Diagnoza w procesie terapeutycznym

Diagnoza psychologiczna przeprowadzana jest w celu zidentyfikowania indywidualnych trudności i potrzeb pacjenta – na potrzeby orzecznictwa, uzyskania dostępu do świadczeń czy w ramach zapewnienia odpowiedniego wsparcia psychoterapeutycznego. Opinia jest wystawiana na podstawie wyników standaryzowanych testów, obserwacji zachowania oraz przeprowadzonego wywiadu klinicznego z pacjentem.

Aby uzyskać odpowiednią diagnozę, konieczne jest przeprowadzenie badania w formie testu bądź klinicznego wywiadu - ustrukturalizowanego bądź częściowo ustrukturalizowanego.
Narzędzie takie powinno mieć nie tylko wykazaną trafność teoretyczną i kryterialną, ale także powinno być rzetelne w mierzeniu oraz posiadać diagnostyczny klucz interpretacyjny. Kwestia diagnozy jest często przedmiotem debat w środowisku ze względu na jej wagę w ocenie pacjenta oraz “spłycanie” go do określonej kategorii, mimo występującego u niego całościowego kontekstu i indywidualnych sposobów reagowania na własne trudności. Ze strony przeciwników stawiania diagnoz występuje często zarzut patologizacji i “powierzchowności” terapeuty-eksperta przy pracy nad pacjentem, zamiast uznawania jego podmiotowości.