Zbigniew Brzeziński – polski strateg w Białym Domu

Żaden Polak nie zaszedł tak wysoko w administracji USA, jak Zbigniew Brzeziński — architekt twardej polityki wobec ZSRR i kluczowa postać zimnej wojny.

Przyszedł na świat 28 marca 1928 roku w Warszawie. Jego rodzicami byli dyplomata Tadeusz Brzeziński oraz Leonia z domu Roman. Mały Zbigniew chętnie się uczył, ciekawiła go starożytność – dzieje Greków i Rzymian. Należał również do harcerstwa. Już w dzieciństwie poznawał rzeczywistość innych państw, a to dzięki karierze ojca, który był konsulem w Lille (1928–1931), Lipsku (1931–1935), gdzie angażował się w pomoc Żydom w emigracji, oraz w Charkowie (1936–1937). W domu Brzezińskich obecne były tradycje patriotyczne. Wystarczy wspomnieć, że Tadeusz brał udział w Bitwie Warszawskiej.

W 1938 roku Tadeusz Brzeziński został konsulem generalnym w Montrealu. Tam mieszkała cała ich rodzina, kiedy w 1939 roku rozpoczęła się II wojna światowa. Młody Zbigniew już wtedy rozumiał, co ta wojna może znaczyć dla Polski i świata. Śledził doniesienia z frontów. W 1943 roku, rozczarowany postawą Roosevelta i Churchilla podczas konferencji w Teheranie, znalazł przedwojenną mapę, na której wyrysował granicę pomiędzy ZSRR a Polską. Mapa ta została wysłana do wiadomej osoby na Downing Street. Churchill po paru miesiącach odpisał, że co prawda jest bardzo zajęty, ale dziękuje za mapę z komentarzem. [...]