Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#rzym

Fanatyk

w Hydepark

11

Złota myśl Rzymian na dziś

Cyceron (Marcus Tullius Cicero, 106 - 43 p.n.e.) - mówca, polityk i filozof:

"Gdyby tak łatwo było znaleźć prawdę, jak wykryć kłamstwo"

• łacina: [Utinam tam facile vera invenire possim quam falsa convincere]

• źródło: Cyceron, De Natura Deorum, I.32

https://www.imperiumromanum.edu.pl/kultura/zlote-mysli-rzymian/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

18

Imponujące fortyfikacje Daków

Dakowie byli ludem zamieszkującym tereny obecnej Rumunii i części Węgier. Po dziś dzień możemy podziwiać pozostałości po budowlach i fortecach jakie zbudowali w górach Orăștie, będących częścią Karpat. Dowodzą one, jak rozwiniętą cywilizacją byli Dakowie.
Imponujące struktury, jakie udało się odkryć naukowcom stanowią łącznie sześć dackich fortec, które wpisano na listę UNESCO. Wśród nich wymienić można dawną stolicę państwa dackiego - Sarmizegetusa Regia. Miasto to zbudowano na wysokości 1200 metrów n.p.m. w I wieku p.n.e. Dakowie byli naprawdę sprawnymi budowniczymi, a ich konstrukcje wykonane były z drewna i kamienia. Do budowy najczęściej stosowano duże kamienne bloki, o bardzo równych ściankach, które wzmacniano belkami od środka. Warto nadmienić, że pomimo faktu, że Dakowie nie znali zaprawy ich budowle były niezwykle trwałe.
Na szczytach wzniesień znajdowały się fortece i bastiony. Dodatkowo Dakowie stosowali niezwykle rozbudowane systemy umocnień (wały, palisady, mury kamienne), które były trudne do zdobycia.
Przez lata niezwykle rozbudowany system fortec w górach Orăștie gwarantował Dakom bezpieczeństwo. Wraz jednak z dwoma wojnami dackimi cesarza Trajana, na początku II wieku n.e., fortece zostały zdobyte, a zabudowania zniszczone. Upadek rządów Decebala i jego samobójcza śmierć, spowodowały przejęcie terenów za Dunajem przez imperium rzymskie i utworzenie nowej prowincji Dacji. Rzymianie nie planowali jednak wykorzystać dawnych fortec dackich. Zniszczono je, a pozyskany w ten sposób materiał budowlany wykorzystano przy budowie nowych centrów. Rzymskie miasta powstawały w niedalekiej odległości od dawnych fortec - np. ośrodek Ulpia Traiana Sarmizegetusa założony został 40 km od dawnej stolicy Daków.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/imponujace-fortyfikacje-dakow/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

16

Surus - słoń Hannibala
Hannibal - w trakcie inwazji na Italię, w trakcie II wojny punickiej - zabrał ze sobą 37 słoni, z czego ciężkich warunków i surowej zimy nie przetrwało 10 zwierząt. Pozostałe słonie wykorzystał podczas bitwy pod Trebią. Po tej bitwie z ran i wyziębienia padła reszta słoni, poza jednym - o imieniu Surus.
Gdy Hannibal nabawił się infekcji oka, to z grzbietu tego słonia dowodził przeprawą przez rzekę Arno. Według niektórych historyków uważa się, że słoń Hannibala nie wywodził się z Afryki, a miał pochodzenie indyjskie. Ponoć dynastia Ptolemeuszy (potomkowie Aleksandra Wielkiego) sprowadzili liczną populację słoni indyjskich w trakcie kampanii w Syrii.
Według przekazów Plauta, rzymskiego komediopisarza z III-II wieku p.n.e., Surus nosił czerwone narzuty, miał przyczepioną czerwoną tarczę oraz platformę do dosiadania przez kornaka.

**https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/surus-slon-hannibala/**

-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

7

Adlocutio - przemowa rzymskiego wodza do żołnierzy

Adlocutio, czyli mowa rzymskiego wodza do żołnierzy, była jednym z najważniejszych aktów publicznych w armii starożytnego Rzymu. Była to zarówno formalna przemowa, jak i gest władzy, który manifestował siłę autorytetu wodza. Cesarz, generał lub inny wyższy dowódca zwracał się do zgromadzonego wojska, by motywować, inspirować lub przekazywać rozkazy przed bitwą.

