#ogrodnictwo

Pierwsza odmiana już jadalna.

Odmiana Prima, pyszny muszkat

#ogrodnictwo #rosliny #chlopakizdzialeczek #winogronadeserowe #ogrod #chwalesie

Nazwa odmianosą:

# Brownlees’ Russet
#

Pochodzenie:

Wyhodowana i wprowadzona na rynek przez hodowcę Williama Brownleesa z Hemel Hempstead w hrabstwie Hertfordshire (Wielka Brytania) w połowie XIX wieku.

https://pomiferous.com/applebyname/brownlees-russet-id-1003

Morfologia:

Średniej wielkości, okrągły i lekko stożkowaty. Łodyga jest krótka i osadzona w głębokim zagłębieniu; obok niej widoczne jest mięsiste zgrubienie.

https://pomiferous.com/applebyname/brownlees-russet-id-1003

Skórka:

Skórka jest żółtawo-zielona z czerwono-brązowym rumieńcem po stronie wystawionej na słońce. Pokryty szaro-brązową rdzawą powłoką.

https://pomiferous.com/applebyname/brownlees-russet-id-1003

Miązsz

Miąższ jest zielonkawo-biały, delikatny i jędrny. Ma orzechowy smak z nutą owocową oraz intensywnie słodko-kwaśny posmak.

https://pomiferous.com/applebyname/brownlees-russet-id-1003

Zapylaccze: NajprawdopoNajprawdopodobniej reneta gwiazdkowa ,papierówka ,James Grevie

Odporność na szkodniki oraz choroby:

Parch jabłoni: Odporna

Mączniak prawdziwy-Odporna

Zaraza ogniowa- Średnia podatnosc

Rak drzew owocowych- Odporna

Owocówka jabłoniowa-

:Średnia podatność

Przechowywanie: W chłodni zachowuje świeżość przez około Czterech miesiące.Do Lutego.

https://pomiferous.com/applebyname/brownlees-russet-id-1003

Dojrzałość : Początek pazdzienika.

Dojrzałość zbiorcza:

Okres dojrzewania Poczatek października Koniec Stycznia

Dojrzałość konsumpcyjna:Miesiąc po zbiorze

Odporność na mróz:

do -40C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej

Przeznaczenie:

Dobre jabłko stolowe

dobre kuchenne

Dobra cyfrowa

Korona:

tworzy koronę średnio gęstą, o wzniesionym, a z wiekiem bardziej rozłożystym kształcie.

Cztery lata po posadzeniu zaczyna owocować przemienie
#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #wielkabrytania #polska

Na SGGW nie dadzą studiować jabłek z Polski i wykonowyć żadnych prac i nich w sadzie.ze względu zdrowotnych więc szukam alternatyw zawsze zostaje kukurydza ale tak za 20-30 lat
#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #polska #niemcy #studia

Pomidory z scybulką i ziołami. Trochę wygląda jak gówno ale jak smakuje.

