#lesnamuzyka

Wstanę jutro rano i znów wszystko będzie zwyczajne, pragmatyczne, dorosłe i monotonne.

Ale w tym momencie serce bardziej do mnie przemawia niż szkiełko i oko.

> Serce musi bić na święto, na śmierć, na trwogę!

Uwielbiam islandzkie wokalistki.

https://www.youtube.com/watch?v=gRwFRMGpTWg

Na dziś polecam:

(DOLCH) - Halo

Genre:

Drone/Doom/Black Metal/Ambient (early); Gothic Rock/Darkwave (later)

Lyrical themes:

Occultism, Rituals, Hell, Death

¯\\_( ͡° ͜ʖ ͡°)_/¯

Tag do obserwowania/czarnolistowania: #lesnamuzyka

https://www.youtube.com/watch?v=6mpbrTeXlZk

Muzyka to wehikuł czasu, co nie? W sensie, że coś Ci siada i katujesz to tygodniami, po czym zapominasz. Za rok (albo parę lat) trafiasz znów na ten jeden kawałek i momentalnie zaczynasz czuć ten sam zapach powietrza, wracasz do emocji które towarzyszyły Ci wtedy razem z tą muzyką. Déjà vu. Teraz tak mam z ostatnim albumem Końca Świata który wyszedł jakoś rok temu, ale ja nie o tym chciałem.

Już wiem, że ten kawałek będzie mi się kojarzył z mijającą jesienią (tytuł się zgrał z ostatnią pogodą). Z tym jak jeździłem w weekendy na grzyby, snując się o świcie po zamglonych wsiach, a potem po mokrym lesie. A Ja mało co znajdywałem, bo miejscówek na grzyby nie znam xD Ale chyba jeździłem żeby czuć ten oniryczny klimat, kiedy leci Crippled Black Phoenix, toczę się swoim gruzem po pustej drodze i mam wrażenie, że jestem sam na świecie, a słońce zapomniało, że czas już wstawać.

> Come along, we'll ride together

> Not far to go but it's too far to turn back

> Voices are calling our names from the top of the hill

> We'll raise a glass to appease them all

https://www.youtube.com/watch?v=_FW22tHUKgY

Drugi, może i nawet lepszy kawałek: https://www.youtube.com/watch?v=oGC6444NMj8

Wpadłem na pomysł, że pod tagiem #lesnamuzyka będę czasem dzielił się mało znanymi, niszowymi kawałki, głównie z gatunków postrock, atmospheric black metal, shoegaze i tym podobne. Ma to w ogóle sens?

Lubię muzykę niosącą emocję, taką, która elektryzuje powietrze w pokoju, a na ścianach zaczyna skraplać się woda. Nie ukrywam, że blisko mi do klimatów melancholijnych i mrocznych, ale na pewno trafi się czasem coś do pohopsania, bo lubię czasem włączyć Koniec Świata albo Dubiozę Kolektiv.

Lost In Kiev - mega robotę robi wplatanie w muzykę narracji. Pamiętam jak kilka lat temu pojechaliśmy ze znajomymi za miasto, żeby zrobić ognisko, napić się hehe wódeczki i wrócić na nogach do domu. Taka przygoda. Szliśmy już zmarnowani nocą, wzdłuż lasu, w odstępach od siebie. Założyłem słuchawki, poleciał ten kawałek. Świat na około wyglądał jak na tej okładce. To był najlepszy soundtrack jaki mogłem sobie wymarzyć. W ręce miałem jeszcze trochę piwa, 20 lat na karku, a przed sobą cały ogromny świat. Tamtej nocy zakochałem się w tym zespole.

> _If one day the night takes me, would you search for me?_

> _- I will_

> _Even with your fears, your doubts, would you come for me?_

> _- I’ll try_

> _Don’t try. Find me._

https://www.youtube.com/watch?v=74qk5VbnRPY