#egipt

Kompilacja inkrustacji ze szkła i fajansu przedstawiająca tradycyjnych wrogów Starożytnego Egiptu, znaleziona w pałacu królewskim przylegającym do świątyni Medinet Habu, z czasów panowania Ramzesa III (1182-1151 p.n.e.). Przedstawia ona czarnoskórych Nubijczyków oraz Azjatów i Semitów. Prawdopodobnie była ona elementem podłogi, tak aby każdy przechodzący mógł deptać po ludach zagrażających Kemet. Owe panele obecnie znajdują się w Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie.

Dwóch amerykańskich badaczy, profesora fizjologii i egiptologi Boba Braier'a (po lewej) oraz dyrektora Maryland State Anatomy Board Rohna Wayd'a (po prawej) bardzo fascynowało to czy zachowane w źródłach opisy procesu mumifikacji są prawdziwe. Postanowili oni więc w 1994 roku przeprowadzić pierwszą współczesną udokumentowaną mumifikacje zwłok ludzkich na wzór tej z zachowanych źródeł pisemnych. Obiektem badań stały się zwłoki 76 letniego mężczyzny który zmarł na zawał jednak wcześniej postanowił oddać swe ciało do celów naukowych.
(w tym momencie osoby wrażliwe powinny przestać czytać)
Najsłynniejszy zachowany opis egipskiego procesu konserwacji zwłok pochodzi od Herodota. Według niego kapłani-balsamiści mieli usuwać mózg przez nos żelaznym drutem, a następnie wyciągać wnętrzności robiąc nacię w podbrzuszu "kamiennym nożem etiopskim".
Podczas badań okazało się jednak że zakrzywionym drutem z można co najwyżej przebić tkanki, dlatego postanowili użyć haczyka przypominającego kształtem bat, po czym rozdrabniali nim mózg tak długo aż zrobił się rzadki i po przewróceniu zwłok na bok mógł wypłynąć przez nos.
Jak się okazało przy dalszej części badania, tzw. nóż etiopski, czyli taki z obsydianowym ostrzem spisał się idealnie, jako że próba użycia powszechnego w Kemet miedzianego noża nie wypadła najlepiej. Krwi nie spuszczano.
Po usunięciu wszystkich organów oprócz serca naukowcy zasypali zwłoki natronem na 35 dni pozostawiając w pomieszczeniu o warunkach przypominających temperature egipską (42-51*C). Wnętrzności umieścili w urnach kanopskich i również zasypali natronem. Kiedy po 35 dniach wyciągnęli zwłoki okazało się że skóra iż stwardniała, jest wciąż elastyczna, a kończyny można zginać, podczas kiedy w staroegipskich mumiach są one twarde i kruche. Ponadto ciało utraciło połowę wagi (za mało) i nie zostało całkowicie wysuszone.
Braier i Wayd stanęli przed dylematem: zasypać ciało znów natronem czy tak jak Egipcjanie, a przynajmniej jak pisał Herodot, po prostu je pozostawić? Naukowcy wybrali drugą opcję.
Kiedy nadszedł czas owinięcia zwłok w płótno, okazało się że było ono całkowicie zmumifikowane i nie wykazywało żadnych oznak rozkładu! Dzięki temu badacze zrozumieli również dlaczego po 35 z 70 dni ciało było wyciągane z natronu, otóż gdyby tego nie zrobiono, nie można by było ustawić odpowiednio rąk oraz dłoni denatów.
Ten eksperyment pokazał że mumifikacja jaką opisał Herodot jest jak najbardziej prawdopodobna. Chociaż do dzisiejszego dnia wciąż nie znamy wszystkich staroegipskich technik mumifikacji.
Dzisiaj zmumifikowane w 1994 roku zwłoki mężczyzny spoczywają trzy pomieszczenia dalej od biura Rohna Wayd'a, w "egipskiej temperaturze" i co roku poddaje się je badaniom, czy nie zaszły jakieś zmiany lub nie zaczął się proces rozkładu. Jak do tej pory stan nowoczesnej mumii, po 27 latach, jest idealny. Wciąż można poznać bardzo dobrze rysy twarzy zmarłego.