#gownowpis #zainteresowania #ogrodnictwo #gotujzhejto #jedzenie #jedzenie

Chyba kolejne sadzonki ananasów będę miał

#gownowpis #ogrodnictwo #rosliny #ogrod #chlopakizdzialeczek #chwalesie

Beauty of Kent
Pochodzenie/historia
Pochodzi z Anglii. Pochodzenie tej pięknej odmiany jabłoni nie jest znane; po raz pierwszy odnotował ją Forsyth w swoim traktacie o drzewach owocowych (opublikowanym po raz pierwszy w 1803 r.), jednak nie ma o niej wzmianki w żadnym z katalogów szkółkarskich, ani z końca ubiegłego, ani z początku obecnego stulecia. Została wprowadzona do szkółki Brompton Park około roku 1820 i stała się bardzo powszechnie uprawiana w całym kraju. Prawdopodobnie jest to odmiana „Rambour Franc” francuskich pomologów. Bardzo dobry jej opis znajduje się w publikacji Ronaldsa „Pyrus malus Brentfordiensis”, tablica XV, rys. 1. Bunyard (1920) podaje, że pochodzenie tej odmiany jest nieznane, a po raz pierwszy odnotowano ją około 1800 roku. Katalog firmy George Bunyard & Co. (1914) podaje, że odmianę tę wyhodował Moses Lowland z hrabstwa Kent. Beach (1905) zauważa, że w Anglii, skąd pochodzi, najlepiej radzi sobie w uprawie ogrodowej na ciepłej glebie i na podkładce Paradise; uprawiana na glebach gliniastych i innych nieodpowiednich traci na jakości. W czasie, gdy Beach pisał swoją pracę, odmiana ta była w Nowym Jorku mało znana.

Drzewo
Drzewo jest silne i bujne, o pokroju wyprostowanym — duże, dość wcześnie wchodzi w okres owocowania i jest niezawodnym producentem. Źródła różnią się co do wydajności: Warder (1867) określa ją jako „dość wydajną”; Downing (1900) jako „umiarkowanie wydajną”; Budd-Hansen (1914) jako „umiarkowanie owocującą”; Beach (1905) – „umiarkowanie wydajne”; „Herefordshire Pomona” (1885) podaje, że „obficie owocuje”. Bunyard (1920) opisuje wzrost jako „silny; płodny”. Thomas (1903) zauważa: „Wzrost silny i wyprostowany, pędy ciemne”.

Odmiana ta lepiej sprawdza się w uprawie jako drzewo standardowe niż jako szpaler lub piramida. Osiąga duże rozmiary, tworząc bardzo okazałe drzewo. Ma skłonność do raka, jeśli nie rośnie na odpowiedniej glebie.

Liść (Bunyard 1920): dość duży, ciemny, opadający, płaski, z bardzo głęboko zakrzywionymi ząbkami.

Owoc
Rozmiar
Duże do bardzo dużych. Bunyard (1920) podaje wymiary 3½ na 3 cale, określając je jako „dość duże”. Downing, cytowany w „Herefordshire Pomona”, stwierdza: „Owoce w tym klimacie należą do najwspanialszych spośród wszystkich jabłek, często osiągając obwód szesnastu lub osiemnastu cali”. Jedne z najpiękniejszych i najwspanialszych pod względem wyglądu spośród wszystkich jabłek; gdy są dobrze wyhodowane, być może najwspanialsze jabłka uprawiane obecnie.
Kształt
Okrągławy, spłaszczony u podstawy i zwężający się w kierunku wierzchołka/kielicha/oczka, gdzie jest lekko żebrowany i zakończony kilkoma wyraźnymi kątami. Warder (1867) określa go jako „okrągławy, spłaszczony, nieco stożkowaty, regularny”. Thomas (1903) opisuje go jako „zaokrąglony, nieco spłaszczono-stożkowaty, ładny, gładki i raczej tępy”. Bunyard (1920) podaje: „okrągło-stożkowaty, spłaszczony u podstawy, nieregularny”. Lowther (1914) odnotowuje kształt jako „re” (okrągławy). Katalog George’a Bunyarda (1914) określa go po prostu jako „okrągły”.

Łodyga / Trzon
Krótka, smukła (Downing 1900; Warder 1867 podaje „średniej długości do krótkiej”; Budd-Hansen 1914 „smukła, krótka”; Herefordshire Pomona 1885 „krótka”). Thomas (1903) podaje „o długości od trzech czwartych do półtora cala, smukła”. Bunyard (1920) w wyjątkowy sposób opisuje łodygę jako „krępą i długą”.
gniazdo
szerokie i głębokie, spiczaste/ostre, pofałdowane/faliste, pokryte rdzawobrązową skórką. Warder (1867): „średnie, ostre, faliste, zielone”. Downing (1900): „okrągłe, pokryte rdzawobrązową skórką, pofałdowane”. Herefordshire Pomona (1885): „szeroka i głęboka wnęka, która wraz z podstawą jest całkowicie pokryta szorstką brązową rdzawą powłoką”. Thomas (1903): „spiczasta”. Budd-Hansen (1914): „szeroka, głęboka, spiczasta, pofałdowana, z dużą plamą rdzawego zabarwienia rozciągającą się poza podstawę”. Bunyard (1920): „szeroka, płytka, rdzawa” — opis płytkiej wnęki, co stanowi kontrast w stosunku do innych źródeł.

