#piorawieczne

Święta coraz bliżej, więc przybywam z drugą częścią serii.

_Najciekawsze (moim zdaniem) pióra wieczne do 500 złotych_

Dla tych którzy nie wiedzą o co cho - otwieram mój notes w którym zanotowałem wszystkie pióra, które mógłbym kiedyś kupić i wybieram kilka z tych, które z jakiegoś powodu uważam za najciekawsze (wygląd, detal, edycja specjalna etc.) Przypominam też, że w celu dodania zdjęć do każdego modelu i niemożliwości dodania artykułu kolejne modele razem ze zdjęciami pojawiać się będą w komentarzach pod tym postem tworząc razem faktyczną całość tego posta. Jakby kto trafił przed zakończeniem - proszę o cierpliwość, robim co możem. Hoł hoł hoł i lets goł.

1. Conklin

All American.* Odmian kolorystycznych tego modelu jest multum, jedna bardziej szalona od drugiej. Ale nie będę nikogo oszukiwał, że ten model jest tu ze względu na serię podstawową. Tu się rozchodzi o All American Courage. Seria Courage to mała seria standardowego All Americana złożona z 3 kolorów (Biały, Czerwony, Czarny) stworzona jako hołd “dla tych, którzy “pracują w pierwszej linii” jak pogotowie ratunkowe, straż pożarna, policja etc. Oficjalnie. Nieoficjalnie, no umówmy się - odczyt EKG na pierścieniu, laska Eskulapa na klipsie - wszyscy wiemy, że to nie dla “wszystkich służb w pierwszej linii.” Szczególnie moją uwagę przykuła wersja Graphite, która jest absurdalnie wręcz piękna i nie wiem, kto kupuje pozostałe, biorąc pod uwagę, że kosztują tyle samo. Problem w tym, że w przeciwieństwie do zwykłego All American - Courage kosztują tyle samo, czyli trochę ponad założony na dzisiaj budżet.
Duragraph.* Najzwyklejszy zwykły Conklin, Duragraph jest chyba najpopularniejszym i najbardziej rozpoznawalnym modelem tej marki. Wykonany z żywicy organicznej w kolosalnym wachlarzu opcji odnośnie kolorów. Mnie najbardziej w oko wpadły zwłaszcza Ice Blue (na zdjęciu) Forrest Green i Purple Nights. 
Duraflex.* Duragraph tylko ze stalówką flex. Dosłownie. Feed (spływak) jest ten sam i nie wyrabia z dostawami atramentu do stalówki. Sytuacja wygląda inaczej w nowych wersjach ze stalówką Jowo Omniflex, więc gdyby ktoś coś, to warto na to zwrócić uwagę. Więcej na ten temat w TYM poście. Duraflex wypuszczony został w edycji Elements z 3 wariantami: Fire (arcydzieło), Earth i Water, które są kilkukolorowe i przezroczyste zarazem. Zależy gdzie spojrzeć.

No tak, c⁎⁎j mi w d⁎⁎ę. Przed wami Leuchtturm 1917 Jottbook. Marka Leuchttrum jest jedną z marek polecanych jako te "fountain pen friendly" czyli przyjazne użytkownikom piórom wiecznym. Czyli nie powinno być strzępienia, przebijania, prześwitywania etc. No to kupiłem. Jest to DROGIE GÓWNO JAK JASNA CHOLERA - za A5 dałem 30(!) a za A4 35(!) złotych. I to są najtańsze.

Wczoraj odebrałem je z paczkomatu.

Bardzo ładna, przyjemna okładka, miła w dotyku. Papier żółtawy, lekko chropowaty, ale strzępienie nie ma.

No. To przed wami identyczny test, jak przeszła ostatnio Rhodia Dot Pad.

Fountain pen friendly.

No nie ten model chyba.

65 złotych.

Nie warto było robić nic.

Małe jest piękne, cieszmy się z małych rzeczy i nie rozmiar a technika zrobią z ciebie zawodnika - to cytaty którymi w mojej głowie kierowali się producenci Kaweco kiedy tworzyli swój najsłynniejszy model

_Kaweco Classic Sport_

Wspomniany przeze mnie nie raz Classic Sport to kieszonkowe pióro w którym skuwka zakrywa ponad połowę korpusu. Zakręcana z jednej strony, nadziewana na drugą, jak jej nie założyć - połowę korpusu zżera jak żelki.

Zamknięte pióro jest... Normalne i kropka. Ma według podanych w internecie danych 10,5 centymetra. No ewidentnie wygląda to na średnią długość, żadne małe, 10,5 centymetra to kawał bydlaka i tego się będziemy trzymać.

A że Classic Sport to "grower not a shower" to po zatknięciu ma już aż 13,5. Jest więc dłuższe niż Parker Urban i niewiele krótsze niż Faber-Castell Essentio.

Stalówka zdobiona logiem Kaweco, "Germany" oraz "Since 1883" w moim wypadku rozmiar M pisze gładko, nawet jak na M-kę. Feedback w zasadzie żaden, sunie po papierze jak pies z robakami d⁎⁎ą po dywanie.

Oczywiście ja, jak to ja, zawiesiłem oko na jednej, konkretnej wersji. O czym też wspominałem. Kaweco Classic Sport Chess różni się od wszystkich pozostałych żłobieniami na korpusie, które układają się w szachownicę. Jak to mawiał Kopyto Borek - to są te detale!

