throwawayaccount_hejtoPraktykant

@GazelkaFarelka Sprawa wagi to coś z czym borykam się większość swojego dorosłego życia. Naprawdę chciałbym się za to wziąć, ale nie jest to takie łatwe. Byłem w stanie skończyć studia na uniwersytecie jagielońskim, a nie potrafię odjąć sobie jedzenia od ust.
Nie dorabiam sobie żadnej ideologii, a że to geny, albo kości itp. Wiem, że wystarczy po prostu deficyt kaloryczny, jestem tego w pełni świadomy. Ale mentalnie po prostu nie wyrabiam, nawet jeżeli przez 3 tygodnie trzymam dietę przychodzi zwątpienie, podczas którego wszystko nadrabiam.
Zgadzam się, że moje życie byłoby łatwiejsze gdybym trzymał BMI w normie. Nie byłoby krzywych spojrzeń w komunikacji publicznej, w pracy moja aktywność byłaby bardziej doceniana.
Ale niestety nie potrafię. Poszedłem na terapię licząc, że uda się to okiełznać, ale niestety jestem zbyt słaby psychicznie...

@moll No właśnie nie wiem. Jak idę do ortopedy to oczekuję diagnozy i leczenia. Dlaczego to nie może tak działać w przypadku zdrowia psychicznego? To nie byłoby normalne jakbym szedł do ortopedy i mówił, kurde chyba łękotka mi wysiadła.
Zmierzam do tego, że ja nie wiem czy to depresja. Może po prostu okres w życiu? I to mnie własnie boli, bo nie wiem czy przesadzam, czy rzeczywiście powinienem sięgnąć po pomoc psychiatry. Brakuje mi opinii specjalisty czy przesadzam czy jednak jest coś na rzeczy.