Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#kosmos

Gruba ryba

w Hydepark

31piorunów

Saturn i jego pierścienie i księżyce
Bo co tu więcej tłumaczyć

na dziś
https://www.astrobin.com/kg0778/
Autor: Simon Labergere

Nawet nie wiem co tu więcej napisać, poza tym że popatrzyłbym sobie przez takiego bydlaka 40cm :v

Pokaż więcej komentarzy (2)

Wirtuoz

w Astronomia

10piorunów

Cytaty (nie)poznanych ludzi
> “Co stanowi dla mnie absolutnie niepojęty i niewyjaśnialny ewenement naszych czasów, naukowcy zgodnie uznają za pewnik, iż ludzkość zapewniła sobie praktycznie wieczne miejsce między gwiazdami, zaś jej definitywny koniec pozostaje niezwykle mało prawdopodobny, w szczególności przy obecnym stanie ludzkiego rozwoju technologicznego. Nie potrafię zaaprobować tego stwierdzenia. Otóż koniec ludzkości zbliża się niestrudzenie od setek lat, z każdą mijającą porą roku, choć mimo upływu czasu nadal jeszcze pozostaje bezkształtny: ciemny i niewykrywalny. Objawi się dnia tego, w którym spotkamy w Kosmosie prawdziwe Nieznane.” 
F. Wachowits, Fear and future of the Unknown in the human psyche, “Martian Philosopher”, no. 1/2179 s. 161-187.

Zdjęcie: Fermi’s 12-year View of the Gamma-ray Sky
Image Credit: NASA/DOE/Fermi LAT Collaboration

Fanatyk5piorunów

> niewyjaśnialny ewenement naszych czasów, naukowcy zgodnie uznają za pewnik, iż ludzkość zapewniła sobie praktycznie wieczne miejsce między gwiazdami,
@Jakub_Hermann Tak szczerze - kto to uznaje za pewnik? Bo na 100% nie jest to powszechny consensus naukowców - jest całe mnóstwo ostrzegających przed Wielkim Filtrem artykułów (pierwszy z brzegu przykład poniżej).

Ja nawet nie jestem naukowcem, ale uważam, że Wielki Filtr jest przed nami, i skończymy dokładnie tak samo jak wszystkie inne cywilizacje we wszechświecie, których widzimy zero. To jest proste, estetyczne i logiczne rozwiązanie paradoksu Fermiego.

https://arxiv.org/pdf/2210.10582

Wirtuoz0piorunów

@LondoMollari Cytat jest z Martian Philosophera, styczniowe wydanie z roku 2179! Tam to uznają za pewnik! W tagach jest!

Tak sobie ot wymyśliłem, gdy mi się to zdjęcie pojawiło na ekranie.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Astronomia

64piorunów

Perseidy, zorza polarna, Droga Mleczna i co jeszcze? POLSKA GUROM

na dziś
https://www.astrobin.com/cijf6c/
Autorzy: Lukasz Remkowicz i Marzena Rogozińska - pewnie Państwo tego nie przeczytają, ale szczere gratulacje!

Co tu dużo tłumaczyć - ubiegłoroczny deszcz perseidów 12/13.08.2024 spod Śnieżnika. A że fotografowie to profesjonaliści, to i Drogę Mleczną pięknie widać. A w niej mgławice: Kalifornia, Serce, Dusza, dwie jakieś których nazw nie pamiętam a nie chce mi się sprawdzać, Ameryka Południowa i Pelikan. A że zeszły rok pod tym względem był szalony, to i zorza polarna przyszła w odwiedziny do południowej Polski. Czego chcieć więcej? Międzynarodowa sława i uznanie też jest, i to od dawna :v

Fenomen1piorunów

@Oczk czy perseidy są nałożone na zdjęcie tła? O ile jeszcze ziemia mogłaby być częścią fotki, o tyle gwiazdy i chmury powinny być mocno rozmyte.

Gruba ryba3piorunów

@Cinkciarz jest to stack 30-sekundowych zdjęć.
Czyli: zrobionych zostało 14200 zdjęć, co przekłada się na total materiał 118h 20m :grinning: Z tego wybrano 150 do kompozycji.
W jednym pojedynczym zdjęciu ani DM ani gwiazdy nie są rozmazane
Po zebraniu materiału następuje właśnie stackowanie - czyli proces nakładania zdjęć na siebie i wzmacniania najsłabszego sygnału bez przepalania najjaśniejszych części. Wtedy zaczyna być widać niewdoczne na pojedynczym zdjęciu mgławice i zawijasy Drogi Mlecznej. Podczas stackowania zapewne też nałożono na jedno zdjęcie wszystkie te perseidy z pozostałych.

