Conditional typing, czyli kilka zdań o magicznym słowie "extends" w kontekście wyrażenia warunkowego i definicji typu.

Trochę zajęło mi wymyślenie tematu na dziś, ale koniec końców udało mi się wpaść na coś sensownego, co będe mógl rozwinąć jutro. Dzisiaj powiemy sobie o typach warunkowych.

Kojarzycie może globalne typy takie jak NonNullable, Extract, Exclude? Dobrze się domyślacie - korzystają one właśnie z tej funkcji języka TypeScript. Zerknijmy na definicję jednego z nich:

```
type NonNullable<T> = T extends null | undefined ? never : T;

```

Na pierwszy rzukt oka ciężko powiedzieć co dokładnie się tu dzieje, ale zaraz wszystko stanie się jasne. Słowo extends pozwala nakładać ograniczenia na typy generyczne, tzn. możemy za jego pomocą sprawdzać czy na przykład typ przekazany jako parametr generyczny T jest stringiem i na tej podstawie zwracać wybrany przez nas typ. W powyższym przypadku NonNullable sprawdza czy pod T schowany jest null albo undefined. Jeżeli tak to zwracany jest specjalny typ never. W przeciwnym wypadku zwracamy typ T.

Chwila moment, przecież pod T możemy podać unię kilku różnych typów! To prawda. W takim przypadku TypeScript wywoła nasze wyrażenie warunkowe dla każdego członka unii. Jeżeli do NonNullable podamy typ string | null | undefined to będzie to tożsame NonNullable | NonNullable | NonNullable. Po wykonaniu instrukcji warunkowych dostaniemy string | never | never.

A co z tym never? Przecież z NonNullable dostaniemy w takim przypadku sam string. Never jest szczególnym typem, które tak naprawdę znaczy 'nic'. Jest czymś na kształt pustego zbioru, a suma pustego zbioru z innym niepustym zbiorem da... niepusty zbiór. To samo dzieje się tutaj. Nasza unia zostaje uproszczona do string.

Teraz bez trudu powinniście zrozumieć jak działają te typy warunkowe:

```
type Extract<T, U> = T extends U ? T : never;
type Exclude<T, U> = T extends U ? never : T;

```

Każdy element unii T jest podstawiany do wyrażenia i porównywany z U. Jeżeli są zgodne to T pozostaje w unii. Jeżeli nie, to T staje się never, a końcowo zostaje uproszczony. Voila!

Jutro rozwiniemy ten temat za pomocą słowa kluczowego infer i prześledzimy jak możemy wydobywać parametry generyczne z typów lub parametrów funkcji. Brzmi ciekawie? ( ͡° ͜ʖ ͡°)