#historia

Mury miejskie Salony - potężne fortyfikacje stolicy rzymskiej Dalmacji

Mury obronne Salony, stolicy rzymskiej prowincji Dalmacji, były jednym z najważniejszych elementów infrastruktury tego miasta. Ich budowę rozpoczęto już w II wieku p.n.e., gdy powstało najstarsze centrum miejskie (urbs vetus). W tym okresie obwarowania miały kształt trapezu i otaczały obszar o powierzchni około 16 hektarów. Do dziś najlepiej zachowanym fragmentem tych najstarszych fortyfikacji jest okolica Porta Caesarea, monumentalnej bramy miejskiej z wewnętrznym i zewnętrznym dziedzińcem.

Po podboju Ilirów przez Rzymian, a szczególnie w czasach panowania Oktawiana Augusta, Salona zaczęła dynamicznie się rozwijać. Miasto stopniowo rozszerzało się poza pierwotny obszar, a nowe dzielnice otaczano kolejnymi odcinkami murów. W latach 170-180 n.e., w obliczu zagrożenia najazdami Markomanów i Kwadów, cesarz Marek Aureliusz nakazał wzmocnienie obrony miasta. Do prac budowlanych skierowano żołnierzy legionów oraz oddziałów pomocniczych, o czym świadczą odkryte inskrypcje.

W tym okresie w mury włączono istniejące już budowle, między innymi akwedukt oraz amfiteatr. Dzięki temu Salona uzyskała wydłużony, eliptyczny kształt. Miasto miało około 1600 metrów długości ze wschodu na zachód i około 700 metrów szerokości z północy na południe. Obwód murów wynosił około 4080 metrów, a ich grubość wahała się od 1,9 do 2,5 metra.

Fortyfikacje wzmocniono licznymi wieżami - archeolodzy odkryli ich ponad 90. Część z nich miała plan kwadratowy, inne półkolisty lub wieloboczny. Szczególną rolę odgrywały główne bramy miejskie, takie jak Porta Caesarea oraz Porta Andetria.

Po zdobyciu Salony przez Bizantyńczyków w VI wieku n.e. mury zostały częściowo naprawione i dostosowane do nowych potrzeb obronnych. Dodano wówczas m.in. trójkątne zakończenia niektórych baszt.

Pozostałości murów miejskich Salony do dziś robią ogromne wrażenie i przypominają o znaczeniu tego miasta, które przez stulecia było politycznym, administracyjnym i gospodarczym centrum rzymskiej Dalmacji.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/mury-miejskie-salony-potezne-fortyfikacje-stolicy-rzymskiej-dalmacji/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

