Wpis użytkownika KatieWee w Kawiarnia "Za Firewallem"
KatieWeeFanatyk
23piorunówOto witam się z Państwem i proponuję na dziś za Jerzym Kamilem Weintraubem:
Temat: pożegnanie
Rymy: szeptem - rzucił - przedtem - ucichł
Powodzenia!
Komentarze (21)
Powiedziałem "uciekaj" szeptem
potem niedźwiedź się na mnie rzucił
mieliśmy wspólne plany przedtem
po tym nasz wspólny czas ucichł
@PaczamTylko uwielbiam literacko podane dramaty! Chyba czytałem o tym wypadku w Gościu Przasnyskiem.
pożegnanie prawdziwego mężczyzny
słuchaj, czas się pożegnać, wycharczał szeptem
byłem po bułki i pewnie wtedy na mnie się rzucił
wirus jakiś, patrz już trzydzieści siedem a przedtem
żadnych znaków, najmniejszego kata... ucichł
Mów do mnie szeptem
bym cię nie rzucił,
bo piłem przedtem -
kac jeszcze nie ucichł.
Mógł rzec normalnie, zaszeptać szeptem
A ten soczystą k⁎⁎wą rzucił!
A wcześniej: nara! Dodał to przedtem
To wszystko wykrzyczał, po chwili ucichł
@splash545 typowe dla stoika na odwyku
Ostatnie pożegnanie
Niwecząc ciszę milczącym szeptem
Bezgłośny napis w kamieniu rzucił:
"Ten który zwał się człowiekiem przedtem
Tu leżąc stygnie, na wieki ucichł"
@Statyczny_Stefek o jaaaa... :heart_eyes:
Pożegnanie
Pieszczotliwie, na uszko, ujmującym szeptem,
Coś o oczach i ustach… - komplement jej rzucił,
Po policzku pogładził, i po szyi przedtem,
A na koniec rzekł “żegnam”. A pusty dom ucichł…
Komentarz usunięty przez moderatora
@Umypaszka i cóż my tu mamy? Typowe, marne naśladownictwo naszego przyszłego noblisty. Ja tylko zwrócę uwagę na pewien ciąg myślowy, gdy zajrzymy do słownika języka polskiego (red. 1967 r.) 1.apologeta 2. imponderabilia 3. pederasta 4. naprawdę 5. huncwot 6. sprzed 7. nonszalancki 8. parafianin. To nie wymaga komentarza!
@skorpion yhm. Oto mikroscena ludzkiego dramatu – komunikacyjnego, emocjonalnego, egzystencjalnego. Jego siła tkwi w oszczędności środków i wieloznaczności. To poezja, która nie mówi – lecz sugeruje. Nie opowiada – lecz prowokuje do myślenia! Przykład nowoczesnej poezji minimalistycznej, w której każdy wyraz niesie znaczeniowy ciężar, a ich układ tworzy napięcie dramatyczne. Choć pozornie prosty, tekst ten otwiera przestrzeń dla głębokiej refleksji nad komunikacją, emocją, czasem i kondycją ludzką. Mamy tu do czynienia z tekstem, który w swej oszczędności słownej osiąga niezwykłą intensywność semantyczną. To właśnie ta zwięzłość – typowa dla języka poetyckiego – pozwala na wielowarstwową interpretację. A przecież – jak mawiał Norwid – "zostaw, zjem jeszcze, nim pleśnie nas we śnie" Ten minimalistyczny styl, charakterystyczny dla łódzkiego undergroundu, można porównać jedynie do słynnych strof "ŁKS ubiera się nieadekwatnie do okazji"
"szapoba"
@Umypaszka mój to bardziej poważny wiersz, zauważ duże litery na początku każdego wersu :smiley:
Komentarz usunięty przez moderatora
@Umypaszka genialne!
😉
@fonfi nic :smiley:
@Umypaszka OK, to czekamy co powie Pan @skorpion. Jeśli nic, to mam gotowe dwa kolejne, dodam i wrzucę. :smiley:
Komentarz usunięty przez moderatora
@skorpion @Umypaszka To kto dzisiaj czyni honory?