#egipt

2

Tytuł: Opowieści znad Nilu. Opowiadania egipskie z okresu Średniego Państwa

Autor: Filip Taterka

Gatunek: eee, podręcznik akademicki?

Ocena: 8/10

Przeczytałem swego czasu Faraona Prusa, strasznie mi się spodobało i byłem ciekaw, czy tamtejszy świat byl realistycznie przedstawiony. postanowiłem pogrzebać mocniej w temacie starożytnego Egiptu i znalazłem książkę z tłumaczeniami tekstów źródłowych – literatury egipskiej, dokonanych jak najwierniej wobec oryginałów, świeżo, bo w 2017 roku, wydaną, dołączony jest też wyczerpujący komentarz ekspercki. To w ogóle druga w historii próba przetłumaczenia tych tekstów na polski!

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4918029/opowiesci-znad-nilu-opowiadania-egipskie-z-okresu-sredniego-panstwa

Czyta się to mocno …egzotycznie. To bardziej podręcznik akademicki, gdzie przypisy i bibliografia zajmują nie raz więcej miejsca niż treść. Ale są jak najbardziej potrzebne, dzięki nim nawet ktoś zielony w temacie jest w stanie zrozumieć, o co chodzi. Od razu zauważyłem, że składnia i styl wypowiedzi przypomina styl biblijny, autor odnosi się do tego – nie miał zamiaru pisać tego w ten sposób, po prostu tak brzmiał język egipski. Myślę, że to nie przypadek – Hebrajczycy byli pod wpływem Egiptu i bardzo możliwe, że swoje księgi pisali wzorując się na bogatej tradycji egipskich kapłanów.

Z opowieści uderzał bardzo mocny nacjonalizm. Duma z własnej kultury i przekonanie o jej słuszności, no i oczywiście pochwała ustroju i panującego faraona 🙂

Ale jeszcze lepsze jest to: w jednej z opowieści autor komentuje, że motyw wspomniany w utworze mocno przypomina tekst z jednego z dialogów Platona. Coś mi zaświtało, że Platon był w Egipcie, sprawdziłem, no i znalazłem to:

https://wszystkoconajwazniejsze.pl/peter-flegel-nieodkryte-dziedzictwo-starozytnosci-egipskie-zrodla-greckiej-filozofii/

Wygląda, że Grecy nie „wynaleźli” swojej filozofii sami, tylko sporą część zapożyczyli od egipskiej kasty kapłańskiej. Jest to dość szokujący pogląd, ale nie aż tak nieprawdopodobny, bo pamiętamy, że w czasach świetności Aten utrzymywano żywe kontakty z Czarną Ziemią, także w kontekście wojny z Persami.

„Strabo, grecki geograf, twierdził w Geographica, że Ateńczyk mógł spędzić trzynaście lat, studiując z mędrcami Heliopolis, a nawet twierdził, że odwiedził sypialne w wielkiej świątyni słonecznego miasta, w której mieszkał Platon. Klemens z Aleksandrii był w stanie nazwać księdza, z którym mówiono, że Platon się konsultował.”

Niesamowite, ciekawe w takim razie, ile jeszcze mądrości posiadali tamtejsi kapłani, której Grecy nie zdołali rozpowszechnić i przekazać. Mam wrażenie, nie wiem czy słuszne, czy sugerowane fabułą Faraona, że kapłani zazdrośnie strzegli swojej wiedzy, używali jej jako broni czy narzędzia do sterowania ludem, natomiast Grecy, odmienni charaketerem, rozgłaszali ją jak najszerzej, by zdobyć swoją wymarzoną sławę.

Z powyższego można by wysnuć wniosek, że oba fundamenty europejskiej cywilizacji – grecko-rzymski i judaistyczny (chrześcijański) – de facto czerpały wiele z jednego źródła, jakim była cywilizacja Egiptu.

