#necrobook

Meteoryt Orgueil spadł 14 maja 1864 roku w miejscowości Orgueil i stał się sensacją w XIX-wiecznej Francji. Niestety, wystawiony na działanie atmosfery ziemskiej rozpada się na gruboziarnisty, czarny piasek i w takiej postaci widziany jest w większości kolekcji. Ponieważ spadł około 50

Tytuł: Polarne królestwo słońca

Gatunek: Dokumentalny

Rok:2023

Film dokumentalny „Polarne królestwo Słońca” przedstawia niezwykłą historię regionów polarnych naszej planety, gdzie nachylenie osi Ziemi wynoszące 23,5 stopnia tworzy najbardziej ekstremalne warunki do życia. W produkcji szczegółowo wyjaśniono, jak pozycja Ziemi względem Słońca wpływa na powstanie pięciu głównych stref klimatycznych, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów polarnych.

Dostępny na VOD TVP:

https://vod.tvp.pl/filmy-dokumentalne,163/polarne-krolestwo-slonca,1848505

#necrobook #filmdokumentalny #regionypolarne #vodtvp

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam galas szypszyńca różanego, nie mogłam wyjść z podziwu. Kształtna, włochata kulka w kolorze jasnej miedzi, kołysząca się w takt podmuchów wiatru na wiotkiej gałązce dzikiej róży. Wtedy jeszcze nie miałam pojęcia, czym są galasy, więc

Tytuł: Fascynujące migracje

Gatunek: dokumentalny

Rok: 2018

Odcinki: 4

- Karlik większy

- Rusałka osetnik

- Kapturka

- Sokół skalny

Do obejrzenia na TVP VOD

https://vod.tvp.pl/seriale,18/fascynujace-migracje-odcinki,2039033/odcinek-1,S01E01,2039174

#serialdokumentalny #tvpvod #zwierzeta #migracje #necrobook

Jelonek rogacz (Lucanus cervus) to prawdziwy olbrzym, jeden z największych chrząszczy Europy. Najokazalsze samce osiągają długość ciała do 8 cm. Same rozrośnięte w imponujące „poroże" żuwaczki mogą mierzyć do 3,5 cm i stanowią aż połowę długości ciała samców. Samice są

Drozd śpiewak to ptak, którego dosyć łatwo możemy zaobserwować w lasach, parkach czy ogrodach. Posiada upierzenie w odcieniach brązu, z jasnym brzuchem o ciemnym nakrapianiu. Najczęściej widuje się go podczas żerowania na ziemi; przebiegającego sprawnie z miejsca na miejsce i

Gniewosz plamisty swe imię wywodzi od gniewu w czystej postaci. Schwytany, może bronić się kąsając. Klasyk polskiej herpetologii (nauki o płazach i gadach), profesor Włodzimierz Juszczyk, w Płazach i gadach krajowych, wspominał: Po schwytaniu go do ręki natychmiast i wielokrotnie kąsa

Jenot stał się stałym elementem naszej rodzimej fauny. W Polsce zaczął rozprzestrzeniać się w latach 50. XX wieku i szybko opanował niemal cały kraj. Należy jednak podkreślić, że w kontekście bioróżnorodności jego obecność jest wysoce niepożądana. „Egzotyczny” ssak stanowi

Jeleń olbrzymi (Megaloceros giganteus) zwany też łosiem irlandzkim (Irish elk), jest wymarłym gatunkiem z rodzaju Megaloceros i zarazem jednym z największych jeleni, jakie kiedykolwiek żyły na Ziemi. Wzrost w kłębie tego ogromnego zwierzęcia wynosił do 2,1 m a masa ciała wahała się w

Odmieniec jaskiniowy to jedno z najdziwniejszych zwierząt, jakie żyją na Ziemi. Występuje tylko w podziemnych wodach jaskiń na południu Europy. Nie cierpi ruchu, a na powierzchni może pojawić się jedynie przypadkiem. Kiedyś uważano, że z odmieńców wyrastają smoki. Odmieniec jaskiniowy

Niemal każdy opis jeziora Drawsko zawiera w sobie wzmiankę o występującym w nim reliktowym krabie. Pochodzić ma z epoki lodowcowej i zamieszkuje największe głębiny jeziora, miejsca, gdzie nie dociera światło, a temperatura nie zmienia się od dwunastu tysięcy lat. Podobno widziało go

Żmija nosoroga należy do węży, których lepiej nie drażnić. To właśnie ten gatunek jest uznawany za najjadowitszy w Europie. Jednym ukąszeniem może uśmiercić nawet dorosłego, zdrowego człowieka. Jak wygląda żmija nosoroga? Gdzie występuje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.

Borowiec olbrzymi okazał się osobliwością wśród europejskich nietoperzy. Jest nie tylko największy na kontynencie. Okazuje się też, że ma unikatowe zwyczaje, które czynią go maszyną do polowania zjadającą swoje ofiary w locie. Po latach badań naukowcy rozwikłali zagadkę

Miłośnikom obserwacji dzikiej przyrody w Polsce z pewnością nie są obce jaskinie i lasy na południu kraju, na Żywiecczyźnie i w Beskidzie Śląskim. W tamtym rejonie spotkać można nieduże latające ssaki - nocki orzęsione. Te pożyteczne nietoperze nie są groźne. Są pod ścisłą

Autor: Jean Giono

Tytuł: Huzar na dachu

Rok wydania: 1951

Ocena: 6/10

Staroć opowiadający o żołnierzu, który przybywa do Francji w czasie, kiedy szaleje tam epidemia cholery. Całość dzieje się w XIX wieku, a my towarzyszymy głównemu bohaterowi podczas podróży po pogrążonym w chaosie kraju.

