Wpis użytkownika George_Stark w Kawiarnia "Za Firewallem"

Postanowiłem urządzić dzisiaj nadprogramowy Dzień Kobiet i w związku z tym zrobić Paniom prezent. Pod poprzednim wytworem z Cyklu Grudziądzkiego koleżanka @Wrzoo wyraziła nadzieję na to, że Jerzy zmartwychwstanie, no bo Wielkanoc w końcu, a koleżance @KatieWee spodobała się nieistniejąca strona bierna czasownika „utonąć”, no to zdecydowałem się te dwie sprawy we swoim nowym wierszu uwzględnić.

Wszystkiego najlepszego więc, drogie Panie! – dobrze że już żadna więcej nic tam nie napisała. 😉

*

No a nad tytułem wytworu poniższego myślałem przez chwilę, a później mi się przypomniało, że na tej płycie pana Stasiuka i zespołu Haydamaky, którą to płytę zresztą bardzo lubię, piękna jest nie tylko Alpuhara, ale też i na przykład _Upiór_, więc niech będzie o tym grudziądzkim upiorze:

*

Upiór

No: Alleluja! I nie ma rady,
Wielkanoc w końcu cudami obradza,
bo chociaż trochę nadgryzły go kraby,
się utonięty Jerzy odraza.

Na brzeg wypełznął, bieży przez szuwary,
z paznokci resztki pozdrapywał śniedzi,
ostatnie krople strząsnął już z fujary:
był się utopił, a przeżył.

– "Podejdź tu dziewczę, chodź ku wodzie bliżej" –
to szept Jerzego czy fali?
– "Nie wstydź się wcale, przecież nikt nie idzie,
w Wiśle się będziem kąpali".

Dziewczę już w stroju: stanik i galoty,
Jerzy podniecony całym ciałem płonie,
płonie tak jak płoną utonięte chłopy
bo dziewczę też zaraz utonie.

*