Wpis użytkownika JesteDiplodokie w Hydepark

Gdy słońce gaśnie ciemność się rodzi

Nad wiejskie chaty wstępuje cień

Piękny młodzieniec do domu wracał

Kiedy usłyszał w oddali cudny szept

Gdy dasz się uwieść Pani Jeziora

W wodzie zbyt późno dostrzeżesz że

Nie piękna zjawa ale zmora

Czeka by dusze i życie młode zabrać twe

W leśnych ostępach dzikiej kniei

Wiatru szum niesie wabiący głos

Śpiew co przenika przez szmaragd wody

Nad skraj jeziora kusząco przyzywa go

Gdy dasz się uwieść Pani Jeziora

W wodzie zbyt późno dostrzeżesz że

Nie piękna zjawa ale zmora

Czeka by dusze i życie młode zabrać twe

Ho ho ho

Twarz swą zanurzył w jeziornej toni

W odmęcie wody spostrzegł jej wzrok

Czar prysł pod wodą i miast dziewczyny

Ujrzał upiora co na dno siłą ściąga go

Gdy dasz się uwieść Pani Jeziora

W wodzie zbyt późno dostrzeżesz że

Nie piękna zjawa ale zmora

Czeka by dusze i życie młode zabrać twe

Cudem zbiegł chłopiec Pani Jeziora

O wschodzie słońca zobaczył dom

Lecz każdej nocy będzie go wzywać

Upiornej zjawy zaklęty czarną magią głos

Ho ho ho

Gdy dasz się uwieść Pani Jeziora

W wodzie zbyt późno dostrzeżesz że

Nie piękna zjawa ale zmora

Czeka by dusze i życie młode zabrać twe

Ho ho ho