#zamkipalace4sfor

Czas na podróż do krainy, z którą związany był najsłynniejszy z wampirów arystokratów, a mianowicie sam hrabia Drakula - bohater powieści Brama Stokera. Oczywiście mowa o Transylwanii, znanej również jako Siedmiogród. Celem podróży będzie, znajdujący się w mieście Hunedoara, Zamek Korwina - bynajmniej nie Mikkego, choć kto go tam wie 😉

Zamek Korwina, znany również jako Zamek w Hunedoarze, to jedna z najważniejszych atrakcji turystycznych Rumunii. Jego majestatyczne mury przyciągają turystów z całego świata, oferując nie tylko piękne widoki, ale także bogatą historię i fascynujące legendy.

Zamek Korwina powstał w 1446 roku, kiedy budowę rozpoczęto na polecenie wojewody siedmiogrodzkiego Jana Hunyadiego, który chciał przekształcić dawną twierdzę zbudowaną przez Karola I Węgierskiego. Pierwotnie zamek został podarowany ojcu Jana Hunyadiego, Woykowi przez Zygmunta Luksemburskiego, króla Węgier i Chorwacji.

Budowla łączy różne style architektoniczne, od gotyku po renesans. Jej imponujące mury obronne otoczone są podwójnym pierścieniem murów oraz wieżami. Wnętrza zamku są bogato zdobione, a na dziedzińcu można zobaczyć charakterystyczną studnię, której historia związana jest z legendą o trzech tureckich więźniach. Z tarasu dla artylerzystów roztacza się przepiękny widok na okoliczne tereny, co czyni to miejsce idealnym do robienia zdjęć.

Obecnie zamek pełni funkcję muzeum. Organizowane są tu liczne wydarzenia kulturalne, rekonstrukcje historyczne i festiwale, które przyciągają miłośników historii i architektury. Zamek przeszedł gruntowną renowację, dzięki czemu można podziwiać jego piękno w niemal pierwotnym stanie.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #rumunia

Zamek Bojnice znajduje się w północno-zachodniej Słowacji, w mieście Bojnice, położonym u podnóża Gór Strażowskich. To malownicze miejsce przyciąga turystów nie tylko swoim wyglądem, ale również dogodną lokalizacją – zaledwie kilka kilometrów od Prievidzy.

Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1113 roku. W 1646 roku Bojnice stały się własnością arystokratycznego rodu Pálffy, który gruntownie przebudował zamek. Najpierw, w drugiej połowie XVII wieku, nadano mu charakter wczesnobarokowej rezydencji. Następnie, z inicjatywy hrabiego Jana Pálffy, budowla zyskała swój obecny, ahistoryczny, neogotycki wygląd podczas przebudowy przeprowadzonej w latach 1889–1910. W XIX wieku ostatnim właścicielem zamku i całego majątku Bojnice był hrabia János Ferenc Pálffy. Po jego śmierci spadkobiercy sprzedali zamek, który po II wojnie światowej został skonfiskowany przez państwo.

Zamek Bojnice wyróżnia się charakterystycznymi wieżami, bajkowymi murami i dachami wykończonymi miedzianymi hełmami. Otoczony jest rozległym parkiem krajobrazowym. Wnętrze zamku zachwyca bogactwem zdobień: freski, malowidła i zdobione meble przywołują ducha średniowiecza. Szczególną uwagę przyciąga Sala Złota, pokryta drewnianymi płytami ze zdobionymi motywami roślinnymi i gwiaździście oświetlona kryształowymi żyrandolami.

Dziś zamek Bojnice to jedna z największych atrakcji turystycznych Słowacji. Pełni funkcję muzeum historycznego, w którym zwiedzający mogą poznawać dzieje regionu i zamku, a także podziwiać cenne eksponaty, takie jak kolekcja broni, porcelany czy dzieł sztuki. W zamku regularnie odbywają się też wydarzenia kulturalne, w tym słynny Międzynarodowy Festiwal Duchów i Straszydeł, przyciągający tłumy miłośników tajemnic i grozy.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #slowacja

Zamek Muiderslot, jeden z najpiękniejszych średniowiecznych zamków w Holandii, znajduje się w miejscowości Muiden, zaledwie 15 km na południowy wschód od Amsterdamu. Malowniczo położony u ujścia rzeki Vecht do jeziora IJmeer, zamek otoczony jest pięknymi ogrodami oraz fosą, co czyni go niezwykle atrakcyjnym miejscem na jednodniową wycieczkę z Amsterdamu.

Zamek został zbudowany około 1280 roku przez Florisa V, hrabiego Holandii. Początkowo pełnił funkcję obronną oraz strategiczną, kontrolując ważny szlak handlowy na rzece Vecht. Po tragicznej śmierci Florisa V zamek został zniszczony, lecz w 1370 roku odbudowano go na tych samych fundamentach. Przez wieki Muiderslot odgrywał rolę siedziby szlacheckiej, fortecy wojskowej, a nawet więzienia. W XVII wieku stał się rezydencją Pietera Cornelisza Hoofta, znanego holenderskiego poety i historyka, co przyczyniło się do jego świetności jako centrum kulturalnego.

Muiderslot to typowy przykład średniowiecznego zamku w stylu niderlandzkim. Posiada prostokątny plan z czterema narożnymi wieżami, otoczony jest szeroką fosą zasilaną wodami Vecht. Monumentalny most zwodzony prowadzi do głównego wejścia. Wnętrza zamku zachowały wiele historycznych detali, takich jak imponujące kominki, zdobione sufity i kolekcje dawnych mebli. Wokół zamku znajdują się zrekonstruowane ogrody w stylu renesansowym, które odtwarzają atmosferę XVII wieku.