Samo przedstawienie adlocutio było często wspominane w sztuce rzymskiej, zwłaszcza na monetach czy reliefach, które ukazywały wodza przemawiającego do swoich żołnierzy. Cesarze tacy jak Trajan czy August wykorzystywali te sceny do podkreślenia swojego autorytetu i boskiego przywództwa.

Z perspektywy retoryki, adlocutio była niezwykle starannie przygotowywana, wypełniona klasycznymi technikami perswazji i odwołaniami do wspólnej przynależności. Dzięki niej dowódcy potrafili wzbudzać lojalność, wiarę w zwycięstwo i gotowość do poświęcenia się dla dobra Rzymu.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/adlocutio-przemowa-rzymskiego-wodza-do-zolnierzy/

 
-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

11

Tego dnia w Rzymie

1 października

• 208 n.e. - urodził się w Emesie przyszły cesarz rzymski Aleksander Sewer, nazywany także Aleksjanem Bassianusem. Był ostatnim cesarzem z rodu Sewerów. Nazwisko Sewer przybrał, kiedy w 218 roku n.e. został adoptowany przez swojego 14-letniego kuzyna, cesarza Heliogabala. W czasie swoich 13 lat panowania (222-235 n.e.) Aleksander wykazał się pokojowym i opanowanym charakterem. Pod jego rządami nastał czas prosperity i wewnętrznego ładu. Z czasem jednak do niepopularności cesarza przyczyniała się jego matka - Julia Mammea, znana ze swej żądzy władzy i bogactw. Na domiar złego jego rządy zbiegły się z wieloma zewnętrznymi zagrożeniami. Łagodny z natury cesarz nie miał żadnych doświadczeń militarnych i był wyraźnie niechętny jakimkolwiek wojnom. W celu łagodzenia konfliktów niekiedy decydował się na przekupstwa i rozmowy, jak to było z Germanami. Właśnie ten fakt podkopał autorytet cesarza. Żołnierze legionu XXII Primigenia widząc w nim osobę słabą i niegodną urzędu cesarza zdecydowali się go zabić po ugodzie z barbarzyńcami.

Więcej wydarzeń z historii antycznego Rzymu: https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/

Fanatyk

w Hydepark

17

Złota myśl Rzymian na dziś

Jeśli chcesz być kochany, kochaj

"To dusza czyni ludzi bogatymi"

• łacina: [Animus est, qui divites facit]

• źródło: Seneka Młodszy, De Consolatione ad Helviam, XI.5

https://www.imperiumromanum.edu.pl/kultura/zlote-mysli-rzymian/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

13

Cenny kolczyk

Rzymski generał, a później cesarz Witeliusz w celu sfinansowania swojej kampanii wojskowej sprzedał jakoby jeden z drogocennych perłowych kolczyków swojej matki. Podobno taka perłowa biżuteria pozwoliła mu pokryć całe koszty wyprawy.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/cenny-kolczyk/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

18

Rzymskie dzieci nosiły "bulla"

Dzieci do czternastego roku życia nosiły na szyi medalion, zwany "bulla". Medaliony miały na celu ochronę dzieci przed złymi duchami i siłami.
Bullae miały okrągły kształt i składały się z dwóch wypukłych płytek. Bullę wykonywano z różnych metali, w zależności od statusu rodziny: ze srebra, złota lub brązu. Wewnątrz medalionu umieszczano amulet, którym zazwyczaj był fallus - symbol przynoszący szczęście w starożytności. Takie naszyjniki nosili chłopcy do momentu osiągnięcia wieku męskiego - czyli wieku 16 lat. Bulla był to ważny artefakt każdego Rzymianina, który ten wyjmował na ważne okazje, m.in. kiedy został wodzem lub wziął udział w paradzie.
Dziewczynki nie nosiły bulla, a lunula - amulet, który zdejmowały w dniu ślubu. Od tego momentu kobieta mająca wyjść za mąż zaczynała się ubierać, jak prawdziwa rzymska dama.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/rzymskie-dzieci-nosily-bulla/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

GURU2

He he, siusiory nosili na szyi, hehe.