Ziemskie tło obstawiam że z jednego zdjęcia, zorza podobnie.

Sama selekcja i obróbka materiału zajęła autorom 60 godzin

Pokaż więcej komentarzy (11)

Gruba ryba

w Astronomia

14piorunów

Jak wrażenia po szczycie ? Obserwował ktoś?

Wyszedłem na 5 minut o ~22, zobaczyłem 5 takich z konkretnie długim i świecącym ogonem, stwierdziłem że starczy i wracam do domu xD
Ale zapowiadało się jak ciekawa noc

Pokaż więcej komentarzy (16)

Lider

w Hydepark

25piorunów

Gromada w Piecu – gromada galaktyk znajdująca się w gwiazdozbiorze Pieca, w odległości około 65 milionów lat świetlnych od Ziemi. Jej szacowana masa wynosi (7 ± 2) × 10¹³ mas Słońca. W jej skład wchodzi 54 duże galaktyki, w tym dwie ogromne: NGC 1316 oraz NGC 1365 (widoczna w prawym górnym rogu zdjęcia).

Autorytet

w Hydepark

27piorunów

Oszacowano wielkość czarnej dziury w galaktyce kosmicznej podkowy (Cosmic Horseshoe). Wyszło, że ma masę 36mld słońc i jest to prawdopodnie rekord. Konkuruje ona o tytuł największego kosmicznego grubasa z czarną dziurą TON 618, która może być dwa razy cięższa. Oszacowanie natomiast ma dużą niepewność, w przeciwieństwie do metod użytych dla bestii z kosmicznej podkowy.

Poniżej link do źródła informacji oraz wątku na x, skąd się dowiedziałem :smiley:

https://academic.oup.com/mnras/article/541/4/2853/8213862?login=false
https://x.com/RakietowyRafal/status/1955170470866850071

Pokaż więcej komentarzy (2)

Lider

w Hydepark

42piorunów

Zdjęcie przedstawia pozostałość po supernowej Cassiopeia A (Cas A) w gwiazdozbiorze Kasjopei, wykonane za pomocą teleskopu Jamesa Webba (JWST) i jego kamery bliskiej podczerwieni NIRCam. Widoczny jest rozszerzający się obłok materii o promieniu około 10 lat świetlnych, powstały po wybuchu gwiazdy w naszej Drodze Mlecznej, oddalonej od Ziemi o ok. 11 tysięcy lat świetlnych. Struktura pozostałości ukazuje złożone włókna gazu i pyłu, które świecą w podczerwieni dzięki energii uwolnionej w eksplozji. Choć Cassiopeia A jest silnym źródłem fal radiowych, w świetle widzialnym jest bardzo słabo dostrzegalna i wymaga długiego naświetlania.

Lider

w Hydepark

31piorunów

Enceladus (Saturn II) to księżyc Saturna odkryty w 1789 roku przez Williama Herschela. Jest szóstym pod względem wielkości naturalnym satelitą tej planety, a jego średnica wynosi około 500 kilometrów. Jest jednym z najmniejszych satelitów Saturna o regularnym, sferycznym kształcie, ponieważ wszystkie mniejsze księżyce, z wyjątkiem Mimasa, mają nieregularny kształt.

Enceladus jest obiektem lodowym, zbudowanym w dużej mierze z lodu. Jego powierzchnia jest stosunkowo młoda, ukształtowana około 100 milionów lat temu w wyniku wydobywania się wody z wnętrza. Znajdują się na niej kratery, gładkie równiny, rozległe szczeliny i grzbiety. Pokrywający powierzchnię świeży, czysty lód sprawia, że Enceladus posiada największe albedo w Układzie Słonecznym – odbija ponad 90% padającego światła. Tak niewielka ilość pochłanianej energii słonecznej powoduje, że temperatura na powierzchni w południe wynosi zaledwie około −198 °C.

Zdjecie wykonane przez sondę Cassini.

Fanatyk

w Ciekawostki

50piorunów

Rogatek w kosmosie :herb::rocket: Niektóre rośliny wodne miały już swoje pięć minut w przestrzeni kosmicznej, stanowiąc część przeprowadzanych tam eksperymentów. Należą do nich między innymi rogatki (Ceratophyllum) – pospolite wodne byliny o sztywnych, rosnących w okółkach liściach, spotykane w zbiornikach wodnych niemal wszystkich kontynentów.