Całkiem interesująca pozycja, przedstawienie choroby bardzo mi się podobało, było wyjątkowo mroczne, choć muszę przyznać, że autor zrobił z cholery potwora zabijającego właściwie każdego, kto na nią zachorował(a jeśli dobrze pamiętam, to bez leczenia umierało jakieś 50 procent chorych). Minusem jest długość książki, jest zbyt obszerna, a pozycja ta skupia się głównie na choróbsku licząc ponad 400 stron, przez co ma sporo niepotrzebnych dłużyzn.

Główny bohater ze swoimi zasadami średnio dał się lubić. Zbyt idealny, a jak wiadomo, ideały nie istnieją. Nierealnie empatyczny, szarmancki, pan perfekcyjny, niestety takie typy w książkach szalenie mnie wkurzają. O reszcie postaci się nie wypowiem, bo żadna nie zapadła mi w pamięć.

Werdykt: Niezła powieść, ale mogło być lepiej.

#necrobook #pseudorecenzja #huzarnadachu #jeangiono

Tytuł: Oszukać przeznaczenie: Więzy krwi

Premiera: 2025

Ocena: 4/10

Kolejny, tym razem już szósty, film z fabułką: hehe, śmierć chce mnie wykończyć. I tak wiadomo, że każdy ogląda to tylko po to, by zobaczyć, co też za tragiczny koniec scenarzyści wymyślili dla każdego z bohaterów tego wspaniałego dzieła. Przyznam, że nie widzę różnicy między tą i ostatnimi częściami cyklu: fabuła jest tak samo płytka, a śmierci równie absurdalne. Nie rozumiem zachwytów krytyków na takim filmwebie, dla mnie to czysta przeciętność i zdecydowanie nic nie wyróżnia tej części, aby stawiać ją nad poprzedniczkami.

Nadal drogowa jatka najlepszym fragmentem w całym cyklu. :heart_eyes:

#necrobook #pseudorecenzja #oszukacprzeznaczenie

Słowiańskie wierzenia o stworach wszelakich, bardzo luźny i krótki wpis.

Bogincorze to określenie na stwory mające być małżonkami bardziej znanych boginek. Wiara w te istoty pokutowała m.in. na terenie miejscowości Krauszów. Opowiadano, że ich głównym celem są mężczyźni, którzy wybrali się w drogę bez okrycia głowy. Taka osoba mogła zostać porwana w tany przez bogincorza, który bawił się ze swoją ofiarą tak długo, aż ta niemal wyzionęła ducha. Związek boginki i bogincorza obfitował w potomstwo. Dzieci były równie brzydkie jak ich matka, przedstawiano je z cieniutkimi rączkami, krzywymi nogami, wielkimi brzuchami i głowami. Podobno miały także krowie zęby. Były to stworki o wiecznie rozdartych gębach, które bez przerwy wyły o jedzenie. Potrafiły chodzić już od początku swojego żywota.

Siedlisko to rodzaj nocnej mary, zwykle niewidzialnej dla ludzkiego oka, wierzono, że może ona przybierać kształt kota albo też istoty z kocim łbem. Czasami widywano też ją pod postacią ptaka. Nawiedzała zarówno kobiety jak i mężczyzn, którym siadała na piersi odbierając dech. Ofiara w tym czasie czuła, jakby już za moment miał nastąpić jej zgon. Demon lubił szczególnie tych, którzy spali na wznak. Nie tylko podduszał, ale czasami także podgryzał pozostawiając na ciele ślady jak po ukąszeniach. Sposobem na siedlisko miało być poruszenie dużym palcem u nogi, bardzo pomocnym było też obrzucenie istoty przekleństwami.

Groniecniki(lub też mierniki) to dusze geometrów, którzy niesprawiedliwie wytyczali granice pól lub wsi. Dusze te miały pokutować właśnie na tych granicach, gdzie siedziały pod postacią człowieka bez głowy. Dusza taka próbowała naprawić wyrządzoną krzywdę poprzez wyznaczenie tym razem poprawnej granicy pomiędzy polami.

W okolicach Czarnego Dunajca miały pojawiać się duchy nazywane mamunami. Zwodziły one ludzi na manowce, nawet tych, którzy doskonale znali okolice, w które zdarzyło im się zawędrować. Osoba zwodzona przez mamuna potrafiła błądzić całymi godzinami, były jednak sposoby, by odpędzić złego ducha. Jednym z nich było przypomnienie sobie wigilii Bożego Narodzenia, a konkretnie momentu dzielenia się opłatkiem, to wystarczyło, by istota odeszła, a człowiek wrócił na właściwy szlak.

#necrobook #mitologiaslowianska #wierzeniaizwyczaje

Autor: Aleksander Mroczkowski

Tytuł/opis: Kaczki nad moczarami

Rok: 1923

#necrobook #malarstwo #kaczki #btaszki

Opis świstaka od zawsze sprawiał przyrodnikom kłopot, choć alpejskie gryzonie znano już od starożytności. Pliniusz pisał, że jest on wielkości łasicy. Gesner porównywał go do borsuka o zębach jak u zajęcy i myszy. Athanasius Kircher uznawał go za mieszańca borsuka i

Święta to magiczne chwile dla wielu. To czas obdarowywania bliskich prezentami, zwierząt, które w Wigilię przemawiają ludzkim głosem, ubierania choinki... A także czas, w którym można zostać zjedzonym przez ogromnego i upiornego kota… Przynajmniej według Islandczyków. Dziś chciałbym