Staroegipskie przedstawienia kotów, to nie tylko bogini Bastet, ale także chęć uwiecznienia przez ludzi swoich ukochanych pupili. Dzisiaj mamy fotografię, w starożytności jedyną formą uwiecznienia była rzeźba lub malowidło, dlatego Starożytni Egipcjanie tak chętnie portretowali koty, które nie tylko były wysłannikami bogów, ale też, i może przede wszystkim, były członkami ich rodzin.
Poniższe fajansowe przedstawienie kociej mamy ze swymi kociętami pochodzi z Okresu Późnego (między 525 a 404 rokiem p.n.e.) i możemy obecnie je podziwiać w Nowym Muzeum Kairskim w Gizie.

Badacze od lat szukają mumii królowych Nefertiti oraz jednej z jej córek, Anchesenamon. Ale co jeśli poszukiwania są daremne, ponieważ obie królowe zostały już dawno znalezione?
Poniżej dwie mumie żeńskie z grobowca KV21. Te dwie mumie żeńskie są uważane za kandydatki na mumie Nefertiti i Anchesenamon.
W 1817 roku włoski odkrywca Giovanni Belzoni odkopał grób i znalazł nagie mumie kobiet w, jak zapisał, "czystym, suchym grobowcu" w stanie nienaruszonym.
172 lata później, w 1989 roku, inny egiptolog, Donald P. Ryan, ponownie dostał się do grobu KV21. Znalazł dwie mumie żeńskie bardzo poważnie uszkodzone, pozostawione w ten sposób przez współczesnych rabusiów. Poziom zniszczeń zwłok był ogromna, skradziono głowę mumii KV21A — prawdopodobnie z powodu niezwykle długich włosów, które czyniły z nieej pożądaną „pamiątkę”.
Z powodu działalności współczesnych rabusiów grobowców mumie i grób również mogły zostać uszkodzone przez wodę, która dostała się do grobowca przez otwory wybite przez rabusiów.
Wyniki analizy DNA ogłoszonej w 2010 roku sugerują, że bezgłowa mumia jest matką dwóch zmumifikowanych płodów z grobu Tutanchamona, ale nie uzyskano wystarczających danych, aby dokonać ostatecznej identyfikacji.
Analiza DNA drugiej mumii, tej z rozbitą czaszką, nie dała wystarczających danych, aby dokonać solidnej identyfikacji, ale powiązano ją z królewską linią późnej XVIII dynastii. Zahi Hawass uważa, że ​​ta mumia jest kandydatką do doczesnych szczątków Nefertiti; opiera swoją tezę na jej związku z możliwym ciałem Anchesenamon. Obecnie wiadomo, że w innym grobie w Dolinie Królów, zwanym KV35 znaleziono matkę (Teje) leżącą obok swojej córki (tzw. Młodszej Damy); możliwe, że ten sam związek istnieje między tymi mumiami.

Składane łóżko obozowe faraona Tutanchamona.

Portrety Fajumskie z mumii Egipcjanek i kolczyki znalezione przy tychże mumiach.

Jeśli chcecie wiedzieć skąd wiemy, jaka jest najbardziej prawdopodobna wymowa języka, którym mówili starożytni Egipcjanie, to obejrzyjcie poniższy film. Wygląda trochę nienaturalnie, bo jest dubbingowany po angielsku.
https://youtu.be/QWEsWafaftw

Dwa dni temu (10.12.2021r.) egipska policja dokonała nalotu na kryjówce bandy rabusi. Jak się okazało budynek został wybudowany na starożytnym grobowcu, a w piwnicy budynku znajdował się szyb który prowadził do miejsca spoczynku niezidentyfikowanego faraona!