Wydawałoby się, że niepozorny rogatek nie ma do zaoferowania człowiekowi zbyt wiele, bo chociaż świetnie sprawdza się jako roślina do akwariów i oczek wodnych, to poza tym nie ma specjalnie istotnych zastosowań.

Mimo wszystko to właśnie rogatki świetnie nadają się do badań nad roślinami wodnymi w warunkach misji kosmicznych – są wytrzymałe, szybko adaptują się do nowych warunków, łatwo się rozmnażają i nie potrzebują podłoża, a do tego sprawnie natleniają wodę i jednocześnie usuwają z niej zanieczyszczenia, działając jak naturalne filtry.

Jak dotąd, rogatki były wyprawiane w kosmos już kilka razy: najpierw w zaprojektowanym w latach 90. systemie C.E.B.A.S. (Closed Equilibrated Biological Aquatic System) przeznaczonym do długoterminowych eksperymentów z wykorzystaniem roślin i zwierząt wodnych, a później także w systemie Omegahab, który w 2013 roku został wysłany na orbitę w ramach misji satelity Bion-M1.

W tym drugim przypadku rogatek niestety nie przetrwał trwającej trzydzieści dni misji, ponieważ doszło do awarii urządzeń pokładowych – niemniej wszystko wskazuje na to, że przed awarią roślina radziła sobie dobrze.

Drugie zdjęcie: dwukomorowe akwarium systemu Omegahab, bioregeneracyjnego systemu podtrzymywania życia w warunkach mikrograwitacji, zaprojektowane przez badaczy z uniwersytetów w Erlangen i Hohenheim. Po lewej stronie widać rogatka. Źródło: DLR (Niemieckie Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki)


tag serii:

Pokaż więcej komentarzy (2)

Lider

w Hydepark

33piorunów

Na kosmicznej scenie od 2023 mamy naprawdę niezły sprzęt – teleskop Euclid.
Wyposażony w dwie potężne kamery panoramiczne, rejestruje zarówno światło widzialne, jak i bliską podczerwień. Podczas pięciogodzinnych obserwacji, wykorzystując swoje 1,2-metrowe zwierciadło i potężną optykę, uchwycił ponad 1000 galaktyk należących do gromady Perseusza, odległej o 250 milionów lat świetlnych. W tle obrazu znajduje się ponad 100 tysięcy innych galaktyk, z których część leży w niewyobrażalnej odległości nawet 10 miliardów lat świetlnych.

Lider

w Hydepark

42piorunów

Ganimedes - Największy naturalny satelita Jowisza i całego Układu Słonecznego, uchwycony w 2021 roku przez sondę Juno. Należy do grupy księżyców galileuszowych, a jego średnica przewyższa średnicę Merkurego, najmniejszej planety naszego systemu. Mimo imponujących rozmiarów ma niską średnią gęstość (nieco ponad 1,9 g/cm³), przez co jego masa stanowi zaledwie połowę masy Merkurego. To lodowy świat, zbudowany w dużej mierze z lodu wodnego, skrywający pod powierzchnią oceany większe niż wszystkie ziemskie razem wzięte.

Fanatyk2piorunów

Te oceany to są oceany wody? Może tam coś się tli w nich wówczas, życie jakieś?

Lider7piorunów

@RogerThat ogólnie sam mam problem by objąć to rozumem ale podejrzewa się że na Ganimedesie (i nie tylko) znajduje się podpowierzchniowy ocean. Dlatego też planowana jest misia Juice.

Pokaż więcej komentarzy (8)

Lider

w Hydepark

43piorunów

Na fotografii uchwycono niezwykłe spotkanie w kosmicznej perspektywie – na pierwszym planie widoczna jest nieokresowa kometa C/2020 V2 (ZTF), odkryta w listopadzie 2020 roku przez Zwicky Transient Facility. Jest to pierwsza z siedmiu komet zarejestrowanych przez ten przegląd nieba do roku 2025. W tle, w głębi przestrzeni, lśnią trzy odległe galaktyki znane jako Tryplet Żurawia, tworząc malowniczy kontrast między pobliskim gościem a odległymi wyspami wszechświata.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Hydepark

