Jak Polska walczyła z błonicą sto lat temu?

Błonica, nazywana też dyfterytem, po raz pierwszy została opisana w IV wieku p.n.e przez Hipokratesa, który zanotował, że choroba charakteryzuje się błonami w gardle i trudnościami w oddychaniu. Na przełomie XIX i XX wieku należała do najgroźniejszych chorób zakaźnych zagrażających dzieciom i młodzieży. W latach 1919–1925 była drugą, po gruźlicy, najczęściej rejestrowaną chorobą zakaźną w Polsce. Jej występowanie było sezonowe, a szczyt zachorowań przypadał zwykle na miesiące zimowe i jesienne.

Fot. 1. Jedna z pierwszych butelek antytoksyny błoniczej wyprodukowanych przez Hygienic Laboratory. 2. Emil Adolf von Behring. Domena publiczna