Wpis użytkownika angello w Medycyna

Ja osobiście jestem za eutanazją. Jeśli ktoś chce oczywiście to może to mieć ujęte w dokumencie. Szczególnie widząc jak członkowie rodziny w agonii umierali miesiącami na raka. Osobiście śmierci się nie boję, raczej tylko tego co do niej często prowadzi.

@angello mocny wpis, chylę czoła za siłę wewnętrzną i serce jakie tym ludziom okazujesz, za całokształt tego co robisz. Jesteś wierzącym człowiekiem?
Temat jak sam mówiłeś bardzo ograniczyłeś, spłyciłeś.
Czy nie wygląda to u Ciebie podobnie, masz, miałeś podobne odczucia, przemyślenia jak w tym filmie?

https://www.youtube.com/watch?v=__EYe2B8lK8

Film dosyć długi, ale jeśli masz go obejrzeć, to pewnie go obejrzysz, a gdybyś miał ochotę, to podziel się proszę odczuciami od strony duchowej jakie masz w sobie w tej pracy, być może powołaniu.

I dam wam nowe serce - Marta Przybyła, świadectwoI dam wam nowe serce - świadectwo Marty Przybyły w ramach Spotkania Oddaj się Maryi, Niepokalanów, 01.01.2022 r.🌐 Linki do zbliżających się transmisji są w ...YouTube

Ciężko mi się to czyta gdy wyobrażam sobie te wszystkie sytuacje, o których piszesz.
Nie umiem sobie nawet wyobrazić siebie pracującego w takim miejscu, nie byłbym wstanie tego znieść, za dużo czuję.
Szacunek niesamowity, podziwiam.

@angello podziwiam cię, taka praca musi wymagać ogromnie dużo siły psychicznej, dzięki za wpis!

@angello cześć, bardzo wartościowy i ciekawy wpis. Dziękuję. Czy mógłbyś wyjaśnić czym różni się OMP od hospicjum? I czy oglądałeś może film Johnny? Na mnie osobiście zrobił duże wrażenie, oglądałem z zaciśniętym gardłem.

@angello 1. Czy jeszcze reagujesz w jakikolwiek sposób emocjonalnie w stosunku do pacjentów?
2. Czy wg Ciebie Bóg istnieje?

@angello aż specjalnie konto założyłem żeby odpisać :smiley:

"* - nigdy nie podejmę się pracy w hospicjum z osobami poniżej 18 rż. Nie dałbym rady psychicznie. Nie mógłbym patrzeć na gasnące ciało dziecka. "

Ja tu z tej właśnie drugiej strony, i wg mnie ja nie dał bym rady tam gdzie ty. Może inaczej, dałbym ale gdybym nie musiał to dobrowolnie bym nie poszedł. Oglądałem ostatnio Johnnego, byłem w Hospicjach dla dorosłych i dla mnie jest nie do przeskoczenia to, że z kimś gadasz a za chwilę go nie ma. Nie oszukujmy się, to jest (jak ja to nazywam brutalnie - taśma). Ktoś umiera i za chwilę łóżko zostaje zajęte przez nową osobę. Podziwiam tych co po latach mają tyle siły i empatii, żeby poznawać losy kolejnych osób, w jakiś sposób się zaprzyjaźnić itp itd - bo mimo wszystko spędza się czas ze sobą.
Po sobie wiem, że jak mi odejdzie pacjent, po krótszym czasie to jeszcze pikuś ale po dłuższym, gdzie siedzisz w tym po uszy czasem 24h/7 przez rok i więcej, a dwa dni po pogrzebie dostajesz w wolny slot nowego nie mając czasu na przewietrzenie głowy - to mam ochotę tym wszystkim pierdolnąć :smiley: Więc jedziesz, przyjmujesz i kręcisz kołowrotek na nowo :smiley:
Sorry jak bez ładu, składu i polotu napisane ale mistrzem tekstu nie jestem :smiley:

