janlagunaFenomen

Prezydent Iranu nie żyje! Islamska Republika szuka następcy

W niedzielę w katastrofie śmigłowca zginął prezydent Islamskiej Republiki Iranu, Ebrahim Raisi. Oprócz prezydenta, w katastrofie zginęło jeszcze 8 osób, w tym szef irańskiego MSZ-u, Hosejn Amir Abdollahian. Prezydent Raisi był zaufanym człowiekiem najwyższego przywódcy ajatollaha Chameneiego. Niektórzy twierdzili, że po śmierci 85-letniego Chameneiego, to właśnie Raisi stanie na czele Islamskiej Republiki.

Śmierć Raisiego następuje w trudnym momencie dla Islamskiej Republiki. Od miesięcy bliskowschodni kocioł wrze. Walki w Strefie Gazy nadal trwają, a proirańskie formacje od Syrii po Jemen, prowadzą operacje wymierzone w interesy USA i Izraela w regionie.

Kim był Raisi? Co jego śmierć oznacza dla wewnętrznych rozgrywek w Islamskiej Republice? I jak jego śmierć wpłynie na polityczną układankę w regionie Bliskiego Wschodu?

Jeśli spodoba Wam się film to zachęcam do zostawienia subskrypcji na kanale - dzięki! ʕ•ᴥ•ʔ

https://www.youtube.com/watch?v=3_tncsjR3go

#iran #bliskiwschod #geopolityka #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent

Jak Rosja obchodzi zachodnie sankcje - klęska mechanizmu price cap?

Pod koniec 2022 r. grupa G7 i kraje członkowskie UE nałożyły limit cenowy na rosyjską ropę. Limit został ustalony na 60 USD za baryłkę. Mechanizm ten miał uderzyć w rosyjską gospodarkę oraz ograniczyć Moskwie możliwość finansowania wojny na Ukrainie. Po ponad 1,5 roku obowiązywania limitu cenowego, możemy jednak z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że ten mechanizm nie działa.

Rosjanie - wykorzystując tzw. flotę cieni oraz sieć klientów w Azji - obchodzą nieszczelny system sankcyjny. Co więcej, nic nie wskazuje, aby w kolejnych miesiącach Zachód miał podjąć jakieś znaczące kroki w celu udrożnienia limitu cenowego. Paradoksalnie bowiem obecna sytuacja jest bardzo korzystna dla wielu zachodnich krajów.

Zapraszam na nowy film - analiza autorstwa Łukasza Skiby (@luke_skiba na Twitterze, makler papierów wartościowych i analityk rynków finansowych).

Jeśli spodoba Wam się film to zachęcam do zostawienia subskrypcji na kanale - będzie to bardzo pomocne. ʕ•ᴥ•ʔ

https://youtu.be/ilJAFwKyvag

#rosja #ukraina #geopolityka #ekonomia #lagunacontent

Co się dzieje jak się spotka dwoje kulturalnych osób

#hejto #gownowpis #tagi
#kultura

Ameryka odblokowuje wsparcie dla Ukrainy. Co to oznacza dla Kijowa?

Po ponad pół roku sporów, amerykański Kongres w końcu odblokował wsparcie dla Kijowa i przegłosował nowy pakiet pomocowy o wartości ok. 61 mld dolarów. Było to możliwe dzięki postawie spikera Izby Reprezentantów, Mike’a Johnson’a, który - mimo sprzeciwu większości swoich kolegów z Partii Republikańskiej - poddał nowy pakiet pomocowy pod głosowanie.

Odblokowanie amerykańskiego wsparcia dla Kijowa następuje w krytycznym momencie. Przez ostatnie miesiące ukraińska armia skarżyła się na coraz większe braki materiałowe - nie tylko w zakresie amunicji artyleryjskiej, ale również amunicji do systemów przeciwlotniczych. Rosnące braki materiałowe zaczęły przekładać się na coraz gorszą sytuacją na froncie. Zaledwie kilka dni temu szef CIA, William Burns, ostrzegał, że jeśli amerykańska pomoc wojskowa nie zostanie odblokowana to istnieje poważne ryzyko, że Ukraina przegra wojnę do końca 2024 r.

Nowy pakiet pomocowy o wartości 61 mld dolarów daje Ukraińcom nadzieję na odwrócenie niekorzystnych trendów i skuteczną obronę przed nadchodzącą ofensywą Rosjan, której Kijów spodziewa się jeszcze w czerwcu. Część wojskowych analityków podchodzi jednak do nowego pakietu pomocowego z większym dystansem, wskazując że za 61 mld dolarów Ukraina może kupić “czas”, ale nie “zwycięstwo”.

Zapraszam na nowy materiał wideo

https://youtu.be/vFn-2xjjMyI

https://www.ft.com/content/98f15b60-bc4d-4d3c-9e57-cbdde122ac0c

Lobby saudyjskie (czyt. scierwo) się obudzilo - UA ma przestać napierdalać dronami w ruskie rafinerie (co w przeciwieństwie do pseudo ofensyw i bitek o kupki gruzu przynosi w 100% realne skutki). Powód: hurrr ceny paliwo pujom w gure, hurr bendom w nas napierdalać, trzensiemy siem i boimy siem 😭

Jakbym był zełeńskim bo bym zażądał 10 miliardów na amunicję/ OPL/ F16 w zamian za zaprzestanie, mam nadzieję że taki układ już jest odgadywany. Albo powyższa informacja to fejk i trzon rukiej gospodarki będzie nadal j⁎⁎⁎ny

#ukraina #rosja #wojna #bekazusa

Plan 2026. Rosja nadal wierzy w zwycięstwo

Od rozpoczęcia rosyjskiej inwazji na Ukrainę minęły już dwa lata, a Rosja nadal nie zrealizowała swoich strategicznych celów. Mimo to Kreml z coraz większym optymizmem patrzy na sytuację na Ukraine i zdaje się być przekonany, że podporządkowanie sobie Kijowa jest już tylko kwestią czasu.