Jakiś czas temu Egipskie Ministerstwo Turystyki i Starożytności iż w najbliższy czwartek (25 listopada 2021) odbędzie się oficjalne otwarcie Alei Sfinksów (tzw. drogi Kebash) w Luksorze, łączącej świątynie Amona z okręgiem jego boskiej małżonki Mut.
W starożytności odbywały się tam procesje z udziałem złotych barek w których przenoszono posągi bóstw wyciągnięte z sanktuariów. Więcej o owych procesjach opowiedziałem w filmie o kalendarzu egipskim. Z okazji otwarcia owej drogi zrekonstruowano starożytne barki aby jeszcze raz, po prawie 2000 latach, przenieść posągi bogów.
Aleja Sfinksów rozciąga się na 2700 metrów między starożytnymi świątyniami Karnaku i Luksoru z setkami posągów z głowami barana i posągami sfinksów po obu stronach.
Władze przeprowadziły w ostatnich miesiącach poważne prace renowacyjne na drodze i świątyniach Karnaku i Luksoru.
Według doniesień medialnych Ministerstwo Turystyki i Starożytności zaprosiło ambasadorów zagranicznych w Egipcie i wiele osób publicznych do udziału w ceremonii.
Ponowne otwarcie Alei Sfinksów następuje, gdy Egipt rozpoczyna różne duże projekty mające na celu odrestaurowanie zabytków i promowanie turystyki.
W zeszłym roku Egipt zainaugurował Narodowe Muzeum Cywilizacji Egipskiej spektakularną Złotą Paradą Faraonów, która przeniosła 22 mumie z Muzeum Egipskiego w Tahrir do ich nowego domu.
Prezydent Abdel-Fattah El-Sisi niedawno polecił urzędnikom wykorzystać planowaną ceremonię ponownego otwarcia do promowania siły kraju na arenie międzynarodowej.
El-Sisi podkreślił, że Luksor – często nazywany największym na świecie skansenem – odzwierciedla bogactwo i chwałę starożytnej cywilizacji Egiptu.

Jeśli się uda to nagram i udostępnię Wam nagranie z procesji, podobnie jak zrobiłem to ze Złotą Paradą Faraonów.

Na zdjęciu: Złote barki tebańskich bogów stojące na Alei Sfinksów i czekające na procesję, po kolei barka: Amona, Mut i Chonsu.

Jakiś czas temu udało mi się dokopać do nagrania trąb z grobowca Tutenchamona z 1939 roku. Dodałem parę słów od siebie i przetłumaczyłem brytyjskiego lektora. Zapraszam do obejrzenia materiału:

Bransoletka królowej Ahhotep z XVIII dynastii.
Grób królowej Ahhotep został odkryty w 1859 roku w Tebach Zachodnich.
Ta bransoletka, znaleziona w jej trumnie, nosi na zapięciu imię jej syna: „Syn Re, Ahmose, ukochany [przez] Re”. Bransoletka składa się z 30 rzędów maleńkich koralików w kształcie trójkąta, po 15 koralików na każdy trójkąt. Liczby te były najprawdopodobniej zamierzone, wybrane tak, aby reprezentowały skojarzenie z księżycem i kalendarzem księżycowym. Jest wykonana ze złota, turkusu (jasnoniebieski), lapisu lazuli (ciemnoniebieski) i karneolu (czerwony)
Innym cudownym odkryciem jest to, że na zapince jest wyryta najstarsza pisemna forma (znakiem hieroglificznym) księżyca. Dokładnie chodzi o trzeci znak od góry, okrąg na półkole, który jest częścią imienia jej syna. Samo słowo "Ah" oznacza księżyc. Imię królowej Ahhotep oznacza "Księżyc jest zadowolony" natomiast imię jej syna Ahmose oznacza "Zrodzony z księżyca".
Bransoletę datuje się na między ok. 1560, a ok. 1530 p.n.e., obecnie znajduje się z resztą zachowanego skarbu Ahhotep I w Muzeum Kairskim.
Film o życiu wojowniczej królowej Ahhotep oraz o burzliwej historii odkrycia jej grobowca możecie obejrzeć na moim kanale YT.