Dokupiłem sobie do kompletu atrament Kaweco Smokey Grey, ale tym się pochwalę razem z resztą atramentów. Jak będę się chwalił zeszytem. Jak w nim dopiszę wspomniane Kaweco. Jak przyjdzie konwerter do classic sporta. Bo widzicie, Classic Sport nie pomieści ani długich naboi, ani standardowych konwerterów. Zwyczajnie są dla niego za długie. I choć się i pieści, to się nie zmieści. A że pustego naboju standard international do napełnienia nie mam, a chcę żeby Kaweco dopisało mi Kaweco w zeszycie, to będzie jak będzie.

A co jeszcze będzie, to zestawienie najciekawszych piór do 500 złotych, już przeglądam notatki i robię selekcję.

A na razie zostawiam was że zdjęciami pana "mały ale wariat" i tyle ode mnie

Wrzucę jeszcze jeden wpis dzisiaj, bo to tak w sam raz na wieczór i poranek dzień kolejny.

Odebrałem z paczkomatu notatnik Rhodia Dot Pad. Rhodia to marka bardzo często polecana użytkownikom piór wiecznych. No to wyjąłem pióra EF, F, i przede wszystkim dwa flexy. EF i F zgodnie z oczekiwaniami wciąga nosem. Większym wyzwaniem miał być Noodler's Ahab, który jako flex leje więcej a i stalówkę ma lekko drapiącą.

No i ten.

Nic.

No to wyjąłem ostateczne dzieło zniszczenia - Conklin Duraflex z rozwalonym feedem (nadal - jak ktoś trafi Jowo Omnifex to dajcie znać, muszę wymienić XD).

Jako że feed walnięty, to z niego się trochę leje i na środku gwiazdek stał atrament. I jakby to... Co ja wam w ogóle będę mówił, zobaczcie sami.

Oj chyba ta marka na dłużej że mną zostanie XD

Faber-Castell Grip to pióro inspirowane ich bardzo popularnymi i bardzo charakterystycznymi ołówkami. Oba te mazidła mają na sobie kropki - ołówek żeby się lepiej trzymało, pióro żeby nawiązać do ołówka. Klasycznych rozmiarów pióro z profilowaną, trójkątną sekcją, jak to często bywa w tańszych piórach, które mimo wszystko docelowo mają trafić do dzieci. Ale że ci idioci nawet tego nie sprawdzają, to trafiło do mnie.

Stalówka klasyczna Faber-Castella, rozmiar M pisze jak M, jest średnia. Również jak to w przypadku Faber-Castella bywa stalówka deje lekki feedback, takie uczucie szurania po papierze. Nie jest to jeszcze "drapanie" bo papierowi absolutie nic się nie dzieje, jest to po prostu szuranie. Ale tak miało być, taki był scenariusz. Ale za to jak to stalówka Faber-Castella - jest zdobiona logiem marki, kropeczkami i jest bardzo ładna.

Nie jest to najpiękniejsze pióro świata, ale nawiązanie do innego produktu marki jest bardzo fajnym zabiegiem według mnie, a że kosztuje między 40 (jaskrawo różowe) a 78 złotych z kilkoma modelami oscylującymi na poziomie 54, to wziąłem sobie "do smarta"

I nie żałuję

Święta, święta, święta. Czas prezentów. A jak prezenty robisz sobie sam, to przychodzą wcześniej. W ten sposób 3 z piór wymienionych w ostatnim poście opiszę jeszcze przed świętami 🙂

_Parker Vector XL_

Vector XL to ni to następca, ni to reedycja klasycznego Vectora. Różni się od niego absolutnie wszystkim: rozmiarem, grubością, stalówką, sekcją, kształtem, no jedyne, co się pokrywa, to marka. Z kolei z takim Watermanem Allure są to w zasadzie bliźniaki. Vector XL to coś, czego w najtańszych piórach Parkera w zasadzie brakowało. Jest to jedyne "duże" pióro poniżej 100 złotych, zapełnienie niszy pomiędzy Jotterem i Vectorem a IM, gdzie dwa pierwsze są piórami wąskimi, a cena IM'a normalnie przekracza stówę (na oficjalnej stronie producenta.)

Pierwsze co wpadło mi do głowy po otwarciu pudełka, to "k⁎⁎wa mogłem niebieski wziąć." Pierwsze co wpadło mi do głowy po wzięciu go do rąk, to "k⁎⁎wa, to metalowe jest." Z nieznanych sobie przyczyn ubzdurałem sobie, że ten model jest plastikowy. Otóż nie jest. Mosiądz lakierowany, wykończenie na taki bym powiedział szroniony metal, bardzo przyjemne w dotyku, bardzo fajnie leży w ręku.

Ogólnie podoba mi się estetyka tego pióra, zwłaszcza półprzezroczysta sekcja i duża, pełnowymiarowa stalówka, czyli coś, czego w tanich parkerach też nie było. Stalówka F pisze cienko jak na Parkerowską F-kę, ALE, co mnie zdziwiło, tak samo pisał stary Vector, a wydawało mi się zawsze, że sytuacja była wręcz odwrotna, ale to pewnie skojarzenie z Vectorami z M-ką.

W każdym razie - tanie, duże pióro Parkera (jedyne takie), bardzo przyjemnie piszące, cienko piszące, bardzo fajnie wyglądające i z półprzezroczystą sekcją, dla mnie bomba. Tylko może nie koniecznie to zielone 🙂

Doszło do pewnych zmian w planach zakupowych więc i w rozkładzie jazdy, dlatego już dzisiaj przedstawiam wam

_Pióra do 200 złotych, które uważam za najciekawsze._

Tutaj podkreślam - nie najlepsze, nawet niekoniecznie najładniejsze. Najciekawsze. Moim zdaniem. Powody podam. Wpis będzie podzielony na komentarze, bo chcę dodać zdjęcia do każdego modelu, a artykuły mi nie działają. Więc jak ktoś chce przeczytać całość, to zapraszam w komentarze, a jak ktoś trafił zaraz po publikacji wpisu, to proszę o cierpliwość, robim co możem. Może komuś się przyda przy wybieraniu prezentów na święta i społeczność się rozrośnie 😛

Część modeli już mam i opisywałem obszerniej więc w treści będą linki.