Kielich / Oko
Małe i zamknięte, z krótkimi segmentami, osadzone w wąskiej miseczce. Budd-Hansen (1914) dodaje: „segmenty krótkie, wyprostowane, zbieżne”. Warder (1867): „bardzo małe, zamknięte”. Bunyard (1920): „zamknięte w bardzo pomarszczonej i guzowatej miseczce”.

Miska
Wąska, kanciasta. Warder (1867) określa ją jako „dość płytką, regularną”; Herefordshire Pomona (1885) – „wąską i kanciastą”; Downing (1900) – „wąską”; Budd-Hansen (1914) – „wąską, kanciastą, głęboką”; Thomas (1903) – „głęboką, wąską”; Bunyard (1920) – „bardzo pomarszczona i guzowata”.

Skórka
Zielonkawożółta / ciemnożółta, lekko z zielonym odcieniem, z niewyraźnymi czerwonymi plamkami po stronie zacienionej, a po stronie nasłonecznionej całkowicie (lub prawie całkowicie) pokryta dużymi, przerywanymi paskami w kolorze purpurowo-czerwonym / ciemnoczerwonym, z kilkoma wtrąceniami ciemnożółtych plam. Warder (1867) opisuje powierzchnię jako „zielonkawożółtą, mniej lub bardziej pokrytą jasnoczerwoną barwą, z plamami ciemniejszego odcienia”. Elliott (1865): „zielonkawożółta, prążkowana purpurowo-czerwonymi paskami”. Thomas (1903): „prawie cała powierzchnia pokryta paskami intensywnej purpurowo-czerwonej barwy”. Downing (1900): „gładka, zielonkawo-żółta, z dużymi, przerywanymi pasami w kolorze purpurowo-czerwonym”. Budd-Hansen (1914): „powierzchnia gładka, zielonkawo-żółta, z bladymi czerwonymi plamami po stronie zacienionej, po stronie nasłonecznionej całkowicie pokryta dużymi, intensywnymi pasami w kolorze purpurowo-czerwonym z kilkoma plamami w kolorze ciemnożółtym”. Bunyard (1920): „żółto-zielony, z jasnoczerwonym rumieńcem, szerokie ciemne pasy”. Lowther (1914): „w paski lub z plamami (czerwonymi)”. Katalog George’a Bunyarda (1914): „w czerwone paski na żółtym tle”.

Warder (1867) zauważa: „Kropki małe”.

miąższ / smak
miąższ biało-żółty / żółtawy, delikatny, soczysty, chrupiący, kruchy. Warder (1867): „biało-żółty, kruchy, soczysty”. Herefordshire Pomona (1885): „żółtawy, delikatny i soczysty”. Downing (1900): „soczysty, chrupiący, delikatny”. Budd-Hansen (1914): „soczysty, delikatny, chrupiący”. Bunyard (1920): „delikatny, żółtawy, lekko kwaśny”. Veitch (1911) opisuje miąższ jako „o delikatnym żółtym odcieniu”.

Smak jest lekko kwaśny — różnie określany jako „przyjemnie lekko kwaśny” (Herefordshire Pomona 1885; Budd-Hansen 1914), „proste lekko kwaśne” (Downing 1900), „lekko kwaśne” (Thomas 1903), „kwaśne” (Warder 1867), „lekko kwaśne” (Bunyard 1920) lub „dość rześko cierpkie” (George Bunyard 1914).