30piorunów

Bijcie masterczułki

na dziś xD
Autor: Mark McComiskey
https://www.astrobin.com/0ekvxe/B/

Dzisiejszy apod przedstawia nam kosmiczną kolizję galaktyk NGC 4038 oraz NGC 4039, znanych pod wspólnym numerem Arp 244 jako Galaktyki Czułki (bądź Anteny). Około miliarda lat temu, dwie galaktyki spiralne z poprzeczką (czyli takie w typie Drogi Mlecznej) zaczęły na siebie wpadać. Takie zamieszanie spowodowało zagęszczenie się chmur kosmicznego gazu i doprowadziło do powstania milionów nowych gwiazd. Kilka z nich już nawet zdążyło wybuchnąć jako supernowe: do tej pory zaobserwowano ich 5 w latach:
* 1921 (przez samego Edwina Hubble'a i Johna Charlesa Duncana)
* 1974
* 2004
* 2007
* 2013
Proces łączenia jąder w jedno ma potrwać jeszcze ok 400 milionów lat. Kupa czasu i niby wiele się jeszcze może zdarzyć, ale grawitacji nie oszukasz. Dorzucam też zdjęcie wykonane przez teleskop Hubbla w 1997 roku, na którym najjaśniejsze obszary galaktyk tworzą kształt kosmicznego serca.

Lider

w Hydepark

51piorunów

Na zdjęciu uchwycono wyjątkowy moment – rosyjska stacja kosmiczna Mir zawieszona na tle czerni kosmosu, z Księżycem widocznym w oddali. Fotografia została wykonana przez załogę misji STS-91 z pokładu amerykańskiego promu kosmicznego Discovery w czerwcu 1998 roku.
STS-91 była ostatnią misją promu kosmicznego do stacji Mir w ramach programu Shuttle-Mir, symbolicznie zamykającą okres intensywnej współpracy między NASA a Roskosmosem przed rozpoczęciem budowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Fotografia

27piorunów

Niemal dwa miliardy gwiazd w małym fragmencie najbliższej nam galaktyki Andromedy.

Zdjęcie wykonane przez teleskop Hubble'a w 2011 roku w liczącym kilkanaście tysięcy lat świetlnych średnicy (rok świetlny - droga, którą przebywa światło w ciagu roku ~ 9 460 800 000 000 km) obszarze wokół cefeidy (gwiazdy zmiennej pulsującej) M31-V1. Cefeida V1 została odkryta przez Edwina Hubble'a w 1923 roku, co pozwoliło na obliczenie odległości do galaktyki Andromedy wynoszącej około 2,5 miliona lat świetlnych.

Zdjęcie było naświetlane przez prawie dwie godziny w paśmie widzialnym.

Lider

w Hydepark

38piorunów

Niewidoczna strona księżyca sfotografowana przez załogę Apollo 16.

Pokaż więcej komentarzy (7)

Gruba ryba

w Astronomia

66piorunów

Znowu obróciło, zaraz nie wytrzymie

od NASA na dziś
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html
Image Credit & Copyright: Fritz Helmut Hemmerich

To zielone to nie ptak, nie samolot, nie Green Lantern, a jakiś randomowy perseid który wbił się w kadr przy foceniu galaktyki w Andromedzie. Ta aż się wywróciła z zaskoczenia.

A tak naprawdę to jest to prawdziwe położenie Andromedy względem ziemskiego obserwatora - mocnym teleskopem (albo bardzo dużymi oczami) zobaczylibyście ją dokładnie w takiej pozie. Ale zwyczajowo na zdjęciach odwraca się ją "do góry nogami" (zdefiniuj nogi galaktyki), bo wygląda wtedy ładniej, i paradoksalnie, naturalniej.

Jak patrzę na ten kadr to jakieś OCD mi się załącza, no nie mogę aż ciarek dostaję xD Ale meteor piękny, jeden z tych co świetnie je widać gołym okiem.

Obyśmy w tym roku mogli takich oglądać jak najwięcej!

Pokaż więcej komentarzy (3)

Gruba ryba

w Astronomia

63piorunów

SENSACYJNE ODKRYCIE!!! PILNE!!!

BETELGEZA TO UKŁAD PODWÓJNY!

Oczywiście ani to pilne odkrycie (bo co może być pilnego w zauważeniu gwiazdy istniejącej od setek tysięcy lat), ani sensacyjne, bo hipotezy o towarzyszu "ręki al-Dżawzy" istniały już od blisko stu lat. A sam news z 23.07, na Uranii opublikowany 2.08, no ale ja się dowiedziałem właśnie teraz. Wy jeszcze później :v

Betelgeza to najbliższy nam czerwony olbrzym i chyba najbardziej rozpoznawalny, zarówno z racji na widoczność i umiejscowienie w pięknym gwiazdozbiorze nieba zimowego, Orionie, jak i na regularne SZOKUJĄCE artykuły w mediach nawet głównego nutru, jakoby miała zaraz wziąć i wybuchnąć do supernowej. Takie artykuły zawsze na czasie, bo kosmiczne 'zaraz' to od 0 do 1 000 000 lat.