Powodów takiego myślenia na Kremlu jest kilka. Przede wszystkim po porażce ofensywy na Zaporożu, Ukraina straciła inicjatywę strategiczną, a jej szanse na odbicie okupowanych terytoriów wydają się iluzoryczne. Ponadto Kijów zmaga się z coraz większymi brakami materiałowymi, co spowodowane jest zmniejszoną pomocą wojskową ze strony Zachodu. Co gorsza nad Ukrainą wisi widmo powrotu do władzy Donalda Trumpa, który wielokrotnie krytykował amerykańskie wsparcie dla Ukrainy.

Tymczasem Rosja przygotowuje się do długiej wojny. Kolejne tysiące Rosjan zasilają szeregi armii walczącej na Ukrainie, a rosyjski przemysł został przestawiony na stopę wojenną. Rosyjską agresję wspiera także pomoc gospodarczo-militarna z Chin, Iranu i Korei Północnej. Rosyjska gospodarka - o ile ucierpiała z powodu sankcji - o tyle okazała się dużo wytrzymalsza niż początkowo zakładano. Putinowski system władzy - mimo początkowych perturbacji - także nie uległ załamaniu i nadal jest w stanie utrzymać rosyjskie społeczeństwo w ryzach.

Pojawia się zatem pytanie. Czy optymizm z jakim Kreml patrzy w przyszłość jest uzasadniony? Czy czarny scenariusz, w którym Rosja wygrywa wojnę na Ukrainie może się zmaterializować? A może to wszystko jest tylko zakrojoną na szeroką skalę akcją dezinformacyjną, a Ukraina nadal ma duże szanse na odparcie rosyjskiej agresji?

Zapraszam na pierwszy materiał z serii “Referat Wschód”.

https://youtu.be/it9Gnm9eGIk

#rosja #ukraina

Oś Oporu. Irańska sieć wpływów na Bliskim Wschodzie [YouTube]

Od tygodni czytamy o kolejnych atakach proirańskich bojówek na amerykańskie i izraelskie cele na Bliskim Wschodzie. Hezbollah prowadzi ostrzał północnego Izraela, irackie bojówki atakują amerykańskie bazy w Iraku, Syrii i Jordanii, a jemeńscy Houthi częściowo zablokowali strategiczną cieśninę Bab al Mandab, przez którą przepływa ok. 12% światowego handlu. Zbiorczo te proirańskie bojówki określa się mianem Osi Oporu. Jednak czym tak w zasadzie jest Oś Oporu? Czy to tylko chaotyczny zlepek bojówek skupionych wokół Teheranu czy może to coś więcej? Może Oś Oporu to - tak jak chcieliby niektórzy - element szerszego planu Islamskiej Republiki Iranu, który ma na celu załamanie potęgi USA na Bliskim Wschodzie i uczynienie Teheranu kluczowym graczem w regionie?

Przyjrzyjmy się zatem tej sprawie bliżej. Zapraszam na materiał o genezie Osi Oporu i jej obecnym znaczeniu w strategii Islamskiej Republiki Iranu

_Po dłuższej przerwie technicznej, wracam na YT. Materiał nie jest idealnie zmontowany, ale to mój pierwszy samodzielny materiał. Mam nadzieję, że w ramach upływu czasu, te materiały będą tylko lepsze. ᕦ(òóˇ)ᕤ PS Im dalej w materiale, tym mapy i animacje są lepsze. To wynika z tego, że dzisiejsze wideo potraktowałem jako "materiał do nauki", w którym chciałem przetestować różne style map, animacji itd. Kolejny materiał będzie już bardziej spójny pod względem wizualnym. Zostawcie suba i widzimy się niedługo! ( ͡° ͜ʖ ͡°)_

https://youtu.be/uyuuVZCmDXM

#iran #bliskiwschod #izrael #irak #syria #jemen #lagunacontent #geopolityka

Czy USA bezwarunkowo popiera Izrael? Amerykańskie spojrzenie na konflikt w Gazie

Po ataku Hamasu, administracja prezydenta Joe Bidena zadeklarowała pełne poparcie dla Izraela. Na Bliski Wschód skierowano dwa amerykańskie lotniskowce, które mają odstraszyć Hezbollah oraz inne proirańskie bojówki przed dołączeniem do wojny z Izraelem. 18 października prezydent Biden osobiście odwiedził Izrael, obiecując pomoc finansową oraz wojskową.

Na pierwszy rzut oka może wydawać się, że administracja Bidena bezwarunkowo popiera Izrael i plany ofensywy lądowej w głąb Strefy Gazy - nawet jeśli miałoby to doprowadzić do szerszej, regionalnej konfrontacji z Iranem.

Faktyczna polityka Bidena jest jednak dużo bardziej zniuansowana i nastawiona nie na konfrontację z Iranem, lecz na jej uniknięcie.

Zapraszam na materiał wideo.

https://youtu.be/aPlvZTr147s

Dla tradycjonalistów jest też wersja tekstowa.

PS Nie wrzucałem tego na wykop, ale - jeśli ktoś byłby zainteresowany - to tutaj jest mój komentarz do ostatniego przemówienia Nasrallaha Część osób oczywiście powie, że to przemówienie było "kapiszonem", ale imho szef Hezbollahu bardzo dobrze wyłożył to jak frakcja proirańska postrzega obecny kryzys.

#izrael #iran #usa #palestyna

Wraca temat transferu irańskich pocisków balistycznych do Rosji

Temat ten był już wielokrotnie poruszany w ostatnich miesiącach. Teraz wraca jak bumerang. Widzę, że cieszy się też popularnością w "polskich internetach", ale mało osób zdaje sobie sprawę z tego dlaczego - tak naprawdę - ten temat wrócił.

Żeby zrozumieć lepiej całą sytuację musimy cofnąć się do 2015 r., gdy zawierano porozumienie nuklearne z Iranem (JCPOA). To porozumienie zostało poparte Rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2231.

Na podstawie JCPOA i Rezolucji 2231 zniesiono z Iranu większość sankcji, ale nie wszystkie. I tak np. Rezolucja 2231 zakazuje Iranowi - na okres 8 lat - eksportu rakiet balistycznych. Tak się składa, że ten zakaz wygasa za kilkanaście dni, dokładnie 18 października 2023 r.

Dlatego temat dostaw rakiet balistycznych wrócił teraz jak bumerang. Zwłaszcza, że sami Irańczycy bezpośrednio powiązali sprawę wygaśnięcia Rezolucji 2231 z dostawami pocisków balistycznych do Rosji.

Na początku września, irański minister obrony, gen. Mohammad-Reza Asztiani, wprost stwierdził, że po wygaśnięciu Rezolucji 2231, Iran jest gotów nawiązać współpracę w zakresie pocisków balistycznych ze wszystkimi przyjaznymi państwami. Gdy 2 tygodnie później, do Iranu przyleciał minister Szojgu i spotkał się z Asztianim, rozmawiano właśnie o kwestii wygaśnięcia Rezolucji 2231 i nowych możliwościach jakie otworzy to dla współpracy wojskowej Rosja-Iran (a mówiąc wprost, rozmawiano na temat dostaw pocisków balistycznych).

Sprawa Rezolucji 2231 jest o tyle ciekawa, że USA/UK/FR/Ukraina twierdzą, że same dostawy irańskich dronów do Rosji stanowią naruszenie tej rezolucji. Rezolucja 2231 odnosi się bowiem nie tylko do pocisków balistycznych, ale też do innych "systemów", które zdefiniowane zostały szeroko jako takie, które "mogłyby przyczynić się do rozwoju/stworzenia systemu zdolnego do przenoszenia ładunku nuklearnego".

Transfer irańskich dronów nie stanowi zatem naruszenia Rezolucji. Bo i jak powiązać Shaheda 136 z programem nuklearnym? Swoją drogą to ambasador Iranu przy ONZ przedstawił Sekretarzowi Generalnemu ONZ bardzo merytoryczną odpowiedź w tym zakresie.

Do brzegu: Moim zdaniem prawdopodobieństwo dostawy irańskich pocisków balistycznych do Rosji bardzo wzrośnie po 18 października. Amerykanie i kraje Europy Zachodniej, robią jednak wszystko co możliwe, aby odwieść Irańczyków od takiego transferu:

- Wielka Brytania, Niemcy i Francja (jedni z sygnatariuszy JCPOA) stwierdzili, że mimo wygaśnięcia Rezolucji 2231, utrzymają (na poziomie swoich krajów) sankcje dotyczące irańskich pocisków balistycznych. Ruch Europejczyków to głównie PR a nie realna groźba, bo już w 2019 Europejczycy pokazali, że w sprawie reaktywacji JCPOA nie mają żadnej sprawczości;

- Amerykanie, przeprowadzając ostatnio wymianę jeńców z Irańczykami, zgodzili się na transfer 6 mld $ (sic!) należących do Iranu na specjalne konto w Katarze. Dotychczas te pieniądze były "zamrożone" w Korei Południowej. Irańczycy co prawda nie będą mogli ich "zabrać do domu", ale mogą kupować za te pieniądze (za pośrednictwem Kataru) towary nieobjęte sankcjami (np. lekarstwa).

Być może, ten transfer 6 mld dolarów ma działać jako swoista "marchewka" dla Teheranu, Amerykanie - nieoficjalnymi kanałami - mogą dawać Teheranowi znać, że takich "marchewek" może być więcej (o ile Teheran nie będzie sprzedawał pocisków balistycznych do Rosji).

Czy to jednak wystarczy? Szczerze wątpię. Doszliśmy bowiem do sytuacji, którą ładnie ujął ostatnio @Przybyszewski_L: "Na Iran nie działa już ani prośba, ani groźba"

Jeśli chcecie być na bieżąco z moimi tekstami, to zachęcam do zapisu do darmowego newslettera.

#rosja #ukraina #iran #wojna #ukrainanafroncie #gruparatowaniapoziomu #geopolityka #lagunacontent - autorski tag

Rosjanie chcą wybudować ok. 250 km linii kolejowych na okupowanym Zaporożu

Rosjanie rozpoczęli prace przy budowie bezpośredniego połączenia kolejowego między Mariupolem a Rosją.

