Wpis użytkownika PaczamTylko w Kawiarnia "Za Firewallem"

Życie wyrzuciło mnie wreszcie z tego biegu,

Z trasy, co los napisał mi moczem na śniegu,

Cel straciłem z oczu, pożera mnie bezradność ta,

Co gnoi mnie, zgniata. Nieosiągalna stała się meta.

Mam automat, więc nie wiem, na którym jadę biegu

ważne że dobrze driftuje się na parkingu, na śniegu

i tak raz po raz, moja fura asfalt tyłkiem zamiata

gdybym tylko wiedział, że w środku Lidla będzie meta

Do dilera pędzę w biegu

Po ostatnią torbę śniegu

Choć daremna to podnieta

Nie ma koki, będzie meta.

Wchodzę w zakręt na drugim biegu

Lecę bokiem, bo po śniegu

W spodniach twardo, jest podnieta

I spełnienie za znakiem meta

Trudno jest w tym życia biegu

Raz po piasku, raZ po śniegu.

Żywot minie jak kometa

Coraz bliżej jest ta meta

Całe życie pędem, w biegu.

Czy po błocie, czy też w śniegu.

Tak nakręca nas planeta.

Gdy umierasz - to jest meta.

Krótkie kroki stawiam w biegu

Niczym pingwin :penguin: drepczacy po śniegu

Dość nieciekawie wygląda trasa ta

Rozglądam się i nie widzę, gdzież meta