Smoki mojego dzieciństwa – o dinozaurze, który pokonał T-Rexa

Spinosauridae to jedna z najdziwniejszych podgrup teropodów. Znamy tylko cztery rodzaje z dobrze zachowanym materiałem – Spinosaurus, Irritator, Suchomimus i Baryonyx, jednak te skromne skamieliny wystarczą do opisania ich jako zadziwiających odstępców z wydłużonymi pyskami, podobnymi do tych u dzisiejszych krokodyli i ogromnymi kończynami przednimi. Czaszka, zawartość żołądka i analizy izotopowe wskazują, że były przeważnie rybożerne i żyły wzdłuż brzegów zbiorników wodnych, też nietypowo jak na teropody. Jeden z nich, Spinosaurus, być może był największym teropodem, jaki kiedykolwiek istniał. -Stephen Louis Brusatte, 2012, Dinosaur Paleobiology, Wiley & Sons

Dinozaury towarzyszyły, przynajmniej jakiś czas, niejednemu dziecku. Niekiedy mały triceratops zastępował nawet konika na biegunach. Era panowania na Ziemi gadów, kształtując wyobraźnię, często inspirowała przyszłych naukowców. Wielu paleontologów i biologów ewolucyjnych zastanawia się od lat, w jaki sposób potężne i agresywne gatunki teropodów radziły sobie, zajmując te same nisze ekologiczne. A kiedy po raz pierwszy usłyszeliście o spinozaurach? Odkryte ponad sto lat temu, ze względu na groteskowy żagiel skórny na plecach przy posturze dwunogiego giganta, niełatwo przenikały do popkultury, bardziej przypominając smoki niż dinozaury.