Wpis użytkownika DonJuan w Hydepark

O staniu w miejscu

Jest przyjemny wieczór, właśnie kończysz spoczynek po dniu pracy - przeszedłeś wiele. "Czas porozmawiać z Don Juanem. Ciekawe jak daleko jeszcze do celu" - pomyślałeś. Don Juan siedział przy ognisku i wpatrywał się w płonące kawały drewna.

"Don Juanie. idziemy już pół miesiąca. Gdzie jesteśmy?"

"Niedaleko"

"Świetnie, chciałbym w końcu ujrzeć królewskie miasto"

"Miasto? Wciąż jesteśmy pustyni! Tutaj nie ma nawet żadnej wioski!"

"Ale..."

"Widzisz ten drogowskaz przed nami?" - wskazał palcem - "Niedługo dojdziemy tam skąd wyruszyliśmy."

"Jesteś może kawałek drogi do tyłu względem stojącego przegrywa w miejscu, ale przynajmniej wiesz dokąd nie iść. Dlatego cenne jest, aby próbować -to już wiesz od wielu lat zanim mnie poznałeś. Co więcej iskra nadziei i działania w Tobie nie zgasła. To dobrze rokuje, ale nie wystarczy do wykonania kroku na przód!"

"Zatem co robić?"

"Trzeba wezwać pomoc. O narratorze życia, o wyrocznio prawdy. Odpowiedz jak znaleźć drogę!" - Zawołał Don Juan i rzucił garścią piasku w ognisko. Natychmiast wzbił się nie przeniknione, gęste kłęby dymu. Gdy tylko opadł pojawiłem się w typowym ubraniu ludzi pustyni. Trzymałem flet w ręce, usiadłszy zagrałem:

Spójrz na to co robisz - tam właśnie idziesz. Spójrz na ludzi dookoła:

przegryw - narzeka, siedzi przed kompem, postuje memy. Resztę dnia egzystuje - śpi, je i tyle.

Przegryw po kilku tygodniach przytyje kolejne kilka kilo. Będzie przygnębiony, a walentynki przypomną mu tylko o samotności.

miły chłopak - zastanawia się jak przebywać w towarzystwie kobiet, jak się im przypodobać i zyskać akceptację

Będzie lizusem, co będzie brzydziło obrzydzenie kobietek. Będzie zdesperowany, co na zawsze przypieczętuje jego los.

normik - pracuje, robi coś co sprawia mu przyjemność, czasem coś stworzy

Radosny mężczyzna. Będzie żył z etatu do emerytury. Być może zostanie artystą.

Don Juan - spotyka, poznaje, zaprasza kobiety, flirtuje, zajmuje się ważnymi rzeczami

Osiągnie swoje cele, będzie żył w dostatku lub już żyje. Spędzi radośnie czas na wielu randkach. Pozna tą jedyną. Będzie duszą towarzystwa.

Stąd wiem dokąd idę. Żeby iść naprzód zadaje sobie pytanie - kim jestem? Myślę sobie - Jestem człowiekiem sukcesu. A co robi człowiek sukcesu? Tworzy plany i je realizuje.

Niektórzy zmieniają swoje nawyki - np. przykładowy przegryw.

Obudził się ze snu i poszedł na siłownie. Przeprowadził się do większego miasta i opuścił kiepską robotę w poszukiwaniu nowej. Poszedł nawet na randkę! Ale! Nowa praca okazała się też Januszexem, w większym mieście wcale nie jest łatwiej, a randka nie wypaliła. Gdzie zobaczysz go za miesiąc? Znów będzie siedział na necie i oglądał memy, czytał generyczne artykuły i strony. Po roku wróci do rodzinnego miasta/wsi.

A teraz przyjrzyjmy się udanej przemianie:

przegryw zmienił pracę, przeprowadził się, poszedł na siłownię i na randkę. Ale po nieudanej randzce skupił się na zapoznaniu ludzi w nowym januszexie(!), szukał nowych współlokatorów i tańszego wynajmu. Znów się rozglądał za pracą.

Co się zmieniło? Pomyślał sobie - "Jestem od teraz Don Juan, więc robię to i to" i zaczął to robić. Pierwsze kroki potwierdziły jego myśl i utrwaliły wizerunek.

"Strasznie sucha ta piosenka" - zawołałeś

"Ale prawdziwa" - odpowiedziałem

Niedługo melodia ucichła i nim się spostrzegłeś narratora już nie było.

Don Juan spojrzał ostrym wzorkiem w Twoje oczy:

"Kim jesteś?"

https://youtu.be/QXZ3mXL8tnA?t=1387