#stareodmiany

# typ: Cornish Aromatic\

Deserowasynonimy: Aromatic, Aromatic Pippin, Aromatic Russet (zob. również Aromatic Russet), Siberian Russetcharakterystyka: Średniej wielkości, zbliżona do dużej, o okrągłym, stożkowatym kształcie z żłobieniami i wyraźnie wybrzuszonym wierzchołkiem. Skórka jest szorstka i sucha. Podstawowy kolor to zielonkawo-żółty, przechodzący w żółty, na którym pojawia się jasnoczerwony rumieniec z ciemniejszymi paskami, przeplatany plamami ochrowej rdzawizny, która w niektórych latach pokrywa całe jabłko. Przezroczki są mieszane – zielone i rdzawobrązowe. Kielich jest mały i zamknięty, osadzony w płytkiej miseczce. Ogonek jest krótki i osadzony w głębokiej, wąskiej i pokrytej rdzawizną wnęce.Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kolor kremowy, jest drobnoziarnisty i jędrny, ale nieco suchy. Smak jest korzenny, lekko cierpki, orzechowy, bogaty, z nutami ananasa.Zastosowanie: Bardzo ceniona tradycyjna odmiana jabłek stołowych.Pochodzenie: Po raz pierwszy wspomniana przez znanego brytyjskiego parlamentarzystę i baroneta z Kornwalii (Wielka Brytania), sir Christophera Hawkinsa, w 1813 roku w czasopiśmie „Transactions” Londyńskiego Towarzystwa Ogrodniczego, w którym ujawnił, że odmiana ta była uprawiana w Kornwalii od wielu lat. W publikacji „The Coloured Figures and Descriptions of the Most Esteemed Kinds of Apples and Pears” (wydanej w 1876 r.) znany brytyjski pomolog Robert Hogg stwierdza, że „pochodzenie tej doskonałej odmiany nie jest nigdzie podane, a sama jej nazwa nie dostarcza żadnych wskazówek co do miejsca, w którym została wyhodowana”. Edward A. Bunyard w swojej książce „A Handbook of Hardy Fruits More Commonly Grown in Great Britain” (opublikowanej w 1925 r.) sugeruje, że odmiana ta „pochodzi z Kornwalii, prawdopodobnie z XVII wieku”.uprawa: Pionowy pokrój, rozłożysty, silny wzrost. Owocuje co roku, ale plony są skromne. Najlepiej rośnie w umiarkowanym klimacie morskim.przechowywanie w chłodni: cztery miesiącepodatność na choroby: podatna na raka. Bardzo odporna na parcha.zbiór: gotowa do zbioru w połowie piątego okresu.grupa zapylania: Eszczyt zapylania: 17ploidizm: diploidalna. Samosterylna.tygodnie przechowywania w chłodni: 12okres zbiorów: koniec września początek pazdziernika
#uk [#wielkabrytania](https://www.hejto.pl/tag/wielkabrytania) [#ogrodnictwo](https://www.hejto.pl/tag/ogrodnictwo) [#stareodmiany](https://www.hejto.pl/tag/stareodmiany) [#polska](https://www.hejto.pl/tag/polska) [#botanika](https://www.hejto.pl/tag/botanika) \
> https://pomiferous.com/applebyname/cornish-aromatic-id-1519

Stopień zagrożenia
silnie zagrożona
Cornelis Hausapfel

Odmiana regionalna
tak
Synonimy
Jabłko domowe w paski Cornely’ego, jabłko domowe Corneli’ego, jabłko domowe, Huusäppelke, jabłuszka domowe z Akwizgranu
Okres dojrzałości
Jabłka są gotowe do zbioru mniej więcej od początku do połowy października. W dobrych warunkach przechowywania owoce zachowują świeżość do wiosny. Ze względu na niewielką wrażliwość na uciski nawet owoce strząśnięte z drzewa nadają się do przechowywania.
Pochodzenie
„Jabłko domowe” lub „małe jabłko domowe” – nazwy, pod którymi odmiana ta jest dziś sporadycznie znana w okolicach Akwizgranu – to bardzo stara odmiana, która musiała powstać już około 1800 roku. Po raz pierwszy odmianę tę opisał pomolog Diel (1816) pod nazwą „Cornely’s Gestreifter Hausapfel”, którą można uznać za oryginalną nazwę tej odmiany. Owoce otrzymał Diel od pana Carla Cornely’ego z Maire, burmistrza Rimburga koło Akwizgranu, który prawdopodobnie wyhodował tę odmianę z nasion. Sam Cornely opisał tę odmianę w swojej pracy „Der niederrheinische Obstgarten” (1844). Około 30 lat później pomolog Oberdieck opisał tę odmianę w „Illustrirten Handbuch der Obstkunde” (1875), tym razem jako „Corneli’s Hausapfel”. Owoce te Oberdieck otrzymał wcześniej od nauczyciela Breuera z Dhorn nad Renem, który przywiózł mu je na zgromadzenie pomologów w 1863 roku w Görlitz. Również pomolog Engelbrecht (1889) opisał tę odmianę w swojej pracy „Deutschlands Apfelsorten” („Odmiany jabłek Niemiec”) – na podstawie owoców, które otrzymał ze szkółki drzew owocowych Hoesch (Düren).