Świetny wpis. Uświadomiłeś mi, że w przypadku zgonu obu moich dziadków (babcia rak jajnika, dziadek rak prostaty) wszystkie objawy przepowiadające, że właśnie ten dzień się zbliża pojawiły się, w mniej więcej takiej kolejności jak je powyżej opisałeś. Opiekowałyśmy się wraz z mamą w domu do końca, same po sinieniu stóp wiedziałyśmy, że to ten dzień. W przypadku babci stosowano leki na bazie opioidów, więc nie czuła bólu oraz objęto ją domową opieką paliatywną. Nie wiem dlaczego w przypadku dziadka tak nie było (2007 rok).

@angello Czy ta praca jest dobrze płatna? Podaj jak możesz chociaż jakieś widełki.

@angello Cześć Imienniku. Nie wiem co powiedzieć. Wyzwoliłeś tak wiele emocji tym wpisem.Zaskoczenie,szacunek, wzruszenie, uśmiech. Bardzo ciepłym,ale jednak pragmatycznym człowiekiem,któremu należy się ogromny szacunek z wykonywaną pracę i postawę.
Dziękuję za Twoją pracę.

O takie wpisy nic nie robie. Mega

@angello co ma włączone radio czy TV do godności umierania?

@angello Nie doczytałem do końca bo dla mnie to za straszne, nawet czytać o umierających ludziach. A dla Ciebie szacun, za to co i jak robisz. Wszystkiego najlepszego dla Ciebie

@angello ładnie opisane i wszystko zgadza się z tym, co widziałem na własne oczy jak dziadek odchodził.

Dzięki za wpis!

@angello cóż, mogę się tylko zgodzić z przedmówcami, fantastyczny wpis.

2 lata temu zdiagnozowano u mnie HD, do zobaczenia nigdy(oby) 😉

Najlepsze wpisy jakie widziałem w internecie od 2004 roku.

@angello boje się śmierci, aż czasami jak pomyślę o tym idąc spać to zaczynam panikować.

@angello co do tej nagłej poprawy to czytałem teorie ze to ewolucyjne - pozwala umierającym oddalić się od "stada" i nie narażać ich na różne niebezpieczeństwa.
zdaje się zwierzęta tez tak robia.

@angello Robiłeś jakieś konkretne studia aby pracować jako pielęgniarz? Czy możesz asystować lekrazowi jak, np chirurg usuwa odleżyny? Czy jedynie możesz się przyglądać? Co grozi za udostępnienie zdjęc pacjentów obcej osobie, np zrobiłeś zdjęcie odleżyn i udostępniłeś to konuś - co za to grozi? Takie dziwne pytania zadaję ponieważ znam osobę która próbowała sprzedać historię, że może asystować lekarzowi chirurgowi, potem się poprawiała, że tylko przyglądać na policealnym kierunku medycznym - takie technikum policealne czy coś - nie studia.

Umarła Ci kiedyś jakaś ładna 20 stka ? Nie myślałeś by może wiesz :point_right:👌

Wielki szacunek za Twoją pracę! Chętnie przeczytam więcej.

Czytałem, że jest hipoteza mówiąca o tym, że przysadka mózgowa (sorry mogłem pomylić element mózgu) w chwili śmierci naturalnie wydziela DMT czyli substancję psychodeliczną. Podobno doświadczenia osób po śmierci klinicznej typu - tunel, światło, życie przeleciało przed oczami itp mogą być spowodowane właśnie DMT. Co więcej DMT wydzielane jest podobno również w chwili narodzin. Czy słyszałeś lub wiesz na ten temat coś więcej?

I w tym kontekście - co myślisz o podawaniu ludziom w chwili śmierci np. LSD? Czy z Twojej perspektywy miałoby to sens? Znany jest przykład Huxleya (autora Nowego Wspaniałego Świata), który umierając prosił o podanie LSD na tę ostatnią podróż.