Obecnie Muiderslot pełni funkcję muzeum, które przybliża zwiedzającym historię zamku i jego mieszkańców. Wystawy ukazują życie w średniowieczu oraz złotym wieku Holandii. Zamek jest także miejscem licznych wydarzeń kulturalnych, warsztatów i rekonstrukcji historycznych. Odwiedzający mogą zwiedzać zamkowe sale, wspiąć się na wieże, by podziwiać widoki na okolicę, a także spacerować po ogrodach i okolicznych terenach rekreacyjnych.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #holandia

Zamek Caerlaverock położony jest około 11 kilometrów na południe od Dumfries, w południowo-zachodniej Szkocji, w malowniczym otoczeniu rozległych bagien i terenów nadmorskich, nieopodal ujścia rzeki Nith do Zatoki Solway Firth.

Historia zamku sięga XIII wieku, kiedy to wybudowano pierwszą warownię na tym terenie. Obecny zamek powstał około 1270 roku z inicjatywy rodziny Maxwell, która przez wieki odgrywała ważną rolę w dziejach regionu. Caerlaverock pełnił funkcję twierdzy obronnej podczas licznych konfliktów, w tym wojen angielsko-szkockich. Jednym z najbardziej znanych wydarzeń było oblężenie zamku przez siły Edwarda I w 1300 roku, które zakończyło się kapitulacją załogi po kilku dniach heroicznej obrony. W XVII wieku zamek został opuszczony po wojnach domowych w Anglii, co przypieczętowało jego los jako romantycznej ruiny.

Caerlaverock to jeden z najbardziej niezwykłych przykładów średniowiecznej architektury obronnej w Szkocji. Jego trójkątny plan jest rzadkością wśród zamków Europy i sprawia, że zamek wyróżnia się na tle innych warowni. Trzy mury obronne tworzą symetryczny układ, którego każdy bok jest chroniony przez fosę wypełnioną wodą. W narożnikach znajdują się masywne wieże, które zapewniały nie tylko obronę, ale i doskonałe pole widzenia na okoliczne tereny.
Choć zamek jest w ruinie, jego harmonijna, geometryczna forma oraz charakterystyczny kolor materiału nadają mu wyjątkowo romantycznego uroku. Jest to doskonały przykład architektury średniowiecznej, łączącej funkcjonalność z estetyką.

Obecnie zamek Caerlaverock jest jedną z ważniejszych atrakcji turystycznych regionu i znajduje się pod opieką organizacji Historic Environment Scotland. W sezonie letnim często organizowane są tu wydarzenia historyczne, jak inscenizacje bitew czy pokazy rycerskie.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #szkocja #zwiedzanie

Zamek Corfe Castle znajduje się w hrabstwie Dorset, na południowym wybrzeżu Anglii, w malowniczej miejscowości o tej samej nazwie. Nazwa "Corfe" pochodzi od staroangielskiego słowa oznaczającego "przełęcz" – zamek kontrolował ważny szlak handlowy w regionie. Usytuowany na wzgórzu w obrębie Purbeck Hills, oferuje zapierające dech w piersiach widoki na okoliczne łąki i wioski. Łatwo dostępny dla turystów, znajduje się niedaleko miast Wareham i Swanage, co czyni go idealnym celem jednodniowej wycieczki. Mnie osobiście jego położenie i forma ruin przypomina nieco to, co możemy podziwiać w Olsztynie na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej.

Historia zamku sięga XI wieku, kiedy to Wilhelm Zdobywca wzniósł tutaj pierwszą kamienną twierdzę po podboju Anglii. Zamek był świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych, od wojen domowych po konflikty z monarchami. Jednym z najbardziej dramatycznych momentów w dziejach zamku była angielska wojna domowa w XVII wieku. Wówczas zamek, będący twierdzą rojalistów, został oblężony przez wojska parlamentu i ostatecznie częściowo zniszczony w 1646 roku na rozkaz Olivera Cromwella.

Mimo że dziś zamek Corfe Castle to przede wszystkim ruiny, jego majestat wciąż robi wrażenie. Wiele elementów, takich jak fragmenty bramy głównej czy wieży, przetrwało w stanie pozwalającym odczytać pierwotny układ zamku. Zamek charakteryzuje się potężnymi murami, które w niektórych miejscach osiągają wysokość do 10 metrów. Charakterystyczna sylwetka ruin na tle wzgórz Purbeck to jeden z najbardziej rozpoznawalnych widoków w Anglii.

Obecnie znajduje się pod opieką organizacji National Trust.

#zamkipalace4sfor #podroze #anglia #zwiedzanie #zamki

Zamek Glamis położony jest w malowniczej dolinie Strathmore, w hrabstwie Angus, we wschodniej Szkocji, nieopodal miejscowości o tej samej nazwie. Znajduje się około 20 kilometrów na północ od miasta Dundee i otoczony jest rozległymi ogrodami oraz pięknymi terenami wiejskimi.

Historia zamku Glamis sięga XIV wieku, kiedy to król Robert II podarował te ziemie rodzinie Lyon, która z czasem przekształciła posiadłość w jeden z najbardziej znanych zamków w Szkocji. W XVI wieku zamek stał się oficjalną rezydencją hrabiów Strathmore i Kinghorne. Zamek Glamis jest szczególnie związany z królewską historią – to tutaj dzieciństwo spędziła Elżbieta Bowes-Lyon, znana jako Królowa Matka. W zamku urodziła się również jej druga córka, księżniczka Małgorzata.