odniesieniu do tej odmiany – stosuje się przede wszystkim nazwę „Aachener Hausapfel”.
Owoc
Owoc mały, okrągławy, również w przekroju poprzecznym dość okrągły. Podstawowy kolor w momencie osiągnięcia dojrzałości spożywczej jest żółty. Kolor wierzchniej powłoki waha się od pomarańczowo-czerwonego do brązowo-czerwonego, a także krwistoczerwonego, purpurowoczerwonego, z rozmytych pasków (przy intensywnym zabarwieniu również na całej powierzchni), często pokrywających cały owoc. Po stronie ogonka widoczna jest silna, drobna, jasnobrązowa rdzawina, która może przebiegać w postaci siateczkowych pasków aż do środka owocu i nakładać się na kolor wierzchniej powłoki.
Drzewo
Drzewo odmiany Cornely’s Hausapfel charakteryzuje się średnio silnym wzrostem; tworzy średniej wielkości do dużych, kulistych, stosunkowo gęsto rozgałęzionych koron, nieco zwisających na zewnątrz. Odmiana ta jest uważana za szeroko uprawialną i stosunkowo odporną na choroby grzybowe, takie jak parch, rak i mączniak. Zaobserwowano jedynie niewielką podatność na raka na glebach ciężkich lub podmokłych. Jako młode drzewo odmiana ta, pomimo swojego bujnego wzrostu, tworzy dużo krótkiego drewna owocowego i stosunkowo szybko zaczyna owocować. Plon jest obfity i stosunkowo nieregularny, obfite zbiory przeplatają się z mniejszymi plonami. Przy braku odpowiedniej pielęgnacji poprzez przycinanie odmiana ta ma skłonność do wytwarzania małych owoców. Kwitnienie wiosną następuje raczej późno. Młode pędy są jasno brązowo-czerwone, delikatnie nakrapiane i owłosione, raczej smukłe. Liście są średniej wielkości, owalne do lekko lancetowatych, o barwie od średniozielonej do szaro-zielonej, często z lekko zawiniętymi krawędziami.
Odmiany, z którymi można ją pomylić
Doppelter Hausapfel, Oberlausitzer Muskatrenette, Muskatrenette
Przydatność do uprawy
Podsumowując, „jabłoń domowa” jest odporną, obficie owocującą i atrakcyjną wizualnie odmianą lokalną. Nadaje się zarówno do uprawy na wysokim pniu, jak i w postaci niewielkich drzewek, choć obecnie w ogrodach przydomowych i działkowych poszukuje się głównie odmian o bardziej aromatycznym smaku. Aby uniknąć – zwłaszcza w przypadku starszych drzew – małych owoców, konieczna jest dość regularna pielęgnacja poprzez przycinanie. Małe jabłka są obecnie wykorzystywane przede wszystkim jako jabłka użytkowe w kuchni. Tradycyjnie przygotowuje się je metodą „gestooft”, tzn. po usunięciu kielicha gotuje się je w całości z dodatkiem wody, a następnie podaje z karmelizowanym cukrem. Dzięki małym, czerwonym i bardzo smacznym owocom odmiana ta byłaby jednak również dobrym jabłkiem dla dzieci i na Boże Narodzenie
.https://obstsortenerhalt.de/node/286
#ogrodnictwo #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #botanika

Colorado Orange
typ: Deserowy
Opis: Średniej wielkości lub duży, okrągły, z wyraźnymi żłobieniami na powierzchni. Podstawowy kolor to żółty, często z pomarańczowymi paskami na stronie wystawionej na słońce. Na powierzchni występuje mnóstwo rdzawobrązowych przetchlinek. Łodyga jest średniej długości i smukła, osadzona w głębokim, lejkowatym zagłębieniu, które najczęściej jest mocno pokryte rdzawobrązowymi plamami. Kielich jest średniej wielkości i częściowo otwarty, osadzony w głębokiej i wąskiej miseczce.
Pochodzenie: Odmiana ta była szeroko uprawiana w środkowej części Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku, ale nieuchronnie została wyparta przez odmianę Red Delicious i uważa się, że zaginęła na początku pierwszej połowy XX wieku. W grudniu 2017 r. jabłka, które uznano za odmianę Colorado Oranger, pochodzące ze starego drzewa szczepionego rosnącego w Canyon City w stanie Kolorado (USA), zostały przekazane Jude'owi Schuenemeyerowi, założycielowi projektu Montezuma Orchard Restoration Project. Były one tak bardzo podobne do woskowej repliki odmiany Colorado Orange wykonanej na początku XX wieku, że wysłano je na Uniwersytet w Minnesocie w celu przeprowadzenia badań DNA, które wykazały, że profil genetyczny tego jabłka nie pasował do żadnej innej odmiany północnoamerykańskiej, co wskazuje, że jest to rzeczywiście odrębna odmiana dziedziczna.
Zbiór: Pod koniec piątego okresu, ale smak i aromat poprawiają się podczas przechowywania.
Uwagi: Odmiana York Imperial, która z wyglądu jest podobna, jest często mylona z odmianą Colorado Orange.
Szczyt zapylenia: 1
Okres zbiorów: 5
#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #ogrodnictwo #botanika #usa

