Wpis użytkownika KatieWee w Kawiarnia "Za Firewallem"

Zaloty
czyli _Bo o mnie się trzeba starać_

Idź ty trochę pobrusz, ja sobie poleżę –
ryby sobie podjem z ryżem, wodorostów;
i dopiero wtedy być może uwierzę
żem ci przeznaczony. Na męża, po prostu.

Hamlecie…

W nurt rzeki się położę - poleżę
Pieszczona dotykiem wodorostów,
W miłość chciałabym wierzyć - uwierzę
Gdy powiesz mi “kocham cię”. Po prostu...

H: "Nic nie piłem! tak se tu poleżę."
(bełkocze Hamlet wśród wodorostów)
O: "I myślisz że ci c⁎⁎ju wierzę?!"
(Hamlet w c⁎⁎ja tnie po prostu)

Po traumach na kozetce poleżę
opędzę się od myśli wodorostów
będzie dobrze, znowu uwierzę
albo pójdę popływać, po prostu

ubrana skąpo leżę
wśród gęstych wodorostów
i w nic już nie uwierzę
utopię się po prostu

Widzę zwłoki – obok nich poleżę.
Uplotę wieniec z wodorostów.
Jeśli ktoś to doceni, uwierzę.
A potem wstanę po prostu.

Dzięki za zastępstwo, dopiero wróciłam do żywych.

Gdy tak długo w mej wannie poleżę
Boję się pojawienia zielonych wodorostów
Roślinką się stanę, w przeznaczenie uwierzę
No chyba, że zmarznę. Wtedy wyjdę po prostu.

Ja na Hamleta poczekam, poleżę
sobie tu na dnie wśród wodorostów
i za nic w świecie ja w to nie uwierzę,
że mnie tak wziął i odrzucił po prostu.

Myć mi się nie chce, poleżę
Wśród włosów przetłuszczonych, jak wodorostów
W miłość znowu uwierzę
Albo się ogarnę - po prostu