Równo 1629 lat temu, 8 listopada 392 roku cesarz Teodozjusz ogłosił chrześcijaństwo oficjalną religią Cesarstwa Rzymskiego i zakazał innych religii. Ucierpiał na tym cały antyczny świat, jednak zakaz ten najbardziej krwawe żniwo zebrał w Egipcie. Nie ucierpieli jedynie wyznawcy starych religii, ale również zwierzęta uznawane ze święte oraz większość starożytnych tekstów, nie koniecznie religijnych, przez pierwszych chrześcijan uważanych za herezję.
Na zdjęciu scena z filmu Agora z 2009 roku.

Trochę ciekawostek z Egiptu. Do obejrzenia i zastanowienia się. Mnie najbardziej poraża precyzja, a przecież egipcjanie uzywali do tylko narzędzi z brązu.

Wspaniała kultowa rzeźba przedstawiająca boga Horusa wykonana z litego srebra i pokrytego elektrum, czyli stopem złota i srebra.
Horus został tutaj przedstawiony pod postacią swojego świętego zwierzęcia, czyli sokoła. Na głowie ma koronę Górnego i Dolnego Egiptu, ozdobioną Ureuszem - kobrą królewską, która miała pluć jadem na wrogów Egiptu.
Rzeźba mierzy 27cm, pochodzi z tzw. Okresu Późnego, jest datowana na między 525 a 404r. p.n.e. i jest własnością niemieckiego banku BayernLB, obecnie wystawiana jest w Staatliches Museum Ägyptischer Kunst w Monachium, w Niemczech.

Dnia wczorajszego (20.10.2021) doszło do zamachu na starożytną rzeźbę sfinksa w Kairze!
Fanatyk będący obywatelem Algierii rzucił się z młotkiem na jednego ze starożytnych sfinksów, z głową barana symbolizującą Amona, stojącego na Placu Tahirskim w Kairze pod obeliskiem Ramzesa II. Na szczęście algierskiemu szaleńcowi nie udało się wyrządzić dużych szkód, ponieważ szybko został powstrzymany przez Egipcjan, co widać na zdjęciu.
Teraz czekamy na wyrok Egipskiego sądu, jednak możemy się spodziewać że będzie on surowy.
Dziękuje za informacje Mohammedowi Mohie, Egipskiemu anglojęzycznemu przewodnikowi turystycznemu oraz administratorowi strony KMTology - تاريخ مصر القديم

Kamienny sarkofag Ta-Miu, kotki księcia Totmesa, syna faraona Amenhotepa III.
Sarkofag kota jest w całości ozdobiony scenami, a wieko jest pokryte hieroglifami.
Tył sarkofagu (widoczny na zdjęciu) przedstawia kota przy stole zastawionym ofiarami i kwiatem lotosu, znakiem zmartwychwstania i odrodzenia. Przód zdobi podobna scena z tą różnicą że za kotką widnieje wyobrażenie jej mumii.
Imię Ta-Miu oznacza "Pani Kotka".
Jedna z inskrypcji na sarkofagu, na tylnej jego ścianie po prawej stronie (linijka biegnąca z góry na dół, widoczna na zdjęciu) mówi że kotka Ta-Miu i jej opiekun Totmes spotkają się ponownie w krainie Ozyrysa, Polach Trzcin, czyli zaświatach.

Nowe Państwo, koniec XVIII dynastii, panowanie faraona Amenhotepa III, ok. 1391-1353 pne. Wapień z Memphis. Obecnie w Muzeum Egipskim w Kairze. Nr. katalogowy: JE 30172

Mój nowy film o higienie oraz kosmetykach w Kemet.

Dzisiaj historia dwóch "rzeźb ogrodowych" z Wielkiej Brytanii.
Posągi zostały sprzedane przez rodzinę z Clare koło Sudbury po tym, jak zdecydowali się na przeprowadzkę. Wcześniej owa rodzina kupiła je za 200 funtów za stukę, 15 lat temu.
Licytatorzy ustalili cenę orientacyjną od 300 do 500 funtów za parę, ale sprzedali je na aukcji za 195 000 funtów! Co spowodowało taki wzrost ceny? Otóż okazało się że są to oryginale starożytne posągi mogące mieć nawet 4000 lat! Nie jest do końca jasne jak sfinksy trafiły na wyspy brytyjskie, jednak najpewniej zostały przywiezione w XIX wieku jako "pamiątka" z podróży do Egiptu. Oba mają 1m wysokości, jeden przedstawia kobietę a drugi mężczyznę. Niestety przez angielski klimat kamień mocno zwietrzał, co widać na zdjęciu.
Historia jednak nie będzie miała szczęśliwego zakończenia, ponieważ rzeźby nie wrócą do ojczyzny, a trafią do prywatnej kolekcji. Na razie statuetki kupił międzynarodowy dom aukcyjny.