Obecnie takiego bezpośredniego połączenia z Rosją nie ma, a wszystkie pociągi, które zmierzają z Rostowa na Zaporoże muszą iść przez Krym. W efekcie rosyjska logistyka na Zaporożu jest bardzo krucha, a jej "najdelikatniejszym" punktem jest most krymski - jeśli zostałby on wyłączony z użytku, to pociągi na Zaporoże by już nie pojechały.

Rosjanie chcą ubezpieczyć się przed takim scenariuszem i dlatego rozpoczęli zakrojoną na szeroką skalę budowę linii kolejowych. Według Ukraińców celem Rosjan jest zbudowanie połączenia Rostów-Melitopol-Berdiańsk-Mariupol. Póki co zdjęcia potwierdzają, że prace ruszyły na odcinku między Mariupolem a Rostowem (zaznaczyłem niebiesko-czerwoną linią).

Rosjanie podjęli się ambitnego zadania. Żeby zrealizować bowiem projekt połączenia Rostowa z Melitopolem muszą położyć:
- 50 km linii kolejowej między Rostowem a Mariupolem;
- 80 km linii kolejowej między Mariupolem a Berdiańskiem;
- 105 km linii kolejowej między Berdiańskiem a Melitopolem.

Podane przeze mnie wartości są minimalne i zakładają, że linia kolejowa będzie przebiegała wzdłuż głównych dróg. W praktyce - z powodu ukształtowania terenu - może się okazać, że będzie trzeba położyć jeszcze więcej torów.

Ciężko powiedzieć ile czasu zajmie Rosjanom realizacja tego projektu. W rosyjskich siłach zbrojnych istnieją tzw. Wojska Kolejowe, które liczą ok. 30 tysięcy żołnierzy. Sprzęt i ludzi Rosjanie zatem mają. Mówimy jednak o budowie w warunkach wojennych.

Można zastanawiać się czy decyzja o rozbudowie sieci kolejowej na Zaporożu nie następuje zbyt późno. Moim zdaniem warto jednak zwrócić uwagę na coś zupełnie innego.

Budowa linii kolejowej wskazuje, że Rosjanie szykują się do długiej obrony Zaporoża (oczywiste) i - zdaniem ich dowództwa - czas działa na korzyść Rosji (nieoczywiste).

Od czasu rozpoczęcia ofensywy na Zaporożu, Ukraińcy odnotowali pewne postępy, ale są one bardzo wolne oraz okupione wysokimi stratami. Moim zdaniem płk. Lewandowski słusznie nazywa obecne działania Ukraińców na Zaporożu "szturmem kropelkowym".

Jest tak, bo Rosjanie bardzo dobrze przygotowali się do obrony Zaporoża. Rosjanie jednak wiedzą, że nie można spocząć na laurach. Do zimy, Ukraińcy nie odniosą większych sukcesów na Zaporożu. W przyszłym roku należy się jednak spodziewać kolejnych ukraińskich operacji na Zaporożu. Rosjanie zdają sobie z tego sprawę i już teraz przygotowują się do przyszłorocznej "dogrywki".

Strategia Rosjan jest bardzo prosta. Spowalnianie operacji przeciwnika i wykrwawianie jego wojsk - tak, aby ostatecznie Kijów uznał, że dalsze ataki na Zaporożu nie mają sensu (a jednocześnie, żeby Zachód doszedł do wniosku, że militarne zwycięstwo nad Rosją nie jest możliwe).

Linia kolejowa Rostów-Melitopol idealnie wpisuje się tę rosyjską strategię. Wkrótce pewnie zobaczymy też budowę kolejnych linii rosyjskich umocnień na okupowanym Zaporożu.

Na koniec polecam materiał wideo jaki z Hubertem Walasem zrealizowałem w lipcu na temat rosyjskiej logistyki na Zaporożu (link w komentarzu). Bardzo ważny, a niestety często pomijany temat. Tymczasem to właśnie logistyka jest kluczem do zwycięstwa na Zaporożu.

#rosja #ukraina #gruparatowaniapoziomu #wojna #lagunacontent

26 lipca 1956 r. Prezydent Naser ogłosił nacjonalizację Kanału Sueskiego

24 października 1956 - Francja, Wielka Brytania oraz Izrael podpisują w Sevres tajne porozumienie. Zgodnie z nim, Izrael ma zaatakować Egipt, a Francja i Wielka Brytania mają wystąpić jako siły rozjemcze i przejąć kontrolę nad Kanałem Sueskim.

29 października 1956 - Izrael napada na Egipt (Operacja Kadesz)

Następnego dnia Francja i Wielka Brytania przedstawiają Egiptowi i Izraelowi ultimatum, które Kair odrzuca.

31 października rozpoczyna się Operacja Muszkieter. Najpierw połączone siły brytyjsko-francuskie atakują egipskie bazy powietrzne, niszcząc większość egipskiego lotnictwa. 5 listopada brytyjscy i francuscy spadochroniarze lądują nad Kanałem Sueskim, a kolejnego dnia dołączają do nich siły desantujące się z morza.

Operacja Muszkieter jest pełnym militarnym zwycięstwem, ale politycznie Paryż i Londyn jest już skończony.

ZSRR i USA naciskają na zakończenie walk. Prezydent Eisenhower grozi Brytyjczykom, że sprzeda amerykańskie rezerwy funta szterlinga, co doprowadziłoby brytyjską gospodarkę do upadku.

