Krótki opis wad i zalet Pythona cz. 1

Krótko o kilku wadach jak i zaletach Pythona okiem kogoś, kto z niego korzysta. Bardziej dla początkujących. Wpis można tez przeczytać na moim blogu - grski.pl

## Zalety

## Ekspresywność

Python jest bardzo ekspresywny. Co to znaczy? Otóż w Pythonie za pomocą relatywnie niewielkiej ilości kodu, można osiągnąć to, co w innych językach zajęłoby czasami kilka razy tyle. Żeby nie być gołosłownym, popatrzmy na przykład klasycznego programu, którym zaczyna się naukę programowania – Hello World, czy po polsku, Witaj Świecie. W Pythonie wygląda on tak:

```
:::python
print(‘Hello World’)

```

Dość proste i zrozumiałe, prawda? Jedna linijka i gotowe. Przyjrzymy się natomiast innym językom. Zacznijmy od Javy:

```
:::java
public class HelloWorld{
public static void main(void) {
System.out.println(”Hello World”);
}
}

```

Tu dalej w miarę jasno, mimo kilku pozornie tajemniczych komend, wciąż można łatwo odczytać, co dany program robi, ale weźmy, załóżmy, na celownik C++:

```
:::c++
#include
using namespace std;
int main() {
cout 0; i--) s.push_back(i);
copy_if (s.begin(), s.end(), back_inserter(a), [](int x {
return x % 2 == 1 ;} );
transform(a.begin(), a.end(), a.begin(), [](int x){
return x*x;});
sort(a.begin(), a.end());
for (auto&& i : a) cout x % 2 == 1)
.map(x -> x * x)
.sorted()
.toArray();
System.out.println(Arrays.toString(a));
}
}

```

I na koniec Python.

```
#!python
a = filter(lambda x: x % 2 == 1, reversed(range(20)))
a = list(map(lambda x: x*x, a))
print(list(sorted(a)))

```

Alterantywnie jeszcze moja wersja:

```
#!python
print(sorted([i*i for i in reversed(range(20)) if i % 2]))

```

Pozostawię bez komentarza.

Czy to znaczy, że te języki są gorsze, a Python jest królem? Absolutnie nie, nigdy tak nie myśl.

Każdy język jest jak narzędzie – ma swoje zastosowania, w których jest dobry, wyśmienity, ale ma też takie, do których kompletnie się nie nadaje. Tak jest i tutaj. Tak jest wszędzie. Owszem, czasem zdarzają się fanatycy danych technologii czy rozwiązań, którym językowo-technologiczne zapalenie opon mózgowych przyćmiewa obiektywny osąd, ale to nic. My nie chcemy tacy być. Bądźmy mądrzy i rozsądni, ułatwiajmy sobie życie, używając odpowiednich narzędzi do odpowiednich zadań.

Niemniej jednak Python pozwala nam pisać więcej w mniejszej ilości kodu. To oczywiście przychodzi w zamian za pewną cenę, którą trzeba zapłacić, i która sprawia, że Python dobry jest w pewnych sytuacjach a w innych już nie.

## Prostota

Wróćmy do poprzedniego punktu – jak popatrzymy na kod Pythona, to można by rzec, że to w zasadzie po prostu zapisane polecenie po angielsku. Cóż bowiem znaczy słowo print? Nic innego jak drukuj/wydrukuj.

Od razu można się domyślić, że programiście chodzi o to, by komputer coś wypisał na ekran. Podobnie sprawa się ma z innymi elementami języka, naprawdę, wystarczy znać angielski i już prawie możemy zrozumieć sporą część Pythona. W dużej ilości języków jest podobnie, ale nie aż tak bardzo podobne są one do angielskiego, jak Python. Naprawdę, drugiego tak prostego języka jeszcze nie spotkałem, a trochę ich, przynajmniej pobieżnie, zdarzyło mi się używać – czy to JavaScript, Java, C, C++, Dart, Scala.

Jedynym językiem, który może konkurować z Pythonem prostotą, jest chyba C – ale to z racji tego, że core tego języka jest po prostu malutkie. Gdy przyjdzie nam do zarządzania pamięcią, wskaźników i innych, równie fajnych rzeczy z C, to zaczyna się tęsknić za Pythonem.

## Python językiem dynamicznie typowanym

Co to znaczy? Cóż, jeśli jesteś nowicjuszem w programowaniu, to możesz kompletnie nie mieć pojęcia, o co chodzi, ale to nic.