## Hawkshead Grammar School
Hawkshead Grammar School należy do najważniejszych historycznych szkół w regionie Lake District i jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów edukacji z epoki elżbietańskiej w Anglii. Szkoła została założona w 1585 roku przez Edwin Sandys — arcybiskupa Yorku i bliskiego współpracownika królowej Elizabeth I. Sandys był gorącym zwolennikiem protestanckiej reformacji, jednak podczas panowania katolickiej królowej Mary Tudor musiał uciekać do Europy, aby uniknąć prześladowań religijnych. Przebywał między innymi w Strasburgu i Zurychu, gdzie spotykał innych angielskich reformatorów. Po powrocie do Anglii zrobił wielką karierę kościelną i postanowił stworzyć szkołę dla chłopców z północnej Anglii, wierząc, że dobra edukacja nie powinna być dostępna wyłącznie dla najbogatszych.Szkoła była przeznaczona wyłącznie dla chłopców. Wielu uczniów przyjeżdżało z odległych części regionu, dlatego mieszkali oni w pobliskich domach i stancjach u lokalnych rodzin. Życie uczniów było bardzo wymagające i podporządkowane nauce. Lekcje trwały od godziny 8 rano aż do 19 wieczorem, sześć dni w tygodniu, a w niedziele chłopcy obowiązkowo uczestniczyli w nabożeństwach kościelnych. Nauczano głównie łaciny, greki, religii, matematyki i geometrii, choć szkoła szybko zasłynęła również z bardziej praktycznych przedmiotów, takich jak astronomia czy nawigacja.Codzienne życie uczniów wyglądało dziś bardzo zaskakująco. Chłopcy wypijali nawet około 1,5 litra piwa dziennie, czyli około trzech pint. Nie było to jednak mocne piwo — zawierało niewielką ilość alkoholu i dzięki procesowi fermentacji było bezpieczniejsze do picia niż często zanieczyszczona woda. Uczniowie mogli również palić fajki podczas nauki, co w tamtych czasach nie budziło większego zdziwienia. W ciągu dnia mieli około dwóch godzin przerwy na lunch i odpoczynek, a jedną z popularnych rozrywek były walki kogutów, niezwykle popularne w XVIII-wiecznej Anglii.Najbardziej znanym uczniem szkoły był poeta romantyczny William Wordsworth, który rozpoczął naukę w Hawkshead jako ośmioletni chłopiec. To właśnie tutaj rozwinęła się jego miłość do przyrody i krajobrazów Lake District, które później stały się inspiracją jego poezji. Do dziś przy wejściu do klasy, na ławce po prawej stronie, można zobaczyć wycięte przez niego imię. Uczniowie nosili przy sobie noże i scyzoryki, którymi często ozdabiali ławki swoimi inicjałami lub podpisami. Na piętrze budynku znajduje się także zamknięta dla zwiedzających biblioteka zawierająca cenne stare księgi, w tym książki należące kiedyś do samego Wordswortha.Ze szkołą często łączy się także nazwisko William Penn — założyciela Pensylwanii i miasta Philadelphia. Choć Penn nie był uczniem Hawkshead Grammar School, szkoła miała opinię miejsca przygotowującego młodych ludzi do kariery w administracji, handlu i kolonialnym świecie Imperium Brytyjskiego. Wielu absolwentów trafiało później do Ameryki i brytyjskich kolonii. Jedną z ciekawszych postaci związanych ze szkołą był również Thomas West — XVIII-wieczny pisarz i podróżnik, autor jednego z pierwszych przewodników po Lake District. Jego książka pomogła rozsławić region wśród brytyjskich turystów i przyczyniła się do narodzin turystyki krajobrazowej w Lake District.W XIX wieku znaczenie małych grammar schools zaczęło stopniowo maleć wraz z rozwojem nowoczesnego systemu edukacji w Wielkiej Brytanii. Szkołę zamknięto ostatecznie w 1909 roku, jednak budynek przetrwał niemal w niezmienionej formie. Dziś działa jako muzeum i pozwala odwiedzającym zobaczyć, jak wyglądała codzienna edukacja angielskich chłopców ponad 300 lat temu. Oryginalne drewniane ławki, kałamarze, stare księgi i atmosfera dawnej klasy sprawiają, że miejsce to pozostaje jedną z najbardziej niezwykłych historycznych atrakcji całego Lake District.
Wstęp £6.00/os
https://maps.app.goo.gl/Bd7GJvKYosMLdQrp6?g_st=ic

https://www.hawksheadgrammar.org.uk

#uk #lakedistrict #historia

Baśnie spisane przez braci Grimm stały się klasyką literatury. Zanim jednak stali się słynnymi pisarzami i językoznawcami, sami byli dziećmi. \ #historia #ciekawostkihistoryczne #zainteresowania #literatura

