#wilkolaki

W 1937 roku brytyjski reporter i podróżnik Bernard Newman przemierza Europę na rowerze. W karpackiej wsi Borgóprund, w samym sercu Siedmiogrodu, trafia na wieczór pełen opowieści o wampirach i wilkołakach. Newman pokazuje, że nie są one jedynie folklorem, lecz częścią codziennego

Zabobony ludu polskiego, ostatni już książkowy post na ten temat, tym razem w całości poświęcony wilkołakom.

Wilkołak, tak nazywany jest człowiek mogący przemieniać się w wilka. Herodot pisał m.in. o ludzie znanym jako Neurowie, którzy to mieli zamieszkiwać tereny od źródeł Dniestru aż do Dniepru. Członkowie owego ludu twierdzili, że w określone dni w roku byli zdolni do przemiany w wilki, by następnie ponownie móc powrócić do ludzkiej postaci. Do tej pory w moc przemiany wierzy cały gmin Słowiańszczyzny, każda wioska u nas, w Rosji i u Morlachów, gdzie vacodlacami ich zowią. Tam, kiedy umrze człowiek posądzany o możliwość przemiany w wilkołaka, podrzyna mu się żyły pod kolanami i kłuje całe ciało, co zapobiec ma jego powrotowi między żywych. Ci najbardziej przesądni sami proszą, aby po zgonie z ich ciałem w ten sposób postąpiono.

Można wyszczególnić trzy rodzaje wilkołaków:
a) Czarownice lub czarodzieje, którym przemiana do realizacji własnych celów jest potrzebna, po wszystkim inną lub swoją postać przybierać zwykli. 
b) Przeistoczeni czarami na całe życie lub określoną liczbę lat. 
c) Wilkołaki, pod postacią których kryją się upiory. 
Każdy z tych rodzajów jest zuchwały, niebezpieczny, zupełnie jak wilk, tylko większy, rzuca się na ludzi, kaleczy, zabija, pożera albo krew tylko wysysa. W ostatnim przypadku ponad wszystko wielbi krew młodą, dlatego szczególnie często porywa dzieci albo też doroślejsze dziewczęta.

Wilkołakom spod literki a ciężko jest dać radę, b można zabić lub przeczekać, aż powrócą do dawnej postaci. c) należało wykopać, odciąć głowę i położyć ją między nogami, a serce przebić palem olchowym.

Rzucający czary przemieniali innych w wilkołaki szczególnie w sytuacjach, gdy wzgardzono ich uczuciem lub obrażono w jakikolwiek sposób. Przemienieni nie zawsze zatracali się w nowej formie, były i poczciwe wilkołaki wstrzymujące się od konsumpcji krwi i ciała ludzkiego, straszyły jedynie, a odegnawszy żywych zjadały ich pokarm. Takich starano się odczarować. Taką moc podobno miały święcone prosię i święcony chleb, dodatkowo cios widłami między oczy sprawić miał, że wilk padnie trupem, a człowiek odczarowany znowu powróci.

Wilkołaki czasami mogą też gromadzić się pod domem wiedźmy, która ich zaczarowała, przychodzą tam, by wyciem błagać o szybsze przywrócenie im ludzkiej formy. Jeśli uda im się wiedźmę przebłagać, ta przychodzi do nich niosąc kożuch do góry wełną obrócony i każdego wilkołaka całkowicie nim przykrywa. Jeśli któraś część ciała pozostanie jednak odkryta, przemiana nie dojdzie do skutku i kolejny raz błagać wiedźmę trzeba będzie.

#necrobook #zabobony #wilkolaki #wiedzmy

Rekordziki, dzisiaj wlatuje medyczny content, który może być nieprzyjemny dla co bardziej wrażliwych użytkowników strony, uprasza się ich o pominięcie tego wpisu, dziękuję. W razie czego oznaczam także jako NSFW.

