Wpis użytkownika zuchtomek w Ciekawostki

@starebabyjebacpradem ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@mannoroth To pochodzi od imienia..

@Cosmo77 Som Kotowice :3

@Weathervax Za pół punktu ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Coś mi te filtrowanie dziś nie wyszło, pewnie to poniedziałek..

Mam zaznaczoną "Kolonia Półkoty" czyli część tej wsi, ale że to nie pełnoprawna wieś to ją potem wyfiltrowałem.
Czemy Półkotów mi nie załapało - nie wiem, choć się domyślam - pewnie dlatego, że dałem z siebie 30%

@Aleksandros (╯ ͠° ͟ʖ ͡°)╯┻━┻

Cholerny język polski i jego odmiany :stuck_out_tongue_winking_eye: Musiałem przeoczyć bo poza filtrowaniem musiałem ręcznie przeglądać..

Fragment koci ma wiele słów :stuck_out_tongue_winking_eye:

@b0lec zazdro

@zuchtomek Tak, na Kaszubach generalnie Kociewie kojarzy się pejoratywnie jako zapadła dziura. I trochę jest jednak w tym racji bo przejeżdżając tam miejscami jest niezły skansen. Jakieś wioski pochowane w lasach... a to nie, przecież to główna droga. ¯\\(ツ)/¯

Jest generalnie pewien dysonans w stosunku do Kaszub.

Liniewo to śmieszny przypadek bo to jest naprawdę zapadła dziura gdzie wszystko dogorywa a jak przejeżdżasz przez miejscowość to są biedne domy przeplatane... z pałacykami bogatych ludzi mieszkających na uboczu. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@Thereforee Najbardziej mnie przekonuje to: "_kocie wiarë_, czyli 'głucha, zapadła okolica’"

@Thereforee

"Do tej pory badaczom nie udało się jednoznacznie ustalić etymologii słowa Kociewie. Na ten temat powstało wiele różnorodnych koncepcji i hipotez, ale żadna z nich nie uzyskała całkowitego poparcia. Zdecydowana większość etymologii koncentruje się na rdzeniu Koć-. Według tych koncepcji nazwa Kociewie wywodzi się od słów:

* kociełki, czyli liczne kotliny, bagna i bagienka otoczone górami (koncepcja ks. Fankidejskiego);

* kotten, czyli chaty (wg J. Łęgowskiego);

* kocza, kuczen – lekko sklecone szałasy (wg ks. J. Kujota);

* kociewie – pierz, wiórzysko, namuł (wg S. Kozierskiego, A. Brücknera);

* kocanki – nazwa roślin (wg W. Taszyckiego);

* koc – samołówka rybacka (wg J. Tredera);

* kaczy – Kociewie, czyli Kacewie 'kraina nad Kaczą rzeką’ (wg J. Haliczera);

* Gocie – Gotowie (wg F. Bujaka, J. Czekanowskiego).

Hanna Popowska-Taborska w swoich badaniach nad nazwą Kociewie nawiązała do ks. Bernarda Sychty, który porównał Kociewie z wyrażeniem kocie wiarë, czyli 'głucha, zapadła okolica’ oraz do wyrazu kocevinë o podobnym znaczeniu. Dla Popowskiej – Taborskiej nazwa Kociewie ma charakter przezwiskowy, genetycznie pejoratywny (co może tłumaczyć fakt, że w trakcie badań prowadzonych przez Z. Stamirowską ludność regionu nie przyznawała się do tej nazwy). Jej podstawą słowotwórczą byłaby nazwa apelatywna 'kot’, a więc mielibyśmy do czynienia z formacją analogiczną, jak cytowane w „Słowniku kociewskim” chrószczewie 'zarośla, krzaki’. Sporadycznie notowana postać koćejeve zawierałby rdzeń rozszerzony przyrostkiem -ej.

Z kolei Bogusław Kreja uważa, że nazwa Kociewie jest zapożyczona z któregoś języka wschodniosłowiańskiego. W języku rosyjskim jest wyraz kočevьe o znaczeniu 'koczowisko, miejsce koczowania’. Jest to rzeczownik odczasownikowy utworzony przy pomocy przyrostka -ьe od czasownika kočevat, czyli 'koczować’. Nazwa Koczewie, która występuje u Ceynowy jest zbliżona do źródłosłowu rosyjskiego.

Kreja przyjął pogląd Kujota o mniejszym obszarze Kociewia w przeszłości (tj. tereny po Wierzycy, pomiędzy Nową Cerkwią a wsią Królów Las) i wyszedłz założenia, że zanim nazwa pojawiła się w źródłach pisanych, musiała funkcjonować w świadomości mieszkańców, czyli według Krei w XVIII w. W tym czasie przez Pomorze maszerowały wojska, w tym wojska rosyjskie, które również stacjonowały na tym terenie. W źródłach brakuje bezpośrednich dowodów na to, że w okolicach Gniewa i Pelplina przebywali Rosjanie, natomiast w klasztorze w Pelplinie odnaleziono monety rosyjskie z lat 1759-1762. Kreja przytacza ponadto przykłady toponimiczne (np. wieś Rusek, folwark Rusin) i antroponimiczne (np. nazwy Sobków, Kołokołcow), które mogą świadczyć o obecności wojsk rosyjskich na Pomorzu w XVIII w."