Glamis zachwyca swoją majestatyczną, baśniową architekturą. Budowla, wzniesiona w stylu typowym dla szkockich zamków baronialnych _(baronial to odłam szkockiego renesansu w architekturze),_ wyróżnia się licznymi wieżami, blankami i zdobieniami. Centralna część zamku otoczona jest bocznymi skrzydłami. Wewnątrz można podziwiać bogato zdobione komnaty, w tym Salę Bankietową z kolekcją portretów, Kaplicę, która wciąż jest używana, oraz Bibliotekę pełną zabytkowych woluminów.

Ogrody zamku, obejmujące zarówno formalne partery, jak i dzikie tereny leśne, dopełniają uroku posiadłości, oferując idealne miejsce na spokojne spacery.

Obecnie obiekt jest otwarty dla turystów i zarządzany przez fundację charytatywną prowadzoną przez rodzinę Strathmore. Organizowane są regularne wycieczki z przewodnikiem, które przybliżają historię zamku, jego architekturę oraz bogatą kolekcję dzieł sztuki. W zamku odbywają się również wydarzenia kulturalne, wesela i różnego rodzaju imprezy tematyczne.

Z ciekawostek warto wspomnieć, że jest uważany jest za jeden z najbardziej nawiedzonych zamków w Szkocji. Legenda głosi, że w zamku znajduje się „Tajemniczy Pokój”, którego istnienie jest pilnie strzeżoną tajemnicą. Ponoć mieszka tam duch hrabiego Beardie, który przegrał swoją duszę w grze w karty z diabłem.

Glamis odegrał także ważną rolę w literaturze – to w nim Szekspir umieścił akcję części swojej tragedii „Makbet”, choć zamek w czasach Makbeta jeszcze nie istniał.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #szkocja

Zamek Książąt Mazowieckich, bo o nim dziś mowa, znajduje się w Ciechanowie, w województwie mazowieckim, nad rzeką Łydynią. Obiekt usytuowany jest na płaskim terenie, co dawniej zwiększało jego dostępność i strategiczne znaczenie.

Budowę zamku rozpoczęto w XIV wieku z inicjatywy księcia mazowieckiego Siemowita III. Pierwotnie pełnił funkcję warowni obronnej, chroniącej północne Mazowsze przed najazdami krzyżackimi. W XV wieku zamek został rozbudowany przez księcia Janusza I Starszego, który nadał mu charakter gotycki. W XVI wieku obiekt stracił na znaczeniu obronnym i został przekształcony w rezydencję mieszkalną. Po włączeniu Mazowsza do Królestwa Polskiego zamek stopniowo popadał w ruinę, a w XVII wieku został dodatkowo zniszczony podczas potopu szwedzkiego.

Zamek ma plan prostokąta z dwiema masywnymi basztami narożnymi, które służyły zarówno celom obronnym, jak i mieszkalnym. Wzniesiono go z cegły w stylu gotyckim, na fundamentach z kamienia polnego. Wewnątrz dziedzińca znajdowały się budynki gospodarcze i mieszkalne. Oryginalnie otoczony był fosą i wałami ziemnymi. Do dziś zachowały się mury obwodowe, baszty oraz fragmenty dawnej zabudowy wewnętrznej.

Obiekt przeszedł częściową rekonstrukcję, a jego mury zostały zabezpieczone przed dalszym niszczeniem. Obecnie w zamku mieści się muzeum, które prezentuje historię Mazowsza oraz kulturę materialną regionu. Organizowane są tam również liczne wydarzenia kulturalne, wystawy i rekonstrukcje historyczne.

#zamkipalace4sfor #podroze #zamki #zwiedzanie

Dziś wybierzemy się do Uniejowa, leżącego nieopodal rzeki Warty, niewielkiego miasteczka, by odwiedzić tamtejszy zamek - jeden z najcenniejszych zabytków województwa łódzkiego.

Historia zamku sięga XIV wieku, kiedy to został wzniesiony przez bliskiego współpracownika Kazimierza Wielkiego arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię Skotnickiego. Budowla była nie tylko rezydencją arcybiskupów, ale także ważnym punktem obronnym na terenie państwa polskiego. Po pożarze w 1525 zamek został przebudowany przez starostę Stanisława z Gomolina, dzięki czemu zyskał renesansowy sznyt. Rolę obronną przestał pełnić w pierwszej połowie XVII w., kiedy to otrzymał wczesnobarokową formę, stając się rezydencją biskupów Jana Wężyka i Macieja Łubieńskiego.

W trakcie pożaru w roku 1736 spłonęły dachy zarówno nad budynkami mieszkalnymi zamku, jak i nad jego wieżą. Odbudowę przeprowadził biskup Krzysztof Antoni Szembek, który zadbał o przywrócenie funkcjonalności obiektu.

Okres II wojny światowej nie był specjalnie łaskawy dla tego obiektu. Zamek w tym czasie, jak i w okresie powojennym, został dość mocno zdewastowany. Jednakże w latach 1956–1967 budowlę odrestaurowano.

Obecnie uniejowska perełka, po procesie gruntownej restauracji, pełni funkcję hotelowo-konferencyjną.

Zamek w Uniejowie ma plan czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem. Charakterystyczną częścią jest masywna wieża obronna – typowy stołp.

Wokół zamku rozciąga się piękny park krajobrazowy, który jest idealnym miejscem na spacery.

Uniejów słynie przede wszystkim z kompleksu termalnego, który znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie zamku. Termy Uniejów oferują baseny z wodami geotermalnymi, sauny i strefy SPA, co czyni je jednym z najbardziej popularnych punktów na mapie turystycznej regionu.

#zamkipalace4sfor #podroze #zwiedzanie #zamki

Dziś mniej spektakularny obiekt aniżeli pałac w Pławniowicach ale i tak wart odwiedzenia. Zespół pałacowy w Miliczu, bo o nim mowa, znajduje się w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim. Pałac usytuowany jest nad sztucznym kanałem wodnym (Młynówka Milicka), co dodaje mu malowniczego charakteru. W okolicy rozciągają się tereny Doliny Baryczy (ostatnia fotka), znane z bogatej fauny i flory oraz licznych szlaków turystycznych.