#losowemiasto <-- Tag do obserwowania

#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne #suseuspamuje

Miasto: [Łańcut](https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81a%C5%84cut) – miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, na granicy Podgórza Rzeszowskiego i Pradoliny Podkarpackiej, liczba ludności w 2024r. wynosiła 17 772 mieszkańców, Miasto założone zostało przez króla [Kazimierza Wielkiego](https://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_III_Wielki) . Lokacja miasta na [prawie magdeburskim](https://pl.wikipedia.org/wiki/Prawo_magdeburskie) nastąpiła w roku 1349 z nadania księcia [Władysława Opolczyka](https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Opolczyk) w dolinie rzeki [Wisłok](https://pl.wikipedia.org/wiki/Wis%C5%82ok) . Król sprowadził kolonistów niemieckich z miasta [_Landshut_](https://pl.wikipedia.org/wiki/Landshut) w [Bawarii](https://pl.wikipedia.org/wiki/Bawaria) . Jest to zatem nazwa przeniesiona przez kolonistów na nowo założone miasto, a następnie adaptowana fonetycznie z języka niemieckiego do polskiego. W pobliżu Łańcuta założono w roku 1450 niemiecką wieś [Helwigau](https://pl.wikipedia.org/wiki/Albigowa) . W XV wieku wybudowano [zamek początkowo drewniany](https://pl.wikipedia.org/wiki/Zamek_w_%C5%81a%C5%84cucie_(Pileckich)) , który do XVI wieku dawał odpór najazdom tatarskim. W 1635 roku Łańcut uzyskał [prawo składu](https://pl.wikipedia.org/wiki/Prawo_sk%C5%82adu) . W latach 1918–1921, podczas wojny polsko–bolszewickiej, Łańcut był miejscem przetrzymywania jeńców z [Ukraińskiej Armii Halickiej](https://pl.wikipedia.org/wiki/Ukrai%C5%84ska_Armia_Halicka) (powstał w nim pierwszy obóz w Polsce). W czerwcu 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1500 Żydów. 19 sierpnia 1942 roku zostali wywiezieni do obozu w Pełkiniach, a część do obozu zagłady Bełżcu i tam zamordowani. Zabytki i atrakcje turystyczne:* Zamek Lubomirskich i Potockich , Powozownia , Muzeum Ikon , Muzeum Gorzelnictwa zarządzane przez „Polmos Łańcut ”, Storczykarnia , Synagoga Lubelska , tzw. Sala Lubelska, Stary cmentarz żydowski w Łańcucie , Kościół Farny , Dawny kościół i klasztor Dominikanów , Browar Łańcut (zał. 1777 r.), Ławeczka Jana i Stanisława Cetnarskich w Łańcucie , Muzyczny Festiwal w Łańcucie . Przez Łańcut przebiega linia kolejowa Kraków – Medyka o znaczeniu międzynarodowym ze stacją kolejową) .

Wieś:* --

Data wykonania zdjęcia:* Rok 1974

Opis zdjęcia:* W parku zamkowym. Źródło

Zwycięzca losowania:* @Endrevoir

Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Replika ogłasza następny tom serii Wierzenia i zwyczaje. "Maui. Półbóg oceanów. Legendy polinezyjskie" Williama Drake'a Westervelta w księgarniach od 9 czerwca 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 272 strony, w cenie detalicznej 59,90 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Maui – najsłynniejszy półbóg mitologii polinezyjskiej. To on wyciągnął z oceanu największe wyspy archipelagu i wraz ze swoją matką Hiną Stworzył ich kulturowe podwaliny.

Nadprzyrodzone zdolności pozwoliły Mauiemu wchodzić w interakcje z żywiołami i innymi bóstwami. Fantastyczne rozumienie zjawisk pogodowych oraz potężne moce umożliwiły mu okiełznanie oceanu i słońca dla własnych celów. Dysponując niezwykłą siłą, Maui potrafił unieść niebo i przepchnąć chmury. Łowił ryby magicznym hakiem i poszukiwał ognia. Legendy te wywodzą się w wprost z hawajskich wysp, w tym z tej, która nieprzypadkowo nosi również nazwę Maui…

Opracowanie zarysowuje ponadto miejsce legendarnego półboga w mitologii polinezyjskiej, ukazuje jego rodzinę i braci – wszyscy o tym samym imieniu – podkreśla wyjątkowe atrybuty i umiejętności, a wreszcie poddaje analizie różne warianty opowieści.