@angello dodatkowo, choć są to tylko moje przemyślenia powstałem po ekspozycji na śmierć - da się wyczuć specyficzny zapach śmierci. Nie da się go opisać jednym zdaniem, jest unikatowy i jeśli się z nim zetkniesz będziesz go kojarzyć do końca.
Miałem takie przeczucia i myśl, gdy odwiedziłem umierającego (o czym jeszcze nie wiedzieliśmy) dziadka w szpitalu. Proza: upadł, złamał biodro. Uparty przedwojenny rocznik, wystrzegał się konowałów. Cierpiał na wiele chorób, jego organizm ledwo co działał. Przyjechaliśmy w wielką sobotę, na Wielkanoc, bo wiadome - możliwe, że to ostatni raz gdy widzimy dziadka. Gdy weszliśmy do sali, do razu wiedziałem, że dziadek umrze bardzo niedługo. Wyczułem ten zapach, po prostu wiedziałem. Leżał z nogą w gipsie, centralny dostęp miał założony. Oczy zamknięte i mruczał pod nosem niezrozumiałe słowa, nie reagował. Chyba dopiero rozpoznał głos mojej mamy, a jego córki. Ocknął się, poznał mnie, moją siostrę, mojego tatę i wrócił do poprzedniego stanu. Nie chciałem nikomu mówić, że wiem, że wyczułem to.
Tego samego dnia, późnym wieczorem telefon mamy zadzwonił. Wystarczył pierwszy sygnał dzwonka, by w mojej głowie pojawiła się jedna myśl "dziadek nie żyje". Czasami mam takie popierdolone przebłyski, z pogranicza racjonalności, że wiem kto o mnie myśli, kto przyjdzie, kto idzie do mieszkania słysząc kroki. Mogłem słyszeć dźwięk domofonu gdy mieszkałem w domu rodzinnym, a i tak wiedziałem kto z domowników idzie. Wiem kto dzwoni bez patrzenia na ekran.

@angello 3 lata tmu ojciec lezal na paloatywnej w bydgoszczy, z glejakiem. Super oddzial, swietnie sie nim zajeli. O dziwo nie cierpiał nic, domkonca w dobrym humorze choc odklejony. Ogolnie nie wiem jak mozna pracowac w takivh miejscach ale podziwiam i szanujè

@angello Musisz mieć bardzo mocną psychikę żeby wykonywać tę pracę. Ja bym chyba dostał załamania nerwowego po jednym dniu pracy na takim oddziale. Dzięki za to co robisz.

@angello niezwykły, bardzo interesujący wpis. Zasłużyłeś na więcej niż jednego pierona ale multikino niestety nie mam :confused:
Jeśli będziesz chciał kontynuować temat, to gorąco Cię zachęcam, ja z wielką przyjemnością przeczytam, i myślę że nie jestem jedyną taką osobą. Trzymaj się tam, bo Twoja praca musi być obciążająca psychicznie. Przesyłam pszytulaski dla Ciebie.

@angello Nie chcę żeby ktokolwiek był przy mnie jak będę umierał.

@angello są jacyś pacjenci, którym udało się pozbierać, mimo że już wiedzieliście, że umrze?

@angello mnie w Polsce uwiera mocno brak opcji "DNR", jaka jest np. w USA.

@angello Dzięki ze zacząłeś o tym pisać

@angello Świetny wpis.
Po⁎⁎⁎⁎ne. Wszyscy się rodzimy z wyrokiem śmierci.