_Parkery Urban/IM/Vector XL_

Parkery wymieniam w kupie, bo już o nich było. **Urban** jest tu dlatego, że jego reedycja z 2016 roku to jedno z najładniejszych, o ile nie najładniejsze moim zdaniem pióro w swojej półce cenowej, a może i wyżej. Kształt i ogólna estetyka, którą ma, to coś, co urzekło mnie od razu. **IM** (też 2016+) znajduje się tu przede wszystkim przez ilość wersji specjalnych. Ble Origin, Red Ignite, Last Frontier Submerge czy Midnight Astral to tylko niektóre z nich, każda z nich unikalna i wyjątkowa. Vector XL z kolei to młodszy i większy brat kalsycznego **Vectora**, który absolutnie nie jest ciekawy, ale to nie problem, bo z wersją XL nie mają w zasadzie nic wspólnego. Najlepszą cechą XL jest jego sekcja, która jest półprzezroczysta i można obserwować sobie co to się tam w środku dzieje. Dodatkowo jest jedyne “normalnych rozmiarów” pióro Parkera poniżej 100 złotych.

Ceny:

Urban (2016) - 140 (widziałem na allegro bez opakowania za 99)

IM (2016) - 100+zł (bardzo różnie zależnie od wersji)

Vector XL - 64 zł.

Podzielę się z wami moimi rozmyślaniami. Z racji nadchodzących świąt mam zamiar zrobić sobie prezent. Pióro sobie kupię, a jak. Tylko teraz pytanie brzmi - jakie?

Kandydatów jest 3. Dokładnie to 4, ale w 3 opcjach.

1. Parker 51 - klasyk, stalówka zabudowana w korpusie, kolor midnight blue, nowe wydanie old timera. Pióro, które było kiedyś w moim domu i przepadło bez śladu, co boli mnie do dziś. Koszt 270 złotych
2. Pióro z drewnem pisane + stalówka stub - Drewniane pióra wieczne o rozmaitych kolorach, moje oko przykuły dwa modele - Hurricane i Gentleman Large. Dodatkowo stalówka stub, bo takiej nie mam w tej chwili żadnej. Koszt jakieś 310
3. Duet Kaweco Classic Sport Chess i Parker Vector XL - classic sport to bardzo popularny kompakt, Chess wyróżnia się wzorem szachownicy na skówce. Vector XL to ciekawy twist na klasycznym Vectorze, na tyle ciekawy, że nie mają ze sobą wspólnego nic, poza marką. Trochę ponad 200 złotych.

I tak się zastanawiam powoli, co to mi mikołaj pod choinką zostawi. Wasze opinie oczywiście mile widziane.

A dla was w ogóle planuję tekst o najciekawszych moim zdaniem piórach do 200 złotych, może komuś się nawet na święta przyda, potem może kolejne do wyższej kwoty. Już taki napisałem, ale jako artykuł, którego społeczność pióra w tej chwili nie łyka niestety i poszedł się... no. Więc zobaczymy jak to będzie wyglądało w przyszłym tygodniu i najwyżej wrzucę jako dyskusję.

Zdjęcia oczywiście w kolejności

Opowiem wam pewną historię, która męczy mnie po dziś dzień. Jadąc kiedyś pociągiem do pracy przeglądałem sobie allegro żeby znaleźć jakąś okazję na pióra wieczne, bo na allegro można wyczaić taniej (a na amazonie w c⁎⁎j taniej, ale nie o tym).

Przypadkiem całkiem trafiłem na licytację Senatora Regenta - pióra starej niemieckiej marki, bardzo niepopularnej, nieaktywnej w tej chwili. Taka trochę podróba Pelikana - napełniany tłoczkowo, z okienkiem podglądu etc. Wartość na ebayu różna, zależnie od stanu, ale z reguły ponad 120.

To miał być mój pierwszy antyk, moja okazja. Więc zalicytowałem. Ostatecznie aukcję przegrałem. Ale nie chodzi o to że, nie chodzi nawet o to, co przegrałem, bo j⁎⁎ać to pióro. Chodzi o to JAK.

Zostałem przebity dwa razy, więc czekałem do ostatniej chwili, żeby przebić cenę. Stara szkoła. To, o czym wtedy nie wiedziałem, a czego nauczyły mnie dwie aukcje na allegro - allegro nie zawsze pokazuje najwyższą ofertę poprawnie.Przelicytowałem raz - nie zadziałało.

Przelicytowałem drugi - nadal nic.

Aukcja się skończyła. Przegrałem. Allegro wydymało mnie na moje pióro, które poszło za niecałe 90 złotych. Które spokojnie byłem w stanie za nie dać. Brak żadnego pióra mnie tak nigdy nie bolał, jak brak tego Senatora. Senatora, który powinien być mój.

Do tej pory co jakiś czas wchodzę na allegro i szukam senatorów. Czekając, aż pojawi się kolejny, albo może nawet ten sam, który będzie mój. Z którego nikt mnie nie wydyma. I patrzę tępo w ekran patrząc na oferty piór do wycieraczek innej marki senator, biegnąc myślami do tego jednego, który uciekł. K⁎⁎wa mać.

