partykulaKompan

Każdy czasem popełnia błędy, a właśnie czasem wystarczy mały błąd, przeoczenie, zamyślenie, aby skutki były nieodwracalne i tragiczne. Do dziś pamiętam jak jechałam kiedyś z mamą wioskami (miałam około 10 lat, może trochę więcej, bo już siedziałam z przodu) i dojezdzalysmy do przejazdu kolejowego bez szlabanów, do którego też zbliżał się pociąg. A mama dalej jechała. W końcu powiedziałam, czy krzyknęłam "pociąg!" I wtedy mama ocknęła się z zamyślenia i dała po hamulcach. Po prostu na chwilę się zamyśliła, tam może rzadko coś jeździło i nie była dość czujna... Choć pociąg był duży, nieosłonięty i centralnie przed nami... Sama była przerażona, że gdybym ja nie zareagowała, to już by nas nie było...

Sama niestety wiem, że jak moja 4 latka w okresie buntu zacznie aferę, to naprawdę jest ciężko, a nie zawsze jest od razu miejsce, żeby się zatrzymać. Patrzysz na drogę, starasz się zachować czujność, ale jednak z tyłu masz krzyki, płacze, kopanie w fotel itp.. Albo wymioty- bo choroba lokomocyjna. Więc czasem podróż z dzieckiem naprawdę wymaga stalowych nerwów :face_with_peeking_eye:

@POMIDORES łooo, aż litr balsamu? Tak dużo żona się smaruje? Ten balsam fajny, polecam, aczkolwiek standardowa butelka to 236 ml 😁

Przykro się czyta te komentarze, jak wyzywacie rodziców od idiotów itd. bo robią coś inaczej niż Wy... A niby hejto takie lepsze, niż wykop... Chyba jednak nie :pensive:

Z mojej perspektywy "madki" to wolę jak ktoś odpisze, że nie wziął, bo przynajmniej wiem, że odczytano wiadomosc - przy ciszy nie wiadomo czy czyjeś dziecko wzięło, ale rodzic nie odczytał, czy może rzecz zaginęła gdzieś indziej niż w przedszkolu.

@konski nie, będę nadal szukać w przedszkolu. Jak odpisze to będę mieć potwierdzenie, że w przedszkolu nie ma, więc wyeliminuję jedno miejsce zagubienia - kwestia komfortu psychicznego. Piszę jak to wygląda z mojej perspektywy, może jestem inna niż Ty (i inni ludzie) i tego nie zrozumiesz, więc dlatego opisuję mój punkt widzenia. Dla mojego komfortu psychicznego, wyeliminowania w myślach możliwości (miejsc zagubienia rzeczy), wolę żeby odpisano mi, że ktoś nie ma. Jeden punkt "odhaczony" w głowie daje mi większy spokój, poczucie że posuwam się do przodu w poszukiwaniach. Może to tylko ja tak mam, a może nie. Dzwonić w nocy nie będę, to oczywiste.

@DexterFromLab wow, po prostu wow... Cenne spostrzeżenia

@mannoroth w sierpniu??

Patrząc tak realnie na treść, to ten Andrzej wcale tak źle nie ma - musi TYLKO wynieść śmieci i umyć naczynia (i to jeszcze kobieta musiała mu powiedzieć, że ma to zrobić, a nawet prosić, choć powinien sam z siebie dbać o porządek w domu) i odebrać dzieci. Szczerze mówiąc, to ja bardziej współczuję partnerce Andrzeja 🙂

Wydawnictwo Czarne to w ogóle ma top reportaże.

A u mnie tak 🙂 można się częstować

@starebabyjebacpradem nie do końca tak jest, jak na memie, bo dzieciaki nadal mają takie pomysły. Mieszkam blisko lasu i w tym lesie okoliczne dzieciaki pokopały sobie doły, porobiły "skocznie z desek" i podobne atrakcje do jazdy rowerami. Nawet pożyczałam im łopatę, żeby sobie porobili tor. Szkoda tylko, że jak skończyli się bawić to nie posprzątali po sobie i nie zakopali dołków (a ja nawet nie wiem z których domów to były dzieciaki). No i tak przez tygodnie lub miesiące wszyscy mieli na ścieżce leśnej taki ładny tor przeszkód do spacerów :face_with_rolling_eyes: bo tor zrobili sobie na samej ścieżce leśnej.

@Trypsyna
1. Harry Potter
2. "Małe życie" Yanagihary
3. Dzieci z Bullerbyn 😊

Edit: Chociaż pod 3 mogłaby być też seria Ani z Zielonego Wzgórza 😁 ale chyba jednak Dzieci top

@Shivaa ooo, przeminęło z wiatrem, chciałabym zapomnieć i przeczytać jeszcze raz... Chyba nawet ryczałam czytając

@entropy_ może to kwestia ilości przystanków po drodze - bo linia może prosta, ale jak co 10 km jest miejscowość, na której pociąg ma przystanek, to podróż znacząco się wydłuża