Londyn i Paryż ulegają presji. Już 6 listopada 1956 r. działa milkną i podpisane zostaje zawieszenie broni. W grudniu ostatni brytyjscy i francuscy żołnierze opuszczą Kanał Sueski.

Kryzys z 1956 r. dobitnie pokazał, że czas starych imperiów kolonialnych na Bliskim Wschodzie już minął. Amerykanie upokorzyli Europejczyków i wskazali im ich miejsce w szeregu.

Taka krótka ciekawostka, bo akurat natknąłem się dzisiaj na plakat propagandowy z czasu kryzysu sueskiego (wrzucam poniżej). ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#bliskiwschod #egipt #lagunacontent #historiajednejfotografii #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent

Porozumienie z Oslo

13 września 1993 r. - przewodniczący Organizacji Wyzwolenia Palestyny, Jasir Arafat, oraz premier Izraela, Icchak Rabin, podpisali w Waszyngtonie tzw. porozumienie z Oslo (rozmowy prowadzono w stolicy Norwegii)

Porozumienie z 1993 r. pozwoliło na powstanie Autonomii Palestyńskiej i dało szansę na trwałe rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego.
Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) uznała państwo Izrael, a Izrael uznał legitymację OWP do reprezentowania narodu palestyńskiego.

W 1994 r. przewodniczący Arafat, premier Rabin oraz Szimon Peres (szef MSZ-u Izraela) otrzymali wspólnie pokojową nagrodę Nobla.

28 września 1995 r. podpisano drugie porozumienie z Oslo, które podzieliło terytorium Zachodniego Brzegu na obszary A, B i C, zakładając stopniowe przekazywanie władzy na tych terenach Palestyńczykom. Ta decyzja premiera Rabina została mocno skrytykowana przez środowiska prawicowe w Izraelu, które oskarżyły premiera o zdradę.

Efekty nagonki wymierzonej w Rabina okazały się tragiczne. 4 listopada 1995 r. premier Rabin został zastrzelony przez żydowskiego ekstremistę, 26-letniego Jigala Amira.

Wkrótce izraelsko-palestyński proces pokojowy zaczął stopniowo wytracać tempo, a ostatecznie się załamał.

#bliskiwschod #lagunacontent #historiajednejfotografii #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent

11 września 2001 r. - jak kłamstwa CIA doprowadziły do zamachu na World Trade Center?

/Bez żółtych napisów/

Nasza historia zaczyna się 12 października 2000 r. w porcie w Adenie (Jemen). To właśnie tego dnia - wyładowana ładunkami wybuchowymi - motorówka uderzyła w kadłub niszczyciela USS Cole.

W zamachu - za którym stała Al Kaida - zginęło 17 amerykańskich marynarzy. Śledztwo w sprawie zamachu miało przeprowadzić FBI.

Głównym śledczym w sprawie zamachu na USS Cole, został 29-letni wówczas Ali Soufan - jeden z nielicznych agentów FBI, który biegle władał językiem arabskim (Soufan urodził się w Libanie, jego rodzina wyemigrowała do USA w latach 80.).

W Jemenie, Soufan przesłuchał m.in. dwóch członków Al Kaidy. Obaj z nich wspominali o mężczyźnie zwanym "Khalladem", który miał być mózgiem całej operacji. To zainteresowało Soufana, bo już wcześniej słyszał o bojowniku Al Kaidy, który posługiwał się takim pseudonimem.

Soufan zaczął drążyć temat. Okazało się, że jeden z przesłuchiwanych - na kilka miesięcy przed zamachem na USS Cole - dostarczył Khalladowi 36 tysięcy dolarów do Bangkoku (Tajlandia).

Sprawa zaczęła się robić coraz dziwniejsza. Dlaczego Al Kaida miałaby wysyłać gotówkę do Bangkoku, skoro planowała zamach w Jemenie? Soufan postanowił poprosić CIA o pomoc.

Soufan zapytał CIA o to czy wiedzą coś na temat planów Al Kaidy w południowo-wschodniej Azji lub czy dysponują informacjami na temat tajemniczego "Khallada". Odpowiedź CIA była jednak negatywna, poinformowali FBI że nie wiedza nic na ten temat.

CIA kłamało.

Od 1998 r. CIA monitorowało telefon niejakiego Ahmada al Hady, który służył jako swoista centrala telefoniczna dla bojowników Al Kaidy. W 1999 r. - podsłuchując telefon Hady - CIA dowiedziało się, że Al Kaida planuje zorganizować spotkanie w Kuala Lumpur (Malezja).

Podsłuchując rozmowy, CIA poznało także tożsamość dwóch innych członków Al Kaidy: Khaleda al Mihdara i Nawafa al Hazmiego (obaj byli obywatelami Arabii Saudyjskiej).

Dzięki informacjom udostępnionym przez Saudów, agenci CIA włamali się do pokoju hotelowego Midhara w Dubaju i skopiowali jego paszport. Ku ich zaskoczeniu, okazało się że Midhar posiada amerykańską wizę.

CIA powinno przekazać tę informację niezwłocznie do FBI (aby anulować jego wizę). CIA nigdy jednak tego nie zrobiło.

Wiedząc o planowanym spotkaniu Al Kaidy w Kuala Lumpur, CIA poprosiło malezyjskie władze o inwigilację. Malezyjczycy nie założyli podsłuchu, ale wykonali kilka dobrych zdjęć uczestników spotkania. Oprócz Midhara i Hazmiego, w Kuala Lumpur pojawił się także wspomniany kjuż Khallad, powiązany z zamachem na USS Cole.