Jakość: Źródła podają sprzeczne informacje. Warder (1867): „tylko dobra”. Elliott (1865): „gorsza”. Thomas (1903): „o raczej słabym smaku… o niewielkiej wartości lub bezwartościowa, z wyjątkiem zastosowania w kuchni”. Budd-Hansen (1914): „przeciętne… o niewielkiej wartości, z wyjątkiem gotowania”. Downing (1900): „Dobre”. Herefordshire Pomona (1885): „przyjemny, lekko kwaśny smak… Cenne i dobrze znane jabłko kulinarne”. Lowther (1914): „dobre”. Bunyard (1920): „Bardzo cenne jabłko do gotowania
miąższ / smak
miąższ biało-żółty / żółtawy, delikatny, soczysty, chrupiący, kruchy. Warder (1867): „biało-żółty, kruchy, soczysty”. Herefordshire Pomona (1885): „żółtawy, delikatny i soczysty”. Downing (1900): „soczysty, chrupiący, delikatny”. Budd-Hansen (1914): „soczysty, delikatny, chrupiący”. Bunyard (1920): „delikatny, żółtawy, lekko kwaśny”. Veitch (1911) opisuje miąższ jako „o delikatnym żółtym odcieniu”.

Smak jest lekko kwaśny — różnie określany jako „przyjemnie lekko kwaśny” (Herefordshire Pomona 1885; Budd-Hansen 1914), „proste lekko kwaśne” (Downing 1900), „lekko kwaśne” (Thomas 1903), „kwaśne” (Warder 1867), „lekko kwaśne” (Bunyard 1920) lub „dość rześko cierpkie” (George Bunyard 1914).

Jakość: Źródła podają sprzeczne informacje. Warder (1867): „tylko dobra”. Elliott (1865): „gorsza”. Thomas (1903): „o raczej słabym smaku… o niewielkiej wartości lub bezwartościowa, z wyjątkiem zastosowania w kuchni”. Budd-Hansen (1914): „przeciętne… o niewielkiej wartości, z wyjątkiem gotowania”. Downing (1900): „Dobre”. Herefordshire Pomona (1885): „przyjemny, lekko kwaśny smak… Cenne i dobrze znane jabłko kulinarne”. Lowther (1914): „dobre”. Bunyard (1920): „Bardzo cenne jabłko do gotowania
https://heritageapplecorps.org/varieties/beauty-of-kent-apple/
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #polska #niemcy #wielkabrytania

Nazwa odmianosą:

Brettacher

Pochodzenie:Jabłoń Brettacher pochodzi z Niemiec. Wyrosła jako siewka w miejscowości Brettach (gmina Langenbrettach) w regionie Heilbronn. Odmiana ta jest znana od 1911

Morfologia:

To duże jabłko zimowe ma płasko-okrągły kształt oraz

Skórka: gładką, tłusta skórka o barwie od żółtawej do białawozielonej, pokrytą jasnoczerwonym lub brązowoczerwonym nalotem. .

Miązsz

Biały miąższ jest soczysty i ma cierpki posmak, a do tego orzeźwiająco kwaśny smak

Zapylaccze Najprawdopodobniej złota reneTa roter bellefleur Winter Banana

Odporność na szkodniki oraz choroby:

Parch jabłoni: Srednia podatnos

Mączniak prawdziwy-Niska podatność

Zaraza ogniowa- Wysoka podatnosc

Rak drzew owocowych- Niska podatność podatnosc

Owocówka jabłoniowa-

: Wysoka podatność

Przechowywanie: W chłodni zachowuje świeżość przez około Czterech miesiące.Do Lutego.

Dojrzałość : Początek pazdzienika.