Fanatyk

w Hydepark

11

Popularzy (Populares) – głos ludu w senacie rzymskim

Rzymska republika słynie z bogatego systemu politycznego, który przez stulecia wykształcił skomplikowaną strukturę władzy. W sercu tego systemu rywalizowały ze sobą różne stronnictwa polityczne, z których najbardziej znane to optymaci (optimates) i popularzy (populares). Podczas gdy optymaci reprezentowali interesy arystokracji, popularzy stali się rzecznikiem plebejuszy oraz tych, którzy byli marginalizowani przez tradycyjne elity.

Kim byli populares?

Popularzy (Populares) byli grupą polityków rzymskich, którzy od II wieku p.n.e. starali się zdobyć poparcie ludu, czyli plebejuszy, przez obietnice reform społecznych, gospodarczych i politycznych. Ich działalność często była przeciwstawna do optymatów, czyli stronnictwa konserwatywnego, które dążyło do utrzymania przywilejów senatorów oraz bogatych warstw społecznych.

Populares nie byli formalnie zorganizowaną partią, lecz raczej grupą polityków działających na rzecz ludu. Dążyli do zmian poprzez wykorzystywanie zgromadzeń ludowych i trybunów ludowych, którzy mieli prawo weta wobec decyzji senatu. W ich działaniach chodziło o ochronę interesów szerokiej rzeszy obywateli, przeciwdziałanie nadużyciom ze strony elit oraz poprawę warunków życia najuboższych.

Najważniejsze postaci ruchu

Jedną z czołowych postaci wśród populares był Tyberiusz Grakchus. Jako trybun ludowy w 133 r. p.n.e. zaproponował on reformę agrarną, która miała na celu rozdzielenie gruntów państwowych między biednych obywateli rzymskich. Jego brat, Gajusz Grakchus, kontynuował tę politykę, dążąc do jeszcze szerszych reform, m.in. poprzez programy rozdawania żywności oraz planów kolonizacyjnych dla rzymskich obywateli.

Innym znanym przedstawicielem populares był Gajusz Juliusz Cezar. Jego polityka w dużym stopniu opierała się na zdobywaniu poparcia ludu przez wielkie projekty publiczne, reformy agrarne oraz hojność wobec żołnierzy. Cezar umiejętnie wykorzystał swoją popularność, by osłabić władzę senatu, co doprowadziło go do niebywałej pozycji w Rzymie i ostatecznie do przejęcia władzy jako dyktator.

Metody działania

Populares starali się pozyskać lud za pomocą reform, które bezpośrednio odnosiły się do codziennych problemów Rzymian. W odróżnieniu od optymatów, którzy dążyli do utrzymania istniejącego status quo, populares szukali wsparcia w zmianach, które miały na celu osłabienie władzy senatu na rzecz ludu. Najczęściej korzystali z trybunów ludowych, którzy mieli możliwość przedstawiania nowych ustaw bezpośrednio zgromadzeniom ludowym, omijając przy tym senat. Innym narzędziem była instytucjawetowania decyzji senatu przez trybunów, co często prowadziło do politycznych impasów.

W praktyce, działania popularów często prowadziły do wzrostu napięć i konfliktów społecznych, w tym do zamieszek, wojen domowych oraz krwawych starć politycznych, jak choćby w przypadku śmierci Tyberiusza Grakchusa z rąk przeciwników jego reform. Pomimo to, wiele idei lansowanych przez popularów miało długotrwały wpływ na rozwój Rzymu.