typ: Deserowy, spożywczy
Coop 42
Synonimy: Wprowadzony na rynek europejski pod nazwą „Primiera”
Opis: Owoc średniej wielkości, okrągły. Tło kolorystyczne żółte, skórka błyszcząca, o średniej grubości i średniej twardości,
Cechy charakterystyczne: Miąższ żółty, o gruboziarnistej strukturze, chrupiący. Soczysty do bardzo soczystego, słodko-kwaśny, z nutą pikantności.
Pochodzenie: Wyhodowana w 1972 r. w Gospodarstwie Badawczym Ogrodnictwa Uniwersytetu Illinois w Urbanie w stanie Illinois (USA) poprzez skrzyżowanie odmiany Golden Delicious z pyłkiem odmiany Co-op 17. Uprawiana w Gospodarstwie Badawczym Ogrodnictwa Uniwersytetu Purdue w West Lafayette w stanie Indiana (USA) pod oznaczeniem HER3T16. Wybrana w 1979 roku jako najlepsza spośród sadzonek powstałych w wyniku krzyżówki. Była to jedna z ponad 40 odmian wprowadzonych na rynek w ramach programu współpracy PRI, mającego na celu opracowanie odmian odpornych na choroby, realizowanego przez uniwersytety stanowe w Purdue, Rutgers i Illinois.
Uprawa: Drzewo o umiarkowanym wzroście, rozłożyste. Owocuje na krótkich pędach. Daje obfite plony i wymaga przerzedzania po zawiązaniu owoców w celu zachowania standardów odmiany, a także zmniejszenia skłonności do plonowania co dwa lata.
Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się do pięciu miesięcy, ale smak stopniowo słabnie, podczas gdy konsystencja pozostaje niezmienna.
Podatność na choroby: Genetycznie odporna na parcha, odporna na rdzę cedrową jabłoni, umiarkowanie odporna na mączniaka prawdziwego i bakteryjną zarazę ogniową
Zbiór: Gotowe do zbioru od końca czwartego okresu do połowy piątego.
Ploidy: Diploidalne. Samonierodrodne.
Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 20
Okres zbiorów: 5 https://pomiferous.com/applebyname/co-op-42-id-1501

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska #usa

goldrush® coop 38 p.v.
goldrush® coop 38 p.v.r.
Informacje ogólne
Pochodzenie: krzyżówka odmian Golden Delicious i Coop17, USA
Hodowca: Purdue Research Foundation
Posiadacz licencji: Consortium européen PRF
Termin zbiorów: późny sezon
Wielkość owoców: 70/80
Zastosowanie: bardzo dobra odmiana do późnej sprzedaży w sklepach przy gospodarstwach. Bardzo dobra odmiana na rynki zorientowane na jakość (późna sprzedaż). Może być wprowadzana do sprzedaży po odmianie INRA Belchard® Chanteclerc. Nadaje się do sadów ekologicznych

Opis drzewa
Termin kwitnienia: 2 dni przed odmianą Golden Delicious
Zapylacze: Malus INRA Perpetu® Evereste, Malus INRA Baugene, Malus Golden Gem, Dalinbel, Ariane, Story® Inored, Canopy
Wigor: słaby od momentu rozpoczęcia owocowania
Czas do pierwszego zbioru / plony: szybki / dobre plony
Podatność na owocowanie naprzemienne / przerzedzanie: możliwa podatność na owocowanie naprzemienne w przypadku zbyt obfitego plonu / raczej trudne przerzedzanie (między odmianami Golden Delicious i Gala)
Podatność / odporność na choroby: odporne na szczepy parcha zwykłego (gen Vf), podatne na mączniaka prawdziwego, tolerancyjne na mszycę różową jabłoniową