Relief w podziemiach piramidy Dżesera przedstawiający owego władcę podczas obchodów święta Sed w trakcie rytualnych biegów. Co ciekawe większość późniejszych władców odprawiała swoje święto Sed właśnie na dziedzińcu grobowca Dżesera.
W przeciwieństwie do innych późniejszych piramid wnętrze piramidy Dżesera jest w większości wyłożone fajansowymi płytkami, i o ile większość z nich przetrwała do naszych czasów, tak niestety znaczna ich część nie jest na swoim miejscu, a w różnych muzeach na świecie.
Kilka miesięcy temu piramida Dżesera, czyli najstarsza piramida na świecie i pierwszy tego typu monument w dziejach ludzkości, została ponownie otworzona dla zwiedzających po blisko 14 latach zamknięcia.

Twarze trzech starożytnych Egipcjan ożywili naukowcy z Niemiec, wykorzystując DNA sprzed ponad 2000 lat.
Uważa się, że po raz pierwszy zastosowano nowoczesne techniki na ludzkim DNA w tym wieku, z trzema próbkami szacowanymi na od 2023 do 2797 lat.
Trzej mężczyźni nazywani są jako JK2134, datowany na 776-569 p.n.e., JK2888, szacowany na około 97-2 p.n.e. i JK2911, uważany za żyjącego około 769-560 p.n.e.
Cechy starożytnych egipskich mumii zostały ujawnione przez Parabon NanoLabs, który wykorzystał najnowocześniejszą technologię i artystykę medycyny sądowej, aby odtworzyć wygląd mężczyzn w wieku około 25 lat.
Dr Ellen Greytak, dyrektor ds. bioinformatyki Parabon, powiedziała: „Wspaniale jest zobaczyć, jak sekwencjonowanie genomu i zaawansowaną bioinformatykę można zastosować do starożytnych próbek DNA.
Podobnie jak w przypadku organów ścigania Parabon, techniki te rewolucjonizują starożytną analizę DNA, ponieważ działają na fragmentarycznym DNA i wykazano, że są czułe do zaledwie 10 pikogramów DNA”.
Wyniki mają zostać zaprezentowane na 32. Międzynarodowym Sympozjum Identyfikacji Człowieka (ISHI), które odbędzie się w tym tygodniu w Orlando.
Próbki zostały przetworzone przez naukowców z Instytutu Nauki o Historii Człowieka im. Maxa Plancka oraz Uniwersytetu w Tybindze w Niemczech.

Tak przy okazji wcześniejszej dyskusji o muzyce znalazłam fajny filmik pokazujący sistrum i trochę przybliżający ten ciekawy instrument.
https://youtu.be/G7pYdPOS4yw

Na pewno wielu z Was spotkało się kiedyś z symbolem nazywanym "Kwiatem Życia", w nauce nazywanym Gwiazdą heksapentalną. Występował on w różnych kulturach oraz kontynentach. Jednak pewnie nie każdy wie że jego najstarsze przedstawienie, przynajmniej w formie mnogiej pochodzi z sanktuarium Ozyrysa w Abydos. Dlatego często kwiat życia złożony z większej ilości płatków niz 6 jest nazywany "Egipskim kwiatem życia" lub "Kwiatem życia Ozyrysa".
Niestety, część świątyni w Abydos gdzie znajduje się kilka owych symboli (widoczne na zdjęciu) jest obecnie pod wodą.
Natomiast nie jest prawdą iż Kwiat życia jest symbolem równie starym co swastyka, gdyż najstarsze datowane przedstawienie kwiatu pojedynczego (tj. sześć płatków) pochodzi z późnej epoki brązu, i są to złote płatki z Szybu grobowego nr.3 w Mykenach datowane na XVIw. p.n.e.
W przeszłości w Polsce gwiazda heksapentalna była używana w kulturze przeworskiej jako element zdobniczy pasów i klamer. Od czasów średniowiecznych motyw ten używany był na drzwiach, sosrębach, krzyżach, elementach gzymsów i kapiteli, herbach, przedmiotach domowego użytku, częściach garderoby oraz na wycinankach i pisankach.
Do dnia dzisiejszego kwiat przetrwał dosyć mocno w kulturze Węgierskiej i Polskiej podhalańskiej, gdzie znany jest jako rozeta karpacka. Chociaż oczywiście występuje raczej w formie 6-płatkowej, nie zwielokrotnionej, jak ta egipska wersja. Poza tym jest używany w ezoteryce i współczesnym kemetyźmie jako silny symbol chroniący przed złem i zapewniający witalność.
Drugie zdjęcie to z Myken.
A Wy spotkaliście gdzieś Kwiat Życia?
A może chcielibyście na jego temat osobny odcinek?

W Egipcie wiele jest miejsc pięknych, magicznych, ale jednocześnie i zapomnianych. Do takich miejsc bez wątpienia należy nekropolia faraonów i królowych V dynastii zwana dzisiaj Abu Sir. Leży ona ok. 2,5km na północ od Sakkary, gdzie znajduje się słynna piramida schodkowa faraona Dżosera. Pomimo iż piramidy w Abu Sir są mniejsze i znacznie bardziej zniszczone od swoich wielkich poprzedniczek z Gizy, to wciąż są bardzo dobrze zachowane w środku i godne odwiedzenia. Niestety, świątynie grobowe znajdujące się w ich pobliżu zostały prawie całkowicie zniszczone przez poszukiwaczy skarbów w XIX wieku, i chociaż złota tam nie znaleziono, to znaleziono tam coś znacznie cenniejszego - bibliotekę i archiwum.
Ale więcej o tej niezwykłej nekropolii opowiem w jednym z kolejnych filmów na YT nad którym właśnie pracuję.

Kilka dni temu był darmowy ebook o #egipt.

To mi przypomniało, że jakiś czas temu natrafiłem na skany starych książek o Egipcie. Linkiem się więc dzielę 😉

https://www.meretsegerbooks.com/digitized-treasures.php

Raczej nie mam w zwyczaju się chwalić, ale że jest #fotokonkurs to się pochwalę fotką z wakacji. Zawsze chciałem zobaczyć egipskie świątynie, ale że nie stać mnie na wyjazd do Egiptu, to pojechałem zobaczyć egipską świątynie we Warszawie i też było fajnie ❤️
Elektryzujcie wpis, bo jeżeli uda mi się wygrać tablet do czytania książek to będziecie mieli więcej ciekawych wpisów o Starożytnym Egipcie, bo na komputerze nie lubię czytać, a mam dużo PDF'ów :smile_cat:

Artefakt na dzisiaj: Przepiękny szklany kielich w kształcie kwiatu lotosu z imieniem faraona Totmesa III, odnaleziony w Tebach i datowany na między 1458 p.n.e. a 1425 r. p.n.e.

UWAGA! KSIĄŻKA O EGIPCIE ZA DARMO!
W filmach na temat polecanych przeze mnie książek powiedziałem Wam że jeżeli wydawnictwo Forgetten Books udostępni jakąś książkę o Egipcie, to dam Wam znać. A więc dzisiaj (12.09.2021r.) możecie do końca dnia pobrać legalnie i za darmo ebooka w formie PDF na swoje komputery bądź telefony. To książka "The Serpent Myths of Ancient Egypt" autorstwa W. R. Cooper'a, wydana w 1923 roku. Książka oczywiście w języku angielskim.
Książka jest porównawczą historią mitów o wężach, zaczerpniętych z „Rytuału Umarłych”, egipskich inskrypcji, papirusów i pomników w muzeach znajdujących się w Europie.
Sam jej jeszcze nie czytałem, bo oczywiście nie miałem wcześniej do niej dostępu. Ale Wam życzę owocnej lektury 😉
Link do strony wydawnictwa gdzie można pobrać poniżej.
https://www.forgottenbooks.com/en/books/TheSerpentMythsofAncientEgypt_10426068

Z czasów panowania faraona Padibastet'a I (ok.830-805 p.n.e.), podobnie jak z całego tzw. III okresu przejściowego, nie mamy zachowanych zbyt wielu źródeł. Pomimo iż władza faraona była wciąż silna, to jednak nomarchowie (tj. gubernatorowie prowincji) zdobyli na tyle silną władzę iż pozwalali sobie na nieposłuszeństwo wobec władcy. Niestety do naszych czasów nie przetrwało żadne przedstawienie faraona Padibastet'a, poza fragmentem torsu z brązu inkrustowanego złotem, a widocznego na zdjęciu poniżej. Zachowane źródła ukazują nam tego faraona jako człowieka dobrego i rozważnego, który jednak nie może sobie poradzić z zachłannymi poddanymi którzy stali się zbyt niezależni wobec niego. Jeden z dwóch obszerniejszych tekstów z jego czasów mówi o konflikcie w Tebach który wywołali ludzie walczący ze sobą o schedę zmarłym arcykapłanie. Drugi tekst, utrwalony na rozkaz samego faraona mówi o wojnie domowej która nastąpiła po śmierci nomarchy i proroka Jen-Har-Rowa, kiedy to wrogie stronnictwo ukradło jego dzieciom pancerz należący do zmarłego ojca. Niestety, pomimo wszelkich starań i prób faraonowi nie udało się powstrzymać bezsensownego rozlewu krwi.
Padibastet w literaturze tematu często występuje również pod imieniem Padibast lub Petubastis, a imię jego oznacza "Jego Mądrość Pochodzi Od Bastet".
Tych którzy jeszcze nie widzieli, zachęcam do wysłuchania tekstu źródłowego o owej wojnie domowej pod tytułem "Pancerz księcia Jen-Har-Rowa", którą wczoraj wrzuciłem na kanał jutub.

...bezsensownej bardziej niż I wojna światowa. Ale zobaczcie sami. Czytam ja swoim głosem przegrywa :wink:

Mogłoby się wydawać iż fizjoterapia to wynalazek stricte nowożytny, ale nic bardziej mylnego. Różne jej rodzaje stosowano już w wielu starożytnych kulturach, a najstarsze świadectwa jej stosowania pochodzą ze Starożytnego Egiptu. Poniżej na zdjęciu znajduje się relief z mastaby Ankhmator'a, wezyra faraona Tetiego, żyjącego ok. 4500 lat temu. Na reliefie widzimy masażystę masującego stopę pacjenta. Obok (widoczne na reprodukcji po lewej) widzimy drugiego terapeutę który masuje nadgarstek pacjenta.
Znane są także inne przykłady fizjoterapii, np. słynny medyczny Papirus Esberna z ok 1550r. p.n.e. wspomina o helioterapii jako metodzie łagodzenia bólów. Inny dokument znany jako "Kalup Papyrus" wspomina o balneoterapii, czyli metodzie leczenia różnymi specjalnymi rodzajami błota i gliny. Hydroterapia, czyli leczenie wodą było stosowane w specjalnym uzdrowisku w pobliżu świątyni bogini Hathor w Denderze. Tam do specjalnych basenów spływała woda źródlana po posągu bogini Hathor, który miał spotęgować jej magiczne i lecznicze właściwości.

Egipska maska mumii kobiety z prawdziwymi włosami. W wykonaniu widać wpływy sztuki rzymskiej. Wczesny I wiek n.e. Obecnie w Neues Museum w Berlinie.

Faraon i Kleopatra - jedna z moich ulubionych gier. Pamiętam jeszcze, ile się nad tym człowiek nawisiał po premierze...

Wprawdzie są modernizujące mody do Caesara, a Zeus i Emperor mają rozwiązane wiele mechanicznych bolączek obecnych w Faraonie, to do tej odsłony citybuilderów mam największy sentyment. No bo w której innej grze można było sobie zbudować piramidy?