I tak oto nadszedł czas na grande finale i zwieńczenie serii o moich piórach wiecznych, i to mało widowiskowy finał, bo dziś na tapetę bierzemy pióro

_Parker Vector_

Jeden z dwóch najtańszych modeli Parkerowskich (drugim jest Jotter) dostępny w kolorowych plastikach i stali (Jak jotter). Tak samo jak Jotter jest też piórem wąskim, więc jak ktoś lubi "trochę mięsa" to nie będzie to pióro dla niego. Tak samo jak Jotter ma też tycią stalówkę dostępną w rozmiarach F i M. Ale nie jestem pewien, czy plastiki mają F-kę.

Ja, zgodnie z wcześniejszymi trendami, mam wersję stalową.

Po obu końcach czarne plastikowe elementy. Na skuwce czarna czapeczka, koniec korpusu zwężony do czarnego... dynksa. Dynksa, na który zakłada się skuwkę jak ktoś ma ochotę. Chyba że nie ma, to wtedy się nie zakłada. Ale jak się zakłada, to pasuje jak ulał.

Vector to typowy wół roboczy, spełnia tę funkcję bardzo dobrze, chociaż z racji tego, że jest to Parker i pasują do niego tylko markowe naboje, to jest drogi w utrzymaniu. Oczywiście można kupić konwerter i atrament, ale konwerter też jest dość drogi. Można też kupić strzykawkę z igłą i zwyczajnie na chama napełniać puste naboje. Ale to już kwestia Parkerów i innych mu podobnych ogólnie, a nie naszego głównego bohatera.

No! To tyle ode mnie. I to nie wiem na ile faktycznie "to tyle"

Na pewno z tej serii już więcej nie będzie, bo więcej nie mam.

Przynajmniej na razie XD

Żeby nie było, że ja to tak monotonnie tylko pióra albo psy (#pdk) , to wrzucam zdjęcie pióra na psie, tego jeszcze nie było ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Co to takiego? To Conklin kolego!

Conklin Duraflex Elements Fire

Conklinowski flexujący brat Conklina Duragraph, który był widoczny w moim pierwszym poście w społeczności, bo był najnowszy XD. Zacznijmy może od zalet.

Przychodzi w pięknym pudełku, bardzo ładnie wykonanym i solidnym. Pióro jest bardzo atrakcyjne wizualnie, z wykonane z trójkolorowej żywicy (a dokładnie dwu kolorowej czarny, czerwony i reszta przezroczyste) pozwala zerknąć co kryje się pod korpusem i pod skuwką. A co się kryje pod korpusem? A dołączony do zestawu bardzo wygodny w obsłudze i dobrze wykonany konwerter, który jest gwintowany i wkręcany, więc jak ktoś się boi, że mu nabój wypadnie, to ten nie wypadnie za nic 👍

Pióro ze stalówką Flex, która jest dość sztywna, ale nie bardzo sztywna i zostawia za sobą całkiem fajną wariację. To tym piórem napisałem sentencję, która miała się później okazać 1/3 mojej aktywności na hejto.

No właśnie. Z tym że. Pióra flex mają to do siebie, że zostawiają za sobą dużo atramentu. Zostawiają dużo, czyli potrzebują dużo. Czyli powinny dostawać dużo. GNOJE Z CONKLINA DALI TAM TEN SAM FEED (Feed = spływak = ten plastik, po którym atrament spływa na stalówkę) CO W DURAGRAPHIE I TYLKO STALÓWKĘ DALI FLEX. Czyli feed nie ma wsytarczających możlowości przerobowych, żeby zaspokajać potrzeby stalówki. Kilka linii, kilka szlaczków i zapas który zaciągnął feed się kończy, z pustego Salomon nie naleje, pióro przestaje pisać. Jedyne, co można w tej sytuacji zrobić na już na teraz, to odkręcić korpus, pchnąć konwerter i zalać feed. Niestety po takim zabiegu co prawda pisze i flexuje, ale zostawia za sobą horrendalnie mokry ślad i wręcz kapie, więc takie rozwiązanie jakby go prawie nie było. Co ciekawe podobno w nowych Duraflexach ze stalówką Jowo Omniflex (wrzucę porównanie pewnie w komentarzu) ten problem nie występuje.

No to teraz co można z tym zrobić. Szukałem, znalazłem, są tacy, którzy sami poszerzają rowki w spływaku, żeby zapewnić większy przepływ. Można też znaleźć specjalistę (mamy ich kilku w kraju) który to ogarnie za nas. No to postanowiłem spróbować, schemat znany z poprzedniego wpisu - albo poprawię, albo i tak muszę wymienić.

Tak że ten.

Jakby ktoś trafił na Jowo Omniflex dostępny w sprzedaży to dajcie znać, bo potrzebuję stalówkę z feedem wymienić XD

Tyle ode mnie!

Noodler's to marka znana ze swoich atramentów i tanich jak barszcz piór ze stalówką flex, które są proste jak budowa cepa i można nad nimi popracować w domu. Dostępne są modele Nib Creaper, Ahab, Konrad oraz Boston Safety oraz Neponset. Trzy pierwsze mam i dzisiaj pokażę.

Na początek przypominajka o co w ogóle chodzi z tymi Flexami. Jak już kiedyś wspominałem są to stalówki, które rozchodzą się pod naciskiem pozwalając na dużą wariację zostawianej za sobą linii. Pozwala to na dodanie odrobiny, jak to określił Bolec z "Chłopaki nie płaczą"

>Polotu i finezji w tym smutnym jak p⁎⁎da świecie)

Ahab to chyba najpopularniejszy model jaki Noodler's wprowadził do swojej oferty. Za mniej niż 150 złotych (cena różni się od wariacji i sklepu, w stanach kosztuje 26 dolców) dostajesz pióro ze stalówką flex, wykonane z celuloidu, więc jest wytrzymałe, lekkie i śmierdzi niezapomnianie. Z czasem trochę wietrzeje, ale nadal śmierdzi. Ale nie jest to jakiś dramat przez który nie da się tego pióra używać. Stalówka jest duża i ma bardzo głębokie rozcięcie - i na tym właśnie polega cała jej magia. W zestawie dołączony jest tłoczek, który jest kolosalny. W komentarzu wrzucę porówanie z klasychnym konwerterem który mam w Conklinie (o którym następnym razem).