Milicki pałac, należący do jednych z ciekawszych zabytków regionu, powstał jako kompleks pałacowy obejmujący nie tylko główną siedzibę, ale także oficynę, dom zajezdny oraz budynek zarządu dóbr. Całość została wzniesiona w latach 1797–1798 z inicjatywy Joachima Karola Maltzana, który postanowił stworzyć imponującą rezydencję dla swojego rodu. Projekt kompleksu opracował Karol Geissler, znany architekt tamtego okresu, co świadczy o wysokiej randze przedsięwzięcia.

Pałac od momentu powstania pełnił funkcję nowej rezydencji rodziny Maltzanów w Miliczu, który od końca XVI wieku był stolicą baronatu tej szlacheckiej rodziny. Rodzina ta była znaczącym graczem politycznym i gospodarczym w regionie, a decyzja o budowie nowoczesnej siedziby miała podkreślić ich prestiż i wpływy. Warto zauważyć, że zanim Maltzanowie mogli zamieszkać w tej wspaniałej posiadłości, korzystali ze starszego zamku znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie pałacu. Stary zamek (przedostatnia fotka ukazuje jego pozostałości), choć mniej okazały, był ich siedzibą przez wiele pokoleń i służył jako punkt centralny zarządzania dobrami baronatu.

Po II wojnie światowej obiekt przeszedł w ręce państwowe i przez pewien czas pełnił funkcję szkoły rolniczej. Obecnie mieści się tam Technikum Leśne, przez co pałac, sam w sobie, nie jest udostępniony zwiedzającym – choć na upartego można wejść do środka, np. jak w „Rejsie” - służbowo.
Pałac w Miliczu to przykład klasycystycznej architektury, łączący różne style historyczne. Jego monumentalna bryła z dwoma bocznymi skrzydłami oraz centralnym portykiem z kolumnami przyciąga uwagę.

Nie wiem jak rzecz ma się obecnie, bo byłem tam parę lat temu, ale wówczas stan elewacji pozostawiał wiele do życzenia. Niestety umieszczanie szkół, czy innych tego typu instytucji w tego typu obiektach na ogół nie służy im dobrze.

#zamkipalace4sfor #podroze #polska #dolnoslaskie #zwiedzanie

Zespół Pałacowo-Parkowy w Pławniowicach, bo dziś go odwiedzimy, zlokalizowany jest w województwie śląskim, w gminie Rudziniec.

To istna perełka architektoniczna neomanieryzmu niderlandzkiego z elementami neogotyckimi. Obiekt powstał w latach 1882-1885 na zlecenie hrabiego Franciszka II Ballestrema, zastępując wcześniejszy pałac z XVIII wieku. Koszt budowy wyniósł 386 000 ówczesnych marek. Budynek, wzniesiony na planie litery "U", wyróżnia się ozdobnymi elewacjami z cegły klinkierowej, wieżami, iglicami i kaplicą Niepokalanego Poczęcia NMP. Park otaczający pałac obejmuje liczne gatunki egzotycznych roślin, odrestaurowane alpinarium oraz staw z fontanną.

Po II wojnie światowej obiekt został splądrowany przez Armię Czerwoną, a następnie przejęty przez państwo. W 1993 roku przeszedł w zarząd Diecezji Gliwickiej, która z sukcesem odnowiła pałac, przekształcając go w Ośrodek Edukacyjno-Formacyjny. Obecnie pałac udostępniany jest do zwiedzania z przewodnikiem, a w jego wnętrzach odbywają się koncerty i rekolekcje.

W sąsiedztwie pałacu znajduje się Zalew Pławniowicki, popularny ośrodek sportów wodnych i miejsce rekreacji. Miłośnicy natury docenią również pobliski park krajobrazowy. Warto odwiedzić także Gliwice z jego zabytkami techniki, jak Radiostacja Gliwicka, oraz zamek w Toszku, oferujący widoki na malowniczą okolicę.

#zamkipalace4sfor #podroze #polska #slaskie

Pałac „Nowy Zamek” znajduje się w miejscowości Wąsowo, w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim. Miejsce to leży około 50 km na zachód od Poznania. Kompleks jest częścią historycznego zespołu pałacowo-parkowego, który zachwyca malowniczym położeniem oraz architekturą i otaczającym krajobrazem.

„Nowy Zamek” powstał w latach 1870–1872 na zlecenie Richarda Hardta, berlińskiego bankiera, który nabył majątek w Wąsowie w 1860 roku. Budowa miała na celu stworzenie reprezentacyjnej rezydencji dla zamożnej rodziny Hardtów.
Wcześniej, w XVIII wieku, właścicielem majątku był znany ród Sczanieckich, którzy wznieśli tzw. „Stary Zamek” – starszą, barokową budowlę z XVIII wieku, będącą wówczas centrum życia towarzyskiego i kulturalnego regionu.

Po śmierci Richarda Hardta majątek przeszedł w ręce jego synów. W 1900 roku syn Wilhelm, przebudował obiekt, zmieniając go w okazałą budowlę, której wygląd możemy podziwiać po dziś dzień. Po II wojnie światowej pałac przeszedł na własność państwa. W okresie PRL-u obiekt pełnił funkcję ośrodka wczasowego, co wpłynęło na jego częściową degradację.