Opis owoców
Opis owoców: surowy wygląd, żółte z wyraźnymi przetchlinkami i typowym zbrązowieniem
Miąższ / smak: Smak: wyjątkowe walory smakowe już od lutego. Jednocześnie bardzo słodkie i bardzo cierpkie o intensywnym smaku
Możliwości przechowywania: kwiecień w chłodni, lipiec w przechowalni z kontrolowaną atmosferą (CA)https://www.dalival.com/pommes/goldrush-coop-38-en/
#stareodmiany #ogrodnictwo #polska #holandia #niemcy #botanika #usa

typ: Cydr, jabłko deserowe

Connell Red

Synonimy: Connel Fireside, Red Fireside. Czasami nazywane po prostu „Fireside”, ale jest to nazwa odmiany macierzystej. Opis: Odporna odmiana jabłoni wyhodowana w Ameryce, uważana za mutację lub przypadkową sadzonkę odmiany Fireside. Bardzo ceniona jako jabłko deserowe do spożycia na surowo, wykorzystywana również do produkcji cydru. Identyfikacja: Duże do bardzo dużych, okrągłe. Podstawowy kolor jest żółty, ale zazwyczaj jest on całkowicie pokryty czerwonym nalotem i zaznaczony żółtawymi przetchlinkami. Sieć żółtych, rdzawobrązowych promieni rozciąga się na ramiona i w kierunku wierzchu jabłka. Ogonek jest krótki, gruby i osadzony w wąskiej, płytkiej i rdzawobrązowej wnęce. Skórka jest gruba i nabiera wyraźnie tłustej konsystencji w okresie dojrzałości oraz podczas przechowywania. Jabłka mają skłonność do pękania. Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kolor kremowy, jest jędrny i drobnoziarnisty. Soczysty, o słodko-kwaśnym smaku. Bardzo aromatyczny, słodki z nutami banana. Brązowieje pod wpływem powietrza. Pochodzenie: Najprawdopodobniej mutacja pączkowa odmiany Fireside, ale może to być również sadzonka tej odmiany pochodząca z zapylenia otwartego. Odkryta przez Toma Connella w jego sadzie w pobliżu Menomonie w stanie Wisconsin (USA) i wprowadzona na rynek w 1956 roku. Uprawa: Umiarkowanie silny wzrost. Pokrój wyprostowany, rozłożysty. Zazwyczaj owocuje co roku, ale może owocować co dwa lata. Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się przez cztery miesiące. Podatność na choroby: Odporna na parcha i rdzę cedrową jabłoni. Podatna na bakteryjną plamistość ognia. Zbiór: Gotowa do zbioru w połowie piątego okresu. Uwagi: Odmiana Red Connell ma zazwyczaj jednolity kolor, podczas gdy odmiana Fireside, od której pochodzi, ma czerwone paski na żółtawym lub pomarańczowym tle. Grupa zapylania: C Kronselka Papierówka grasztynek Szczyt zapylania: 11 Ploidyzm: Diploidalna. Samonierodzajna. Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 16 Okres zbiorów: 5 koniec września początek pazdzienika#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska #botanika Odporność na mróz: 4

https://pomiferous.com/applebyname/connell-red-id-1448

Collina

Owoce małe lub średniej wielkości, jasnozielone z czerwonym nalotem

Jabłka są gotowe do zbioru pod koniec lipca/na początku sierpnia

W chłodni można je przechowywać przez około cztery do sześciu tygodni

Częściowo nieco mączne, ale o dobrym, słodko-kwaśnym smaku

Początkowe plony są niewielkie, później średnio wysokie do wysokich (przy terminowym przerzedzaniu)

Preferuje lżejsze gleby w cieplejszych lokalizacjach

Podatna na mączniaka prawdziwego, ale odporna na parcha

#stareodmiany #ogrodnictwo #polska #niemcy #botanika

Odmiana „Cola”, lokalna odmiana z Etny o dużej odporności na warunki uprawy, jest odporna na parcha i owocówka jablowczka tzw. robaka jabłkowego.

Jabłka odmiany Cola są niewielkich rozmiarów i mają zaokrąglony, cylindryczny kształt z krótką szypułką.

Skórka ma żółty kolor i jest pokryta plamkami.

Miąższ o białym kolorze jest chrupiący, soczysty i lekko kwaśny.

Okres dojrzałości: pierwsze dziesięć dni września.

#stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #botanika

typ: Deserowy, spożywczy
# Cockle's Pippin

Synonimy: Cockle Pippin, White Cockle Pippin, Brown Cockle Pippin. Czasami nazywany również Nutmeg Pippin, ale jest to inna odmiana.
Opis: Średniej wielkości do dużego, o kształcie okrągło-stożkowym i nieco kanciastym. Skórka jest zielonkawa, w miarę dojrzewania żółknie, z brązowo-pomarańczowym rumieńcem. Zazwyczaj całkowicie pokryta jasnobrązową rdzawą plamistością i usiana szarymi przetchlinkami. Kielich jest mały i zamknięty, osadzony w płytkiej, pomarszczonej miseczce. Ogonek jest średniej długości i smukły, osadzony w głębokim, pokrytej rdzawą plamistością wnęce. Skórka w okresie dojrzałości jest tłusta w dotyku.
Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kremowy kolor, jest drobnoziarnisty, delikatny, chrupiący i soczysty. Bardzo słodki, bogaty w smaku i rześki. Aromatyczny.
Zastosowanie: Jabłko do spożycia na surowo o słodko-kwaśnym smaku.
Pochodzenie: Wyhodowane z pestki przez Cockle’a w Godstone w hrabstwie Surrey (Wielka Brytania) na początku XIX wieku. Wymienione przez brytyjskiego szkółkarza George’a Lindleya w wydaniu jego „A Guide to the Orchard and Fruit Garden” z 1831 roku.
Uprawa: Drzewo o umiarkowanym wzroście, o pokroju wyprostowanym i zwartym, owocujące na krótkich pędach. Daje obfite plony, ale wymaga przerzedzania po zawiązaniu owoców, aby osiągnąć odpowiednią wielkość. Dobrze radzi sobie jako drzewko doniczkowe.
Podatność na choroby: Odporna na mączniaka, parcha i raka.
Zbiór: Gotowa do zbioru na początku piątego okresu środek października .
Grupa zapylania: C kroselka papierówka
Szczyt zapylania: 11
Ploidyzm: Diploidalna. Samonierodzajna.
Okres zbiorów: 5
#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska

Obstsortendatenbank

http://www.obstsortendatenbank.de

Cludius Sommerapfel

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy #polska

Claudius Boesdorfer

Klaudiusz burszynówka

#stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #botanika #hejto

Close
typ: Gotowanie, spożywanie
Synonimy: CP Close, Red Transparent
Opis: Średniej wielkości, często duże o stożkowatym kształcie. Podstawowy kolor skórki to jasnożółto-zielony, na którym widoczne są rozległe, ciemnoczerwone, przerywane paski pokrywające różowoczerwony nalot.
Charakterystyka: Biały miąższ jest delikatny i miękki. Soczysty i lekko cierpki o łagodnym smaku. W chłodni zachowuje świeżość krócej niż tydzień.
Zastosowanie: Czasami spożywana na surowo, ale głównie wykorzystywana do gotowania.
Pochodzenie: Sadzonka odmiany Yellow Transparent wyhodowana przez C.P. Close’a w eksperymentalnym gospodarstwie rolnym Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych w Arlington w stanie Wirginia (USA) i wprowadzona na rynek w 1938 roku.
Uprawa: Silnie rosnące, wyprostowane drzewo o rozłożystej koronie. Owocuje na krótkich pędach. Odporne na mróz. Dojrzewa około trzech tygodni przed pierwszym okresem zbiorów, czasami wcześniej, a dojrzewanie trwa zazwyczaj kilka tygodni, co wymaga kilku zbiorów. Owoce mają tendencję do wczesnego opadania, a także do ociekania. Bardzo podatne na zarazę. Toleruje gorący klimat, ale do prawidłowego przebiegu cyklu potrzebuje zimowego chłodu.
Uwagi: Podczas testów oznaczone kodem USA 57.
Grupa zapylania: B Grafszynek Kronselka Papierówka
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #usa #polska #botanika

Szczyt zapylania: 6
Ploidyzm: Triploida. Grupa B. Dzień 6.

typ: Deserowe
Clivia
Opis: Doskonałe jabłko do spożycia na świeżo, o smaku przypominającym odmianę Cox; doskonale nadaje się do sprzedaży na targu i bezpośrednio z gospodarstwa.
Cechy charakterystyczne: Wielkość od małej do średniej. Kształt od okrągłego do okrągło-stożkowego. Skórka ma wyraźnie tłustą konsystencję i jest umiarkowanie gruba. Podstawowy kolor to żółty, na którym widoczne są paski w kolorze od pomarańczowego do ciemnoczerwonego. Na skórce występują rozrzucone, brązowawe, średniej wielkości przetchlinki. Kielich jest mały i ciasno zamknięty, osadzony w wąskiej i płytkiej zagłębieniu. Ogonek jest umiarkowanie długi i smukły, osadzony w wąskiej i głębokiej zagłębieniu.
Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kolor kremowy, jest drobnoziarnisty, jędrny i chrupiący. Soczysty, słodko-kwaśny i aromatyczny.
Pochodzenie: Wyhodowana jako krzyżówka odmian Geheimrat Doktor Oldenburg i Cox’s Orange Pippin przez M. Schmidta w Institut für Acker- und Pflanzenbau w Münchebergu (Niemcy). Wprowadzona na rynek w 1961 roku.
Uprawa: Słabo rośnie i wymaga intensywnego corocznego przycinania w celu pobudzenia wzrostu. Owocuje zarówno na pędach krótkich, jak i na pędach jedno- i dwuletnich.
Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do pięciu miesięcy.
Podatność na choroby: Nieco podatna na parcha i mączniaka.
Zbiór: W drugiej połowie czwartego okresu.
Grupa zapylania: B Grafszynek Kronselka Discavery
Szczyt zapylania: 6
Ploidy: Diploidalna. Samosterylna.
Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 20
Okres zbiorów: 4 koniec września
#stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #botanika #polska https://pomiferous.com/applebyname/clivia-id-1380

typ: jabłko deserowe\

Claygate Pearmain\

Synonimy: Archerfield Pearmain, Bradley’s Pearmain, Brown’s Pippin, Claygate, Claygate Pippin, Doncaster Pearmain, Formosa Pippin, Fowler’s Pippin, Mason’s Ribston Pearmain, Ribston Pearmain, Summer Pearmain, Winter Pearmain. Opis: Ceniona, tradycyjna odmiana jabłka deserowego, uprawiana na szeroką skalę w ogrodach w Anglii w epoce wiktoriańskiej i edwardiańskiej. Opis: Średniej wielkości do dużych, okrągłe, z tendencją do stożkowatego kształtu. Podstawowy kolor to zielonkawo-żółty, na którym po stronie wystawionej na słońce pojawia się rumieniec o barwie od szkarłatnej do pomarańczowo-szarej z rozrzuconymi czerwonymi prążkami. Skóra jest rdzawobrązowa z srebrzystymi łuseczkami, czasami z różowym odcieniem. Kielich jest duży i otwarty, osadzony w płytkiej, lekko wypukłej miseczce. Ogonek jest średniej długości i osadzony w głębokim zagłębieniu. Cechy charakterystyczne: Miąższ ma żółty, czasem zielonkawy odcień. Chrupiący, nieco kruchy i słodki. Pełny, bogaty, orzechowy smak, czasem z nutą ananasa. Zastosowanie: Okłady z zgniłych owoców odmiany Claygate były stosowane w dawnych wiejskich recepturach na ból oczu. Pochodzenie: Dzika sadzonka odkryta przez Johna Braddicka, ogrodnika, który w podobnych okolicznościach odkrył również odmianę „Braddick’s Nonpareil”, rosnąca w żywopłocie w pobliżu jego domu w miejscowości Claygate w hrabstwie Surrey (Wielka Brytania). Po raz pierwszy opisana w „Journal of the Royal Horticultural Society” w 1862 r., a następnie wyróżniona Nagrodą Zasługi Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego w 1901 r. oraz Certyfikatem Pierwszej Klasy w 1921 r. Niemniej jednak na początku XX wieku zaprzestano jej uprawy i uznano ją za zaginioną, aż do momentu odnalezienia drzewa w stacji badawczej Grove w Tasmanii (Australia) na początku XXI wieku. Uprawa: Drzewo o umiarkowanym przyroście, o pokroju wyprostowanym i rozłożystym. Owocuje na krótkich pędach. Bardzo obfite plonowanie. Dobrze nadaje się do uprawy w formie szpalerowej. Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się do dwóch miesięcy, a najlepszy smak i aromat rozwija się po około czterech tygodniach. Podczas przechowywania miąższ nabiera coraz bardziej kremowego koloru. Podatność na choroby: Odporna na parcha. Zbiór: Gotowa do zbioru od drugiej połowy piątego okresu. Uwagi: Edward Bunyard (1878–1939), znany pomolog, szkółkarz i autor, umieścił odmianę Claygate Pearmain na liście 12 najlepszych jabłek na świecie. Grupa zapylania: D Szczyt zapylania: 12 Ploidyzm: Triploidalna. Samonierodzajna, nie wytwarza żywego pyłku ani dla siebie, ani dla innych jabłoni. Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 8 Okres zbiorów: 5 Odporność na mróz: 3 #hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy #wielkabrytania #botanika https://pomiferous.com/applebyname/claygate-pearmain-id-1368

