#wojna

CD

Dlatego właśnie w styczniu 1961 r. zdecydowano o budowie samolotu myśliwsko-bombowego, zdolnego do poszukiwania takich mobilnych celów do atakowania bronią jądrową, w każdych warunkach atmosferycznych.

Jako serce nowego systemu nawigacyjno celowniczego "Puma", w Leningradzkim Naukowo-Produkcyjnym Zjednoczeniu „Elektroawtomatika” pod kierunkiem Wiktora I. Lanerdina opracowano cyfrowy komputer BCWS „Orbita-10”. Był to pierwszy pokładowy system cyfrowy. Integrował on informacje nawigacyjne i celownicze, dokonując niezbędnych obliczeń. Pracował albo na zakresie "nawigacja", albo "ataka", przełączany przyciskami w kabinie. Małogabarytowa Platforma Inercjalna MIS-P (znana również jako MIS-2) została opracowana przez Ramieńskie Biuro Konstrukcyjne Budowy Przyrządów (RPKB) w Ramienskoje pod Moskwą pod kierunkiem Sergieja S. Zielenkowa, był to pierwszy sowiecki bezwładnościowy system nawigacyjny. Do tego dochodził dopplerowski miernik prędkości i kąta znoszenia DISS-7, który powstał w KB Łucz w Rybinsku pod kierunkiem Wiktora J. Kołczinskiego. Początkowo, dla S-28, planowano zastosowanie stacji RSBN-2S "Swod", ale kiedy powstawał późniejszy T-6.1 zastosowano już RSBN-6s „Romb-1K” opracowany w WNIIRA (dawne NII-33) w Leningradzie pod kierunkiem Genadija A. Pachołkowa.

W części celowniczej system Puma zastosowano radar RPO „Orion-A” opracowany w Instytucie Naukowo-Badawczym Technik Radiowych (NIIRT), późniejszym NPO "Leniniec" w Leningradzie, pod kierunkiem Tymofieja N. Sokołowa. Ponieważ na S-28 (zmodyfikowanym Su-7) nie mieścił się on w nosie, to planowano umieścić stację w kontenerze pod kadłubem, co wraz z masą całej "Pumy" - ok. 1300 kg, kompletnie dyskwalifikowało instalację kompleksu na Su-7B. W końcu w 1962 r. ten projekt zarzucono.

Jednocześnie jednak zaczęto projektowanie nowego samolotu opartego nieco na powiększonej konstrukcji myśliwca Su-15 (T-58), czyli dolnopłata ze skrzydłem delta, z klasycznym usterzeniem, bocznymi chwytami powietrza, z kabiną pilota i nawigatora w układzie tandem. Samolot miał latać na dużych i średnich wysokościach z prędkościami naddźwiękowymi. Samolot nazwano Suchoj S-6 (nie mylić z drugowojennym Su-6). Napęd miały stanowić dwa silniki Tumansky R-21F-300 (zmodyfikowane R-11F-300) o ciągu 46,5 kN bez dopalania i 80,1 kN z dopalaniem podobne nieco do tych stosowanych na Su-15 (R-13F-300, ciąg z dopalaniem 70 kN).

Samolot jednak nie powstał, bowiem wystąpiły przede wszystkim potężne problemy z opracowaniem samego, zmodyfikowanego dla niego kompleksu nawigacyjno-celowniczego NPS "Puma-6". Mimo to w czerwcu 1963 r. OKB-51 otrzymało od wojska (WWS) wstępne wymagania taktyczno-techniczne (TTT) dla S-6. Jesienią 1963 r. powstała jego pełnowymiarowa makieta, która dokładnie odzwierciedlała planowany wygląd maszyny.

Jednak z początkiem 1964 zaczęła się dyskusja na temat dwóch kierunków:

1. jak poradzić sobie z nową OPL opartą na zestawy kierowanych rakiet przeciwlotniczych?

2. jak poradzić sobie z problemami atakowania i niszczenia stałych baz?

Dlatego oficjalnego zamówienia na samolot nadal nie było, więc prace nad S-6 nie mogły nabrać tempa. Zamiast tego znaleziono odpowiedzi na wspomniane pytania:

1. latać na skrajnie małej wysokości z dużymi prędkościami

2. wykorzystywać lotniska trawiaste (polowe) dzięki technikom skracaniu startu i lądowania.

Oficjalnie, po długich dyskusjach, pojawiło się zamówienie na samolot 27 października 1964 r. na posiedzeniu Prezydium Naukowo-Technicznej Rady GKAT ZSRR, przy czym GKAT to Państwowy Komitet Techniki Lotniczej ZSRR w latach 1957-1965 pełniącego funkcję Ministerstwa Przemysłu Lotniczego (MAP), przywróconego w 1965 r.