„Nowy Zamek” jest budowlą w stylu neogotyckim, inspirowanym architekturą angielską. Zbudowany z czerwonej cegły, zachwyca licznymi zdobieniami, takimi jak wieżyczki, ozdobne gzymsy i charakterystyczne ostrołukowe okna. Jego bryła jest rozczłonkowana, co nadaje jej lekkości i dynamiki.Wejście główne prowadzi przez reprezentacyjny portyk, który zaprasza do bogato zdobionych wnętrz. W środku znajdują się elementy oryginalnego wystroju, takie jak marmurowe schody, zdobione sufity czy imponujące kominki. Chociaż część detali uległa zniszczeniu w czasie powojennej eksploatacji, wiele z nich zostało odtworzonych podczas współczesnych renowacji.

Pod koniec XX wieku pałac został odkupiony przez prywatnych właścicieli, którzy przystąpili do jego kompleksowej rewitalizacji. Dziś pełni rolę hotelu oraz miejsca organizacji wesel, konferencji i wydarzeń kulturalnych.
Park wokół pałacu ma powierzchnię około 50 hektarów i jest utrzymany w stylu angielskim. Na jego terenie znajdują się malownicze stawy, liczne alejki spacerowe oraz różnorodne gatunki drzew, w tym pomniki przyrody. W parku można również zobaczyć starszy pałac, „Stary Zamek”, oraz budynki gospodarcze, takie jak stajnie czy oranżeria.

Ostatnie zdjęcie przedstawia tzw. „Stary Zamek”.

#zamkipalace4sfor #podroze #polska

Dzisiejszym celem naszej wyprawy będzie malowniczy Zamek Kliczków, który to znajduje się w gminie Osiecznica, w województwie dolnośląskim, w otoczeniu gęstych lasów Borów Dolnośląskich. Obiekt jest łatwo dostępny dzięki bliskości autostrad A4 i A18, co czyni go popularnym miejscem zarówno dla turystów, jak i organizatorów konferencji.

Zamek został zbudowany około 1290 roku przez księcia Bolka I Surowego jako warownia graniczna. W XIV wieku przeszedł w ręce rodu Rechenbergów, którzy przekształcili go w renesansową rezydencję. W XIX wieku zamek przeszedł znaczną modernizację pod kierunkiem Fryderyka zu Solms-Baruth.

W 1945 zamek został doszczętnie rozgrabiony przez Armię Czerwoną. Po II wojnie światowej budowla sukcesywnie popadała w ruinę. Jej odbudowa rozpoczęła się dopiero w 1999 roku, kiedy to nowi właściciele postanowili przywrócić jej dawną świetność.

Obiekt łączy różnorodne style architektoniczne, od gotyku po renesans. Charakteryzuje się neorenesansową bryłą oraz bogato zdobionymi wnętrzami. Wokół zamku rozciąga się park w stylu angielskim o powierzchni 80 hektarów, który zawiera unikatowy cmentarz dla koni, będący osobliwością na skalę Polski.

Obecnie zamek pełni funkcję centrum konferencyjno-wypoczynkowego. Oferuje pokoje hotelowe, centrum SPA oraz restaurację. Zamek jest miejscem organizacji różnych wydarzeń, od konferencji po wesela i imprezy okolicznościowe. Wnętrza zostały starannie odrestaurowane, zachowując historyczny charakter przy jednoczesnym wprowadzeniu nowoczesnych udogodnień.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #polska

Zamek Grodziec znajduje się na wulkanicznym wzgórzu (389 m n.p.m.) na Pogórzu Kaczawskim, w województwie dolnośląskim, w gminie Zagrodno.

Pierwsze wzmianki o obiekcie pochodzą z XII w. W 1175 roku Grodziec wraz z zamkiem stanowił własność księcia Bolesława I Wysokiego. Przez wieki był świadkiem licznych konfliktów, m.in. wojen husyckich i wojny trzydziestoletniej.
W XIX wieku podjęto próbę rekonstrukcji zamku, którą to zainicjował Wilhelm von Dirksen, zlecając prace bezpośrednio, a jakże, samemu Bodo Ebhardtowi. Po przeprowadzonych badaniach uznano jednak, że rekonstrukcja nie obejmie całej budowli. W formie trwałej ruiny zachowano donżon, południowo-wschodnie mury wraz z sąsiadującą z nimi zabudową, a także pozostałości obiektów usytuowanych na zamku dolnym.

Obecnie Zamek Grodziec składa się z zamku górnego oraz przedzamcza o wymiarach 270x140 metrów. Zamek górny ma nieregularny kształt sześcioboku, którego centralnymi punktami są główny pałac (palatium), północna wieża oraz masywny donżon na południu. Palatium wyróżnia się murami o grubości od 5 metrów u podstawy do 2 metrów na wyższych piętrach. Donżon, o wysokości 26 metrów i sześciu kondygnacjach, stoi na planie kwadratu. Obronne funkcje zamku uzupełniają basteje, kaponiery i flankowane wieżyczkami przedzamcze, podkreślając jego strategiczne znaczenie.

Zamek główny Grodźca ma dwie kondygnacje. Na niższym poziomie znajdowały się piwnice z funkcjami gospodarczymi, m.in. spiżarnią i jadalnią dla służby, a także zbiornik na wodę. Parter mieścił pokoje gościnne, później przekształcone w gospodę i kuchnię. Znajduje się tam „Wielka Sala” oraz mniejsza - z gotyckim kominkiem. Wyższe piętra pełniły funkcje rezydencjalne, z kaplicą i „Salą Rycerską”, prowadzącą do prywatnych komnat księżnej. Na szczycie znajduje się ganek obronny z blankami, podkreślający militarny charakter zamku.