Konrad ma trochę z Ahaba, a trochę z Nib Creapera. Stalówka ta sama co w Ahabie, ale tankowany wbudowanym tłoczkiem jak Nib Creaper. Tu ciekawostka - kupiłem przez amazon, zapłaciłem 118 za pióro, 9 za przesyłkę w GB. Ale przyszło z gównianą stalówką, źle zeszlifowana i drapała. Postanowiłem że spróbuję zeszlifować na własną rękę - albo się uda, albo i tak muszę wymienić. No i muszę wymienić. I tu główna ciekawostka - tak jak za paczkę z piórem zapłaciłem 9 złotych kosztów przesyłki pocztowej u listonosza, tak za 2 stalówki (wartość paczki 40 złotych) z tego samego sklepu w GB już mi wyliczyli 90(!). W ogóle nie przyjąłem, taniej wyszło. Więc czekam, aż uzbieram na tyle finansów, żeby kupić sobie Neponseta, Konrada w akrylu i stalówkę na wymianę z zagranicznego sklepu z shippingiem, bo innych opcji niestety nie znalazłem. Do tego czasu będzie leżał i czekał na stalówkę.

Nib Creaper to najmniejszy model, jak wspomniałem z wbudowanym tłoczkiem. Stalówka niby taka sama, ale całkiem inna, bo dużo mniejsza. Co za tym idzie nie ma tak dużych możliwości flexowych jak jego rodzeństwo. Ale nadal są większe niż w typowym piórze ze stalową stalówką, a Nib Creaper jest bardzo kieszonkowy, jednocześnie mając ogromną pojemność atramentu jak na pióro o tych wymiarach.

PS tak, pierścień na Nib Creaperze mi przyrdzewiał :confused:

Zdjęcia

1. Ahab, Konrad i Nib Creaper (w tej kolejności)
2. Stalówka w Ahabie
3. Stalówka z Konrada z widocznym prześwitem
4. Stalówka w Nib Creaperze
5. Porównanie Ahaba i Nib Creapera

PS2 w komentarzu dodatkowa ciekawostka

Każdy znajdzie pilota dla siebie. Dla mojego starego jest to pilot od telewizora, dla innych pilot z samolotu, a do mnie trafił

_Pilot MR_

Pióro wieczne Pilot MR Animal Collection Black Crocodile to jedna z wielu wariacji w której dostępny jest model MR (w stanach Metropolitan, nic to nie wnosi, taka ciekawostka. Jak cała reszta tego tekstu w sumie xD), ale tylko ta faktycznie wpadła mi w oko. To co wyróżnia Animal Collection od reszty to zwierzęcy motyw umieszczony na korpusie zaraz za skuwką. Są takie ze skórą jaszczurki, cętkami lamparta, pręgami tygrysa, a mój, jak sama nazwa wskazuje, jest z wzorem skóry krokodyla.

Cała reszta korpusu wykończona na mat, srebrny klips na wysoki połysk kontrastuje sobie nieśmiało z całością wrzecionowatego pióra. Na tyle skuwki biały napis PILOT JAPAN a pod skuwką sekcja na wysoki połysk i stalówka.

Pamiętacie co wam mówiłem o japońskich stalówkach? No to wrzucam porównanie między 3 piórami - Europejskimi Parkerem IM i Caran d'Ache 849 ze stalówkami F i Pilotem MR ze stalówką M.

I to w sumie wszystko, przecież ile można o piórze napisać 😛

Faber-Castell ma opinię solidnej marki wyposażonej w solidne stalówki. Ta, którą mam ja, osadzona jest w piórze

_Faber-Castell Essentio_

Jak to zazwyczaj w mojej kolekcji bywa - czarne i matowe. Szczotkowane (przynajmniej tak mi się zdaje) w linie biegnące wzdłuż korpusu, co w dotyku przypomina klasyczny matowy lakier, ale już pod paznokciem czuć linie. Są one widoczne też na sekcji.

Sekcja w tym piórze to prawdziwy szał. Otwarte pióro ma w okolicach 13,5 centymetra. Sekcja ma 3,6. Dla porównania - Parker IM 2016 -2,4cm, Parker Urban 2016 - 2,7cm. Pióro wręcz idealne dla tych, którzy lubią trzymać wysoko, sekcji im nie zabraknie na pewno. Sekcja podzielona jest na segmenty, żłobienia między nimi są wyraźne, ale nie na tyle, żeby "zapadały się" w nie palce. Zaraz za sekcją znajduje się okienko podglądu, którego, powiedzmy sobie szczerze, równie dobre mogłoby tam w ogóle nie być, bo nie widać przez nie nawet naboju, a co dopiero ilości atramentu.

