#64a6ef31ed3605dd14dfd6eb

@Basement-Chad a ja się nie zgodzę z tobą. Mam za chwilę 35 lat. Dalej nie chcę mieć dzieci - totalnie tego nie czuję. Boję się oczywiście co będzie na starość, ale jednocześnie nie widzę siebie w roli matki - nie chcę się kimś zajmować, nie umiem, nudzą mnie takie rzeczy. Mam kilka starszych znajomych 45-65 lat bez dzieci i żyją normalnie, bez dzieci, a mają facetów czy miały - mimo to na macierzyństwo się nigdy nie zdecydowały, dlatego bawi mnie pogląd, że zawsze wszystkie kobiety mają instynkt macierzyński. Nie zawsze, nie wszystkie. Przed wynalezieniem antykoncepcji po prostu nie było wyboru. :smiley:
To, że twoja kobieta chce wyjść za mąż to nie znaczy, że każda. Ja miałam facetów, którzy chcieli brać śluby - ewakuowałam się z tych związków, bo nie chcę tego typu zobowiązań i mówiłam od początku. Nie znaczy to, że nie chcę związku na cale życie, jednego, stabilnego. Bawi mnie wasze "bo moja Marysia co 2 tygodnie przypomina" - taką wybrałeś to taką masz. Mężczyźni nie lubią kobiet niezależnych, a później przeszkadza im, że mają kobiety zależne, które dążą do ślubu jako stabilizacji finansowej i życiowej :smiley: Podejmuj lepsze wybory życiowe to nie będziesz narzekał.

@GtotheG Wyjdź za mnie :grinning: Trzeźwo myśląca kobieta to rzadkość :smiley: Większośc kieruje się durnymi, pierwotymi instynktami i emocjami, nie potrafia nad tym zapanować i w większości nie rozumieją siebie.

@anonimowehejto ja oświadczyłem się po 1.5 roku. Potem 1.5 roku narzeczeństwa (zeby się upewnić) i ślub. Przed ślubem nie mieszkaliśmy razem i uwazam to za bardzo dobrą decyzję.
Z syna stałem się mężem. Zmieniła się moja odpowiedzialność i nie można sobie odejść bo ktoś mnie wkurza, trzaba się dopasować do drugiej osoby.

4 lata to długo. Moja żona nigdy o ślubie nic nie mówiła.
Jesli dla twojej kobiety to ważne to albo ustalcie co dalej albo trzeba się rozejść. Nie wpędzaj jej w lata. @GtotheG
Bardzo dobrze Ci napisała.

No bo tak na dobrą sprawę ile jeszcze chcesz czekać, kolejne 4 lata? Po co?

@slonski_pieron dziękuję za propozycję, ale mam już w kolejce ze 2-3 panów, którzy obiecali mi małżeństwo na starość (nie wiem czemu sobie wyobrażają, że jestem super towarzyszką na stare lata :smiley: ), ale tak jak pisałam, związki formalne nie są dla mnie - preferuję związki bez zobowiązań prawnych. Małżeństwo w kilku kwestiach się opłaca, ale u mnie np. prawdopodobnie by mi wyszło na minus, także muszę podziękować. Mogę dopisać do kolejki i się odezwać za 50 lat jak wybranek nr 3 będzie na tamtym lepszym świecie 😉 pozdrawiam!

@GtotheG No więc właśnie napisałem, że "praktycznie wszystkie" a nie "absolutnie wszystkie". Niech będzie, że "znaczna większość". Ty jesteś po prostu wyjątkiem potwierdzającym regułę. :smiley:
Z ludźmi tak już jest, że się od siebie bardzo różnią i nigdy żadna reguła nie ma zastosowania do wszystkich. Mimo to, jedną z najbardziej charakterystycznych różnic między płciami, która objawia się już w pierwszych latach życia, jest to, że dziewczynki wykazują zauważalnie większe zainteresowanie ludźmi, a chłopcy bardziej interesują się przedmiotami. Absolwenci gender studies oczywiście będą się kłócić, że to nieprawda i że to tylko narzucone kulturowo normy. Ja z nimi w polemikę wchodzić nie zamierzam.
Dziś na przykład mamy piątek, godzina 20. Ja siedzę w pracowni i robię pomiary elementów do maszyny. Bardzo się świetnie przy tym bawię. Ale moja Pani dzwoni i krzyczy na mnie, że mam wracać, bo zaraz mamy iść do znajomych na imprezę. I ta perspektywa wcale nie wydaje mi się atrakcyjna. Ale co zrobić. Trzeba iść to idę :smiley:

@Basement-Chad to sa juz kwestie intro/ekstrawertyzmu. Ja z moim bylym bylismy mega intro i piatek wieczor to film i paczka czipsow, a nie imprezy xD

@Basement-Chad i tez wole pracowac z przedmiotami :smiley:

@GtotheG My też jesteśmy oboje intro. Ale to ona wie ile dzieci mają nasi znajomi i jak mają na imie. Ja ostatnio nawet zapomniałem, że mój najlepszy przyjaciel ma dwójkę. Coś mi wcześniej mówił o drugim ale nie zarejestrowałem. :smiley:

@Basement-Chad no widzisz, ja mam podobnie jak ty, staram się zapamiętać kto ile ma dzieci i jak się nazywają, ale w sumie już przestałam to trackować, bo nie idzie, plus wiekszosci tych dzieci, jak nie wszystkich xD na oczy nie widziałam, nie jestem w stanie określić ile mają lat :D. Pogodziłam się z faktem, że znajomi czy rodzina z dziećmi mają inne życie i inne problemy niż ja i staram się po prostu przebywać z osobami, które mają podobne życia do mojego - nie mają dzieci i tego typu zmartwień. Myślę, że ludzie, którzy chcą mieć swoje po prostu bardziej przykładają do tego uwagę. Dla mnie dzieci są zupełnie obojętne. Próbowałam ostatnio się spotkać z dobrą przyjaciółką, która właśnie urodziła dziecko - nie da się, bo ona jest tak zajęta dzieckiem, plus gada tylko o tym dziecku :D. Dałam se spokój i idę dalej :grinning: