Wpis użytkownika lubiespac w Hydepark

@utede ja nie czuję strachu, ale po prostu trochę szkoda. dostaliśmy szansę jedną na miliardy żeby się tu pojawić, ale za wcześnie żeby załapać się na rewolucję znacznie przedłużającą życie, albo technologię która mogłaby zapisać "gdzieś" naszą świadomość gdy ciała fizycznie już nie będą nadawały się do użytku

@solly-1 tia co było przyczyną śmierć w naszym poprzednim życiu

@utede zwroc uwage, ze bierzesz pod uwage jeden scenariusz - niczego dalej nie ma. domyslam sie, ze sie nie zgodzimy w tej kwestii, ale co sie dzieje po smierci pozostaje niewiadome. jedni wierza w pola elizejskie, raj, niebo, pieklo, hades i reinkarnacje. ja sam sadze, ze po smierci odrodze sie jako zupelnie inny czlowiek, z ustawieniami fabrycznymi. takie troche filozoficzne bzdury, ale w tym kontekscie nie da sie inaczej. sama mysl o tym, ze moge umrzec mnie nie przeraza, poniewaz smierc wydaje mi sie obecnie abstrakcja - jestem mlody i zdrowy. ale oczywiscie kiedy poczuje oddech smierci na karku, to juz nie bede taki spokojny.

@Heheszki też mam babcię z tego rocznika i podzielam obserwację. Myślę, że to przez to, że urodziły się w czasie wojny. Doświadczyły jako dzieci jej lub czasów tuż po, które były w chuj trudne. Musiały szybko dorosnąć i pomagać w gospodarstwie, nie było czasu na rozczulanie się. Dodajmy do tego życie przez cały czas trwania PRLu i dostajesz ludzi zaradnych życiowo, pragmatycznych i umiejących znajdować radość z życia bo doskonale wiedzą jak kruche jest.

Gdyby dzisiejsza młodzież mogła doświadczyć choć przez dwa tygodnie tego co starsi w ich wieku to myślę, że zmienili by zdanie na wiele tematów.

@Heheszki W takim wieku to chyba niczego się nie bać