Bardzo fajny wpis, dotykający trudnej tematyki, szacun, daję plusika.

ja pierdykam .... nie czytam ... boje sie umierac

@angello wzruszyłem się. Jesteś naprawdę dobrym człowiekiem. Trudno jest spojrzeć śmierci w oczy i odprowadzić człowieka do końca. Ludzie tacy jak ty są dla mnie tajemnicą i niedoścignionym wzorem. Za twoją pracę pozostaje jedynie wdzięczność i szacunek. Musimy nauczyć się rozmawiać o śmierci, ludzie w tym kraju nie dotykają tego tematu. Potrzebujemy kogoś takiego jak ty aby opowiedział nam o tym jak się umiera. Dziękuję i pozdrawiam.

Kolego, Jesteś Wielkim Człowiekiem. Serdeczne dzięki za Twoją pracę!

@angello Po raz kolejny mega interesujący wpis! Dzięki zarówno za opisanie tego wszystkiego z twojej perspektywy, jak i samą pracę, której pacjenci bardzo potrzebują!

@angello swietnie sie czytalo. keep it comin'!

@angello Super wpis, jeden z bardziej wartościowych w ostatnim czasie. Cieszę się, że są jeszcze tak empatyczne osoby na świecie. Swego czasu oglądałem materiał na kanale 7 metrów pod ziemią (kiedy jeszcze nagrywali wywiady z ciekawymi ludzmi) gdzie były poruszane podobne tematy i polecam https://youtube.com/watch?v=42MIzoAlCxA

A Ty czego boisz się, myśląc o swojej śmierci? | 7 metrów pod ziemią👤 Gościem odcinka jest Kasia Oliwa, pielęgniarka hospicjum domowego. 📚 Już ponad 25 tys. widzów „7 metrów pod ziemią” sięgnęło po książkę „Otwórz Oczy”. Za...YouTube

Muszę uciekać. Po godz. 16:00 postaram się odpowiedzieć na ewentualne pytania. Trzymajcie się.

@angello Dziękuję Ci za Twoją pracę.

@angello Dzięki za wpis! Temat trudny, ale wciąż niezmiernie ciekawy.
Pytanie - w jaki sposób stosuje się terapię przeciwbólową w przypadku pacjentów, z którymi kontakt jest utrudniony? Chodzi mi o sytuację, gdy pacjent paliatywny ma już na tyle duży problem z komunikowaniem się z otoczeniem, że nie wiemy, czy faktycznie go boli, czy nie (nie mówię tu o jęczących pacjentach, ale takich, którzy mają np. długotrwałe stany braku świadomości lub są w śpiączce). Są tu jakieś wytyczne, limity? Daje się takim osobom przeciwbólowe z automatu?

@angello z upływem czasu uidporniłeś się na taki rodzaj pracy, czy potrzebujesz odreagować to czasem?

@angello
Dzięki za wpis

>Dzień przed śmiercią poprawa parametrów życiowych i stanu logicznego pacjenta

Niewytłumaczalne zjawisko. Podejmowane są nieśmiałe próby wytłumaczenia dlaczego tak się dzieje.

To jest coś co mnie intryguje od lat. Musi być jakieś ewolucyjne wytłumaczenie...

Te objawy skóry które opisałeś, biorą się z słabego krążenia?

@angello Wielkie dzięki Tobie za ten wpis! Pytanie o Twoją własną opinię — czy uważasz, że dla przynajmniej części takich pacjentów lepszym rozwiązaniem byłaby eutanazja? Jeśli tak, to dlaczego, jeśli nie, to dlaczego?

Bardzo dobry kontent, taki dr. sleep tylko IRL. Nich ci chlopie dobrze bedzie w zyciu zdrowiu itp bos ty czlowiek dobry godny i sprawiedliwy.

@angello świetny wpis, dzięki! a' propos punktu 7, mój dziadek wieczorem przed śmiercią wstał z łóżka i zatańczył w spokoju ze swoim synem (wujkiem moim). Położył się, a rano już nie żył...

@angello Zwierzęta się usypia żeby nie cierpiały a ludzi na siłę podtrzymuje przy życiu mimo, że nie ma żadnej nadziei.

Komentarz usunięty przez moderatora