Wpływ na historię Rzymu

Choć ostatecznie wiele reform proponowanych przez populares zostało zmodyfikowanych lub nawet cofniętych, ich działania znacząco wpłynęły na losy Republiki Rzymskiej. Przede wszystkim, podkopali autorytet senatu i pokazali, że poparcie ludu może stanowić ważną siłę polityczną. Nie bez powodu wielu historyków uważa, że działania popularów zapoczątkowały procesy, które ostatecznie doprowadziły do upadku republiki i przekształcenia Rzymu w imperium.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/popularzy-populares-glos-ludu-w-senacie-rzymskim/

 
-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

8

Złota myśl Rzymian na dziś

Cyceron (Marcus Tullius Cicero, 106 - 43 p.n.e.) - mówca, polityk i filozof:

"Gniew jest zaczynem niedorzeczności"

https://www.imperiumromanum.edu.pl/kultura/zlote-mysli-rzymian/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Książki

17

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Dom Wydawniczy REBIS wyda nową książkę Mary Beard. "Cesarz Rzymu" w sprzedaży od 12 listopada 2024 roku. Wydanie w twardej oprawie zawiera 456 stron, w cenie detalicznej 99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Nowe spojrzenie na cesarstwo rzymskie

Jak wyglądała władza w Rzymie z perspektywy rządzących – i rządzonych?

Cesarz Rzymu zgłębia fakty i mity o tych, którzy sprawowali władzę, i stawia pytania: co robili, w jakim celu i dlaczego ich historie tak często opowiadano w konwencji przesady i sensacji. Autorka porusza kwestie władzy, korupcji, dworskich intryg, ale też przybliża szczegóły dotyczące życia codziennego cesarzy. Jak i gdzie się żywili? Z kim sypiali? Jak podróżowali? Czy byli równi bogom?

Poznajemy również barwną galerię postaci, dzięki którym system ten mógł funkcjonować: arystokraci, niewolnicy, wyzwoleńcy, żołnierze, kupcy, rzemieślnicy, lekarze…

Cesarstwo rzymskie jako ustrój nie przetrwałoby, gdyby rządzili nim sami obłąkani autokraci. Autorka bada, skąd brały się historie przypisujące im szaleństwo, jak w rzeczywistości zarządzano imperium, a także obawy Rzymian, że władza cesarzy jest nie tyle krwawa (czego się spodziewano), ile że stanowi niepokojącą dystopię zbudowaną na fundamencie oszustwa i podstępu.

 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°) ⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
        

Fanatyk

w Hydepark

9

Rzymski portret mężczyzny z połowy III wieku n.e.

Rzymski portret mężczyzny z połowy III wieku n.e. Obiekt ma wysokość 26.5 cm.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/rzymski-portret-mezczyzny-polowy-iii-wieku-n-e/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

10

Ołów, zabójca Rzymian

Rzymianki smarowały twarze ołowianą pastą, która wybielała im skórę (niezwykle modna była bladość). Ołów było często wykorzystywany także jako słodzik oraz konserwant żywności. Uważa się, że używanie dużej ilości tzw. defrutum (słodkie wino) źle wpływało na zdrowie Rzymian. Należy jednak wspomnieć, że w starożytności nikt nie wiedział o szkodliwym znaczeniu tego pierwiastka.
Ołów jest bardzo szkodliwy dla organizmu ludzkiego i jego nadmiar może doprowadzić do zatrucia, nazywanego "ołowicą". Skutki przyjęcia ołowiu są tragiczne - zaburzenia mózgu, bezsenność, brak łaknienia, zaburzenia widzenia i uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała (wątroby oraz nerek).
Co ciekawe, słój rzymskiego kremu do twarzy został znaleziony w Londynie w 2004 roku. Jest to mieszanka zwierzęcego tłuszczu, mąki i cyny.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/olow-zabojca-rzymian/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

12

Kuria Hostiliusza – pierwszy senat rzymski

Kuria Hostiliusza (Curia Hostilia) to jedno z najstarszych i najważniejszych miejsc związanych z funkcjonowaniem politycznym starożytnego Rzymu. Zbudowana według legendy przez trzeciego króla Rzymu, Tullusa Hostiliusza, kuria ta stanowiła centralne miejsce obrad senatu – najważniejszego organu rządzącego w republice rzymskiej. To tutaj senatorowie spotykali się, aby debatować nad prawami, decyzjami wojennymi i polityką zagraniczną, kształtując przyszłość jednego z największych imperiów starożytności.

Kuria Hostiliusza znajdowała się na Forum Romanum, w sercu Rzymu, i pełniła funkcję zarówno miejsca politycznych zebrań, jak i przestrzeni ceremonialnej. W jej murach odbywały się nie tylko posiedzenia senatu, ale także najważniejsze wydarzenia publiczne, w tym uroczyste przyjęcia i procesje.