Ciekawostki:

* Zamek Grodziec posiada własnego ducha. Legenda mówi o „Czerwonym Upiorze” – duchu rycerza w purpurowej opończy, który rzekomo ukazuje się w zamkowych komnatach. Według podań duch miał wpływać na losy niektórych właścicieli zamku, np. nakłaniając ich do przemiany moralnej.
* Grodziec jest również sceną dla licznych wydarzeń historycznych, turniejów rycerskich i rekonstrukcji, co czyni go atrakcyjnym miejscem turystycznym.

Atrakcje w okolicy:

Szlak Zamków Piastowskich*: Zamek Grodziec jest końcowym punktem tej malowniczej trasy prowadzącej przez wiele historycznych budowli Dolnego Śląska.
Ostrzyca Proboszczowicka*: Wulkaniczne wzgórze zwane „śląską Fudżijamą”, idealne miejsce na wędrówkę.
Oddalony o około 45 km Zamek w Bolkowie*: Gotycka warownia niedaleko Grodźca, oferująca równie bogatą historię i atrakcje.

#zamkipalace4sfor #zamki #dolnoslaskie

Dziś udamy się do zamku Czocha - jednego z najbardziej malowniczych zamków w Polsce, położonego w miejscowości Sucha nad Jeziorem Leśniańskim, w województwie dolnośląskim, niedaleko granicy z Czechami.

Zbudowany na wysokim wzgórzu, otoczony lasami i wodami jeziora, zachwyca widokiem i tajemniczą atmosferą. Zamek powstał w XIII wieku na polecenie króla czeskiego Wacława I jako część systemu obronnego na granicy z Polską. W swojej historii wielokrotnie zmieniał właścicieli i przechodził liczne przebudowy.

Dzisiejszy wygląd zawdzięcza głównie odbudowie przeprowadzonej na początku XX wieku przez niemieckiego architekta Bodo Ebhardta, który odtworzył średniowieczny styl zamku, dodając m.in. elementy stylu renesansowego. Architektura zamku Czocha łączy w sobie cechy obronne i mieszkalne – można tu podziwiać mury obronne, wieże, wąskie przejścia i ukryte komnaty. Zamek słynie z licznych tajemnych przejść i ukrytych schowków, a także legendarnego „łóżka zapadni”, które w legendach miało służyć do eliminowania niepożądanych gości.

Zamek Czocha jest znany z licznych legend i opowieści. Jedna z nich mówi o duchu Białej Damy, który ponoć krąży po komnatach zamku. W czasie II wojny światowej obiekt był wykorzystywany przez nazistów jako miejsce tajnych szkoleń dla szyfrantów. Do dziś krąży wiele teorii, że w zamku mogły być przechowywane cenne skarby, które do tej pory nie zostały odnalezione.

Warto zwiedzić nie tylko zamek, ale także okoliczne atrakcje. W pobliżu znajduje się Jezioro Leśniańskie, idealne na spacery, a także piękna tama Leśniańska, która sama w sobie jest atrakcją turystyczną. W niedalekiej Świeradowie-Zdroju można skorzystać z uzdrowisk i term, a także odwiedzić wieżę widokową Sky Walk, skąd rozpościera się widok na Góry Izerskie.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #dolnoslaskie

Pałac Pena w Sintrze to jeden z najważniejszych i najpiękniejszych przykładów architektury romantycznej w Europie oraz jedna z największych atrakcji turystycznych Portugalii. Zbudowany na szczycie wzgórza, otoczony gęstymi lasami Parku Naturalnego Sintra-Cascais, jest widoczny z wielu punktów Lizbony.

Historia Pałacu Pena
Historia pałacu sięga średniowiecza, kiedy na wzgórzu znajdował się mały klasztor należący do zakonu hieronimitów. W 1755 roku, podczas słynnego trzęsienia ziemi, klasztor uległ poważnym zniszczeniom. W 1838 roku król Ferdynand II, mąż królowej Marii II, zakupił te ziemie wraz z ruinami klasztoru. Zafascynowany romantycznymi ideami i sztuką europejską, Ferdynand II postanowił przekształcić je w spektakularną rezydencję królewską, która byłaby symbolem sztuki i architektury tamtej epoki. Budowę ukończono w 1854 roku, a projekt, wykonany przez niemieckiego architekta Wilhelma Ludwiga von Eschwege, łączy różnorodne style – gotyk, renesans, manueliński, a także elementy architektury mauretańskiej.

Architektura i styl
Pałac Pena wyróżnia się niezwykłą, kolorową fasadą. Różne części budynku malowane są w intensywnych kolorach – żółtym, czerwonym i niebieskim – które tworzą żywy kontrast na tle otaczających go lasów. Styl budowli nawiązuje do średniowiecznych zamków z dodaniem fantazyjnych elementów dekoracyjnych, takich jak wieżyczki, tarasy, detale rzeźbiarskie oraz unikatowe ornamenty inspirowane egzotyką i symboliką charakterystyczną dla romantyzmu. Centralnym elementem fasady jest rzeźba Trójzęba – mitycznego stworzenia symbolizującego naturalne siły żywiołów.

Wnętrza i atrakcje
Pałac Pena zachwyca bogactwem wnętrz, które zostały częściowo odrestaurowane i oddają styl życia portugalskiej arystokracji z XIX wieku. W środku znajduje się szereg komnat królewskich, kaplica ozdobiona witrażami, a także pięknie wyposażona kuchnia. Pałac ma liczne tarasy, z których można podziwiać zapierające dech w piersiach widoki. Turyści mogą zwiedzać pokoje pełne zabytkowych mebli, sztuki użytkowej i bibelotów oraz dekoracyjne elementy nawiązujące do fascynacji Ferdynanda II przyrodą i egzotyką.

