Słowo kluczowe infer, czyli zmienne w typach warunkowych.

Dzisiaj coś krótkiego, bo dzień roboczy mi się masakrycznie przedłużył. Słowo kluczowe infer pozwala nam definiować swego rodzaju zmienne w typach warunkowych i wykorzystywać je do przeprowadzania dalszych operacji warunkowych. Możemy je też po prostu zwrócić.

Przejdźmy przez prosty przykład. Wyodrębnijmy typ zwracany przez funkcję:

```
type ReturnType<T> = T extends (...args: any[]) => infer R ? R : any;

```

Na początku sprawdzamy czy typ generyczny T jest funkcją, jednocześnie deklarując zmienną R w miejscu tego, co powinno zostać zwrócone. Jeżeli T jest faktycznie funkcją to zwracamy R, jeżeli nie to zwracamy typ any.

Teraz spójrzmy na coś bardziej skomplikowanego i przy okazji przekonajmy się, że faktycznie można używać zmiennych w dalszych rozważaniach warunkowych:

```
type Awaited<T> = T extends null ? T : T extends object & { then(onfulfilled: infer F): any; } ? F extends (value: infer V, ...args: any) => any ? Awaited<V> : never : T

```

Woah, to wygląda już ciekawiej. Dobra, lecimy od początku. Jeżeli typ T jest null, to zwracamy po prostu T. Dalej, jezeli T nie jest wartością prymitywną (typ object to wszystko, co nie prymitywne) i jest na nim zdefiniowane pole z funkcją then to wyciągamy typ F i znowu sprawdzamy czy F jest funkcją, wyciągamy typ V i rekursywnie wywołujemy na nim Awaited, bo pamiętajmy, że Promise można łączyć w łańcuchy.

Ciężko to się czyta, szczególnie w takiej skondensowanej postaci. Mam nadzieję, że udało Wam się też załapać o co w tym wszystkim chodzi. ( ͡ʘ ͜ʖ ͡ʘ)

Obserwuj tagi #typescript i #magicznytypescript, aby być na bieżąco!