Skuwka z matowego plastiku, z wygrawerowanym logiem i nazwą marki oraz dopiskiem (since 1761) ale za to dla odmiany od korpusu z klipsem na wysoki połysk. Takich elementów w tym piórze są 3 - klips, okienko podglądu oraz sama końcówka pióra, na którą można zatknąć skuwkę. Tu ciekawostka, jest to jedno z 2 piór (a mam 14) na które nie zatykam skuwki przy pisaniu, mimo że mają taką możliwość. Nie ciągnie, nie przeciąża, ale jest horrendalnie wręcz długie i "coś jest nie tak"

No i ostatecznie stalówka. Jest to jedyne pióro jakie mam ze stalówką EF i zapewne ostatnie, dla mnie jednak bardziej odpowiednia jest F-ka. Nie jest absolutnie zła, stalówka chodzi pięknie, nie zacina, zawsze jest gotowa do pracy, nie mogę też powiedzieć, że skrobie. Ale z racji mniejszego przepływu nie ma tego "flow" które cenię sobie w piórach. Zdobiona kropkami na prawie całej powierzchni, logiem Faber-Castell'a oraz pięknym oznaczeniem EF. Jest to druga najlepiej brzmiąca stalówka jaką mam. https://streamable.com/2it8yo

Czy poleciłbym? ABSOLUTNIE. Szczególnie dla osób, które trzymają wysoko, będzie to pióro wręcz idealne. Ale ja bym brał F-kę 😉

No, to tyle ode mnie

Dzisiaj odejdziemy na trochę od zawartości mojego pudełka i wybierzemy się w strefę marzeń. Co to ja bym kupił, jakbym był bogaty... No właśnie już wam mówię co :grinning:

_4. Lamy Dialog CC_

Dokładnie wersja Dark Blue. Dialog CC to pióro pozbawione skuwki, stalówka ukryta jest wewnątrz korpusu i wysuwa się ją przez przekręcenie górnej części korpusu. Wykończenia pióra w różowym złocie, stalówka 14K, no jest to bardzo atrakcyjna bestia. Cena między 1200 a 1800 złotych.

_3. Parker Duofold Prestige Blue Chevron_

Klasyczny Duofold wykończony jodełką na korpusie i skuwce. Dwukolorowa stalówka z 18K złota. Jest to zdecydowanie najładniejszy Duofold z całej gamy i jedyny, przy którym aż musiałem odetchnąć, jak go zobaczyłem. Cena między 2300 a 2600 złotych.

_2. Parker Premier Monochrome Black_

Od tego się wszystko zaczęło. Chciałem tylko zobaczyć jeszcze raz to pióro, a skończyłem kupując dwa (ale znacznie tańsze XD). Czarny korpus, czarna sekcja, czarna stalówka (18K złoto powleczone rutenem). To pióro jest o tyle ciężkie, że w zasadzie nigdy nie jest dostępne. Cena w okolicach 1900 złotych, przynajmniej z tego co udało mi się znaleźć. Może być to kwestia tego, że go zwyczajnie nie ma i jeśli jest, to jest tańsze, ale tego nie wiem na pewno.

_1. Visconti Homo Sapiens_

O tym pięknym gadzie już kiedyś pisałem. Wykonany z wykorzystaniem lawy z Etny, stalówka z 18K złota (jest też wersja 23K), no co tu dużo mówić - Visconti postanowi j⁎⁎ać biedę i nawet się nie zastanawiał, czy wziąć wazelinę. Jak na hołd dla rozwoju ludzkiej cywilizacji ma dość nieludzką cenę - między 3300 a 3500 złotych.

No cóż, kupiłbym, ale sobie odpuszczę, bo w końcu czym jest życie bez marzeń? 😛

Zdjęcia w tej samej kolejności co wymienione pióra.

Tyle ode mnie!

He he, patrzcie jaki śmieszny ołówek, taki zielony jak te z BICa.

Dzisiaj przedstawiam wam - _Caran d'Ache 849._

Dużo o nim nie powiem, bo w zasadzie dużo o nim powiedzieć nie można - jest ciekawy, zwłaszcza (powiedziałbym nawet, że jedynie) wersja fluo line w kolorze zielonym. Niestety fluo fluorescencyjne nie jest i w nocy nie świeci, neon jest bardziej adekwatne, bo to dość neonowy zielony.

Jest to pióro dość wyjątkowe (podobny jest jedynie Monteverde One Touch Tool, ale to też nie jakoś bardzo. Zdjęcie oczywiście dodam) stalówka dość drobna, choć adekwatna do sekcji. Jest to też chyba najlepiej brzmiąca stalówka, jaką mam. https://streamable.com/6tku5f

Sekcja wąska a ponad nią kolosalny uskok. I to mówię całkowicie poważnie i z całkowitą odpowiedzialnością - kolosalny. Wszystko to kwestia tego, że skuwka w tym modelu ma dodatkową blaszkę, która wsuwa się pod korpus. W efekcie jak jest zamknięte, to jest równo, a jak zdejmiesz, to różnica poziomów jest znaczna. Jak ktoś lubi trzymać wysoko, albo nawet średnio wysoko, to polecam się nie zastanawiać i od razu łapać za korpus, bo margines "wygody" sekcji tego pióra jest naprawdę niewielki. https://streamable.com/kr0yma

Blaszka tak jak wsuwa się pod korpus od strony stalówki tak i wsuwa się w niego "od doopy strony" - pióro z zatkniętą skuwką jest bardzo długie, ale nadal dość wygodne i nie ciągnie szczególnie do tyłu (przynajmniej przy trzymaniu za korpus), a że samo pióro jest dość lekkie jak na metalowe, to ja wolę mimo wszystko zatknąć.

Czy poleciłbym komuś to pióro? Szczerze mówiąc - ciężko powiedzieć. Na pewno ma w sobie tę oryginalność, która przyciąga. Ale nie powiedziałbym, że jest to coś dla każdego, bo dla mnie na przykład średnio jest. Chociaż i tak lubię nim sobie poskrobać, chociażby ze względu na sam dźwięk

No! To tyle ode mnie

Dzisiaj historyjka, dlaczego zakupy w internecie są dla ludzi rozumnych, oraz że bycie debilem nie popłaca. Ale najpierw przedstawię wam kolejne pióro z mojej kolekcji.