Wtedy zapadły ustalenia, by zbudować demonstratory technologii skróconego startu i lądowania samolotów bojowych (myśliwsko-bombowego - OKB-51 Suchoja i myśliwskiego OKB-155 Mikojana-Gurewicza). Tak narodziły się projekty T-58M (T-6) Suchoja i MiG-23PD (nie miał nic wspólnego z późniejszym MiG-23) powstały na bazie demonstratora MiG-21PD. Obie firmy podjęły też rywalizację przeciwko sobie, Mikojan przygotował projekt Je-155PD czyli uderzeniową odmianę MiG-25, a Suchoj prototyp T-58WD, czyli odmianę Su-15 o skróconym starcie i lądowaniu.

Ale to już inna historia w kolejnej części.

Na zdjęciach model i pełnowymiarowa makieta samolotu uderzeniowego Suchoj S-6 z 1963 r.

@100mph Wątpie że oni przestali dobrowolnie przeprowadzać te akcje przeciwo rafineriom. Trump zaczął zmuszać ich do tego i szantażować. Zresztą teraz jeszcze bardziej się obawiam co Trump wymyśli aby uwalić ukrainę.

@100mph @Javax on teraz w dupie jest bo wybory się zbliżają a jego elektorat trackerzy rolnicy itd źli że ceny oleju drogie.

Wiecie tego oleju co on mówił że wcale nie potrzebują z Iranu i mają wyjebane na ormuz, tego oleju.

@Opornik przecież Ormuz wgl nie ma znaczenia to przez wojnę na Ukrainie jest tak drogo bro zakończę ta wojnę w 24h

@100mph

Oni sie nigdy nie naucza, ze z ruskimi sie zadnych negocjacji nie prowadzi?

Oni to wiedzą, ale zignorowanie tego durnego malpiszona byłoby wodą na młyn dla środowisk prorosyjskich

@dez_ Niedawno gdzieś czytałem że w zeszłym roku Su-34 wyprodukowano ok. 16 sztuk, w tym nawet mniej a część idzie na eksport. Można więc założyć że w tym jednym ataku stracili tyle samolotów ile przemysł dostarczył do kacapskiej armii przez cały rok.

@Kronos czyli jednorazowo Ukraińcy uwalili niemal roczną produkcję wewnetrzna. według analiz Defence24.pl

• 2022 rok: ok. 10 maszyn

• 2023 rok: ok. 6 maszyn

• 2024–2025 rok: w granicach 10–14 maszyn rocznie (np. szacunki za 2025 rok mówią o ok. 14 dostarczonych egzemplarzach)

• 2026 rok: tempo dostaw w ciągu pierwszych miesięcy wskazuje na utrzymanie produkcji w przedziale kilkunastu sztuk rocznie

@666 złego rysujesz brzydką kredką a dobrego ładną.

@666 Kredki się wysypują z tornistra jak silniejszy zaatakuje

@666 to jest angielskie okreslenie ktore znaczy mniej wiecej "rozumiesz? Czy trzeba Ci to rozrysowac". Jest uwazane za obrazliwe ale mozna pojsc o krok dalej i nazwac kogos "crayon eater", jako synonim kogos opoznionego w rozwoju.

@666 no akurat tobie to nawet kredkami się nie przetłumaczy

@3t3r

nazwac kogos "crayon eater", jako synonim kogos opoznionego w rozwoju

Albo po prostu marine

@Felonious_Gru xD

@Kronos biala i czarna kredka? :grinning: podoba mi sie

@3t3r https://en.wikipedia.org/wiki/Crayon-eating_Marine_trope

Crayon-eating Marine tropeThe crayon-eating Marine is a humorous trope (or meme) associated with the United States Marine Corps, emerging online in the early 2010s. Playing off of a stereotype of Marines as unintelligent, the trope supposes that they frequently eat crayons and drink glue. In an instance of self-deprecating humor, the crayon-eater trope was popularized by Marines through social media and in Maximilian Uriarte's comic strip Terminal Lance. The joke's ubiquity has led to real-life humorous consumption of crayons and has been referenced by the Marine Corps itself in celebration of National Crayon Day. Multiple products have capitalized on the trend, including two lines of edible crayons created by Marine veterans and a coloring book by Uriarte. Origin and spread Interservice rivalries between the United States military branches include stereotypes about each branch. A common joke...Wikipedia

@666 tych złych się maluje na czerwono proste

@Trawienny trzeba być dobiłem zeby robic na tym stanowisku tweety ktore wyrwane z kontekstu wydają sie jednoznaczne. Jakby wrzucił swoje zdjęcie gdzie aktualnie stoi i widać ze to USA, to bym jeszcze zrozumial

@RedCrescent no to jak nie było podstaw, to czemu ich zatrzymali?

@dupalin no może dlatego że ktoś zebrał materiał dowodowy? 🤔 Nie, to pewnie nie to..

@RedCrescent W swoje ręce ich wezmę i w kolegów ręce wezmę. Zabiję w dwie godziny, bez listu do rodziny

@xniorvox nie wiem jak jest (dziś) w rosyjskim wojsku, ale jestem pewien, że 'piosenka trepa' pasuje w 90%.

@RedCrescent Na pewno pasuje "krótka nauka"