CiuplowskiAutorytet
7piorunówTrochę to wszystko słabo funkcjonuje.
Wzdłuż wschodniej granicy Polski (z Białorusią i Ukrainą) wyznaczono strefę ograniczonego ruchu lotniczego, sięgającą od 20 do 50 kilometrów w głąb kraju, w zależności od odcinka, i rozciągającą się od poziomu ziemi do wysokości około 3 kilometrów. Logiczne by było, że wszystko, co w nią wleci ze wschodu, powinno być zwalczane bez konieczności potwierdzania celu w identyfikacji wzrokowej/optoelektronicznej. Tymczasem okazuje się, że i tak trzeba zidentyfikować obiekt wizualnie...
Szwedzcy piloci próbowali przechwycić obiekt, którym był najprawdopodobniej pocisk Ch-101. Jeden z nich zameldował, że to prawdopodobnie pocisk manewrujący. Nie zdołał go jednak zidentyfikować ani wzrokowo, ani przy pomocy systemów optoelektronicznych. Jak tłumaczył gen. Nowak, powodem były "niezwykle trudne warunki atmosferyczne", które panowały wtedy w tym rejonie.
Czyli wychodzi na to, że nocą i przy słabej pogodzie wszystko może sobie swobodnie wlatywać ze wschodu, bo pilot, jak w czasach z początków lotnictwa, musi najpierw rozpoznać cel na własne oczy... CO JEST?!
W dodatku wiadomo było, że mamy sytuację alarmową, bo do polskich granic zbliżają się środki napadu powietrznego wystrzelone przez ruskich.
Jaki zatem jest sens tej strefy, skoro nie spełnia ona podstawowej funkcji? Na kij nam te wszystkie środki rozpoznawcze, jak np. operujący tamtej nocy samolot wczesnego ostrzegania Saab 340? Musieli przecież wiedzieć, z dużym wyprzedzeniem, co dokładnie nadlatuje, bo przecież nie pierwszy raz, takie sygnatury mieli na radarze.
Kompletnie nie pojmuję, jak to ma funkcjonować i kiedy mieliby podjąć decyzję o "naciśnięciu spustu". Po drugiej, trzeciej fali, gdy już doszło do uderzenia na konkretne obiekty?
#wojna #silyzbrojne #defekacjarosyjska #ukraina #polska #wiadomoscipolska
musi najpierw rozpoznać cel na własne oczy... CO JEST?!
to się nazywa procedura i dzięki temu pilot nie zestrzeli czegoś, czego nie powinien. Dopuki taki cel lata nad polami. Konkretne obiekty mają kolejne warstwy opl.
@dupalin, no nie. Cele przeleciały nawet 50 km w naszej przestrzeni powietrznej i nad polami jest najlepszy moment, by je zneutralizować. Po to właśnie jest ta strefa, by nie było dylematów, czy to cel wojskowy, czy cywilny. Było wiadomo, ba! nawet w tym celu zostały wysłane myśliwce, że w stronę PL nadlatują różnego typu bezzałogowce i pociski, które z dużym prawdopodobieństwem mają głowice bojowe i stanową realne zagrożenie. Na pewno była też identyfikacja radio-elektroniczna, natomiast pilot samemu stwierdził, że to najpewniej pocisk manewrujący. Tego typu środki mogą zmieniać trajektorię lotu, wypuszczać wabie i należy je eliminować, jak tylko nadarzy się ku temu okazja. OPL mamy dziurawą jak sito, co wiadomo od dawien dawna, bo już parę razy coś się zgubyło, albo nie zostało w ogóle wykryte, tylko zgłaszali to cywile, jak już rozbiło się o ziemię, albo zostało znalezione przypadkowo w lesie. To też nie są wolne pociski, prędkość przelotowa (wg dostępnych danych technicznych) 680-720 km/h, w momencie ataku prawie 1000 km/h.
Widzę, że Wolski (abstrahując od tego, czy się go lubi, czy nie) zwraca na to uwagę.
@Ciuplowski no właśnie nie. Są procedury które mówią że jak sobie taki dron czy pocisk leci i jest pewność, że rozbije się w polu to nie ma potrzeby zestrzelenia takiego pocisku. Poza tym może on na przykład być niewypałem i będzie można przebadać w labie.
@inty, przecież nie mogli mieć pewności, gdzie to się rozbije i jakie manewry wykona. Wszystkie obiekty miały zdolności do manewrowania, Ch-101 mają wypuszczane wabie i potencjalnie zagłuszanie elektroniczne.
Pociski te posiadają zintegrowany system Ł-504 (składający się z dwóch bloków po 12 wyrzutników), który w trakcie lotu uwalnia dwa rodzaje pułapek mających zmylić obronę przeciwlotniczą:
Flary (wabie termiczne).* Tworzą silne źródło ciepła, aby odciągnąć pociski naprowadzane na podczerwień (np. przenośne zestawy przeciwlotnicze MANPADS czy rakiety systemów IRIS-T).
Dipole (wabie radiolokacyjne).* Chmury metalizowanych pasków lub włókien rozpraszające wiązkę radarową, które utrudniają śledzenie pocisku przez stacje radiolokacyjne.
Dodatkowo w zmodyfikowanych wariantach (oznaczonych m.in. jako izdielije 504AP) instalowany jest aktywny system walki radioelektronicznej SP-504, który generuje zakłócenia elektroniczne. Wabie są odpalane automatycznie, zazwyczaj w końcowej fazie lotu (tzw. terminalnej) lub po zaprogramowanym osiągnięciu konkretnych punktów nawigacyjnych (np. w pobliżu silnie bronionych celów).
Z tego, co zostało napisane w tym artykule i w innych źródłach, oraz z komentarzy osób, które chyba mają pojęcie w tej tematyce, wynika, że problem jest z procedurami. W art. napisano także, że wydano pozwolenie na otwarcie ognia, tylko widoczność była przeszkodą. Nigdy nie ma pewności, czy akcja przechwycenia się powiedzie i czy cel do samego końca będzie widoczny/wykrywalny dla radaru.
Ekspert ds. obronności i komandor porucznik rezerwy Marynarki Wojennej RP Maksymilian Dura na antenie TVN24: uważam, że rakiety powinny być strącane już nad terytorium Ukrainy, co wymaga zgody ze strony NATO; mamy argument, żeby to zmienić.
„Dopiero ofiary śmiertelne mogą przełamać niechęć polityków do bardziej asertywnych działań” – ostrzega ppłk rez. Maciej Korowaj po tym, jak na terytorium Polski spadły trzy rosyjskie obiekty. Były oficer wywiadu podkreśla, że z wojskowego punktu widzenia rakiety należy zestrzeliwać jeszcze przed naszą granicą, choć takie działanie niesie polityczne ryzyko. „Rosja mogłaby to odebrać jako sygnał włączenia się naszego kraju do wojny” - zaznacza.
Od zakładów Mesko w Kraśniku, oba pociski manewrujące dzieliło ok. 50-60 km, czyli 3-5 minut lotu. w zależności od prędkości jaką by rozwinęły. To dość mało czasu w przypadku zwalczania celów, które potrafią się "bronić" i przy niesprzyjającej pogodzie.







