Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#tuwim

Gruba ryba

w Poezja Śpiewana

6

+ - Wiersz, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w d⁎⁎ę pocałowali

Każdy zna wersję grupy teatru Roma...

Gruba ryba2
Gruba ryba1

@Hoszin

> Każdy zna wersję grupy teatru Roma...

😉

Gruba ryba1

@Heheszki możliwe ale jest tam , nie wiem kto to ale jest śliczna.

Gruba ryba2

@Hoszin Kamila Klimczak, poczytaj wywiady to może Ci przejdzie :stuck_out_tongue_winking_eye:

Pokaż więcej komentarzy (6)

Gruba ryba

w Poezja Śpiewana

13

+ - Do prostego Człowieka

_Gdy do murów klajstrem świeżym przylepiać zaczną obwieszczenia_

_Gdy do ludności, do żołnierzy na alarm czarny druk uderzy_

_I byle drab, i byle szczeniak, w odwieczne kłamstwa ich uwierzy_

_Że trzeba iść i z armat walić. Mordować, grabić, truć i palić._

> Do prostego człowieka – wiersz Juliana Tuwima opublikowany w 1929 w dzienniku „Robotnik”. Wiersz został opublikowany 27 października 1929 w dzienniku „Robotnik”, wydawanym wówczas w Warszawie.

Gruba ryba5

za⁎⁎⁎⁎sty kawałek.

podobnie mi się podoba "wojenka"- lao che

Gruba ryba4

@Hoszin utwór, utwór - pamiętajmy że to przede wszystkim wiersz:

_Kiedy rozścierwi się, rozchami, wrzask z liter zpierwszych stron dzienników_

_A stado dzikich bab kwiatami obrzucać zacznie żołnierzyków_

To chyba moje ulubione strofy, takie wkurwienie z tego bije - żaden tam defetyzm :slightly_smiling_face:

Gruba ryba2

@Heheszki ogólnie całość jest zajebiste i w obecny czasach to powinno lecieć w radio.

GURU2

@Heheszki Akurat! Fun fakt ich piosenka była hitem w Korei

Pokaż więcej komentarzy (9)

Sum

w Poezja/Cytaty/Proza

10

"Do prostego człowieka"

> Gdy znów do murów klajstrem świeżym
>
> Przylepiać zaczną obwieszczenia,
>
> Gdy »do ludności«, »do żołnierzy«
>
> Na alarm czarny druk uderzy
>
> I byle drab, i byle szczeniak
>
> W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
>
> Że trzeba iść i z armat walić,
>
> Mordować, grabić, truć i palić;
>
> Gdy zaczną na tysiączną modłę
>
> Ojczyznę szarpać deklinacją
>
> I łudzić kolorowym godłem,
>
> I judzić »historyczną racją«
>
> O piędzi, chwale i rubieży,
>
> O ojcach, dziadach i sztandarach,
>
> O bohaterach i ofiarach;
>
> Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
>
> Pobłogosławić twój karabin,
>
> Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
>
> Że za ojczyznę — bić się trzeba;
>
> Kiedy rozścierwi się, rozchami
>
> Wrzask liter z pierwszych stron dzienników
>
> A stado dzikich bab — kwiatami
>
> Obrzucać zacznie »żołnierzyków«. —
>
> — O przyjacielu nieuczony,
>
> Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
>
> Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
>
> Króle z panami brzuchatemi;
>
> Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
>
> Gdy ci wołają: »Broń na ramię!«,
>
> Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
>
> I obrodziła dolarami;
>
> Że coś im w bankach nie sztymuje,
>
> Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
>
> Lub upatrzyły tłuste szuje
>
> Cło jakieś grubsze na bawełnę.
>
> Rżnij karabinem w bruk ulicy!
>
> Twoja jest krew, a ich jest nafta!
>
> I od stolicy do stolicy
>
> Zawołaj, broniąc swej krwawicy:
>
> »Bujać — to my, panowie szlachta!«

Julian Tuwim

https://wolnelektury.pl/media/book/pdf/tuwim-do-prostego-czlowieka.pdf

https://wolnelektury.pl/media/book/epub/tuwim-do-prostego-czlowieka.epub

https://youtu.be/7wChlvZbXjY

Sto lat później i nadal aktualne.