Od teraz CIA miało ich wszystkich na wyciągnięcie ręki. W marcu 2000 r. CIA dowiedziało się, że Nawaf al Hazmi przybył do USA (razem z nim przyleciał Khaled al Mihdar).

Ponownie, CIA nie poinformowało FBI że dwóch bojowników Al Kaidy znalazło się na amerykańskiej ziemi. Dlaczego? Teorie są różne. Według tej najbardziej prawdopodobnej, CIA obawiało się, że FBI od razu aresztuje obu dżihadystów i przejmie kontrolę nad śledztwem.

W lipcu 2001 r. odbyło się spotkanie między FBI a CIA, podczas którego agentom FBI pokazano niektóre zdjęcia ze spotkania w Kuala Lumpur. CIA nie podzieliło się jednak najważniejszym zdjęciem - fotografią, na której widoczny był Khallad (poszukiwany przez FBI w związku z zamachem na USS Cole).

Gdyby FBI otrzymało to zdjęcie, to od razu przejęłoby całość dokumentacji związanej ze spotkaniem w Kuala Lumpur i dowiedziałoby się, że Hazmi i Midhar przebywają już na terenie USA. To był ostatni moment, aby zapobiec zamachom z 11 września.

Im dalej badamy tę sprawę, tym robi się jeszcze absurdalniej. Latem 2001 r., Midhar opuszcza USA, leci do Jemenu, a potem do Arabii Saudyjskiej. Tam wyrabia sobie nową wizę i wraca do USA. CIA wie o tym, ale znowu nie przekazuje tej informacji do FBI.

Ta niechęć CIA do dzielenia się informacjami wywiadowczymi będzie miała fatalne konsekwencje.

Hazmi i Midhar byli zaangażowani w zamachy z 11 września. To oni stali za porwaniem samolotu American Airlines (lot nr 77), który rozbili o Pentagon.

Dopiero w raporcie komisji 11 września ujawniono, że CIA - mimo obowiązku - nie podzieliło się kluczowymi informacjami z FBI. Co jeszcze bardziej rażące, część agentów CIA (w tym sam szef CIA George Tenet) próbowała zwodzić komisję, aby zatuszować swoją niekompetencję.

Dopiero po zamachach z 11 września gruntownie zreformowano przepływ informacji między amerykańskimi agencjami, tak aby podobna sytuacja już nigdy się nie powtórzyła.

Na koniec los dwóch agentów FBI:

Ali Soufan - odpowiedzialny za śledztwo FBI w sprawie zamachu na USS Cole, odszedł z Agencji w 2005 r. Później wielokrotnie krytykował CIA za ukrywanie informacji na temat zamachowców.

Bezpośrednim przełożonym Soufana w FBI był John O'Neill. Od lat 90. O'Neill pozostawał w stanie permanentnego konfliktu z CIA. W sierpniu 2001 r. O'Neill odszedł z FBI i został szefem ochrony World Trade Center. O'Neill zginął w zamachach z 11 września.

#bliskiwschod #lagunacontent #historiajednejfotografii #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent

Powstanie i upadek imperium Prigożyna

23 sierpnia, rosyjskie ministerstwo ds. nadzwyczajnych poinformowało o katastrofie samolotu Embraer, który rozbił się na terenie obwodu twerskiego. Według oficjalnego komunikatu, nikt z załogi, ani pasażerów, nie przeżył katastrofy. Wśród zabitych znalazł się Jewgienij Prigożyn, szef Grupy Wagnera.

Do katastrofy doszło dokładnie 2 miesiące od buntu Prigożyna i jego słynnego marszu na Moskwę. Ta zbieżność dat wydaje się nieprzypadkowa.

Śmierć Prigożyna rodzi wiele pytań. Przede wszystkim co z przyszłością Grupy Wagnera? Czy ta prywatna armia zostanie całkowicie rozwiązana, czy może jednak ponownie zobaczymy ją walczącą na Ukrainie? A co z działalnością Wagnera w Afryce, gdzie ludzie Prigożyna zabezpieczyli wiele intratnych kontraktów?

Zapraszam na nowy materiał wideo, już na YT. Trzymaj rękę na Pulsie i zostaw nam suba! 😉

PS Chętnie usłyszę Wasze opinie na temat materiału. Wydaje mi się, że akcentowanie jest całkiem niezłe, ale mówię zbyt wolno. Postaram się to poprawić przy kolejnych materiałach. Jeśli dla Was też będzie za wolno, to dajcie szybkość na 1,25x 😉

PS 2 Czy Hejto ma jakąś apkę? Fajnie jakby powiadomienia przychodziły bezpośrednio na telefon.

https://youtu.be/nwLO-UHK1mw

Panie Laguna, nie ładnie tak nie wrzucać na hejto tego co wrzucasz na wykop.

Więc tak, ukradłem i wkleiłem tutaj a na przyszłość lepiej pilnuj i wrzucaj swój kontent też tutaj, bo zapotrzebowanie na zacny kontent jest wielkie.

Wpis z 24.08.2023r

"Ukraińska kontrofensywa może jeszcze zaskoczyć krytyków"

Na łamach Washington Post ukazał się ciekawy tekst, autorstwa gen. Petraeus'a oraz Frederick'a Kagan'a poświęcony ukraińskim operacjom na Zaporożu. Poniżej kluczowe fragmenty.