W skrócie sprawa tyczy się faktu takiego, że w statycznie typowanych językach, podczas deklaracji zmiennych, należy podać, jakiego typu dane będzie ta zmienna przechowywała. Za przykład niech posłuży nam tutaj Java:

```
:::java
int someNumber = 123;

```

Zapis powyżej mówi ‘javie’, że chcemy utworzyć zmienną o nazwie `someNumber`, która będzie zawierała dane typu `int` – `integer`, czyli nic innego jak liczby całkowite.

A co to w ogóle znaczy, że ma utworzyć zmienną? A no coś takiego:

```
Słuchaj komputer, tu masz jakieś dane, (w tym wypadku ‘123’), zapamiętaj sobie tę wartość, zapisz ją gdzieś, i od teraz, za każdym razem, gdy napiszę w programie `someNumber`, to wiedz, że chodzi mi właśnie o wartość zapisaną w tamtym miejscu.

```

Próba zapisania innych danych do tej zmiennej, załóżmy, tablicy czy liczby rzeczywistej, nie skończy się zbyt dobrze lub po naszej myśli.

W Pythonie takich obostrzeń i wymogów nie ma. Po pierwsze, podczas inicjalizacji zmiennej, nie musimy podawać jej typu, a po drugie później, możemy bez problemu zmieniać rodzaj danych, jaki przechowujemy w danej zmiennej, zatem ekwiwalentem zapisu wyżej w Pythonie, byłby kod:

```
:::python
some_number = 123

```

Później bez problemu zaś, możemy wpisać sobie:

```
:::python
some_number = ‘Hi there’

```

Z czego to wynika, dowiesz się już w nieco innym artykule.

## Społeczność

Python ma jedną, naprawdę dużą zaletę. Jest to jego społeczność, która raz, że jest naprawdę pomocna, dwa, że jej rozmiar jest imponujący. Dzięki temu ilość dostępnych materiałów, poradników, bibliotek, frameworków i skryptów potrafi po prostu pozytywnie zaskoczyć.

Dzięki otwarto-źródłowej kulturze Pythona wiele niesamowitych narzędzi codziennie jest oddawanych w nasze ręce do użytku, zupełnie za darmo, tak po prostu.

Powoduje to, że często nie musimy wymyślać koła na nowo – wystarczy import jakiejś biblioteki, którą ktoś już kiedyś napisał. Oszczędza to często czasu i zmartwień, pozwalając się skupić na tym, co w naszej implementacji ważne.

Poza tym, co zrobić, kiedy utkniemy w którymś miejscu pisania programu i nie wiemy co dalej, gdy napotkamy jakiś błąd, którego nie potrafimy rozwiązać? Cóż, z racji wieku samego Pythona oraz rozmiaru jego społeczności, można w większości przypadków założyć, że ktoś przed nami napotkał już podobny problem i zapytał o to w Internecie, lub opisał rozwiązanie danego problemu.

Ludzie chętnie dzielą się wiedzą wbrew pozorom. Dzięki temu nie musimy sami szukać rozwiązania godzinami, grzebiąc w dokumentacji, źródłach czy po prostu eksperymentując. Możemy najzwyczajniej w świecie kogoś zapytać, bo jest względnie dużo osób znających Pythona, albo znaleźć odpowiedź innych, którzy rozwiązali ten problem przed nami. Nie zawsze tak jest.

Jako kontr przykład, podam język Dart. Dość nowy język, niezbyt popularny, ogółem mała społeczność. Niemniej jednak czasem tworzę w tym języku i zdarza się nierzadko, iż napotykam jakiś problem, o którym informacji nie znajdę nigdzie, bo po prostu akurat nikomu innemu się nie przydarzył jeszcze, lub też nikt inny go nie opisał, więc muszę sam szukać rozwiązania, przeczesując dokumentacje, źródła i po prostu eksperymentując.

Do tego czasami dochodzi niedogodność w postaci tego, że niektóre rzeczy, które np. w Pythonie czy Javie zostały już napisane przez kogoś innego, ładnie zapakowane w jakąś paczkę i rozpowszechnione do użycia, w Darcie niekoniecznie są i trzeba je napisać samodzielnie.

Podobnie, jeśli chodzi o samą naukę języka – materiałów jest znacznie mniej, często są one przestarzałe z racji tego, że Dart jest językiem ciągle się rozwijającym i to mocno, co tydzień wychodzą nowe wersje samego języka, a z racji niskiej popularności mało osób o nim pisze, jeszcze mniej tworzy o nim książki czy poradniki. To nie ułatwia nauki, zwłaszcza początkującym programistom. Dobrze, że chociaż dokumentacja jest całkiem dobra, co prawda nie tak dobra, jak dokumentacja np. Django, ale i tak – nie jest źle.

Dlatego też twierdzę, że społeczność Pythona jest jego największą zaletą i to ona, dosłownie, tworzy ten wspaniały język, czyniąc go tym, czym jest.