stopień zagrożenia
Cludius Herbstapfel

zagrożona wyginięciem
odmiana regionalna
nie
synonimy
Cludius Weißer, dawniej Spitzapfel
okres dojrzałości
od połowy września do połowy października
pochodzenie
Według Oberdiecka, który prawdopodobnie sporządził pierwszy szczegółowy opis tej odmiany, wyhodował ją superintendent Cludius (1754–1835) z Hildesheim. Ponieważ Diel wspomniał o tej odmianie już w drugim wydaniu swojego „katalogu” z 1833 roku pod nazwą „Cludius Weißer früher Spitzapfel”, jabłko to musiało powstać przed 1830 rokiem.
Występowanie
W północnych Niemczech pojawia się sporadycznie w starych nasadach. Częściej odmianę tę można jeszcze znaleźć w kolekcjach odmian. Ponieważ jabłko to zostało opisane również w różnych publikacjach pomologicznych w naszych sąsiednich krajach, należy się spodziewać, że jesienne jabłko Cludiusa występuje tam również. Jest ono zachowywane w sieci ochrony odmian stowarzyszenia Pomologen-Verein e.V.
Owoc
Średniej wielkości, stożkowaty owoc ma w przekroju wyraźnie kanciaste kształty, a połówki owocu są często nierówne. Charakterystyczne jest szerokie i głębokie zagłębienie przy ogonku, pokryte jasnobrązową rdzą, która może sięgać aż do miąższu. Ogonek ma długość do 2,5 cm. Szeroka wnęka kielicha otoczona jest wyraźnymi guzkami, pomiędzy którymi widoczne są również fałdy. Kielich jest zamknięty. Biało-żółta skórka zazwyczaj nie ma zabarwienia pokrywającego. W przypadku owoców silnie nasłonecznionych może pojawić się czerwonawy odcień, ale bez żadnych prążków. Komora nasienna znajduje się nieco bliżej ogonka i jest otwarta. Ścianki są szeroko łukowate i nieco popękane. Pestki są dobrze wykształcone, jasnobrązowe, o wymiarach 9 : 5 mm. Żółtawy miąższ ma słodko-winny smak, przy dłuższym przechowywaniu staje się kruchy.
Drzewo
Drzewo w młodości rośnie bujnie i wcześnie zaczyna owocować. Ciemnozielone liście są zdrowe.
Odmiany podobne
Odmiana „Signe Tillisch” wyraźnie różni się aromatem.
Odmiana „Schöner aus Nordhausen” ma bardziej spłaszczony kształt i dłużej zachowuje świeżość podczas przechowywania.
Przydatność uprawowa
Jako odmiana dla miłośników, szczególnie w północnoniemieckim regionie pochodzenia, nadaje się na jabłka stołowe. Ze względu na niewielką podatność na parcha jest cenna również w lokalizacjach o wysokiej wilgotności powietrza.https://obstsortenerhalt.de/node/8353
#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy

# Civni\https://pomiferous.com/applebyname/civni-id-5648

p: Deserowa
Synonimy: Civina. Sprzedawana pod nazwą Rubens. Nie należy jej mylić z holenderską odmianą Rubens, która jest potomstwem odmiany Cox’s Orange Pippin wyhodowaną w latach 40. XX wieku. Dodatkowe zamieszanie wprowadza odmiana znana jako Rubin.
Podsumowanie: Włoska odmiana supermarketowa przeznaczona do spożycia na świeżo i wyhodowana z myślą o długim przechowywaniu.
Opis: Średniej wielkości, zbliżony do dużego, stożkowaty, czasem asymetryczny. Skórka jest gładka, średniej grubości, a podczas przechowywania nabiera tłustej konsystencji. Podstawowy kolor to złocistożółty, na którym widoczne są liczne, przerywane czerwone paski pokrywające od 60 do 100 procent powierzchni. Ogonek jest długi i średniej grubości, osadzony w średniej wielkości podstawce.
Cechy charakterystyczne: Miąższ jest kremowo-biały, o średniej konsystencji, jędrny i chrupiący. Aromatyczny i słodki, z odpowiednią kwasowością, która nadaje mu rześki smak.
Pochodzenie: Wyhodowana w 1985 roku przez Gianfranco Castagnoli, Michelangelo Leis i Alessio Martinelli dla Consorzio Italiano Vivaisti w Ferrarze (Włochy) poprzez skrzyżowanie odmian Elstar i Kidd’s D-8. Wprowadzona na rynek w 1988 roku.
Uprawa: Umiarkowanie silny wzrost, pokrój wyprostowany i rozłożysty. Owocuje na pędach bocznych i plonuje co roku, choć co dwa lata plony mogą być nieco skromniejsze.
Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się przez pięć miesięcy w chłodni.
Podatność na choroby: Podatna na parcha, umiarkowanie podatna na mączniaka prawdziwego.
Zbiór: Gotowa do zbioru w połowie piątego okresu, najlepiej zbierać w ciągu trzech tygodni.
Szczyt zapylenia: 1
Ploidy: Diploida. Samosterylna.
Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 20
Okres zbiorów: 5
Odporność na mróz: 7 do -20stopni Celsjusza
#ogrodnictwo #stareodmiany #wlochy
#botanika