Legendy o Mauim to prawdopodobnie największy, połączony postacią jednego bohatera zbiór unikalnych starożytnych mitów opisujących kształtowanie świata.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #replika #wierzeniaizwyczaje #williamdrakewestervelt #historia #mitologia #hawaje #maui

#losowemiasto <-- Tag do obserwowania

#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne #suseuspamuje

Miasto:* Zaklików – miasto w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim. Zaklików leży na Równinie Biłgorajskiej w północnej części Kotliny Sandomierskiej. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 2780 mieszkańców. Miejscowość została założona w 1565 roku jako miasto na prawie magdeburskim, na gruntach wsi Zdziechowice Drugie. Nazwa i herb miejscowości pochodzą od założyciela i pierwszego właściciela Zaklikowa – kasztelana połanieckiego, Stanisława Zakliki z Czyżowa herbu Topór). Wybudował on około 1576 roku wśród okolicznych rozlewisk nad Sanną niewielki kamienno-drewniany zamek. Z tego czasu (1578) pochodzi też pierwsza wzmianka o zamieszkałych w Zaklikowie Żydach. W czasie trwającej w latach 1700–1721 wojny północnej uległ zniszczeniu zaklikowski zamek. W czasach I Rzeczypospolitej Zaklików leżał w granicach województwa lubelskiego. Po upadku Polski znalazł się w 1795 roku w zaborze austriackim, jednak po klęsce Austrii w wojnie z napoleońską Francją w 1809 roku Zaklików znalazł się w granicach Księstwa Warszawskiego, a po upadku Napoleona w granicach Królestwa Kongresowego), pod panowaniem rosyjskim (1815). W 1833 roku w okolicy miało miejsce tzw. „powstanie Zaliwskiego” – próba wywołania nowego zrywu narodowego przeciw zaborcom. Mieszkańcy Zaklikowa wspierali również partyzantkę polską w trakcie powstania styczniowego. Podczas I wojny światowej front przechodził przez miejscowość trzykrotnie przyczyniając się do dużych zniszczeń. W latach 1914 – 1915, Rosjanie wybudowali linię kolejową, która połączyła Lublin z Rozwadowem) w zaborze austriackim i miała ułatwić dowożenie wojsk i zaopatrzenia na teatr działań wojennych. W 1929 roku powstała przy młynie elektrownia wodna. W czasie okupacji niemieckiej Zaklików znalazł się w Generalnym Gubernatorstwie – dystrykcie lubelskim. Utworzono tu getto żydowskie, w którym znaleźli się Żydzi nie tylko miasteczka i okolic, ale także przesiedleni z dalszych rejonów, m.in. z Krakowa, Łodzi, Lublina, a nawet z Austrii. Getto zostało zlikwidowane 15 października 1942 roku. Część zaklikowskich Żydów rozstrzelano na miejscu, większość zginęła w obozie zagłady w Bełżcu wywieziona tam transportem kolejowym. Około 7 osób uratowało się dzięki schronieniu udzielonemu im przez miejscowych Polaków. W czasie II wojny światowej Zaklików był także zbombardowany. Wycofujące się wojska niemieckie wysadziły w powietrze okazały dworzec kolejowy (identyczny, jak zachowany do dziś w Kraśniku), zwrotnice, rozjazdy i kamienny most kolejowy na Sannie. Na stacji zachowała się tylko zaopatrująca w wodę parowozy wieża ciśnień (nazywana tu „pompką” albo z rosyjska „wodokaczką”), a to dzięki temu, że podłożone pod nią ładunki nie wybuchły. Armia Czerwona zajęła miasteczko 28 lipca 1944 roku. Po wojnie nastąpiła pełna elektryfikacja miejscowości. Powstał też PGR Zaklików, który rozwinął na szeroką skalę produkcję karpi w stawach zlokalizowanych wokół miejscowości. W 1970 roku na fundamentach dawnego powstał nowy „Zamek”, jako ośrodek harcerski. Natomiast w 1971 roku otwarto filię Huty Stalowa Wola, dzisiejszą Fabrykę Elementów Złącznych. W 2000 roku w Gminie Zaklików odbyło się pierwsze w Polsce referendum lokalne mające zadecydować o przynależności administracyjnej całej gminy.

Wieś:* --

Data wykonania zdjęcia:* Lata 1930-1938

Opis zdjęcia:* Most kolejowy nad rzeką Sanną. Źródło

Zwycięzca losowania:* @Yes_Man

Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link

Idealny wpis by nauczyć się kiedy w angielskim uzywamy "a" a kiedy nie xD

#heheszki #historia #angielskiztuskiem

#losowemiasto <-- Tag do obserwowania

#suseuspamuje #hejtolosauth

#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne

Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.*

Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.*

O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.*

Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.*

* Nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.

* Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.

* Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.

Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 9 rano*, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.

Niemiecka flaga na zewnątrz zrujnowanego budynku, który był polową kwaterą główną Friedricha Paulusa, Stalingrad, Rosja, październik 1942 r.

#historia #ciekawostki #iiwojnaswiatowa

Na początku maja do Portu Wojennego w Gdyni powróciła fregata rakietowa ORP Gen. Kazimierz Pułaski (272). Wraz z bliźniaczą jednostką – ORP Gen. T. Kościuszko (273) stanowią najważniejszy element zwalczania jednostek podwodnych oraz celów powietrznych. \ #historia #marynarkawojenna

Porta Caesarea w Salonie – monumentalna brama rzymskiej metropolii Dalmacji

Porta Caesarea była jedną z najważniejszych bram starożytnego miasta Salona – stolicy rzymskiej prowincji Dalmacji. Znajdowała się we wschodniej części miasta i stanowiła reprezentacyjne wejście do jego najstarszej części, tzw. urbs vetus.

Brama została wzniesiona z dużych bloków miejscowego wapienia w technice opus quadratum. Jej charakterystycznym elementem były dwie ośmioboczne wieże flankujące centralny przejazd. Porta Caesarea pełniła zarówno funkcję obronną, jak i ceremonialną, podkreślając znaczenie Salony jako jednego z najważniejszych ośrodków miejskich wschodniego wybrzeża Adriatyku.

Przez bramę przebiegała główna droga prowadząca z Salony do Epetium (dzisiejszy Stobreč w Chorwacji) oraz do wnętrza prowincji. Wjazd był podzielony na trzy przejścia: środkowe, przeznaczone dla pojazdów, oraz dwa boczne dla pieszych.

Według rekonstrukcji archeologicznych brama posiadała dwa poziomy. Górną kondygnację zdobiły półkolumny z kapitelami kompozytowymi, natomiast dolna część miała prostszy wystrój. Wewnątrz przejazdu odkryto pozostałości monumentalnego dziedzińca obronnego (propugnaculum), który dodatkowo wzmacniał system fortyfikacji.

W IV wieku n.e., za panowania cesarza Konstantyna Wielkiego, Porta Caesarea została przebudowana i zyskała bardziej reprezentacyjny charakter. Ozdobiono ją elementami architektonicznymi oraz reliefami, które podkreślały znaczenie miasta i jego lojalność wobec cesarza.

Po zachodniej stronie bramy znajdował się kanał doprowadzający wodę do pobliskiego nimfeum – ozdobnej budowli poświęconej nimfom i związanej z kultem wody. Świadczy to o tym, że Porta Caesarea była nie tylko obiektem militarnym, lecz także ważnym elementem urbanistycznym i symbolicznym.

Dziś pozostałości Porta Caesarea należą do najcenniejszych zabytków archeologicznych Salony. Zachowane fundamenty i relikty murów pozwalają odtworzyć wygląd tej imponującej bramy, która przez stulecia witała podróżnych przybywających do stolicy rzymskiej Dalmacji.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/porta-caesarea-w-salonie-monumentalna-brama-rzymskiej-metropolii-dalmacji/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Dom Wydawniczy REBIS ogłasza plany na II połowę 2026 roku

SCIENCE FICTION

---------------------------

Gentry Lee - "Świetlani posłańcy" (Wehikuł Czasu)

Brian Aldiss - "Halo, Ziemia! Jesteście tam?" (Wehikuł Czasu)

Robert A. Heinlein - "Szlak chwały" (Wehikuł Czasu)

Isaac Asimov - "Nemezis"

Phillip K. Dick - "KANT Sp. z o.o." (Kolekcja Dicka, rozwinięta wersja Paszczy Wieloryba)

HISTORIA

---------------------------

Stephanie Dalley – "Babilon. Dzieje (ok. 2000 p.n.e.–116 n.e.)"

