Wpis użytkownika splash545 w Kawiarnia "Za Firewallem"

Sonet krwią pisany

Napiszę sonet, choćby swą krwią –

Z rozciętej tętnicy niechaj poleci.

Może obudzi on tych, co śpią,

I do działania choć trochę zachęci.

Krew z żył wypływa, przez co ręce drżą,

Lecz to prostuje myśli rozchwiane.

Żyjesz, jakbyś miał przeżyć lat sto...

No cóż, nie sądzę. Niedoczekanie!

Teraz umieram – już o tym wiecie

I to sprawiło na udzie cięcie,

A ja wiem o tym, że mało który

Ma tę świadomość, sądząc: "To bzdury!",

Że umiera teraz – o tym jest ta treść.

Krew w żyłach się kończy mych, więc nara, cześć! 👋