Gry - stare klasyki. [Wpis 24] Neverwinter Nights

Za Neverwinter zawsze piorun! Ograłem mnogą ilość razy całość wraz z dodatkami .Pierwsza gra, która nauczyła mnie, że zawsze są konsekwencje działań i wyborów, często pojawiające się dopiero po pewnym czasie. Oraz, że z wielu na pierwszy rzut oka nieuniknionych starć można wybrnąć dzięki perswazji 😉

Ale tu jest super na tym hejto

Ja grało się, grało. Pamiętam do dzisiaj pierwsze misje w więzieniu w poszukiwaniu lekarstwa na plagę...

Pykam po dziś dzień od czasu do czasu :smiley: Super giera! Ze starych gierek został mi również NFSU :smiley:

Ja pierniczę, kiedyś postanowiłem ją przejść. Doszedłem do końca w mękach, ale już nie dałem rady w finałowej walce.
Zrobiłem jakiś ulep paladyno-wojownika i był tak kiepski, że musiałem polegać na tym przydupasie wojowniku-najemniku z bodaj pierwszego aktu :grinning:

@PuriPuriPrisna Najgorsze w NWN2 były te 3-4 poziomowe jaskinie pełne nic nie wnoszących jaszczuroludzi (╯ ͠° ͟ʖ ͡°)╯┻━┻

Kurde, ale bym grał :smiling_face_with_tear:
Nawet mam w piwnicy PC na którym grałem.

Hordy Podmroku to nadkampania, do dzisiaj jak słyszę ten soundtrack z bitwy o Lith My'athar (miasto z 2 aktu) to mam ciary https://www.youtube.com/watch?v=oQ3s8ywQlKA

Neverwinter Nights - Hordes of Underdark - Large Battle MusicAuf YouTube findest du die angesagtesten Videos und Tracks. Außerdem kannst du eigene Inhalte hochladen und mit Freunden oder gleich der ganzen Welt teilen.YouTube

@WhiteBelle wiesz co, grałem w różne wersje z różnych sklepów i nie było słychać czarów, jedyna wersja z czarami w którą grałem to była ta niedługo po premierze. Myślałem że po prostu jakimś patchem je wyłączyli z jakiegoś powodu.

Jeszcze rok temu przeszedłem mnichem. Nigdy nie lubiłem tej klasy w BG, ale tutaj się przekonałem. Piękny tytuł, do którego czasami wracam. Ludzie wciąż grają. Po tylu latach, żeby chociaż przez chwilę poczuć to, co czuli za pierwszym razem :smiley:

@Voltage jesteś pewien, że z tymi czarami tak ma być, a nie, że masz buga? Wyłączanie się słów podczas czarowania to dość stary i znany problem z tą grą. Jeszcze niedawno grałam w wersję EE i nie przypominam sobie, żeby postacie nie wypowiadały zaklęć. Aż muszę sprawdzić, bo może nie zwróciłam uwagi :open_mouth:

Podstawkę przeszedłem z 2 razy, za to Hordy Podmroku z 10+.
Wspaniała gra, uwielbialiśmy ją z ziomkiem. Na lekcjach w podstawówce rysowałem sobie miecze z gry i myślałem nad buildami. Dla mnie to top of the top klimatu fantasy.

No i to chyba jedyna gierka gdzie udało mi się ją przejść jako skrytobójca z dwoma mieczami półtoraręcznymi :heart_eyes:

Wspaniała to była gra. Nie zapomnę jej nigdy.
Pomyśleć, że w tym samym roku wyszło opus magnum Bethesdy - Morrowind. To już 22 lata, a ja nadal z rozrzewnieniem wspominam te zarwane noce przy obu tytułach.

@Quassar oj tak :3

@Quassar kurde przeszedłem chyba z 10 razy, w różnych konfiguracjach. Jedna z moich ulubionych gier, kiedyś na równi z Goticzkiem, ostatnio nieco podupadła bo mniejsze replayability, ale raz na 2-3 lata wracam (ostatni raz w tamtym roku). Pamiętam że starsze wersje miały werbalne czary (moje ukochane "Iburo Soleno Salatka" ( ͡° ʖ̯ ͡°) ), w nowszych wersjach już postacie ich nie wypowiadają nie wiem czemu. Największy plus za jednego bohatera + pomocnik który w sumie ruszał się sam.

Dwójka natomiast była strasznym rozczarowaniem, przejście do klasycznego dla d&d kilkuosobowego modelu drużyny, mniej ciekawa fabuła, ogólnie mnie nie wciągnęła i przeszedłem tylko dlatego że wydałem pieniądze - nigdy do niej nie wróciłem.

@Quassar ja jakoś zawsze wolałem Neverwinter Nights 2. Nawet w te wakacje na urlopie sobie przeszedłem ponownie, po wielu latach. No i o ile sporo rzeczy się zestarzało, o tyle fajnie było przeżyć tę historię raz jeszcze. Od NWN 1 zawsze się odbijałem.

@Quassar za dzieciaka grałem bardzo dużo w NWN wraz z dodatkami. Gra całkiem spoko ale w moim sercu na pierwszym miejscu i tak Baldurs Gate.

