The 12th Pops Festa in Hashima 2026♪ Joint Performance by Six Schools (Gifu Prefecture), 2026-01-25

Ależ mi wpadło - wspólny występ sześciu szkół, z gościem specjalnym Kaoru"JB ORGA"Ueda! To ten dziadek z Technikum Takefu Shogo, co zawsze wymusza szołmeńskie zagrywki na zespołach którym przewodzi - zdaje się, że generalnie dzieciaki to lubią, bo przecież wiadomo, że chcą się dobrze bawić, wyróżnić i być docenionym przez publikę podczas występu!

Od ok. 8 minuty do ok: 13 minuty, w przerwie, fajna wymiana zdań:

W skrócie: indagowany przez panią prowadzącą jak to jest, że jest taki cool, odpowiada: że nie jest cool, jest już dziadkiem - najstarszym gościem na tej sali, pobiera już emeryturę ale lubi pracować więc pracuje dalej, a praca z młodzieżą licealną daje mu dużo energii. Dalej pytany, jakie ma rady dla uczniów uczących się grać w takich orkiestrach - odpowiada, że to jest ogólnie trudne (nie wiem czy pytanie, czy nauka), ale najważniejsze to się dobrze bawić. W świecie orkiestry jest dużo konkursów, ale też dużo konkurencji o konkretne partie muzyczne i miejsce na występie i może to być przytłaczające, ale jeśli będziesz ciężko pracował  i przezwyciężał trudności, to będzie to sprawiać radość (Japończycy lubią tę koncepcję :rolling_on_the_floor_laughing:). Potem dodaje, że muzyka popowa to generalnie polega na radości, więc grając ją naturalnie zaczynasz się uśmiechać i to również działa na publiczność, także najważniejszym podczas występu to samemu mieć radochę, aby ją przekazać dalej - radość z muzyki. Pani prowadząca nie daje za wygraną i mówi, że jak sama w szkole grała w orkiestrze, to to co zdawało się na początku sprawiać radość potem się przejadło i już jej tej radości nie sprawiało, jaką mistrz ma na to radę?! Odpowiada, że to trudne pytanie (oczywiście!) i że w sumie on specjalnie mądry nie jest, ale zawsze ma z tego radochę - wg niego na jakimkolwiek poziomie się nie gra muzyki, jeśli się będzie podczas każdego występu starać zagrać trochę lepiej, to takie przełamywanie przeciwności będzie dawać radość - kiedy, bez względu czy to klasyk czy jakiś popowy kawałek, uda się uzyskać tę ekspresję w grze którą samemu sobie się postawi za kolejny cel. Podsumowuje, że sam nadal gra w zespole i ze względu na wiem ma problemy z zapamiętywaniem tekstu piosenek, ale mimo to pokonywanie przeciwności daje mu radość. A ogólnie to jest nauczycielem języka japońskiego i sam ma problem z zapamiętaniem znaczeń wszystkich znaków (kanji) - ale nawet tu rozumienie tego, czego się wcześniej nie rozumiało daje radość. To jest proces przy którym trzeba trwać i się nie poddawać, wtedy się zobaczy efekty których wcześniej się nie widziało (Japończycy lubią też tę koncepcję :rolling_on_the_floor_laughing:). A W OGÓLE TO CO DZIŚ SIĘ ZROBILIŚMY TACY POWAŻNI?! Podsumowuje, że te nauki są do siebie podobne, ale to są po prostu zadania których wykonywanie powoduje że są łatwiejsze, tak jak: praca domowa i sprzątanie pokoju. Jesteśmy wszyscy na to zdani, także pamiętajcie żeby pomagać w domu... o czym my w ogóle mówimy?!

A po tej przydługiej opowieści może chociaż wspomnę zespoły!

Wszystko Licea z Prefektury Gifu:

Chukyo

Ogaki Yōrō

Kakamihara

Gifu Shotoku Gakuen

Hashima Kita

Hashima Prefectural

Sama prefektura, przypomnę, jest na północ od Nagoji, praktycznie w centrum głównej wyspy.

Dobór utworów ewidentnie pod mistrza jego typowe szlagiery znane z występów Takefu: najpierw piosenka którą kojarzę, ale nie pamiętam tytułu... a po przerwie na pogadankę mamy Walk the Dinosaur i na koniec Luv Peace Under the Groove. Co ciekawe, na samym początku twierdzi że zespoły nie miały wcześniej wspólnej próby.