Zbudowana w VII wieku p.n.e., Kuria Hostiliusza była kilkukrotnie niszczona i odbudowywana. W 52 roku p.n.e., po pożarze, który strawił oryginalną strukturę, odbudował ją Faustus Korneliusz Sulla, a budowla przyjęła nazwę Kuria Kornelia. W 44 roku p.n.e. za sprawą Juliusza Cezara doszło do przebudowy Forum Romanum, a miejsce dotychczasowej kurii zajęła nowa budowla - Curia Julia.

Pierwotna kuria była raczej skromną budowlą, wybudowaną z kamienia i drewna. Z czasem, gdy rola polityczna senatu wzrosła, kuria przekształciła się w bardziej reprezentacyjną strukturę, odpowiadającą prestiżowi tego zgromadzenia. Wnętrze było ozdobione marmurem, a w centralnym miejscu znajdował się ołtarz poświęcony bogom Rzymu, gdzie senatorowie składali ofiary przed rozpoczęciem obrad.

Kuria Hostiliusza była sceną dla kluczowych wydarzeń politycznych. To tutaj senatorowie dyskutowali o losach Rzymu, wprowadzali prawa i omawiali kwestie związane z ekspansją terytorialną. Kuria Hostiliusza symbolizowała także ciągłość władzy i tradycji Rzymu, stanowiąc polityczne centrum od czasów królestwa przez republikę, aż po początki imperium.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/kuria-hostiliusza-pierwszy-senat-rzymski/

 
-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

13

Tego dnia w Rzymie

29 września

• 106 p.n.e. - urodził się Gnejusz Pompejusz, rzymski polityk, dowódca wojskowy, twórca triumwiratu. Swój przydomek "Wielki" otrzymał od współczesnych ze względu na wielkie sukcesy polityczne i militarne oraz zasługi dla Rzymu. Syn Gnejusza Pompejusza Strabona (Gnaeus Pompeius Strabo). Rywal Juliusza Cezara.
• 61 p.n.e. - Gnejusz Pompejusz w swoje 45 urodziny odbył triumf z okazji pokonania piratów oraz Mitrydatesa VI. Piractwo było od wieków plagą na Morzu Śródziemnym. Piraci porywali wolnych mieszkańców nadmorskich ziem i sprzedawali ich w niewolę, szczególnie młode kobiety i dzieci. Pompejusz ukrócił ich proceder. Senat w 67 roku p.n.e. przyznał Pompejuszowi wyjątkowo rozległe uprawnienia, w tym pełną swobodę w dysponowaniu skarbem państwa oraz bardzo szerokie możliwości na terenie całego Morza Śródziemnego. Z kolei pokonanie Mitrydatesa, zaliczanego do najgroźniejszych przeciwników Rzymu na wschodzie, pozwoliło Rzymowi poszerzyć władanie na wschodzie. Mitrydates był bliski stworzenia mocarstwa jednoczącego w swych granicach ziemie leżące w basenie Morza Czarnego. Zwycięstwo Pompejusza zakończyło ostatecznie zagrożenie ze strony króla Pontu.

Więcej wydarzeń z historii antycznego Rzymu: https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/

Fanatyk

w Hydepark

16

Złota myśl Rzymian na dziś

Publiusz Terencjusz Afer

"Uległość przysparza przyjaciół, a prawda - jedynie nienawiść"

• łacina: [Obsequium amicos, veritas odium parit]

• źródło: Terencjusz, Andria, 68

https://www.imperiumromanum.edu.pl/kultura/zlote-mysli-rzymian/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

20

Caritas Romana

Caritas Romana ("Miłosierdzie rzymskie") jest to historia kobiety Pero, która potajemnie karmiła piersią własnego ojca Cymona po tym, jak został on skazany na śmierć przez zagłodzenie. Po odkryciu poświęcenia córki (pietas) Cymon został ułaskawiony.
Historia opisana została w dziele rzymskiego pisarza z I wieku n.e. Valeriusa Maximusa, Factorum dictorumque memorabilum, libri IX. Legenda pochodzi ze wcześniejszych źródeł hellenistycznych i była często przedstawiana na freskach z czasów rzymskich.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/caritas-romana/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