Sporo lat minęło i według mnie gra się wcale nie zestarzała (zwłaszcza wersja z GOG z modem podbijającym rozdzielczość - można grać nawet w 3440x1440 czy 4K).

Jakiś czas temu udałem się na wycieczkę do Warszawy, aby odnaleźć tam różne miejsca związane ze Starożytnym Egiptem. Dzisiaj zapraszam Was do odbycia tej podróży ze mną :smile_cat:

Dzisiaj trochę nietypowe i niezbyt często spotykanie ujęcie Wielkiego Sfinksa z Gizy.
Zdjęcie pochodzi z "Scribner’s Magazine" ze stycznia 1888 roku.

Trumna Nedżemankh'a ma długości 181 cm, szerokości 53 cm i 28 cm głębokości. Nedżemankh był wysokim rangą kapłanem baranogłowego boga Heryshefa z Herakleopolis. Misternie zdobiona powierzchnia zawiera sceny i teksty w grubym reliefie z gipsu, które miały chronić i prowadzić Nedżemankha w jego podróży od śmierci przez niebezpieczny Duad do szczęśliwego życia wiecznego na Polach Trzcin. Zewnętrzna część trumny pokryta jest złotem, które ze względu na swój trwały charakter kojarzyło się w starożytnym Egipcie z bogami i ubóstwianymi zmarłymi. Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku kupiło trumnę w lipcu 2017 roku za 3,5 mln euro, czyli prawie z 4 miliony dolarów.
Muzeum zakupiło trumnę od Christophe'a Kunickiego, paryskiego handlarza dziełami sztuki, który został ogłoszony specjalistą w dziedzinie „Starożytności Morza Śródziemnego”, w szczególności „Starożytności greckich, rzymskich, egipskich i Bliskiego Wschodu”. Według ówczesnej historii (dokumentacji) mienia otrzymanego przez Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, trumna została wywieziona z Egiptu w 1971 roku na podstawie licencji udzielonej przez Ministerstwo Starożytności i Muzeum Egipskie w Kairze.
W lutym 2019 r. Biuro prokuratora okręgowego hrabstwa Nowy Jork zwróciło się do Metropolitan Museum i przedstawiło muzeum dowody dostarczone przez rząd egipski, że licencja eksportowa kupca z 1971 r. została sfałszowana. Więcej dowodów wykazało, że trumna została skradziona w 2011 roku, a jej historia majątkowa była oszustwem. Następnie muzeum w Nowym Jorku zamknęło trwającą wystawę „Nedjemankh and His golden cofin”, wcześniej zaplanowaną na 21 kwietnia 2019 r., i przekazało trumnę do Departamentu Repatriacji Zabytków Ministerstwa Starożytności Egiptu.
W oficjalnym oświadczeniu wydanym przez ministra spraw zagranicznych Egiptu w środę 26 września 2020, stwierdzono, że zwrot trumny nastąpił w świetle porozumienia zawartego w 2016 r. przez oba kraje (Egipt i Stany Zjednoczone) w sprawie ochrony egipskich antyków i artefaktów.
Obecnie trumna znajduje się w Muzeum Cywilizacji Egipskiej w Gizie, i tam właśnie zostało wykonane poniższe zdjęcie.

Zaczął się wrzesień i niektórzy z Was, drodzy widzowie, pewno wracają do szkoły, a inni szczęśliwcy mają już ten okres z życiu za sobą. Ale nie martwcie się, nie tylko Wy musicie/musieliście się trudzić. Na poniższym zdjęciu znajduje się najstarsze zadanie na świecie poprawione na czerwono przez nauczyciela. Znajduje się na nim fragment "Opowieści o Sunuhecie", a sam artefakt pochodzi z Egiptu z okresu Średniego Państwa, czyli ma ok. 4000 lat. Obecnie znajduje się w Metropolitan Art Museum w Nowym Jorku w USA.

Tak więc już 4000 lat temu nauczyciele poprawiali zadania na czerwono (w tym przypadku inkaustem z ochry) i jak widać starożytni uczniowie i uczennice wcale nie byli nam tak odlegli 😉