Park i ogrody
Otaczający pałac park Pena to rozległy teren o powierzchni ponad 200 hektarów. Król Ferdynand II postanowił, że będzie to miejsce pełne egzotycznych roślin sprowadzanych z różnych zakątków świata, w tym gatunki z Australii, Nowej Zelandii, Chin czy Japonii. Park zaprojektowano w taki sposób, by przypominał romantyczny krajobraz z tajemniczymi ścieżkami, mostkami, sztucznymi grotami i jeziorami. W ogrodach można odnaleźć ukryte altany, punkty widokowe oraz imponującą kolekcję dębów korkowych, paproci i magnolii. Dzięki wysokiemu położeniu nad poziomem morza i mikroklimatowi, park stanowi bujne, wiecznie zielone otoczenie przez cały rok.

#podroze #zamkipalace4sfor #portugalia

Dziś wybierzemy się do wsi Besiekiery leżącej w powiecie łęczyckim, w województwie łódzkim, by zwiedzić ruiny tamtejszego zamku. Nazwa wsi jest nader intrygująca i od razu skojarzyła mi się z Berserkami - niemniej nie ma z nimi nic wspólnego, a może jednak ma... 😉

Zamek powstał najprawdopodobniej na przełomie XV i XVI w., aczkolwiek do dziś nie jest jasne, kto tak naprawdę był inicjatorem powstania tego obiektu. Starsze źródła sugerują, że mógł to być wojewoda łęczycki Mikołaj Sokołowski, ale brak dowodów na istnienie takiej osoby. Trzymając się jednak faktologii, budowę najpewniej rozpoczął inny Mikołaj Sokołowski, a mianowicie stolnik brzeski w latach 1496–1502 lub jego następca Wojciech Sokołowski (1502–1529).

Warownia została założona na kopcu otoczonym wodami sztucznego stawu. Zbudowano ją z cegły na kamiennym fundamencie, na planie nieregularnego czworoboku o wymiarach 38 × 40 m. W południowej części znajdował się budynek bramny o wymiarach 12 × 12 m, z trzema kondygnacjami, z czterema izbami na każdej z nich. Około 1653 r. dobudowano na nim ośmiokątną wieżyczkę. Główny dom mieszkalny na północnym boku zamku miał szerokość 13 m i zawierał trzy prostokątne izby oraz kwadratową salę. W XVIII-wiecznych opisach pomieszczenia te były określane jako pokój karmazynowy, pokój marmurowy, sień i izba wielka, a na dziedziniec wychodziło siedem okien.

Pod koniec XVI w. zamek należał do Andrzeja Batorego, a później do jego córki Zofii Batorówny i Jerzego Rakoczego II. W połowie XVII w. Jan Szymon Szczawiński, kasztelan i wojewoda brzeskokujawski, przebudował zamek, pokrywając ściany tynkami, co zmieniło jego surowy, późnogotycki charakter. W XVIII w. zamek uległ zniszczeniu na skutek pożaru w 1731 r., a w XIX w. pełnił już tylko funkcje gospodarcze. Obecnie po zamku pozostały resztki murów i podziwiać można go jedynie w postaci ruiny.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #zwiedzanie

Kontynuując wędrówki po Polsce pałacowo-zamkowym szlakiem, dziś wybierzmy się do Dobczyc (woj. małopolskie), by odwiedzić tamtejszy, malowniczo położony, zamek.

Zamek w Dobczycach został zbudowany w czasach Polski dzielnicowej jako warownia typu górskiego, będąca częścią obrony Krakowa. Pierwsze wzmianki pisane na jego temat sięgają roku 1362, aczkolwiek wczesne fortyfikacje datuje się na rok 1311. Zamek posiadał dwa dziedzińce - dolny i górny. Górny dziedziniec pełnił funkcję bastionu obronnego. Najstarszym elementem zamku była kwadratowa baszta, przy której znajdowała się "studnia śmierci". Dolna sala zamku służyła jako więzienie.

W XVI wieku zamek został przebudowany w stylu renesansowym przez Sebastiana Lubomirskiego i liczył 74 pomieszczenia. W czasach Kazimierza Jagiellończyka zamek służył jako "Akademia" dla królewskich synów, którzy kształcili się pod okiem Jana Długosza.

Zamek został zniszczony podczas "Potopu Szwedzkiego" w 1655 roku, a kolejne zniszczenia przyniosły ataki księcia siedmiogrodzkiego Jerzego II Rakoczego. Starosta Michał Jordan próbował częściowo odbudować warownię. Pomimo zniszczeń zamek był zamieszkiwany do początku XIX wieku, kiedy to został rozebrany przez miejscową ludność w poszukiwaniu skarbów.

Dziś w zrekonstruowanej części zamku znajduje się Muzeum Regionalne PTTK im. Władysława Kowalskiego.

Tuż obok zamku znajduje się wart odwiedzenia skansen.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #zwiedzanie

Zamek Chenonceau (francuski: Château de Chenonceau) położony jest w Dolinie Loary, niedaleko miasta Chenonceaux we francuskim departamencie Indre-et-Loire, niedaleko Amboise. W przeciwieństwie do nazwy miasta Chenonceaux, nazwa zamku jest zapisywana bez –x. Skąd to rozróżnienie w nazwie – o tym poniżej.

Stary zamek pochodzi z 1432 roku i został zbudowany przez Jeana II Marquesa, zwolennika króla Karola VII. Thomas Bohier, sekretarz generalny ds. finansów Franciszka I, kupił zamek w 1513 roku. Po śmierci Bohiera audyt ujawnił pewne nieprawidłowości. Była to zatem okazja do wysunięcia wysokich żądań wobec najbliższych krewnych Bohiera i tym samym przejęcia zamku w 1535 roku.

