Wpis użytkownika splash545 w Stoicyzm

Cudze błędy stoją nam przed oczami, za plecami kryjemy swe własne. Stąd pochodzi, że ojciec gorszy od syna surowo karci go za niewczesne biesiady i że niczego nie przebaczy cudzej żądzy rozkoszy rozpustnik, który nie odmawia niczego swej własnej, i że tyran złości się na mordercę, i że świętokradca karze złodzieja za pospolite kradzieże. Wielka część ludzi gniewa się nie na występki, lecz na występnych. Staniemy się bardziej umiarkowani, jeżeli zaczniemy wglądać w swe wnętrze, jeżeli będziemy się radzić własnego sumienia: Czy i my sami nie dopuszczaliśmy się podobnych przewinień? Czy i my sami nie błądziliśmy tak samo? Czy więc wolno nam potępiać te i tamte występki?

Seneka, O gniewie