Model z grobu Mesehti w Asyut przedstawiający nubijskich żołnierzy w służbie Egiptu. Pomimo iż starożytni mieszkańcy Kemet odnosili się raczej z niechęcią do mieszkańców Nubii, tak jednak ci byli uważani za najlepszych łuczników świata starożytnego, przez co byli bardzo pożądani w Egipskiej armii, gdzie najczęściej służyli jako najemnicy.
Obecnie model znajduje się w Muzeum Kairskim.

Ruszamy z nowym konkursem hejto.pl!
Tym razem do wygrania jest książka „Nauki mędrców Starożytnego Egiptu” w formie ebook.
Zasady są bardzo proste: W dowolnej społeczności napisz post z tagiem #konkursegipski , a w poście napisz cytat lub mądrość życiową która odmieniła Twoje życie lub którą kierujesz się w swoim codziennym życiu. Konkurs trwa do 01.11.2021 roku, a wygra ta osoba której wpis zostanie najbardziej spiorunowany!
Powodzenia!

„Nauki mędrców Starożytnego Egiptu” – to zbiór nauk czterech czołowych myślicieli Starożytnego Egiptu: wezyra Ptahhotepa, Kagemiego, faraona Amenemhata I oraz kapłana Amenemope. Wszystkie teksty które zawarte są w publikacji były swego rodzaju lekturami szkolnymi w starożytnym Kemet i miały moralizować mieszkańców Doliny Nilu. Pomimo iż najstarszy z tekstów ma blisko 4000 lat, to żaden z nich do dnia dzisiejszego nie stracił na wartości. Książka jest pierwszym polskim pełnym tłumaczeniem tych tekstów. Tłumaczenie wykonał Maurycy Kędzior z kanału YT „Kemet – Starożytny Egipt bez tajemnic” znany na portalu hejto.pl jako @Merenbast

https://youtu.be/yyX3AhTheIY

Pewnie większość z Was kojarzy symbol zwany Uroboros (znany także jako Ouroboros lub urobor). Jest to słynny w średniowieczu i w czasach nowożytnych symbol magiczny i alchemiczny. Wielu ludzi myśli że pochodzi on ze Starożytnej Grecji (stgr. οὐροβόρος), jednak Grecy zapożyczyli go od Starożytnych Egipcjan. Najstarsze znane przedstawienie Uroborosa pochodzi ze złotej kaplicy Tutenchamona, i możecie je zobaczyć na zdjęciu poniżej. Bardzo często pojawia się także w staroegipskich tekstach magicznych oraz "Księdze wychodzenia za dnia".
Jest to symbol nieskończoności, wiecznego powrotu i zjednoczenia przeciwieństw, coś jak azjatycki jing-jang. Gryzący własny ogon wąż wskazuje, że koniec w procesie wiecznego powtarzania odpowiada początkowi. Mamy tu do czynienia z symboliką cyklicznego powtarzania – obiegu czasu, odnawiania się świata i światów, śmierci i odrodzenia, czyli wieczności.
W symbolice alchemicznej Urobor to symbol zamkniętego, stale się powtarzającego procesu przemiany materii – procesu, który w formie faz podgrzewania, parowania, chłodzenia i kondensacji cieczy ma prowadzić do sublimacji substancji. Urobor to odpowiednik kamienia filozoficznego, który, swoją drogą, też wywodzi się ze starożytnego Kemet, ale o tym może innym razem 😉