Henryk II (król Francji od 1547 do 1559) przejął zamek i podarował go swojej kochance Diane de Poitiers, księżnej Valentinois. Po śmierci Henryka w 1559 roku, jego żona Katarzyna Medycejska nakazała eksmisję Diane. W zamian Diane otrzymała znacznie mniejszy zamek Chaumont-sur-Loire. Wydarzenia te nadały zamkowi przydomek Château des Dames.

W zamku mieszkała również inna dama, a mianowicie Ludwika Lotaryńska. Opłakiwała ona w murach budowli swojego zmarłego męża, króla Henryka III, który został zamordowany 1 sierpnia 1589 roku.

Claude Dupin, francuski finansista, kupił zamek od księcia Bourbon w 1733 roku. Jego druga żona, Louise Dupin, przyjmowała tam takie osobistości jak Voltaire, Fontenelle, Marivaux, Montesquieu, Buffon i Rousseau, który napisał tam swoją słynną książkę Émile. To właśnie Louise podobno wprowadziła różnicę w pisowni między zamkiem (bez x) a wioską Chenonceaux (z x). Podczas rewolucji francuskiej kazała przekształcić kaplicę wewnątrz zamku w skład drewna, zachowując w ten sposób kaplicę w stanie niemal nienaruszonym.

W latach 1940-1942 rzeka Cher, nad którą bezpośrednio znajduje się zamek Chenonceau, była częścią linii demarkacyjnej, która wyznaczała granicę między okupowaną przez Niemców Francją a nieokupowaną Francją Vichy. Przez zamek można było dostać się do wolnej części Francji od strony północnej. Gdy nie było to już możliwe, ludzie próbowali przepłynąć Cher wpław.

Obecnie zamek Chenonceau jest, zaraz po Wersalu, najliczniej odwiedzanym zamkiem francuskim.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #francja

Eilean Donan to położony na wyspie o tej samej nazwie charakterystyczny szkocki zamek ulokowany na jeziorze Loch Duich - nieopodal niewielkiej miejscowości Dornie w zachodniej części regionu Highland.

Zamek został zbudowany w 1220 roku przez Aleksandra II (króla Szkocji w latach 1214 -1249) jako warownia mająca chronić region przed najazdami Wikingów. Wg podań stanowił jedno ze schronień Roberta Bruce'a (króla Szkocji od roku 1306 do 1329) podczas ucieczki tegoż przed angielskimi żołnierzami. Od końca XIII wieku obiekt stał się siedzibą klanu Mackenzie z Kintail (późniejszych hrabiów Seaforth).

W 1719 roku zamek został zajęty przez wojska hiszpańskie chcące wzniecić nowe powstanie jakobickie. Warownia została jednak odbita, a następnie zburzona przez kanonadę trzech fregat Królewskiej Marynarki Wojennej w dniach 10–13 maja 1719 r. Koniec końców wojska hiszpańskie okupujące zamek zostały pokonane miesiąc później w bitwie pod Glen Shiel.
Zamek Eilean trwał w ruinie przez prawie dwa stulecia. Odbudowie poddano go dopiero w latach 1912–1932 za sprawą podpułkownika Johna MacRae-Gilstrapa, który nabył go jako potomek klanu MacRae. Do najważniejszych prac z tego okresu należy budowa mostu łukowego umożliwiającego łatwiejszy dostęp do twierdzy.

Budowla służy często za plener filmowy. Nakręcono tu m.in. sceny do filmu „Nieśmiertelny” z Christopherem Lambertem.

#zamkipalace4sfor #zamki #szkocja #podroze

Zamek De Haar, lokalnie znany jako Kasteel de Haar, leży obok niewielkiej wioski Haarzuilens w prowincji Utrecht w Holandii.

Ten gotycki zamek, który widzimy dzisiaj, został zbudowany w latach 1892-1912 z wykorzystaniem dużych XV-wiecznych ruin pierwotnego założenia, którego początki sięgają XIV wieku. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi bowiem z 1391 roku.

Pierwotnie właścicielem obiektu był członek rodziny Van de Haar, który jako służący księcia-biskupa Utrechtu miał na tyle prestiżu, że kazał wybudować ufortyfikowaną rezydencję dla siebie i swojej rodziny. W 1449 roku zamek przeszedł na własność rodu Van Zuylen poprzez małżeństwo Josyny van de Haar i Dirka van Zuylen.

W XVII wieku potomkowie Josyny i Dirka wymarli, a zamek odziedziczyła rodzina Van Stembor mieszkająca w południowych Niderlandach (dzisiejsza Belgia). W latach 1672/1673 zamek został uszkodzony przez wojska francuskie. W 1890 roku baron Etienne van Zuylen van Nijevelt, odziedziczył imponujące ruiny zamku De Haar. Zawsze fascynowała go historia jego rodziny i marzył o odbudowie obiektu jako pomnika rodzinnej historii.

W 1887 roku ożenił się z francuską baronową Helene de Rothschild (członkinią niezwykle zamożnej rodziny De Rothschild), co umożliwiło mu urzeczywistnienie fantazji. W 1892 roku rozpoczęto odbudowę zamku pod kierunkiem słynnego holenderskiego architekta dr. PJH. Cuypers, który przebudował także zamek Oude Loo. To właśnie on zaprojektował neogotycką interpretację średniowiecznego zamku De Haar, którą możemy podziwiać obecnie.

Wnętrza zamku przebudowano w luksusowym stylu, doprowadzono do niego elektryczność, a dawny dziedziniec, nakryty dużym dachem, zamieniono na dużą salę. Przeniesiono również wejście na ścianę północno-wschodnią. Na pierwotnych fundamentach odbudowano nowe przedzamcze z bramą wjazdową. Obecnie zamek De Haar służy jako muzeum.

#zamkipalace4sfor #zamki #holandia #podroze #zwiedzanie