Kształt cygara, korpus wykonany z drewna i skuwka z metalu, to jest pióro, które mnie urzekło. Trafiłem na nie szukając piórowych okazji na allegro, bądź w podpowiedzi po szukaniu piórowych okazji na allegro. Nie jest to istotne - trafiłem, zobaczyłem i stwierdziłem, że chcę. Więc kupiłem.

Prezentowało się dokładnie tak jak na zdjęciach, gładki drewniany korpus nadal przykuwa uwagę, skuwka ze szczotkowanego mosiądzu nadal kontrastuje. Jest to największe pióro, jakie posiadam, po miarkę nie szedłem, ale mierząc “na kratki w zeszycie” to +/- 15 centymetrów ma. Stalówka - widać że taniocha. Lekko zdobiona, ale no… no widać, że budżetowo. Pisze mokro i to bardzo mokro. Co to znaczy? A no ni mniej, ni więcej, niż że zostawia za sobą masę atramentu, który musi wyschnąć. Linia to M, ale na oko, bo danych nie ma. Jak dłużej poleży, to zasycha, ale na co dzień bym nim raczej nie chciał pisać. Jest też dość ciężkie.

No i teraz dalsza część historii. Mam notesik, w którym wpisuję wszystkie posiadane pióra. Napełniam kupione pióro, wpisuję nim jego nazwę, model, stalówkę i kilka szlaczków, żeby mieć po pierwsze listę, a po drugie porównanie. Więc wpisuję i to, zakupione jako HonC i zakupione świadomie, jako chinol. Jak się okazało - tak średnio świadomie. Bo rozpocząłem poszukiwania modelu, w końcu Jinhao mają, Hero mają, to i HonC chyba będzie miał. Nie tylko nie miał, ale i nie miał marki. Bo widzicie, znalazłem to pióro, pomógł mi w tym obiektyw google. To, co kupiłem jako HonC widnieje jako “Klasyczne drewno wieczne pióro”, czyli zwykły chiński no name. To, za co zapłaciłem 69,99 na ali kosztuje 12 złotych + wysyłkę. Nie odesłałem go. Widnieje w moim notesie jako HonC No Name. I tak ze mną został, przypominając mi o własnej głupocie. I od tamtej pory sprawdzam wszystko XD

Nie bądźcie jak ja, sprawdzajcie wcześniej XD

Zdjęcia tego dziada standardowo dodaję.

I tyle ode mnie

Wspominałem wczoraj o Parkerze Urbanie, to dzisiaj się nim zajmę. Urban to najlepsza zmiana która weszła w życie Parkera w 2016 roku, prawdziwa historia brzydkiego kaczątka. Co prawda stary Urban ma swój urok, ale ten nowy... Po kolei.

_Parker Urban (stary)_

A dokładnie Parker Urban Premium Hebanowy Metal, bo to tego mam (od teraz będę go określał jako Premium, żeby przy porównaniach było wszystko jasne) - czarny wykończony na wysoki połysk (palce zostają jak dzikie) z liniami biegnącymi przez całą długość pióra i kratkami o zmiennej wielkości, które te linie tworzą. Ma kształt klepsydry, albo Jeniffer Lopez, jak kto woli - szeroki na dwóch końcach z talią osy. Na końcu mała stalówka, o której wspominałem już w IM. Trzeba przyznać, że jest... Oryginalne. Ale zdecydowanie nie każdemu przypadnie do gustu. Do mojego bardzo długo nie trafiało, ostatecznie przekonała mnie wersja premium, właśnie ze względu na zdobienia. Ale pojawił się on:

_Parker Urban (2016)_

Wersja z 2016 roku (od teraz określana jako 2016, wiadomo) od razu trafił prosto w moje gusta, serce, oko i portfel. Kształt zmienił się niemal całkowicie, bardziej przypomina łzę, a korpus zwęża się gustownie ku końcowi. Stalówka - no piękna, duża, zdobiona, niby tylko 3 krzyżujące się kreski, ale... ale mają to coś. Między skuwką a korpusem 3 pierścienie, które są chyba moim ulubionym detalem tego pióra. Jeden z pierścieni należy do skuwki, dwa są częścią korpusu i schodzą się idealnie. Tutaj uwaga, bo oznacza to, że uskok między sekcją a korpusem jest spory, może to komuś przeszkadzać. https://streamable.com/431jrx

Oba pióra to F-ki, oba to typowe Parkerowskie F-ki (cienkie, ale nie jakoś mocno), chociaż wydaje mi się, że 2016 pisze ciut cieniej. Premium z kolei jest nieco lżejsze, ale nie jest to absolutnie różnica, która ma znaczenie przy pisaniu. Kolejną przewagą Premium jest to, że skuwkę można nasadzić na korpus i będzie pasować jak ulał, tymczasem 2016 trzeba wręcz dopchnąć, żeby pasowała i szczerze mówiąc - odczuwam pewien dyskomfort robiąc to, więc tego nie robię. Ale to ja.

Zdjęcia: 2016, Premium, 2016, Premium

Chęci do pracy nie ma, to i czas na piórowy wpis się znajdzie, bo mam jedno ze sobą. Przedstawiam Parkera model IM edycję po roku 2016.

