Publiczne łaźnie w średniowieczu. To, co zwykle piszą o nich historycy niewiele ma wspólnego z faktami

Jeśli pogoda, lokalne warunki albo obyczaje nie sprzyjały kąpielom pod gołym niebem, zwyczajni mieszkańcy Europy uciekali się zwykle do korzystania z usług publicznych łaźni. Panuje utarta opinia, że takie przybytki, stanowiące jeden z fundamentów rzymskiej cywilizacji, zniknęły ze świata zachodniego wraz z nadejściem średniowiecza. Ponoć zaczęto je na nowo budować i prowadzić dopiero w XII, w następstwie krucjat i zetknięcia z rozwiązaniami znanymi w krajach Lewantu. To jednak pogląd zdecydowanie przesadzony.

W różnych regionach niegdyś podporządkowanych antycznemu imperium, na przykład w Italii czy Iberii, łaźnie publiczne funkcjonowały nadal przez całe wczesne średniowiecze, choć na ograniczoną skalę. Gdzie indziej przybytki kąpielowe zaczęły się mnożyć po roku 1100. […]