1. Wojna nie przebiega w sposób liniowy. Dlatego przesadny pesymizm - z powodu wolnych postępów Ukraińców - nie jest wskazany.

2. To nie koniec ukraińskiej operacji na Zaporożu, lecz dopiero jej początek. Ukraińska operacja trwa od 10 tygodni, ale potrwa jeszcze co najmniej 4 miesiące dłużej.

3. Ukraińskie działania prowadzone są według zasady "zagłódź, rozciągnij, uderz". Ukraińcy rozciągają rosyjskie siły uderzając w kilku punktach porozrzucanych po całej szerokości frontu, stale uderzają w rosyjskie zaplecze i utrzymują "presję", licząc że w końcu rosyjska obrona "pęknie", a powstały wyłom będzie można wykorzystać dzięki szybkiemu zaangażowaniu ukraińskich rezerw.

4. Aspiracyjna teoria zwycięstwa nie jest gwarancją sukcesu. Rosjanie dostosowali się do realiów tej fazy wojny. Mimo, że Rosjanie nadal zmagają się z różnymi wyzwaniami, to głupotą byłoby lekceważenie ich. Tak samo głupie byłoby także jednak lekceważenie letniej ukraińskiej kontrofensywy.

5. Cytat: "Zachodni obserwatorzy, którzy śledzą wojnę na Ukrainie, powinni pamiętać o szerszej perspektywie. Decydenci polityczni nie powinni załamywać rąk i narzekać że kontrofensywa nie przyniosła szybkich korzyści. To będzie długa wojna i potrzebujemy zwycięstwa Ukrainy".

6. Ukraina potrzebuje uzbrojenia pozwalającego na precyzyjne uderzenia daleko od linii frontu jak np. ATACMS. Potrzeba też większej ilości amunicji, aby podtrzymać tempo ofensywy. Ukraina potrzebuje też przyspieszenia dostaw F-16. Cytat: "Prawdę mówiąc, Ukraina potrzebowała tych zdolności [red. dostaw] wiele miesięcy temu".

7. Cytat: "Dostarczenie przez Stany Zjednoczone ponad 44 miliardów dolarów w postaci broni, amunicji i pomocy było imponujące. Ale musimy zrobić więcej i musimy to zrobić z większym poczuciem pilności. Czas na działanie jest teraz".

--------------------

Komentarz

Przeczytałem ten tekst głównie ze względu na jego autorów.

Gen. Petraeus to były dowódca sił koalicji w Iraku oraz Afganistanie oraz były szef CIA. Prawdopodobnie jeden z bardziej znanych i szanowanych amerykańskich wojskowych (głównie za dowodzenie siłami USA w czasie tzw. surge w Iraku w 2007 r., gdy administracja Busha znacznie wzmocniła kontyngent wojskowy, stabilizując sytuację w Iraku).

Natomiast Frederick Kagan to były wykładowca West Point, jeden z pomysłodawców surge i były doradca Petraeus'a w Iraku.

Tekst, który panowanie Petraeus i Kagan wspólnie opublikowali jest nieco tendencyjny. Za dużo w nim odwołań do inwazji na Iraku (podczas której jak sami zauważają sytuacja była zgoła inna, bo USA dysponowało totalną dominacją w powietrzu nad armią Saddama).

Moim zdaniem, ten tekst nie ma jednak na celu wyjaśniania zawiłości walk na Zaporożu. To jest tekst skierowany głównie do decydentów w USA i Europie Zachodniej, który ma wpłynąć na ich decyzje polityczne względem Ukrainy. Nazwiska Petraeus'a i Kagana mają natomiast przyciągnąć uwagę polityków. Samo przesłanie tekstu jest dość oczywiste. To będzie długa wojna (patrz pkt 5) i jeśli Ukraina ma wygrać, to potrzebuje większej pomocy wojskowej (pkt 6) i to szybko (pkt 7).

Generalnie Petraeus i Kagan tym tekstem na nowo wynajdują koło - nic nowego, ani ciekawego nie napisali. Chodzi jednak o sam fakt, że to oni - Petraeus i Kagan - podpisali się pod tym tekstem (zwłaszcza Petraeus, wokół którego nadal istnieje pewien "kult", związany z wojną w Iraku). To wszystko ma wpłynąć na decyzje polityków. Jaki będzie tego skutek? Zobaczymy

Poniżej link do całego tekstu.
https://www.washingtonpost.com/opinions/2023/08/24/ukraine-counteroffensive-victory-breakout/

_______________

Info wrzucam na:
- stronę Facebook Puls Lewantu - https://www.facebook.com/PulsLewantu
- Twittera - https://twitter.com/PulsLewantu
- stronę internetową - https://pulslewantu.pl/
- #lagunacontent

Założyłem newsletter na substacku. Jeśli chcecie być na bieżąco i dostawać powiadomienie o moich nowych tekstach, to zachęcam do zasubskrybowania - https://tomaszrydelek.substack.com/ .

#geopolityka #gruparatowaniapoziomu #rosja #ukraina #lagunacontent #wojna

ECOWAS podjęło decyzję o mobilizacji wojsk w celu "przywrócenia porządku konstytucyjnego" w Nigrze.

Mówi się o 25 tysiącach żołnierzy.

PS W oświadczeniu ECOWAS nie pada słowo "interwencja". Imho ECOWAS nadal liczy, że puczyści się przestraszą i złożą broń gdy tylko siły ECOWAS pojawiają się na granicy. Wojna nerwów. ECOWAS postawiło się w ciężkiej sytuacji. Dając ultimatum na szali postawili swoją wiarygodność.