Bo widzicie, na świecie niezmienne jest tylko to, że wszytko się zmienia. I zmienił się też wygląd tego modelu. Przed 2016 rokiem (nie wiem od jakiego momentu, nie zagłębiałem się aż tak) Parker IM, jak wszystkie pozostałe Parkery aż do Sonneta, miały ten sam rodzaj stalówki, taka mała, niepozorna i szczerze mówiąc - bylejaka. Co prawda nie była też zła, można powiedzieć, że była średnia, ale tak jak do Jottera i Vectora pasowała jak ulał, tak jej powtarzanie się też w IM i Urbanie to trochę przesada. Dlatego w 2016 Parker poszedł po rozum do głowy i przerobił i IM-a i Urbana.

Pióro, które mam, to Parker IM Achromatic Black - korpus i skuwka w matowej czerni, klips, sekcja, stalówka i wykończenia na wysoki połysk. Stalówka już pełnowymiarowa (porównanie z poprzednim IM-em wrzucę w grafice, też miałem, ale oddałem matce) powiedziałbym "adekwatna" do rozmiarów pióra. Delikatnie zdobiona, zdaje się, że strzałkami (przynajmniej tak by mi pasowało do marki) oraz z nazwą "Parker" - co tylko utwierdza mnie w strzałkach.

Rozmiar F to typowa Parkerowska F-ka, dość cienka, ale nie bardzo cienka. Dla fanów japońskich F-ek będzie za gruba, ale dla większości zjadaczy chleba będzie wystarczająca.

Przy okazji reedycji Parker poprawił błędy z poprzedniej edycji, w której IM-y miały kolosalny problem z zasychaniem. Więc gdyby ktoś się skusił po tym wpisie, to 2016+, a jak kogoś mała stalówka urzekła, to stary Ubran tego problemu nie miał z tego co wiem. Przynajmniej nie kojarzę, żeby miał, a mój Urban nie ma.

Lakier dość solidny, ale nie niezniszczalny, zdarzyło mi się, ku swojemu jakże wielkiemu niezadowoleniu i bólowi d⁎⁎y, zarysować. Dostępny w kilku wersjach kolorystycznych i edycjach specjalnych, z moich ulubionych są to właśnie Achromatic Black, Red Ignite, Blue Origin i Midnight Astral.

Zdjęcia w kolejności: Parker IM Achromatic Black (stalówka), stary IM (stalówka i skuwka), mój IM x3 i pozostałe wspomniane edycje specjalne w wymienionej w tekście kolejności w komentarzu

No, to tyle ode mnie

No dobra, to lecimy dalej z przeglądem całych piór z połamanego pudełka. Zgodnie z zapowiedzią dzisiaj Zenithy.

Zenith to polska marka, której pióra znane są z tego, że są tanie i… tanie. Tak naprawde to są znane głównie z tego, że pisali nimi ludzie, którzy dobijają do 50. Tanie, łatwo dostępne i piszą. Nie wszystkie co prawda, ale piszą.

Mają kilka modeli piór wiecznych (na pewno 4, z czego dwa kolorowe z wzorkami) ja omówię 2.

_Zenith Omega_

Taniocha, absolutna taniocha, dostępna w wariancie plastikowym i metalowym. Jak dobrze traficie, to będzie pisać, jak źle, to zostanie wam wystarczająco kasy w kieszeni, żeby kupić następne. Wariant plastikowy miałem w rękach przez jakieś 15 minut, z czego 10 próbowałem je rozpisać. Ostatecznie trzeba było przepchnąć tłoczkiem i dalej już szło. W dotyku najtańszy tani plastik jaki możecie sobie wyobrazić. Typowe pióro, które będziecie zakręcać, przekręcicie i korpus pęknie. Ale Zenith się na taką ewentualność przygotował i dorzucił metalowy pierścień na korpusie, żebyście jednak tak szybko nie przekręcili. Ale jest luźno nasadzany, więc ja bym pewnie najpierw zgubił, a potem przekręcił XD. Wersja którą mam w pudełku, to wersja stalowa.

Kupiłem w zestawie z długopisem za jakieś 40 złotych. Zenith Omega jest piórem małym, wąskim, rozmiarami porównywalnym z Parkerem Jotterem. Korpus ze szczotkowanej stali, skuwka też, stalówka zdobiona tak samo jak w modelu Elegance. Z zalet:

+ pisze

+ nie wysycha

Z wad:

- jest za wąskie jak na mój gust

- skuwka drapie o korpus.

Bo widzicie, skuwka jest metalowa, kropka. Nie ma w niej nic, co zrobiłoby za bufor między krawędziami skuwki a korpusem. Zakładanie skuwki na korpus wiąże się więc z symfonią blachy o blachę.

_Zenith 60 Elegance_

O tym egzemplarzu opowiadałem już tutaj: https://www.hejto.pl/wpis/przy-okazji-ktoregos-z-wpisow-myslalem-troche-o-swojej-kolekcji-o-starterach-i-o

Też stalowy, ale lakierowany. Stanowczo większy, wygodniejszy (chociaż pewnie nie dla każdego), skuwka nie drapie, ani nie ciąży. Dla większości pewnie będzie zbędna, ale ja po pierwsze mam wielkie łapy, a po drugie zwyczajnie lubię sobie zarzucić skuwką na tył. W ogóle jest lepiej wykonany, nawet gwinty płynniej chodzą. Jest też zdecydowanie bardziej atrakcyjny wizualnie. Chociaż, w tym wypadku tak jak z rozmiarem - zaraz może pojawić się ktoś, komu bardziej podobają się małe pióra i będą dla niego wygodniejsze. I to jest ok. Choć i takiej osobie poleciłbym jednak poszukać czegoś innego. Ale hej, to tylko ja, a pióro jest tanie jak barszcz, więc co ja będę komu życie układał 😉

No, to tyle ode mnie