1. Gryzonie
Wielkoszczury gambijskie to stworzonka wpisane do Księgi jako największe gryzonie wykorzystywane do pracy, w tym przypadku do pracy przy wykrywaniu min lądowych. Taka rola przypadła im m.in. w Mozambiku, gdzie uczy się je utożsamiać zapach materiałów wybuchowych z nagrodą w postaci smakołyku. Po zlokalizowaniu ewentualnej miny zwierzątko wskazuje ją kopiąc w danym miejscu.
https://youtu.be/L0swUc492hU?si=uAqQaNuehu8Hv_br

2. Wilkołactwo
Pierwszą odnotowaną osobą z syndromem wilkołaka(hipertrichozą) był Petrus Gonsalvus(1537-1618). Mężczyzna wiele lat spędził na dworach możnowładców we Francji i Włoszech. Ożenił się i spłodził siódemkę dzieci, w tym czwórkę, która odziedziczyła paskudną przypadłość.
https://kobieta.onet.pl/wiadomosci/piekna-i-bestia-istnieli-naprawde-historia-petrusa-gonsalvusa/tb5j19n

3. Płody
Lithopedion to płód, który obumiera w wyniku ciąży pozamacicznej, ale jest już na tyle duży, by organizm nie mógł go wchłonąć. Organizm matki otacza następnie ciałko wapniową otoczką, co w przyszłości pomaga uniknąć problemów zdrowotnych posiadaczce "kamiennego dziecka", jak potocznie określana jest ta niezwykła abominacja. Lithopedion pojawia się bardzo rzadko, dotąd zarejestrowano jedynie kilkaset przypadków. Po raz pierwszy opisano go w roku 1582, odkrycia dokonano podczas sekcji zwłok 68-letniej Francuzki, Colombe Chatri.
https://patolodzynaklatce.wordpress.com/2021/06/01/dzieci-z-kamienia/

4. Kobiety-świnki
Trzeba przyznać, że to jeden z bardziej oryginalnych rekordów, bo tyczy się on początków historii o kobietach posiadających twarz świni. Najwcześniejsze opowieści pojawiły się w latach 30 XVII wieku. Szczególnie popularne były w Holandii, Anglii oraz Francji. Na początku były to typowe bajania, w których bohaterką była zwykle kobieta zamieszana w uprawianie czarów. Później elementy magiczne usunięto na rzecz większego realizmu, a opowieści starano się sprzedać jako absolutnie prawdziwe. Ostatnie znane legendy pochodzą z początku wieku XX.

Legenda: Pewna zamożna dama spodziewała się swojego pierwszego dziecka. Pewnego dnia do spacerującej kobiety podeszła żebraczka wraz ze swoimi dziećmi prosząc o drobną jałmużnę. Ta odmówiła, a dodatkowo rzuciła obraźliwą uwagę na temat dzieci biedaczki porównując je do świń. Żebraczka wzburzona przeklęła kobietę i odeszła.

Efekty klątwy nie dosięgły samej kobieciny, za to dotknęły jej dziecka, które okazało się być dziewczynką. Mała narodziła się z twarzą świni, poza tym cała reszta wyglądała absolutnie normalnie. Zachowanie dorastającego dziecka było za to dalekie od normalnego, jadło ono bowiem z koryta i porozumiewało się chrumkaniem.
https://en.wikipedia.org/wiki/Pig-faced_women

#necrobook #rekordyguinnessa #gryzonie #wilkolaki #embriony

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Replika zapowiada dwudziesty czwarty tom serii Wierzenia i zwyczaje. "Wojownicy i wilkołaki" Leszka P. Słupeckiego w sprzedaży od 25 lipca 2023 roku. Wydanie w twardej oprawie liczy 336 stron, z ceną detaliczną 59,90 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

> Pasjonujący świat wierzeń, obrzędów, legend i zwyczajów związanych ze zjawiskiem wilkołactwa.

> Obrośnięte futrem, krwiożercze bestie wyjące do pełni księżyca rozpalają wyobraźnię od wieków. Jak jednak pisze prof. Leszek Słupecki we wstępie: „W tej książce nie chodzi tylko o przedstawienie efektownych opowieści. Wyzyskamy je oczywiście, lecz spróbujemy dzięki nim dotrzeć do głębszego sensu wiary w wilkołaki”.

> Niniejsze opracowanie zgłębia wiele aspektów zjawiska, które nauka nazwała wilkołactwem. Obrazowo przedstawia słowiańskie, celtyckie czy germańskie podania i legendy zrodzone niekiedy już w starożytności, a podtrzymywane po współczesność. Szeroko ukazuje rozwój wiary w przemianę człowieka w wilka, zarówno w tradycji ludów Europy, jak i Azji, Afryki oraz obu Ameryk.

> Autor podejmuje również motyw likantropii jako dzieła diabła, przyglądając się jego obecności na różnych płaszczyznach kulturowych, także językoznawczej i literackiej. To wszechstronne ujęcie czyni z Wojowników i wilkołaków lekturę pasjonującą, która pozwoli zmierzyć się z wciąż żywym mitem.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°) ⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #replika #wierzeniaizwyczaje #leszekpslupecki #wilkolaki