Trevor Bryce - "Hetyci. Wojownicy z Anatolii"

Andrew Bayliss - "Sparta. Powstanie i upadek starożytnego supermocarstwa"

Harry Sidebottom - "Idący na śmierć. Gladiatorzy w starożytnym Rzymie"

Roger Crowley - "Morskie imperia" (dodruk)

Roger Crowley - "Przyprawa. XVI-wieczna rywalizacja, która ukształtowała współczesny świat" (dodruk)

Justine Firnhaber-Baker - "Kapetyngowie. Dynastia, która stworzyła średniowieczną Francję"

Simon Jenkins - "Krótka historia Ameryki. Od Partii Herbacianej do Trumpa"

Mary Beard - "Rozmowy o starożytności" (2027)

HISTORIA WSPÓŁCZESNA

---------------------------

Karol Olejnik - "Bitwa nad Bzurą"

Geoffrey Wawro - "Wojna w Wietnamie"
opracowanie zbiorowe - "Jak zdobywaliśmy Pomorze 2"

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #rebis #sciencefiction #scifi #historia

#historia #staregazety

Salona - stolica rzymskiej Dalmacji i jedno z największych miast Adriatyku

Niedaleko współczesnego Splitu, w chorwackiej Solinie, znajdują się ruiny jednego z najważniejszych miast rzymskiego Adriatyku - Salona. To właśnie tutaj przez kilka stuleci biło administracyjne, gospodarcze i religijne serce rzymskiej prowincji Dalmacji.

Salona powstała pierwotnie jako osada iliryjska, a następnie rozwinęła się pod wpływem Greków. Po podboju rzymskim miasto szybko zyskało na znaczeniu. W I wieku p.n.e., prawdopodobnie za czasów Juliusza Cezara, otrzymało status kolonii rzymskiej pod nazwą Colonia Martia Iulia Salona. Wkrótce stało się stolicą prowincji Dalmacja i jednym z największych miast wschodniego wybrzeża Adriatyku.

W okresie największego rozkwitu Salona liczyła nawet około 50-60 tysięcy mieszkańców. Miasto posiadało wszystko, co charakteryzowało znaczące ośrodki Imperium Romanum: forum, świątynie, termy, akwedukt, teatr oraz monumentalny amfiteatr mieszczący kilkanaście tysięcy widzów. Zachowane do dziś mury miejskie z licznymi bramami i basztami pokazują, jak potężnym ośrodkiem była Salona.

Szczególne znaczenie miasto osiągnęło w czasach cesarza Dioklecjana, który urodził się na tym obszarze. Po abdykacji w 305 roku n.e. wzniósł monumentalny pałac w pobliskim Splicie, który z czasem stał się zalążkiem współczesnego miasta.

Salona odegrała także ogromną rolę w dziejach wczesnego chrześcijaństwa. Była siedzibą biskupstwa, a jednym z jej najbardziej znanych biskupów był św. Domnion, męczennik stracony podczas prześladowań za Dioklecjana w 304 roku n.e. Po ustaniu prześladowań wokół grobów męczenników powstały liczne bazyliki i cmentarze chrześcijańskie.

Upadek miasta nastąpił w VII wieku, gdy najazdy Awarów i Słowian doprowadziły do jego zniszczenia. Ocalali mieszkańcy schronili się za murami pałacu Dioklecjana w Splicie, co przyczyniło się do rozwoju nowego ośrodka miejskiego.

Obecnie Salona jest największym parkiem archeologicznym w Chorwacji. Wśród ruin można zobaczyć pozostałości amfiteatru, bazylik, murów miejskich oraz wczesnochrześcijańskich nekropolii. To miejsce pozwala wyobrazić sobie skalę i znaczenie miasta, które przez stulecia było jednym z najważniejszych centrów rzymskiej Dalmacji.

https://imperiumromanum.pl/geografia/miasta-rzymskie/salona/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Pod szyldem nauki i wolności badań powstaje opowieść, w której niemiecka Zagłada coraz mniej jest wyłącznie niemiecka, a coraz bardziej europejska, lokalna i polska. Polacy są wypychani z roli ofiar. W tej narracji mają stać się współodpowiedzialni za zbrodnie niemieckich oprawców.

#losowemiasto <-- Tag do obserwowania

#suseuspamuje #hejtolosauth

#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne

Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.*

Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.*

O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.*

Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.*

* Nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.

* Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.

* Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.

Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 9 rano*, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.

Rzadki dowód rzymskiego ukrzyżowania – kość piętowa z zachowanym gwoździem

Podczas badań archeologicznych prowadzonych w 2017 roku we wschodniej Anglii odkryto niezwykle rzadkie znalezisko – kość piętową mężczyzny, przez którą wciąż przebity był żelazny gwóźdź. Szczątki, oznaczone jako Szkielet 4926, pochodzą z III-IV wieku n.e. i stanowią jeden z najlepiej zachowanych materialnych dowodów ukrzyżowania, jakie kiedykolwiek odnaleziono.

Znalezisko ma wyjątkowe znaczenie, ponieważ archeologiczne ślady tej formy egzekucji należą do skrajnej rzadkości. Ofiary ukrzyżowania zazwyczaj nie były grzebane w sposób umożliwiający zachowanie ich szczątków, a w wielu przypadkach do przytwierdzania skazańców do krzyża używano lin zamiast gwoździ. Zachowana kość z wbitym gwoździem dostarcza więc bezpośredniego i niezwykle sugestywnego świadectwa jednej z najokrutniejszych kar stosowanych w Imperium Romanum.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/rzadki-dowod-rzymskiego-ukrzyzowania-kosc-pietowa-z-zachowanym-gwozdziem/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Amfiteatr rzymski w Salonie

Amfiteatr w starożytnej Salonie, stolicy rzymskiej prowincji Dalmacji, został wzniesiony w drugiej połowie II wieku n.e. Była to jedna z najważniejszych budowli publicznych miasta, przeznaczona do organizacji walk gladiatorów, polowań na dzikie zwierzęta oraz innych widowisk publicznych.

Budowla miała plan elipsy o wymiarach około 125 × 100 metrów, natomiast sama arena mierzyła około 65 × 40 metrów. Widownia mogła pomieścić nawet 17 000 widzów. Początkowo amfiteatr znajdował się poza murami miejskimi, lecz po rozbudowie fortyfikacji został włączony do systemu obronnego Salony.

W południowej części obiektu znajdowały się loża honorowa dla namiestnika prowincji Dalmacji oraz miejsca przeznaczone dla najważniejszych urzędników miejskich. W centrum areny umieszczono otwór prowadzący do podziemnego korytarza, zwanego porta Libitinaria, którym wynoszono ciała poległych gladiatorów.

Pod amfiteatrem odkryto także dwa sklepione pomieszczenia poświęcone bogini Nemezis, patronce gladiatorów. To właśnie w amfiteatrze w Salonie w 304 roku n.e., podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana, stracono biskupa Domniusza, późniejszego patrona Splitu, oraz jego towarzyszy.

Na początku V wieku zakazano walk gladiatorów, choć polowania na zwierzęta odbywały się jeszcze przez pewien czas. W XVII wieku amfiteatr został poważnie uszkodzony podczas walk z Turkami, a Wenecjanie nakazali jego częściową rozbiórkę, aby uniemożliwić wykorzystanie ruin do celów militarnych.

Do naszych czasów zachowały się fragmenty podziemnych korytarzy, murów oraz elementów dekoracji architektonicznej. Ruiny amfiteatru w Salonie należą dziś do najważniejszych zabytków rzymskich na terenie Chorwacji i przypominają o znaczeniu miasta, które przez wieki było stolicą rzymskiej Dalmacji.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/amfiteatr-rzymski-w-salonie/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

W 1934 r. był największym odkrytym basenem w Europie i prawdziwą dumą miasta. Gigantyczna niecka o długości 230 m przyciągała tłumy, gościła prestiżowe zawody i zimowe treningi przyszłych medalistek olimpijskich. Dla mieszkańców Elbląga był czymś więcej niż pływalnią, to tu

Szwajcarska służba wywiadowcza niespodziewanie udostępniła długo utajnione dossier dotyczące Josefa Mengele, zbrodniarza wojennego i lekarza obozowego z Auschwitz. Historycy liczą na przełom w badaniach nad jednym z najbardziej poszukiwanych nazistów XX wieku. Co skrywają szwajcarskie