Wpis użytkownika voy.Wu w Hydepark

pozdrawiam @Hoszin i @michalnaszlaku którzy tu dotarli i @Piechur któremu brakuje dwa ostatnie komentarze 🙂

spałem jak dziecko.

cytryny. i już wioska i do domu tylko.

mistyczne miejsce. rzut okiem na ostatnie promienie słońca i komu w drogę...

i z ręką na sercu mogę powiedzieć że nigdy nie jadłem słodszych ostrężnic. jednak kanaryjski klimat robi swoje.

nawet za dzieciaka się tyle mirabelek nie nawpierdalałem. nigdy w życiu nie jadłem lepszych.

słońce już tylko na roque grande

trafiam na coś co zapamiętam najbardziej. mam takie zboczenie od zawsze, że jak widzę opuszczony stary sad to dostaje smergla. taki sadowniczy urbex. a tutaj trafiłem na odcięty przez ten zawał skalny, opuszczony stary sad, głównie mirabelkowy :heart_eyes: w reliktowym kanaryjskim lesie. pod klifem. siedziałem tu już prawie do zmroku.

Makaronezyjskie lasy wawrzynolistneMakaronezyjskie lasy wawrzynolistne (hiszp. Laurisilva, port. Laurissilva) – lasy spotykane na Wyspach Kanaryjskich oraz na należących do Portugalii archipelagach Madera i Azorów. Stanowią relikt trzeciorzędowy; 15-40 milionów lat temu podobne im formacje występowały w południowej Europie i północnej Afryce. Część ich obecnego obszaru – Park Narodowy Garajonay na wyspie La Gomera i lasy wawrzynowe Madery – wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Pierwotnie dominujące na wyspach lasy zostały wyniszczone – miejsca, w których występowały przeznaczono przede wszystkim pod uprawy, m.in. trzciny cukrowej. Najwięcej zachowało się ich na Maderze, gdzie zajmują około 16% powierzchni lądu. Poza Makaronezją zbiorowiska leśne nawiązujące do tych lasów występują na południowych krańcach Półwyspu Iberyjskiego i w północnym Maroku. Warunki geograficzno-klimatyczne i edaficzne…Wikipedia

uwielbiam łazić przez te chaszcze.

dalej już spoko.

tutaj tylko mi skoczyło ciśnienie lekko. szlak zwalony. tzn zawalony przez osuwisko skalne. to tłumaczy jego zapuszczenie. za późno żeby wracać do góry. trzeba udostepnić znajomym pozycję na gps i trawersować po rumowisku jak kot.

to jest to co lubię najbardziej. z kilka lat nikt tędy nie szedł.

początek tego co absolutnie najlepsze i co uruchamia moje pierwotne obszary mózgu, czyli zejście w dół wąwozem zarośniętym szlakiem. czeskie mapy mówią że ścieżka jest. do tej pory jeszcze się na nich na gran canarii nie zawiodłem. 3 razy szedłem różnymi wąwozami i 3 razy nie było przejścia. ale tylko raz musiałem zawracać.

przerwa techniczna na schłodzenie czaszki i stóp. i pora schodzić. przez całe zejście widok na las. palmas.

nic tu nie ma.

stare akwedukty. wody nie ma i nie będzie.

fragment asfaltem.

na drugim zdjeciu pierwsza baza na marsie

uważajcie z tymi szlugami na kanarach

dzięcioł w spalonym lesie

https://streamable.com/y5jjwb

20260817_151859Watch "20260817_151859" on Streamable.Streamable

no to na najwyższy szczyt. można tam wjechać samochodem, ale wtedy się nie liczy.

czas na szluga :grimacing:

https://streamable.com/i1ej6z

20260817_125637Watch "20260817_125637" on Streamable.Streamable

czeskie mapy mówią że tam do tego słupka na górze na pierwszym zdjęciu jest ścieżka. no to idziemy :smiley:

cały czas lampa

Piękne krajobrazy i ta pogoda

Wygląda na ciepło.

dobrze że podparli patykiem

szlak

z autobusu