splash545Lider
11piorunówGottman i jego zespół przeprowadzili pogłębione wywiady z pięćdziesięcioma sześcioma parami. Z czterdziestoma siedmioma spośród nich udało im się porozmawiać ponownie po trzech latach. W czasie gdy przeprowadzono pierwszy wywiad, żadna z par nie planowała rozstania, ale badacze ze stuprocentową trafnością wskazali siedem par, które w ciągu kolejnych trzech lat zdecydowały się na rozwód (w odniesieniu do pozostałych czterdziestu małżeństw badacze przewidzieli, że trzydzieści siedem spośród nich przetrwa, co również daje imponująco wysoki współczynnik trafności). W wypadku tych siedmiu par małżonkowie już podczas pierwszego badania przedstawiali zmienione wersje przeszłości swoich związków, opowiadając badaczom smutne historie bogate w szczegóły potwierdzające ich punkt widzenia. Mówili na przykład, że pobrali się nie dlatego, iż byli zakochani i nie mogli znieść życia osobno, ale dlatego, że małżeństwo wydawało im się „naturalnym kolejnym krokiem”. Pierwszy rok – przypominały sobie pary, które wkrótce miały się rozwieść – był pełen zawodów i rozczarowań. „Mnóstwo rzeczy było nie w porządku, ale nie mogę sobie przypomnieć, co to było” – powiedział pewien mąż. Natomiast pary szczęśliwe nazywały te same trudności „ciężkimi chwilami” i spostrzegały je jako wyzwania, które udało im się przetrwać – z humorem i wzajemną miłością (z czego były bardzo dumne).
Carol Tavris
Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)
Smutna prawda. Jak ludzie w związku przewracają na siebie oczami to już koniec.