12

Rzymska terakota ukazująca sceny w lupanarze

Rzymska terakota ukazująca sceny w lupanarze. Obiekt datowany na I wiek n.e.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/rzymska-terakota-ukazujaca-sceny-lupanarze/


-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Osobistość0

R

Fanatyk

w Hydepark

10

Recenzja: „24 godziny w starożytnym Rzymie”

Książka „24 godziny w starożytnym Rzymie” autorstwa Philipa Matyszaka to fascynujący przewodnik po życiu codziennym w sercu starożytnego imperium. Autor zabiera nas w podróż przez jeden dzień w Rzymie około 137 roku n.e., pozwalając nam spojrzeć na miasto z perspektywy dwudziestu czterech jego mieszkańców, reprezentujących różne warstwy społeczne i zawodowe. Każda godzina to spotkanie z inną postacią – od niewolnika po senatora, od kupca po gladiatora. Pozycja wydana została przez Wydawnictwo Lira.

Matyszak zorganizował książkę w taki sposób, że każda godzina doby przedstawiona jest oczami innej osoby. Dzięki temu czytelnik zyskuje szeroki wgląd w różnorodność codziennych zajęć Rzymian oraz ich realia życiowe. Poznajemy jak mogło wyglądać życie strażnika, ucznia, prawnika, posłańca cesarskiego, młodej niewolnicy czy kamienierza. Styl autora jest przystępny, pełen barwnych opisów i niepozbawiony lekkiego humoru, co sprawia, że lektura nie przypomina suchego wykładu z historii, lecz bardziej opowieść pełną detali. Autor zręcznie balansuje między faktami a narracją, przedstawiając złożoność rzymskiego społeczeństwa w sposób angażujący.

Jednym z największych atutów książki jest jej bogactwo szczegółów. Matyszak nie ogranicza się do ogólnikowych opisów historycznych wydarzeń, ale skupia się na drobnych aspektach życia codziennego, takich jak menu rzymskich posiłków, zwyczaje związane z kąpielami publicznymi, a nawet zawiłości życia politycznego i rodzinnego. Każdy rozdział jest pełen anegdot, które przybliżają czytelnikowi mentalność Rzymian i ich podejście do rzeczywistości, czyniąc historię bardziej namacalną.

Książka wydana została w eleganckiej i trwadej oprawie. Druk jest bardzo ładny, a oczy nie męczą się w czasie czytania. Treść wzbogacona została w czarno-białe ilustracje.

Książka doskonale oddaje ducha epoki, jednak nie jest to typowa książka akademicka. To raczej popularnonaukowa lektura, która ma na celu przybliżenie laikom rzymskiej cywilizacji w sposób zrozumiały i interesujący. Autor bazuje na rzetelnych źródłach historycznych, ale przedstawia je w lekkiej, łatwo przyswajalnej formie. Czytelnik ma także możliwość zapoznania się cytatami z antycznych dzieł, co dodaje waloru merytorycznego pozycji. Na końcu utworu znajdziemy także indeks oraz źródła wykorzystanie i dalsze polecane lektury.
Do minusów zaliczę jedynie umieszczenie przypisów na książki; jest to niewygodne pod kątem doczytywania informacji.

„24 godziny w starożytnym Rzymie” Philipa Matyszaka to inspirująca i pouczająca lektura, która przenosi nas w czasy świetności Rzymu, ukazując nie tylko monumentalne wydarzenia historyczne, ale przede wszystkim życie zwykłych ludzi. To idealna książka dla każdego, kto chce zgłębić rzymską rzeczywistość w przystępnej, a jednocześnie wartościowej formie.

https://imperiumromanum.pl/recenzje/recenzja-24-godziny-w-starozytnym-rzymie/

Gdzie kupić? https://www.poczytaj.pl/ksiazka/24-godziny-w-starozytnym-rzymie-zycie-codzienne-oczami,599571?pp=5

 
-----------------------------------------------------------------------------
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Gruba ryba0

Dzięki za wstawkę, człowiek nie wiedział, że taka ciekawa pozycja jest w księgarniach. Szukam i zamawiam
Edit: zamówiona