1824. Artysta osobiście odwiedził Wezuwiusza przed świętami roku 1820, wtedy też wykonał szkic, który stał się pomocą przy tworzeniu owego dzieła kilka lat później. Obraz powstał dla przyszłego króla Danii, Chrystiana VIII Oldenburga.

#sztuka #malarstwo #necrobook

Widoczne tutaj piękno doliny Hallingdal zostało uwiecznione w roku 1844 przez norweskiego malarza, Johana Christiana Dahla, który odwiedził ją w sierpniu tamtego roku.

#sztuka #malarstwo #necrobook

W pełnym słońcu, James Tissot, 1881 rok.

#sztuka #malarstwo #necrobook

Encyklopedia mitologii japońskiej

284/1000- Nogitsune

Nogitsune to kolejna szczególna grupa w społeczności magicznych lisów znanych jako kitsune. Znajdują się w niej najmniej "uduchowione" jednostki, które nigdy nie staną się świętymi zwierzętami służącymi jako boscy posłańcy. Są znane głównie jako wyjątkowo podstępne stworzenia lubiące oszukiwać, zniewalać lub przejmować kontrolę nad ludźmi.

Według przekazów nogitsune nie lubią światła słonecznego, dlatego też w ciągu dnia unikają go, jak tylko mogą. Innymi rzeczami wzbudzającymi w nich negatywne emocje są ostre przedmioty takie jak noże czy sztylety. Jeśli chodzi o inne zwierzęta, magiczne liski zdecydowanie nie przepadają za psami. Usłyszenie szczekania domowego czworonoga, kiedy w tym momencie jest w przebraniu człowieka, może podobno sprawić, że ze strachu nogitsune ujawni swoją prawdziwą formę.

Kiedy już wybierają się do zamieszkanych ludzkich wiosek, nogitsune lubią podwędzić to, co uznają za smaczne: świece woskowe, alkohol czy też tofu.

Kiedy inne odmiany kitsune starają się rozwijać duchowo i stawać się lepszymi, nogitsune cieszą się z aktualnej pozycji i nie są absolutnie zainteresowane tym, by ten stan rzeczy zmienić.

Możliwość transformacji w człowieka nogitsune wykorzystują zwykle wyłącznie w złych celach, na przykład po to, by kogoś oszukać. Innym rodzajem ich złej aktywności jest kitsunetsuki, jest to forma opętania przez lisiego ducha. Liski wykorzystują ową moc na tych, których pragną ukarać, ale często zdarza się, że robią to tylko i wyłącznie dla własnej przyjemności. Ich ulubionym celem mają być kobiety, które są uznawane za słabsze i łatwiejsze w kontroli.

W rzadkich sytuacjach nogitsune potrafią być też wyjątkowo miłe dla tych, którzy okażą im trochę serca. Liski rewanżują się ewentualnie jakąś przysługą dla tej osoby, mogą też pójść na całość i poślubić ową osobę zmieniając się wcześniej w człowieka.

Nogitsune są w Japonii znane także pod trochę odmienną nazwą, yako.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Widok na Ornans, Gustave Courbet, dzieło to powstało prawdopodobnie w latach pięćdziesiątych XIX wieku. Malarz ukazał na nim swoją rodzinną miejscowość, której(a także pobliskim okolicom) poświęcił całą serię swoich obrazów.

#necrobook #sztuka #malarstwo

Obraz z roku 1818, autor to Achille-Etna Michallon.

#necrobook #sztuka #malarstwo

Obraz z serii "Ładne widoczki", rok 1818, autorem jest Theodore Gericault.

#nocnasztuka #sztuka #necrobook

Alfred Stevens, obraz powstał w roku 1888.

#sztuka #malarstwo #necrobook

Na łące, Auguste Renoir, 1892.

#sztuka #malarstwo #necrobook #sztukanacodzien

Encyklopedia mitologii japońskiej

283/1000- Noderabo

Noderabo to duchy dawnych kapłanów obecnie zamieszkujące opuszczone świątynie na terenie całej Japonii. W formie yokai ich wygląd zmienia się na dość groteskowy, a ich ubiór stanowią brudne i zniszczone szaty.

Noderabo ukazują się późną nocą, by wędrować po terenie świątyni i od czasu do czasu bić w tamtejsze dzwony.

Zmienić się w owego yokai mogą ci kapłani, którzy popełnią grzech hańbiąc tym swoje dobre imię. Wśród owych grzechów wymienia się choćby nadmierną miłość do kobiet czy też pieniędzy. Kolejnym etapem jest odkrycie grzesznych uczynków duchownego przez społeczność, co wiąże się z jego wygnaniem. Taki kapłan zwykle ucieka od cywilizacji w bardziej odludne rejony, gdzie osiada w opuszczonych świątyniach. W końcu tam też umiera i ulega transformacji w noderabo.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Obraz z roku 1850, autorem jest Theodore Rousseau.

#sztuka #malarstwo #sztukanacodzien #necrobook