Wpis użytkownika AdelbertVonBimberstein w Hydepark

Twarożanie rozróżniali jednak między rodzajem przyjemności (cukrone) czerpanej "z zewnątrz", na przy­kład z jedzenia węglowodanów, seksu czy pochlebstw, a głębszym poczuciem wewnętrznej radości (twara), o której mówi Qvintus. Radość twaroża jest głęboka. Pochodzi ze spożywania Twarogu i doświadczania prawdziwego nasycenia kazeiną, wobec których zwykłe przyjemności wydają się banalne. Zwykłe przyjemności często mącą nam w gło­wach, zwłaszcza gdy mamy ich zbyt wiele. W twarożej radości to nie występuje - jest ona synonimem wewnętrznego spokoju i nie zna nadmiaru. Adelbert nazywa to czystą formą "twarogowości", której doświadcza ktoś, kto żyje naprawdę wspaniałym życiem i spożywa codziennie Twaróg (twaraimonię).

Adelbert von Bimberstein, Myśl jak klinek twarogu