No i wiadomym było od dawna, że jasność Betelgezy się zmienia w czasie. Potem zaczęło być wiadomym, że zmienia się dwuokresowo, co 400 dni oraz co 6 lat. Zmiany jasności w okresie głównym (400dni) przypisywano niestabilności i pulsacji samej gwiazdy, która a to puchnie (a skoro się powiększa, to i świeci większą powierzchnią) a to się kurczy. Ale zmiana jasności co 6 lat była dalej niewyjaśniona. No i zaczęto spekulować o jakimś towarzyszu, który zasłania nam widoki.

Ale dostrzec tego tajemniczego betaorbitera nie szło, nawet z pomocą Hubbla i jego teleskopu.

Od października 2019 do lutego 2020 jasność gwiazdy spadła aż o 40%, by powrócić do swojego normalnego stanu dopiero w 2023 roku. Plot twist: sprawcą był duży obłok materii wyrzucony na znaczną odległość nad powierzchnię Betelgezy, gdzie nastąpiło jego schłodzenie, prowadzące do utworzenia się nieprzezroczystej blokady światła z pyłu i gazu.

Ale wracając do drugiej gwiazdy: Dane dotyczące Betelgezy zbierane sumiennie przez ponad 100 lat, pozwoliły dwóm grupom badaczy zgłębić temat. I zgłębili na tyle, że wyliczyli jak duży i jasny musiałby być ten drugi składnik i gdzie by orbitował. Ale jak już wspomniałem, nawet obserwacje Hubblem nie pozwoliły go wykryć.

Dopiero Steve Howell, naukowiec z ośrodka Ames, z pomocą naziemnego teleskopu Gemini North na Hawajac, sparowanego ze specjalną kamerą 4k (albo pewnie bardziej 4m) zbudowaną przez NASA, miał okazję zaobserwować towarzysza Betelegezy. Dziesiątki tysięcy zdjęć z krótką ekspozycją pozwoliły wyeliminować falowania naszej atmosfery i dostrzec bardzo słabo świecącą gwiazdę dokładnie w miejscu, w którym spodziewali się go zobaczyć (Nie pomylili się!).

A jest to miejsce dość niezwykłe.

Pozornie długi czas obiegu wokół znacznie masywniejszej Betelgezy może sugerować, że drugi składnik znajduje się daleko od niej, w rzeczywistości krąży on niemal tuż przy jej powierzchni, w zewnętrznej atmosferze gwiazdowej. Wynika to z ogromnych rozmiarów Betelgezy, która jest gwiazdą o promieniu około 700 razy większym niż promień Słońca, co oznacza, że gdyby znajdowała się w centrum Układu Słonecznego, pod jej powierzchnią znalazłyby się w całości orbity Merkurego, Wenus, Ziemi i Marsa. To jednocześnie pierwszy przypadek, gdy udało się bezpośrednio wykryć obecność drugiego gwiazdowego składnika wewnątrz rozległej atmosfery nadolbrzyma.

Drugi składnik otrzymał oczywiście też swoje imię. Z racji że Betelgeza z arabskiego to wspomniana ręka al-Dżawzy (Kobieta z arabskiej mitologii), to jej towarzyszem została Siwarha - "jej bransoletka".
Siwarha jest gwiazdą młodą i o kosmicznie małej masie, bo zaledwie 1.5m Słońca, więc nie ma co się dziwić, że blado wypada na tle towarzyszki

Źródła:
https://www.nasa.gov/science-research/astrophysics/nasa-scientist-finds-predicted-companion-star-to-betelgeuse/
https://www.urania.edu.pl/wiadomosci/betelgeza-uklad-podwojny

Gruba ryba7piorunów

Pamiętam jak kiedyś była teoria, że ma "guza" :p

Gruba ryba1piorunów

@Giban bo jakby nie patrzeć, ma 😛 Nawet na zdjęciu co zarzuciłem to widać w lewym dolnym rogu, tak samo w artykule NASA - jajowato-bulwowy kształt

Od takich guzów rośnie jasność a potem spada, zwłaszcza jeżeli wystrzeli w naszą stronę i ten materiał się schłodzi

Pokaż więcej komentarzy (15)