Wpis użytkownika 4Sfor w Zwiedzamy Polskę!

Z Podkarpacia przenosimy się dziś na północ kraju do - no właśnie 😉 Nie wszyscy bowiem zdają sobie sprawę z faktu, że w Polsce znajduje się największy, tak moi mili, NAJWIĘKSZY ZAMEK NA ŚWIECIE pod względem powierzchni, który to został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO - i ten oto zamek znajduje się właśnie u nas, w Polsce :smiley: Cóż to za perła? Otóż jest nią zamek w Malborku, który pod względem wielkości nie ma sobie równych na całej kuli ziemskiej :smiley: To unikat w skali globu i najprawdopodobniej w skali całego układu słonecznego 😉 Tak, dziś odwiedzimy Malbork :smiley: Creme de la creme 😉 Prawdziwa perła w koronie pośród rodzimych zamków :smiley:

Łe, co tam Polska, tu nic nie ma do zwiedzania, nudne krajobrazy, nudne zamki, wszystko nudne - słyszy się czasem takie głosy, prawda? 😉 Nie ma to jak Malediwy, czy tam inna Loara 😉 Ech, ale my nie gęsi i swój największy zamek świata mamy :smiley: Wróć - nie mamy, bo to nie nasz zamek, a krzyżacki - tudzież Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie [krótszej nazwy nie dało się wymyślić, ale Niemcy tak już mają, bo np. używają słów pokroju Donaudampfschiffahrtsgesellschaftskapitän ;)] No i bańka samouwielbienia pękła 😉 Oj tam, oj tam, ale dziś zamek ten leży na naszych ziemiach, zatem niczym Jagienka Zbyszka z Bogdańca głowę, tak my białą chustką "aneksji" zamek malborski okrywszy, rzec dziś możemy: nasz ci on! 😉 Żarty na bok, przejdźmy do faktów.

Tu jednak pauzę małą poczynię i autochtonów oraz wszelkiej maści pasjonatów zapraszam serdecznie do dzielenia się informacjami, jakich próżno szukać w Intenecie, a które to wzbogacą naszą wiedzę o tym prawdziwym skarbie  pośród zamków znajdujących się na terytorium współczesnej Polski. Z mojej strony jak zwykle skromną tylko wzmiankę na temat zamku umieszczam, natomiast żywię nadzieję, że ktoś z Was, dysponujący wiedzą unikalną zechce się podzielić czymś, czego nikt z nas w sieci nie znajdzie :smiley:

Krótko rzecz ujmując:

Zamek w Malborku położony jest na wschodnim brzegu rzeki Nogat. Wznoszony był etapami począwszy od 1280 do poł. XV w. Początkowo był siedzibą komtura a od roku 1309 - po przeniesieniu przez Siegfrieda von Feuchtwangena stolicy zakonu do Malborka - stał się siedzibą wielkich mistrzów zakonu krzyżackiego i władz Prus Zakonnych. W latach 1457–1772 pełnił funkcję rezydencji królów Polski, natomiast od 1466 wykorzystywany był jako siedziba władz Prus Królewskich. Od roku pańskiego 1568 stanowił siedzibę Komisji Morskiej (pierwsza polska admiralicja, utworzona w 1568 roku przez króla Zygmunta II Augusta. Działała w Gdańsku pod kierunkiem Jana Kostki). W 1772 roku zamek zajęty został przez administrację Królestwa Prus, a następnie został zdewastowany w latach 1773–1804. W latach 1817–1842 zamek odrestaurowano. Olbrzymie zniszczenia dotknęły go podczas II wojny światowej. W 1947 roku rozpoczęto prace rekonstrukcyjne. W roku 1949 wpisano go do rejestru zabytków, natomiast w 1994. uznany został za pomnik historii. W 1997 roku zamek w Malborku wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Obiekt ten stanowi najbardziej rozbudowany przykład gotyckiego, murowanego zespołu zamkowego w charakterystycznym i niepowtarzalnym stylu krzyżackim. Prezentowany tutaj styl ewoluował niezależnie od tych, które dominowały we współczesnych zamkach zachodniej Europy i Bliskiego Wschodu. Wiele metod stosowanych przez jego budowniczych w rozwiązywaniu problemów technicznych i artystycznych wywarło ogromny wpływ nie tylko na kolejne zamki krzyżackie, ale także na inne budowle gotyckie na rozległym obszarze północno-wschodniej Europy. Zamek stanowi również doskonały dowód ewolucji nowożytnej filozofii i praktyki w dziedzinie renowacji i konserwacji.

Ta spektakularna twierdza jest także świadectwem kunsztu, jeśli chodzi o architekturę, jakim dysponował zakon krzyżacki. Zamek-klasztor, bo należy pamiętać, że był to także obiekt sakralny, ucieleśnia dramat późnośredniowiecznego chrześcijaństwa, balansującego między skrajnościami świętości i przemocy.

Od XIX wieku po dzień dzisiejszy zamek malborski był przedmiotem prac restauratorskich, które wniosły wyjątkowy wkład w rozwój teorii i praktyki badawczej oraz konserwatorskiej w tej części świata. W trakcie prac archeologicznych odkryto na nowo wiele zapomnianych średniowiecznych technik artystycznych i rzemieślniczych. Poza swoją spuścizną materialną, Zamek w Malborku jest głęboko zakorzeniony w świadomości społecznej jako znaczący i emocjonalny symbol historii Europy Środkowej.

Niestety nie udało mi się zrobić jakiegoś ładnego ujęcia, albowiem było szaro i pochmurno dlatego jako zdjęcie główne umieszczam znalezione w Internecie. Pozostałe są mojego autorstwa. Ostatnie prezentuje miniaturę zamku znajdującą się nieopodal głównego obiektu.