Najgorzej traktowane dzieci na dawnej polskiej wsi. Chłopi nie mieli dla nich żadnych względów

Dzieci polskich chłopów w XIX wieku przyzwyczajone były do ciężkiego życia. Od najmłodszych lat musiały pomagać w gospodarstwie, niedojadały i nawet za najmniejsze występki czekały je surowe kary. Wśród małych mieszkańców wsi była jednak grupa, którą spotykał szczególnie tragiczny los.

Dziecku nieślubnemu nadają pospolicie pogardliwe przezwisko „bąka“, względnie „bącki“. Przezwiskiem tym prześladują je przy każdej sposobności, bez najmniejszej nieraz przyczyny, co wszakże nie przeszkadza, aby się z „bąkiem” bawiły dzieci zamożnych a porządnych gospodarzy.