Wpis użytkownika rain w Hydepark

@rain Witaj w klubie, chodzę na tyle różnych grupowych aktywności od kilku lat i jeszcze nie wpadła mi "w oko" żadna taka konkretnie jebnięta Pani na punkcie sportu jak ja ,ale może kiedyś ^_^ Na siłę i z desperacją też niczego nie będę szukał, mam rodzinkę z Warszawy, która chciała się przeze mnie realizować (historycy sztuki, chcieliby by, bym łaził całymi dniami po muzeach i moje ciągłe szlajanie się kilometrami na rowerze uważają za totalne szaleństwo, skoro można przecież łatwo samochodem, a sport to dla "gawiedzi" i takie tam). Moje towarzystwo się wykruszyło, bo też siedzący i grający w gry, a ja od kilku lat sport wytrzymałościowy, jak się w weekend nie zmęczę to nie czuję frajdy z życia.

No i ta samotność czasem wraca, póki mam swoje grupki to jest ok, staram się przy urlopach poznawać kolejne fajne zakręcone sportowo osoby, może kiedyś, ale nic na siłę, już niektórzy "znajomi" ze studiów po rozwodach, nawet kilku 30-to latków odwiedzałem na pogrzebach 😒

Chciałbym, by za te 30 lat nie trzeba było w Polsce powoływać "Ministerstwa Samotności", ale jednak ewidentnie sprawy idą w tym kierunku.

Trzymaj się tam, ciężko znaleźć kogoś, kto jest równie szalony jak Ty, Ja itd itp, może się uda, ale moim, zdaniem nic na siłę i na pewno nie na zasadzie wszystko albo nic, o nie.

Zdrowia i udanych przygód z siłownią @rain :smiley:
\\o/

@rain trzeba zorganizowac #hejtopiwo :smiley:

@rain Nie wiem czy w takiej sytuacji dobrze robisz zamykając się na ludzi z internetu. Sporo ludzi tak zaczęło prawdziwą znajomość. Oczywiście trzeba uważać i otwierać się powoli ale jest to jakaś szansa.

@rain aaa rozpisałam się, ale chyba się nie dodało. Sama mam często podobne rozkminy, a dodatkowo x nawarstwiających się problemów zdrowotnych w ostatnim czasie, więc dopada człowieka przygnębienie, wiadomo, że życie we dwójkę jest łatwiejsze. Z drugiej str. patrzę na związki moich znajomych typu laska 10/10, a koleś ją zdradza i sobie myślę, że stworzenie jakiegoś naprawdę stabilnego związku w dzisiejszych czasach jest mega ciężkie. Każdy szuka co chwilę "czegoś lepszego", ludzie się nudzą, poddają przy jakichś często niewielkich problemach. Widziałam ostatnio taką starszą parkę u lekarza - pani pomagała się panu ubrać. Pomyślałam sobie, że ja czegoś takiego mieć nie będę, kogoś kto o mnie zadba itd., ale no właśnie... nie jestem jedyna, Ty nie jesteś jedyna - ludzi w podobnej sytuacji są setki. Standardowo mogę Ci powiedzieć "wyjdź do ludzi", ale ja jedyne trwałe znajomości w ostatnich latach to miałam z pracy, ale i one się z czasem wykruszają jak ktoś zaczyna żyć własnym życiem, zakłada rodzinę itd. Chyba jedyną radą jest znalezienie sobie jakiegoś hobby, ale takiego, które wymaga interakcji między ludźmi, albo zmiana pracy. Bez takich kroków to ciężko kogoś poznać.
A mamą się nie przejmuj, jej zachowanie nie jest do końca normalne i ona raczej nie wie, że cię krzywdzi faworyzowaniem drugiej córki. Myślę, że to jest coś o czym się w ogóle nie mówi - z tego co widzę to większość rodziców sobie wyobraża, że dziecko będzie taką ich małą kopią i przedłużeniem ich życia, a jak dziecko wychodzi inne niż sobie wyobrazili - ma inne gusta, nie idzie się dogadać to niestety wielu rodziców nie umie tego psychicznie ogarnąć, że dziecko jest osobną niezależną jednostką i nie będzie się dopasowywać pod Ciebie, nie będzie takie jak ty, nie będzie robić rzeczy, które mu nakażesz robić itd... Nic na to nie poradzisz, ale to nie jest twoja wina. Twoja mama zwyczajnie nie dojrzała do rodzicielstwa i się w tym nie odnalazła dobrze. Różne rzeczy się w życiu zawala, niektórzy zawalają rodzinę.
Tak czy inaczej życzę Ci powodzenia i żebyś kogoś wartościowego poznała.

@rain Współczuję, ale też rozumiem co czujesz. To nie jest prawda, że człowiek jest samowystarczalny i może żyć samotnie niczym na bezludnej wyspie. Tzn. może, ale co to za życie. Przynależność jest ważna, wsparcie bliskich osób też jest ważne. Niektórzy mają szczęście i dostają to od najbliższej rodziny - mają swoje "plemię", od którego mogą dostać wsparcie w każdej sytuacji, jednak większość z nas musi szukać tego plemienia "na zewnątrz" i to wcale nie jest łatwe. Ja w tamtym roku musiałam pożegnać parę moich znajomości, bo już za bardzo się rozjechaliśmy i to nie miało dłużej sensu. Ale szukam dalej. Być może będę szukać całe życie, ktoś będzie przychodził, inny odchodził, i tak będzie się kręcić - bo tak naprawdę nie ma nic stałego w życiu. Ale moim zdaniem warto i życzę Ci żebyś się nie poddawała w szukaniu swojego plemienia 😆 podobno kto szuka, ten znajdzie 🙂

Miałem te same przemyślenia dosłownie 20 minut temu. Ludzie wokół będą pi⁎⁎⁎⁎lić że trzeba sie czuć dobrze z samym sobą. Zamknij takiego w izolatce na kilka miesięcy, i zobacz jak sie wspaniale czuje z samym sobą.

@rain Wysyłam wirtualnego przytulasa i trzymam kciuki za zmianę tej sytuacji. Jednocześnie rozumiem Cię i współczuję - samotność to najgorsze z uczuć jakich doświadczam.

@rain a jesteś otwarta na nowe znajomości?

Od stycznia chodzę na „siłownię” bardziej to zajęcia z trenerem i trzaskanie ćwiczeń przez godzinę. Chyb wszyscy to 30+ i powoli widzę jak kiełkują tam znajomości. Może w tym kierunku spróbować

@rain ༼⁠ ⁠つ⁠ ⁠◕⁠‿⁠◕⁠ ⁠༽⁠つ

@rain przykro mi, że tak się czujesz i że dziś szczególnie dopadły Cię takie myśli. Wszyscy potrzebujemy mieć kogoś bliskiego i czuć się zrozumianym. Trzymam za Ciebie kciuki.

@rain chopa se jakiegoś przygruchaj. Samotność jest wujowa, ludzie mają swoje życia. Podziel się z kimś własnym, ten ktoś podzieli się z tobą.

Będzie 2x tyle problemów, nie będzie czasu na takie rozkminy

Rozważ związek, lub przyjaźń z kimś, albo Twoje fobie będą tylko rosły. Albo pi⁎⁎⁎ol to i skup się na sobie zamiast losowo liczyć na czyjąś uwagę.