@Rycerz-R polecam Maskę Zdrajcy do NWN 2, klimat mocno Tormentowy co mnie akurat przyciągnęło jako fana planescape :D

@Kraniec Multiplayer i mody potrafią gre zmienić totalnie na 10x lepszą.

Np ja gram teraz w knights and merchants i do dziś powstają aktualizacje i mody.
https://www.kamremake.com

Oraz mod, który przerabia grę na 3d chociaż on jest tak dojechany że można mówić że to to już osobna niezależna gra bo tyle zmian i możliwości...
https://www.knightsprovince.com

Modowanie gier to jednak jest potęga.

Na nexus widzę że sporo modów z przed miesiąca do neverwintera
https://www.nexusmods.com/neverwinter

Miałem 15 lat, kiedy odpaliłem Neverwintera i była to pierwsza gra, która przeszedłem do końca, od razu i za jednym zamachem. W zasadzie to ona ukształtowała mnie jako gracza. Mam do niej cholerny sentyment :smiley:

A chyba sobie zagram w NWN2.

Próbuje zabrać się za pathfindera wratha, ale jestem przytłoczony ilością klas postaci i możliwości i ostatecznie nie wiem kim zagrać

Pamietam jak czekałem na tę grę, mając już za sobą baldury i icewindy i niestety podstawowa wersja zostawiła duży niedosyt i uczucie braku w fabule „tego czegoś”, ale za to Hordy Podmroku to był fabularny sztos i dzięki nim NWN miło wspominam i szanuję

@Quassar Fabuła z podstawki była fatalna, a nie miałem możliwości ogrywać ją w multi. Okrutnie mi się grało w pierwsze chaptery i musiałem stosować kilka podejść. Za to wszystkie najlepsze moduły wciągałem z wypiekami na twarzy, zarówno oficjalne jak i tworzone przez graczy. Nawet jakis czas temu wróciłem do neverwinter i ogrywalem Aielund Saga.

Posiadam. Do tej pory czasami gram na multi. Pamietam te serwery ktore byly w stylu MMO.

W dodatku Aurora jest miodna. Ciekawe czy nadal byloby jakies zainteresowanie modułami.

Silnik na tyle dobry że później po modyfikacjach Wiedzmina 1 na tym zrobili.

"ale pamiętajmy że trzeba porównywać gry perspektywy tamtych czasów" Nie zgadzam się z tym stwierdzeniem. Istnieje wiele dobrych starych gier, które ogrywałem po wielu latach i bardziej mnie wciagneły niż większosc gier AAA Ubisoftu. Z przykładów mogą gier w jakie grałem w 2022 mogą być: herosy 3, pokemon blue kaizo (trudna przeróbka pokemonów, ale mechanika identyczna do gry z 1996), utawarerumono czy właśnie baldury).

Dużo z tych gier otrzymuje jakieś QoL updaty, ale core machaniki jest taki sam. W takich grach jest ważne żeby grafika nie odstrszyla na początku (tak jak robi neverwinter). Najlepiej jak jest w dużej części rysowna. Jak się człowiek przyzwyczai to można miło spędzić czas.

Grałem grałem, super giera, jeden z pierwszych poważnych cRPG jakie ukończyłem - potem cofnąłem się do klasyków ale po NvN już nie były one takie super.

> Niestety inne podejście do rozgrywki, słaba grafika i nieciekawy świat odrzuciły mnie do tego stopnia, że nawet nie chciało mi się tego kończyć.

@Shagal a u mnie wręcz przeciwnie. Nigdy nie potrafiłem się przekonać do Planescape Torment czy Baldur's Gate. Za to NWN trafił do mojego młodzieńczego wtedy serduszka 😉

O jakie to było rozczarowanie! Jako psychofan Baldura za dzieciaka jarałem się przed premierą niesamowicie. Informacja którą wyczytałem, że będzie można wybrać kolor oczu (nie pamiętam czy faktycznie była taka opcja w grze) świadczyła dla mnie, że gra będzie niesamowicie rozbudowana i przyćmi BG. Niestety inne podejście do rozgrywki, słaba grafika i nieciekawy świat odrzuciły mnie do tego stopnia, że nawet nie chciało mi się tego kończyć.

@axynos @Parezywek ja bardziej wolałem gry w stylu Dragon Age ale dobrym cRPG nie pogardziłem :grinning:

Chcesz być osobiście wołany do kolejnych wpisów daj piorunka w tym poście :zap: ------>

grał w bg, nwn, icewind dale. każda z nich to niezapomniane przeżycie, bardzo polecam

@Jason_Stafford ja nigdy nie ukończyłem, ale ciągle mam w planach NVN1 i NVN2 😉 (BG1 i BG2 skatowane wielokrotnie w tym na iPadzie 😛 )

Akurat wczoraj zanim do roboty poszedłem ściągnąłem z goga. Chyba sobie znowu pogram, bo to był mój pierwszy RPG który ukończyłem cały. Bardzo fajna i wciągająca historia.