Chusenrainer
Chusenrainer
#botanika
#ogrodnictwo
#stareodmiany
#szwacjaria
#polska

rodzaj: Jabłko do gotowania, cydr, ciasto\
# Chusenrainer\

Synonimy: Chusenrainer, Chussenrainer, Chussen Rainer, Chusenrain, Chusenrain
Opis: Średniej wielkości. Okrągłe. Podstawowy kolor zielonkawo-żółty, z matowym czerwonym nalotem i drobnymi prążkami na stronie wystawionej na słońce. Oczko małe i częściowo otwarte, osadzone w głębokim i wąskim zagłębieniu. Ogonek długi i smukły, osadzony w głębokim i bardzo wąskim, pokrytej rdzą wnęce.
Cechy charakterystyczne: Miąższ zielonkawy, miękki. Soczysty i cierpki. Brix 11,0, kwasowość 8,3 g/litr
Zastosowanie: Przede wszystkim jabłko do gotowania, nadające się do ciast i tart, ale smak bywa nieco mdły. Wykorzystywane również do produkcji cydru.
Pochodzenie: NFC. Odkryte około 1852 roku przez Joh. Wallera, rosnące dziko w Chusenrain ? Sempach w Szwajcarii. Nazwę nadał mu w 1891 roku R. Stalder z Meggen.
Uprawa: Umiarkowanie silny wzrost.
Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do trzech miesięcy.
Zbiór: W połowie czwartego okresu.
Szczyt zapylenia: 19
Ploidyzacja: Samosterylna. Grupa ???? Dzień 19
Tygodnie przechowywania w chłodni: 12
Brix: 11
Kwasowość: 8,3
Okres zbiorów: 4
Gęstość właściwa: 1,0441
https://pomiferous.com/applebyname/chusenrainer-id-1336
#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #szwajcaria #polska #

# Christs Gelber Augustapfel

Historia: po raz pierwszy opisana w 1833 r. przez pomologa Diela.
Zbiory: połowa sierpnia
Okres dojrzewania: od połowy sierpnia do września
Owoc: średniej wielkości, płasko-okrągły, o woskowej, biało-żółtej barwie, czasami z czerwonymi paskami, soczysty, o smaku przypominającym nieco jabłko różane, kwaśna odmiana wczesna
Drzewo: o niewielkiej koronie; wcześnie zaczyna owocować
Szkólka https://www.baumgartner-baumschulen.de/neu/index.php?d=l&a=1&artnr=2083&abest=2Fie

#stareodmiany #ogrodnictwo #botanika #niemcy

Christmas Pearmain

rodzaj: Deserowy

Opis: Owoc mały lub średniej wielkości. Długi, stożkowaty. Podstawowy kolor to zieleń, która w miarę dojrzewania przechodzi w żółć; na stronach wystawionych na słońce, stanowiących od połowy do trzech czwartych powierzchni, pojawia się pomarańczowy lub brązowo-czerwony rumieniec, na którym widoczne są ciemniejsze czerwone paski. Występuje pewne rdzawienie. Liczne rdzawe przetchlinki. Kielich jest duży i otwarty, osadzony w płytkiej miseczce. Łodyga jest krótka i osadzona w płytkiej wnęce.

Cechy charakterystyczne: Miąższ jest żółtawy, dość jędrny i drobnoziarnisty. Soczysty i słodki z nutą cierpkości, czasami nieco cierpki. Aromatyczny.

Zastosowanie: deser

Pochodzenie: Wyhodowany z przypadkowej sadzonki przez H. Mansera z hrabstwa Kent (Wielka Brytania) pod koniec XIX wieku. Po raz pierwszy opisana przez P. Crowleya w 1894 r. w „Journal of the Royal Horticultural Society”. Wpisana do katalogu przez szkółkę George Bunyard & Company z Maidstone w hrabstwie Kent (Wielka Brytania) w 1895 r.

Uprawa: Umiarkowanie silny wzrost, pokrój wyprostowany, zwarty. Odmiana owocująca na krótkich pędach. Zwykle owocuje co dwa lata. Łatwa w uprawie i obficie plonująca.

Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość przez trzy miesiące, a smak i słodycz osiągają szczyt pod koniec tego okresu.

Podatność na choroby: Odporna na parcha.

Zbiór: Wczesny, w piątym okresie

Uwagi: Pierwotnie nazywana Pearemain, Peare main lub Paremaine, termin „Pearmain” oznacza jabłko w kształcie gruszki. Pochodzi on z anglicyzacji wyrażenia „Pyrus Magnus”, oznaczającego kształt dużej gruszki. Innym, mniej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że termin „pearmain” jest anglicyzacją francuskiego słowa „permanus”, co oznacza, że pochodzi on z miasta Parma w północnych Włoszech.

Grupa zapylania: B Grafszynek Kronselka

Szczyt zapylania: 5

Ploidy: Samopłodna, ale plony są lepsze w pobliżu źródła żywego pyłku.

Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 12

Okres zbiorów: początek pazdziernika

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #wielkabrytania #polska

https://pomiferous.com/applebyname/christmas-pearmain-id-1331