Wpis użytkownika GazelkaFarelka w Hydepark

@Dynamiczny_Edek e nie. Ja jestem szczęśliwym człowiekiem 😉 Niezależnie od okoliczności. Tu bardziej chodzi o to, co mobilizuje do działania, co sprawia, że się włączasz i masz klarowne myśli, jasno zadeklarowane chęci i prostą ścieżkę.

To poczucie - wiem co robić, chcę to zrobić. Nie oznacza to, że czas prokrastynacji, nudy i pozornej sielanki nie jest fajny. Jest, jak najbardziej, ale ma w sobie wiele niepokoju i głowa potrafi robić burdel.

Dlatego lepiej bym się odnalazł na wojnie, niż w stabilnej pracy, stabilnym związku i ogólnej nudzie. Choć rzecz jasna na żadną się nie wybieram i wolę nudne życie. Ot, tak działa głowa i organizm. W poczuciu zagrożenia, działa najlepiej i "ścieżka jest jasna".

Przyrównałbym to do kontemplacji nad zabiciem zwierzęcia gdy nie musisz. Jest milion rozterek moralnych, to jednak fajna kura, to jednak fajna krowa. Bądź głodny, musiej nakarmić dzieci, rodzinę, wioskę. Zabijesz nawet się nie zastanawiając i nie majac absolutnie żadnych rozterek.

@GazelkaFarelka Matko świnta, jesteś mną. Jest dokładnie tak. Jak jest spokojnie, żyję w wyimaginowanych scenariuszach, w jakiejś przyszłości która na 99,99999% nie nadejdzie, ale jest malowana tysiącami różnych wersji, niemal samych apokaliptycznych.

A jak już jest źle, to nie trzeba niczego pisać palcem po ścianie, głowa nie musi wymyślać. Trzeba działać, bo właśnie jesteś w jednym z tych scenariuszy.

@GazelkaFarelka @npnptcn

Czy to trochę https://en.wikipedia.org/wiki/Aversion_to_happiness ?

@npnptcn Ja jak jest spokojnie, to procesuję nieustannie w myślach nieskończoną ilość alternatywnych timelinów w których różne rzeczy mogą pójść nie tak - często odczuwając paraliż w podjęciu decyzji. Jak coś jest nie tak, to nagle timeline robi się jeden, jasny, prosty i oczywisty.