Jeśli chcecie zrozumieć co dzieje się w Nigrze, to zachęcam do obejrzenia mojego filmu o tym co tam się dzieje i jak wygląda regionalna układanka sił. KLIK

#afryka #geopolityka #gruparatowaniapoziomu #niger #rosja #francja #lagunacontent

Zamach stanu w Nigrze. Nowa wojna w Afryce?

Pod koniec lipca, w Nigrze doszło do wojskowego zamachu stanu. Zbuntowani oficerowie aresztowali prezydenta Bazouma, bliskiego sojusznika Francji. Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej potępiła zamach stanu i zagroziła puczystom interwencją wojskową. Jednak sąsiednie Mali oraz Burkina Faso zapowiedziały, że staną w obronie junty z Nigru. W sprawę szybko wmieszała się także Moskwa, a Jewgienij Prigożyn, zaproponował puczystom usługi najemników z Grupy Wagnera.

Czy Rosjanie stali za puczem? O co toczy się gra? Czy wkrótce w Afryce może wybuchnąć kolejna wojna?

Prezentuję Wam drugi materiał jaki udało mi się opublikować na YouTube. ( ͡° ͜ʖ ͡°) Imho jest progres w porównaniu z pierwszym. Trzeba jeszcze trochę popracować nad audio, ale myślę, że idziemy w dobrym kierunku. ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Cały materiał dostępny jest w formie wideo na YouTube: KLIK
A dla tradycjonalistów jest dostępna także wersja tekstowa na Blogu: KLIK

Jeśli spodobał Ci się materiał to "wykop" znalezisko. (｡◕‿‿◕｡) Tutaj link do znaleziska.

#afryka #geopolityka #gruparatowaniapoziomu #niger #rosja #francja #lagunacontent

W Nigrze doszło do wojskowego zamachu stanu. Kraje ECOWAS grożą puczystom interwencją zbrojną. Mali i Burkina Faso deklarują pomoc dla puczystów. Junta miała także nawiązać kontakt z Grupą Wagnera. Czy Moskwa stoi za zamachem stanu? O co toczy się gra?

Rosja wypowiada porozumienie zbożowe. W co gra Putin?

_17 lipca wygasła tzw. umowa zbożowa, która pozwalała na na bezpieczny eksport ukraińskiego zboża przez wybrane porty na Morzu Czarnym. Rosja nie zgodziła się na przedłużenie umowy i ogłosiła całkowitą blokadę ukraińskich portów. Kijów ostrzega, że działania Rosji mogą doprowadzić do światowej klęski głodu. W co grają Rosjanie? Co Moskwa chce uzyskać przez blokadę portów czarnomorskich? Jak odpowiedzą Turcy? Czy prezydent Erdogan zdecyduje się na konfrontację z Rosjanami?_

Miło mi poinformować, że od dzisiaj Puls Lewantu wypływa na “głębokie wody” serwisu YouTube. ( ͡° ͜ʖ ͡°) Namawialiście mnie i postanowiłem spróbować. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Na kanale będę poruszał głównie tematy związane z Bliskim Wschodem i Afryką Północną, ale będzie dużo Azji Centralnej i szeroko pojętej Rosji (stąd też i nazwa kanału to "Puls Lewantu/Puls Zagranicy". Czytelnicy Pulsu Zagranicy będą zatem także usatysfakcjonowani. (｡◕‿‿◕｡)

Nie oznacza to końca mojej współpracy z Hubertem Walasem z Good Times Bad Times. To właśnie Hubert (któremu jestem mega wdzięczny) skontaktował mnie z montażystą, który będzie współpracował ze mną przy tworzeniu tego kanału. (｡◕‿‿◕｡)W scenariuszach dla GTBT staram się wybierać tematy dla wszystkich osób interesujących się polityką międzynarodową. Natomiast na Pulsie Lewantu/Pulsie Zagranicy będę chciał poruszać bardziej niszowe (ale równie ciekawe) tematy - mam chociażby pomysł na wideo przedstawiające kulisy słynnego zamachu stanu z 1953 r. w Iranie czy materiał o tym jak Rosja wypchnęła Iran z Kaukazu w XIX w.

Docelowo będziemy prowadzić również drugi kanał - z tłumaczeniami wideo na angielski. Jednak on wystartuje pewnie z małym poślizgiem.

Pierwsze wideo możecie już obejrzeć: o tym dlaczego Rosja wypowiedziała porozumienie zbożowe, co na to Turcja i dlaczego nie umowa zbożowa pozostaje bezpośrednio związana z turecką zgodą na dołączenie Szwecji do NATO.

Trzymajcie rękę na Pulsie i zostawcie Lagunie suba! ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°)

https://youtu.be/D1vem4r4yMM

#rosja #ukraina #wojna #ukrainanafroncie #turcja #geopolityka #lagunacontent - autorski tag

Witam ( ͡°͜ʖ͡°)

Polecam się z nowym materiałem, który powstał we współpracy z Good Times Bad Times. Tym razem: "Irak. 20 lat po obaleniu Husajna". ( ͡°( ͡°͜ʖ( ͡°͜ʖ͡°)ʖ͡°) ͡°)

https://youtu.be/Ngkt3WIPfwI

#geopolityka #bliskiwschod #lagunacontent - autorski tag #irak #iran #gruparatowaniapoziomu