Dojrzałość zbiorcza:

Okres dojrzewania Poczatek października Koniec Stycznia

Dojrzałość konsumpcyjna:Miesiąc po zbiorze

Odporność na mróz:

do -40C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej

Przeznaczenie:

Dobre jabłko stolowe

dobre kuchenne

Dobra cyfrowa

Korona:

duża, szeroka i raczej płaska korona

Trzy lat po posadzeniu zaczyna owocować przemienie

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska

Fagero
Owoc: Soczysty, słodko-kwaśny, o przyjemnym aromacie. Jabłko jest średniej wielkości i ma prawie całkowicie czerwoną barwę.

Okres zbiorów: Koniec września.

Okres dojrzałości: W momencie zbioru; podczas przechowywania zachowuje świeżość do listopada.

Pokrój: Średnio silny pokrój, tworzący rozłożystą koronę z lekko opadającymi gałęziami. Równomierne i obfite plony. Odmiana wykazuje dobrą odporność na parcha.

Kwitnienie: Wczesne. Zapylana m.in. przez odmiany James Grieve, Katja, Mantet, Oranie, Sävstaholm, Wealthy i Åkerö.

Ciekawostka: Starsza odmiana z lat 80. XIX wieku, regionalna odmiana jabłoni z Västmanlandu. Czerwona odmiana Grågylling.
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja #dania

Aroma typ: Cydr, deserowy Synonimy: Aroma Blasgaard Opis: Duży, okrągły, stożkowaty. Podstawowy kolor w fazie dojrzałości to żółty, na którym widoczny jest jasnoczerwony nalot pokrywający około dwóch trzecich powierzchni i przechodzący w coraz rzadszy wzór czerwonych pasków. Kielich jest mały i częściowo otwarty, osadzony w płytkiej, otwartej miseczce z delikatnymi żebrowaniami. Łodyga jest umiarkowanie gruba i umiarkowanie krótka, osadzona w głębokiej, wąskiej wnęce, która często jest pokryta rdzawymi plamami. Przezroczyste, jasnobrązowe przetchlinki. Podczas przechowywania skórka nabiera woskowej konsystencji. Cechy charakterystyczne: Miąższ jest żółtawy, drobnoziarnisty i delikatny. Soczysty, słodki i rześki. Aromatyczny. Zastosowanie: Jabłko deserowe, cenione również do pieczenia i produkcji cydru. Pochodzenie: Wyhodowana w 1947 r. w szwedzkim Instytucie Hodowli Owoców w Balsgaard poprzez skrzyżowanie odmian Ingrid Marie i Filippa. Wprowadzona na rynek w 1973 r. Uprawa: Silny wzrost, rozłożysty pokrój. Owocuje na końcach pędów. Mutacje: Amorosa jest barwną mutacją odmiany Aroma. Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się przez dwa miesiące. Zbiór: Gotowa do zbioru pod koniec czwartego okresu. Uwagi: Łatwo ulega obiciom. Grupa zapylania: D Golden Delikates, Antonówką Pinova Winter Banana Szczyt zapylania: 15 Ploidyzm: Diploidalna. Samopłodna, ale najlepiej owocuje w pobliżu kompatybilnego źródła pyłku. Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 8 . 2 miesice Okres zbiorów: 4 koniec września. #hejto i#

#ogrodnictwo#stareodmiany#szwecja #dania

https://pomiferous.com/applebyname/aroma-id-341

Zapylana m.in. przez odmiany „Alice” i „Ingrid Marie”. Najlepsze plony w nasłonecznionym miejscu.

Äpple 'Brunnsäpple'

jabłko stołowe, jabłko regionalne z Halland

strefa: 3

Owoc: Biały, soczysty i słodki miąższ o delikatnym aromacie. Lekko kwaskowaty. Żółty kolor podstawowy z jasnoczerwonymi smugami po stronie nasłonecznionej.

Czas zbiorów: Połowa października.

Okres dojrzewania: Październik–grudzień.

Wzrost: Silny wzrost i obfite plony. Zaczyna owocować już w młodym wieku. Odporna, niewymagająca pod względem gleby. Owoce dobrze trzymają się gałęzi.

