Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

Wpis użytkownika mnie_tu_nie_ma w Gry

Tytan

w Gry

16piorunów

169 + 1 = 170

Tytuł: Persona 5 Royal
Developer: Atlus
Wydawca: Deep Silver, Atlus
Rok wydania: 2019
Gatunek: RPG
Użyta platforma: PC
Czas do ukończenia: 100%, około 160h
Ocena: 9/10

Po ukończeniu Expedition 33 przez jakiś czas szukałem czegoś, co pozwoli mi wypełnić pustkę po tak dobrej grze. Ekspedycja była moim pierwszym jRPG wiec naturalnie rozejrzałem się za innymi wysoko ocenianymi grami tego gatunku i tak padło na Persona 5 Royal.

Cieszę się bardzo, że dałem tej grze szanse bo bawiłem się świetnie! Gra była bardzo długa (zajęła mi ponad 150h, a nie jest to Ubigra z milionem banalnych pytajników na mapie), ciekawa fabularnie i ze świetnie napisanymi postaciami. Było miejsce i na dramaty, i na żarty, i na cringe. Edycja Royal została rozszerzona względem podstawowej o dodatkowe postacie oraz cały opcjonalny rozdział do odblokowania i to zwłaszcza jego antagonista zrobił na mnie dobre wrażenie. Po raz pierwszy od dawna mogłem się utożsamić z "tym złym" do tego stopnia, że przy pierwszym przejściu postanowiłem przyznać mu rację i poddać walkę (gra ma wiele zakończeń, w tym i takie). Dopiero ciekawość skusiła mnie do przejścia tego samego wątku w wersji konfrontacyjnej.

Kilka minusów.

Do sterowania trzeba było się przyzwyczaić, bo nawet mimo grania na padzie sporo opcji było totalnie nieintuicyjnych.

Stylistyka gry na anime, w dodatku z tych niezbyt poważnych (nierealistyczne, karykaturalne) też nie każdemu przypadnie do gustu - mnie początkowo męczyła.

Bardzo dziwna była też decyzja o nadaniu erotycznego wyglądu jednej z nieletnich żeńskich postaci (pic rel). Tym bardziej, że jednym z wątków poruszanych w grze są ciągoty dorosłego nauczyciela wychowania fizycznego względem swoich nieletnich uczennic. Wątek ten jest jednoznacznie negatywny, autorzy wyraźnie potępiają takie zachowania, prezentując jednocześnie na ekranie nastolatkę w latexie z wywalonym na wierzch cycem. WTF?

Komentarze (5)

Sum0piorunów

@mnie_tu_nie_ma grałem chyba pierwszą godzinę albo dwie i znużyły mnie nastoletnie dramaty, symulator chodzenia jak dla mnie. Czy reszta jest podobna jak początek, czy też się rozkręca i warto dać szansę?

Tytan0piorunów

@Xianth

Symulator chodzenia - gra ma zatrzęsienie aktywności (nawet po 100h odkrywałem nowe) i stara się je wprowadzać stopniowo. Przez to przez pierwsze godziny (i to raczej 10h a nie 1h) prowadzi gracza "a teraz idz na stacje metra i znajdz linię do szkoły", "a teraz idź wypożycz książkę z biblioteki", "a teraz idź już spać, bo jest późno". Później dostaje sie coraz większą swobodę w wyborze tego co chce się robić, pojawia się fast travel do zwiedzonych wcześniej lokacji itp.

Nastoletnie dramaty - tak i nie. Gramy licealistą, sporo akcji dzieje się w szkole. Wg mnie gra porusza dosyć poważne tematy jak na RPG, ale jej stylistyka powoduje, że wyglądają mniej poważnie. No bo popatrz, w Kingdome Come szukasz typa, który zabił Twoich rodziców i ukradł miecz. W Skyrim biegasz za smokami by je zabić i pochłonąć ich dusze. Jeszcze gdzie indziej kompletujesz drożynę by walczyć z nekromantą. Wszystko to śmiertelnie poważnie i z realistyczną grafiką. Tutaj? Jesteś nieletnim skazanym za przestępstwo którego nie popełnił, przeniesiony do nowej szkoły, gdzie wszyscy: nauczyciele, uczniowie, nawet opiekun prawny traktują Cie jak gówno, które szpeci ich idealne społeczeństwo. Jednocześnie już pierwszego dnia dowiadujesz się, że jeden z nauczycieli to psychol który znęca się fizycznie i psychicznie nad uczniami, ale jest nie do ruszenia, wszystko jest zamiatane pod dywan. No jak dla mnie to znacznie poważniejsza fabuła jak na ten gatunek ALE! jednocześnie obserwujesz tego nauczyciela w formie jak na obrazku, a sprawę omawiasz z istotą która wygląda jak kot w masce Zorro. Mi to też na początku trochę przeszkadzało, później się przyzwyczaiłem i nawet polubiłem stylistykę gry, ale jak ktoś ma uczulenie na anime to się raczej nie przekona.

Fanatyk2piorunów

@mnie_tu_nie_ma Dwie polecajki Ci dorzucę:

* jeśli szukasz klimatów JRPGowych dziwno-egzystencjalno-apokaliptycznych, to Nier Replicant, ale nawet bardziej Nier Automata; chyba Nier Automata miało najbardziej podobne ogólne odczucie do E33, mimo, że to inny typ gry i inny rodzaj historii

* jeśli szukasz klimatów francuskich, w lekko soulslike'owym wydaniu, to Steelrising

Tytan1piorunów

@LondoMollari

Nier: Automata ukończyłem. Fabuła/wydźwięk faktycznie ciekawe, świetny soundtrack (nawet dziś puszczałem Weight of the World), ale gameplay średnio mi leżał.

Steelrising nie znam, ale nie lubię soulslikeów, więc raczej pass.

Autorytet2piorunów

@mnie_tu_nie_ma Ukończyłem tę grę jak wyszła na PC bo niemal wszyscy ją zachwalali i generalnie przekonałem się dzięki niej że JRPG to nie dla mnie jednak, chociaż kiedyś się w stare Finale zagrywałem. Władowałem w to chyba ze 120h i nawet bym teraz za bardzo nie potrafił opowiedzieć o czym to było xD No nie potrafiłem się w to wczuć za cholerę.
Chociaż Exp33 to majstersztyk no ale tam to tylko formuła była trochę podpierniczona z gatunku ale świat i historia już bardziej poważne.