Kwitnienie: Średnio wczesne. Zapylana m.in. przez odmiany Filippa, James Grieve, Sävstaholm i inne.

Ciekawostka: Uprawiana w regionie Halland od XVIII wieku. Mówi się, że drzewo mateczne rosło obok studni (jeśli zastanawialiście się, skąd wzięła się nazwa...). Szkólka Szwecka-

https://shop.svartbackens.com/appeltrad/pple-brunnsapple

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja

„Rödluvan” to odmiana jabłka, która została uznana za jabłko regionalne Jämtlandu.[1] Jabłko to powstało w wyniku skrzyżowania kanadyjskiej odmiany Lobo z rosyjską odmianą Barhatnoe. Skórka, która jest twarda, ma przeważnie czerwony kolor. Miąższ, który jest biały i po dłuższym czasie brązowieje, jest słodki i kwaskowaty. Jabłko dojrzewa na przełomie września i października, a następnie ma krótki okres przydatności do spożycia. Drzewa odmiany Rödluvan owocują wcześnie, a następnie, zazwyczaj, obficie co roku. Jabłko jest średniej wielkości lub duże i ma okrągły kształt. Odmiana Rödluvan jest zapylana między innymi przez odmiany Transparente blanche i Silva.



Drzewo tej odmiany jest odporne na mróz i najlepiej rośnie w strefach V–VI zgodnie ze szwedzkim podziałem stref ogrodniczych. Wadą jest jednak to, że jabłko może być podatne na parcha.

https://sv.wikipedia.org/wiki/R%C3%B6dluvan_(%C3%A4pple)

#szkólka : https://plantagen.se/se/p/apple-rodluvan-e-a2-hojd-150-200-cm-rod-534863

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja

Kim

Owoc:

Średniej wielkości lub duży, jędrny i soczysty, z białym miąższem

Smak:

Słodko-kwaśny i rześki

Zbiór:

Październik, dojrzałość spożywcza w grudniu, można przechowywać do marca

Zastosowanie:

Owoc stołowy, deserowy i do przetworów domowych

Zapylany przez:

Agnes, Alice, Aroma, Amorosa, Brunnsäpple, Charlamovsky, Discovery, Farmors Juläpple, Filippa, Gyllenkroks Astrakan, Ingrid Marie, Katja, Lobo, Melon-/Citronäpple, Mio, Oranie, Rödluvan, Signe Tillisch, Silva, Stor Klar Astrakan, Sävstaholm, Transparente Blanche, Åkerö

Przewidywana wysokość końcowa:

3,5–5,5 m

Odległość sadzenia:

5 m

Szkólka Szwecka- https://shop.cramersblommor.com/vaxter/tradgardsvaxter/frukttrad/appeltrad/vinterapple-7/

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja

Akero https://biobaumversand.de/Apfelbaum-Akeroe/006780015547537

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #szwecja #dania

Äppleträd 'Stenkyrke'https://www.blomsterlandet.se/produkter/vaxter/utomhus/frukttrad/appletrad/appletrad-stenkyrke-270889/

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja

Dansk Rosenhäger

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #dania #szwecja

ringstad jabloń
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja #norwegia

Kafvelås szkólka Szwecka-https://www.grannavaxter-ebutik.se/shop/product/kavlas-apple#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja #norwegia #finlandia

Äppelträd Sävstaholm link do szkólki Szwecja lub Skandynawia -https://wramsskafferi.se/produkt/appeltrad-appeltrad-savstaholm-a2

#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #szwecja #norwegia #finlandia

Przenieść się do Szwecji bo mam jedno książke i chce ją zeskanować bo mi brak tutaj odmian rosyjskich i szwedzkich. A polskie przy okazji.

#ogrodnictwo #szwecja #niemcy #norwegia #dania #szwajcaria

Oranie apfel szkólka tylko Szwecja

https://www.bauhaus.se/appeltrad-oranie-60-80cm

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szwecja #norwegia #dania